Posts Tagged ‘ Χριστούγεννα ’

Η αναίδεια στην εξουσία.

Ας υποθέσουμε ότι η παρακάτω ιστορία είναι φανταστική.

Image: Marcus74id / FreeDigitalPhotos.net

Παραμονή Χριστουγέννων.

Περπατώ σε μια από τις κεντρικές πλατείες της πόλης και βλέπω μια παλιά μου γνωστή, την οποία είχα πολλά χρόνια να δω. Μοίραζε φυλλάδια για ένα κίνημα πολιτών το οποίο δεν πληρώνει στα διόδια. Την πλησιάζω και αρχίζουμε την κουβέντα. Που βρίσκεσαι, τι κάνουν τα αδέρφια σου, που δουλεύεις και όλα εκείνα τα κοινότυπα που λέγονται όταν δυο άνθρωποι συναντιούνται μετά από πολλά χρόνια. Κάποια στιγμή πλησιάζει ένας εκπρόσωπος του κοινοβουλίου. Όνομα: ΓιοςΤουΜπαμπά, επώνυμο: ΜεΤοΖόριΒουλευτής. Είπαμε η ιστορία είναι φανταστική. Ξαφνικά κι εντελώς αναίτια δέχομαι μια επίθεση από το πουθενά.

–          Είσαι φασίστας που περνάς και δεν πληρώνεις διόδια.

Έχω μείνει άναυδος. Ο ΓιοςΤουΜπαμπά εκστόμισε εναντίον μου ένα βαρύ χαρακτηρισμό χωρίς την παραμικρή πρόκληση. Ευτυχώς η πλατεία ήταν γεμάτη κόσμο και δεν έγινε τίποτα χειρότερο.

–          Σου επιστρέφω τον χαρακτηρισμό, απάντησα. Δεν ανέχομαι ούτε για αστείο να μου προσάπτουν τέτοιους χαρακτηρισμούς. Αλλά εσύ και οι όμοιοί σου, έχετε μεγαλώσει και γαλουχηθεί με φασιστική νοοτροπία και νομίζετε ότι όλοι είναι όμοιοι μ’ έσας.

Στα χέρια μου κρατούσα ένα φάκελο με κάποια έγγραφα και προφανώς ό ΓιοςΤουΜπαμπά νόμισε ότι εγώ ήμουν ο διακινητής των φυλλαδίων. Αλλά ακόμα κι έτσι να ήταν, ο τρόπος με τον οποίο μίλησε ήταν ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟΣ.

–          Ο νόμος είναι νόμος και πρέπει να εφαρμόζεται, απάντησε

–          Υπάρχει και το Σύνταγμα, του απάντησα χωρίς να τον αφήσω να ολοκληρώσει. Κι εκεί λέει ότι επαφίεται στον πατριωτισμό μου αν θα εφαρμόσω ή όχι τους νόμους. Αλλά κι όταν ο νόμος δεν εφαρμόζεται από 10.000 και 20.000 ανθρώπους που μένουν στην περιοχή, έχει καταργηθεί αυτοδίκαια. Δε μου λες, εσύ όταν περνάς από τα διόδια πληρώνεις; Ή μήπως ως εκπρόσωπος του Κοινοβουλίου εξαιρείσαι;

Ο διάλογος συνεχίστηκε με αυξανόμενη ένταση. Κόσμος μαζεύτηκε γύρω μας και παρατηρούσα με πόση μεγάλη ευχαρίστηση με έβλεπε να αντιδρώ. Κατά κάποιο τρόπο ένιωσα ότι αντιπροσώπευα εκείνη την ώρα όλους αυτούς τους απλούς ανθρώπους που δυστυχώς η φωνή τους δεν ακούγεται πουθενά ή ακόμα κι αν ακούγεται απλώς δεν λαμβάνεται υπόψη από κανένα.

Δε θέλω να αναφέρω ολόκληρο το διάλογο γιατί είναι μακροσκελής. Θα διήρκησε πάνω από 45 λεπτά. Τελικά κάποιος εμφανίστηκε και τον πήρε αγκαζέ κι απομακρύνθηκαν.

–          Και που είσαι, Καλά Χριστούγεννα, του φώναξα καθώς ξεμάκραινε.

–          Καλά του τά πες Χρυσόστομε, άκουσα κάποιον κύριο από το πλήθος.

 

Αλλά είπαμε, όλη αυτή η ιστορία είναι φανταστική και καμία σχέση δεν έχει με πρόσωπα και πράγματα αλλά και με την ελληνική πραγματικότητα. Αν ζούσα σε μια τέτοια χώρα θα ήμουν θλιμμένος. Θα λυπόμουνα που έφερα στον κόσμο δυο παιδιά. Αλλά ευτυχώς τέτοια πράγματα δε γίνονται στη χώρα μου.

 

Περιμένω τα “φανταστικά” σας σχόλια.

Advertisements
Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: