Posts Tagged ‘ φύση ’

Σκουριά.

 

(c) Τελευταίος

 

Η ανάρτηση αυτή έρχεται σαν απάντηση του άρθρου του Θωμά, «αν μου έμεναν μόνο πέντε μέρες ζωής…»

 

Δύσκολο να πεις. Αν και κανονικά ο άνθρωπος έτσι πρέπει να σκέφτεται κάθε μέρα, κάθε στιγμή…

Τι μπορείς να κάνεις σε πέντε μέρες, τις τελευταίες πέντε μέρες της ζωής σου; Σίγουρα να εκπληρώσεις το όνειρό σου, αν επαρκεί ο χρόνος βέβαια. Να κάνεις ένα ταξίδι. Να αποκτήσεις κάτι που πάντα ήθελες αλλά το άφηνες για αργότερα. Ακόμα και να κάνεις ότι πιο τρελό περνάει από το μυαλό σου…

Θα μπορούσες να συγχωρέσεις. Ίσως και να ζητήσεις συγνώμη. Να αγαπήσεις αληθινά, να πεις την αλήθεια, να δεις την αλήθεια. Να καταλάβεις ποιός πραγματικά είσαι. Να πάψεις να ασχολείσαι με τα χοντρά και τα τετριμμένα και να πιάσεις τη λεπτομέρεια, αυτή που ξεχνάς κάθε μέρα. Να ξυπνήσεις και να δεις πόσο όμορφος είναι ο άνθρωπός σου. Να γυρίσεις στο σπίτι και να τον προσφωνήσεις «Αγάπη μου». Να χαθείς μέσα σ’ όλα εκείνα τα ωραία πράγματα που τα αφήνεις να περνάνε γιατί σε έχει πάρει η καθημερινότητα από κάτω. Να κλείσεις την τηλεόραση και να ακούσεις ένα ωραίο τραγούδι. Να περπατήσεις αδιαφορώντας για τη βροχή. Να νιώσεις Άνθρωπος κι όχι διεκπεραιωτής υποθέσεων. Να ερωτευτείς ότι μέχρι εκείνη τη στιγμή το έβλεπαν τα μάτια σου αλλά το μυαλό σου όχι, ένα λουλούδι, μια μυρωδιά, ένα χρώμα. Να παίξεις με τα παιδιά. Να συμβουλέψεις. Να, να, να…

 

Πολλά θα μπορούσες να κάνεις, αλλά…

…ευτυχώς η Φύση, ενώ σιγά σιγά μας αποκαλύπτει τα μυστικά της, εκείνο το τρανότερο απ’ όλα, το τραγικότερο απ’ όλα, μας το κρατάει μυστικό. Κι έτσι, η ζωή μοιάζει ατελείωτη κι εμείς την κοιτάμε γεμάτοι σιγουριά, τη σιγουριά του αθάνατου θεού, που τελειωμό δεν έχει.

 

Κι έτσι, αντί να είμαστε Άνθρωποι, γινόμαστε κομπάρσοι των ανεκπλήρωτων ονείρων μας κι όλα εκείνα τα σημαντικά σκουριάζουν. Το ταξίδι, η συγνώμη και η συγχώρεση, η αλήθεια, η λεπτομέρεια, η ομορφιά, το παιχνίδι, ο σύντροφος και τα παιδιά, ο έρωτας και το τραγούδι…

Τεχνητό κρέας.

Image: Simon Howden / FreeDigitalPhotos.net

Σε λίγα χρόνια, απ’ ότι λένε οι επιστήμονες, θα τρώμε τεχνητό κρέας. Κρέας μεγαλωμένο in vitro!!! Δηλαδή κρέας το οποίο δεν έχει προέρθει από ζώο…

Παίρνουν λοιπόν ένα κύτταρο κάποιου ζώου, το καλλιεργούν στο εργαστήριο και αυτό παράγει μύες με την κατάλληλη επεξεργασία. Μετά στο χασάπη κι από ‘κει στο σπίτι μας.

Δηλαδή σε λίγα χρόνια (;) δε θα ξέρουμε τι τρώμε, όχι ότι τώρα ξέρουμε. Θα φτάσουμε στο σημείο να πάμε στο κρεοπωλείο και να βλέπουμε κρέας με τυρκουάζ παραλληλόγραμμη σφραγίδα για τα ελληνικά κρέατα, τυρκουάζ ωοειδή για τα κοινοτικά, καφέ για τα ξένα και πορτοκαλί με ροζ βούλες, τρίγωνη, για τα παραχθέντα στο εργαστήριο.

Και, μεταξύ σοβαρού κι αστείου, εμένα που τρέφω ιδιαίτερη εκτίμηση για τα παϊδάκια, θα βγαίνει in vitro κρέας με κόκκαλο; Και σε ποιες εκδόσεις; Θα είναι πχ. φρεσκοσφαγμένο, σιτεμένο κλπ; Θα βγαίνει ζυγούρι, προβατίνα κλπ; Με πολύ, μέτριο, λίγο λίπος; (Έχει σημασία το λίπος γιατί ανάλογα με τον τύπο του ψησίματος απαιτείται διαφορετική ποσότητα). Δηλαδή θα λέω στο χασάπη: Μήτσο, πιάσε τρία κιλά προβατίνα, τύπος ΙΙ (σιτεμένη), κατηγορία Β4 (πολύ λίπος για ψήσιμο στην ψησταριά), είδος Α8 (χωρίς χοληστερίνη) της εταιρείας MeatScience (όπως πχ λέμε για τα μακαρόνια Melissa, Misko κλπ). Κι αναρωτιέμαι αν οι χασάπηδες εξακολουθούν να κόβουν με μαεστρία το κρέας μ’ αυτά τα υπέροχα ακονισμένα μαχαίρια τους ή θα είναι έτοιμα κομμένα από το εργοστάσιο;

Κι άμα περάσει ο καιρός, άντε να φτιάξουν στο εργαστήριο και τίποτα τεχνητές συκωταριές να τρώμε και κανά κοκορέτσι βρε αδερφέ. Ή έστω καμιά μαγειρίτσα.

Αυτές είναι οι δουλειές του μέλλοντος.

–          Τι δουλειά κάνεις;

–          Κτηνοτρόφος.

–          Πω, πω, σκληρή δουλειά ε;

–          Μπα, έχω το εργαστήριο κάτω από το σπίτι. Ανακατεύω τα χημικά το πρωί και το βράδυ τρυγάω…

Λέω να ανοίξω μια in vitro φάρμα από τώρα. Λέτε να δίνουν επιδοτήσεις;

Πηγές:

1. http://www.zougla.gr/page.ashx?pid=2&aid=213995&cid=15

2. http://en.wikipedia.org/wiki/In_vitro_meat

buzz it!

Κλιματολογικές αλλαγές.


Χιονισμένο δέντρο. Δική μου φωτογραφία.

Είμαστε ένα μήνα πριν τα Χριστούγεννα και ο καιρός είναι λες και τώρα μπήκε το φθινόπωρο. Μερικές φορές αναρωτιέμαι αν όλη αυτή η κλιματολογική αλλαγή είναι κάτι το οποίο προκάλεσε ο άνθρωπος πηγαίνοντας κόντρα στη φύση ή αν η ίδια η φύση είναι αυτή που επιδιώκει αυτή την αλλαγή δίνοντας στον άνθρωπο την ικανότητα να το κάνει.

Αν η φύση δεν είχε δώσει στον άνθρωπο τη λογική και τη δυνατότητα να σκέφτεται με τον τρόπο που σκέφτεται, να πιάνει τα υλικά και να τα μεταμορφώνει σε εργαλεία κι εφευρέσεις, να μπορεί να αλλάζει το τοπίο και να παρεμβαίνει στη φυσική ροή των πραγμάτων αλλάζοντας ακόμα και το ανάγλυφο της γης με μεγάλης κλίμακας έργα, τότε σίγουρα δε θα ήμασταν εδώ που ήμαστε σήμερα. Κι επειδή πιστεύω ότι τίποτα απολύτως δεν είναι τυχαίο και πως η δημιουργία του όντος που λέγεται άνθρωπος με το καταπληκτικό μυαλό που διαθέτει δεν έγινε έτσι απλά για να γίνει, προσπαθώ να κατανοήσω γιατί η φύση δημιούργησε κάτι που με μαθηματική ακρίβεια θα την καταστρέψει. Ή μήπως δεν είναι έτσι. Μήπως, για κάποιο λόγο που δεν έχουμε κατανοήσει ακόμα, πρέπει να οδηγηθούμε προς την αλλαγή του κλίματος μέσα από όλες αυτές ανθρωπογενείς παρεμβάσεις στο περιβάλλον; Μ’ άλλα λόγια, αυτό που με βασανίζει είναι το εξής: Αφού είμαστε παράγωγα της φύσης, γιατί τα δικά μας παράγωγα να μην είναι κι αυτά παράγωγα της φύσης; Κι όντως καταστρέφουμε τη φύση κι αλλοιώνουμε το κλίμα ή μήπως έτσι πρέπει να γίνει ούτως ή άλλως; Κι αν ισχυριστεί κάποιος ότι με τους ρυθμούς που πάμε θα καταντήσει ο πλανήτης μια απέραντη έρημος, πράγμα με το οποίο δε θα διαφωνήσω, πως είμαστε σίγουροι ότι αυτός δεν είναι έτσι κι αλλιώς ο σκοπός της φυσικής εξέλιξης και διαδικασίας; Πάλι μπορεί εύλογα κάποιος να αντιπαραθέσει το επιχείρημα ότι εμείς με τις ενέργειές μας επιταχύνουμε την όλη διαδικασία. Κι αν έτσι πρέπει να γίνει; Κι αν, κι αν, κι αν… Μπορώ να συνεχίσω να γράφω πολλές αράδες ακόμα. Θα σταματήσω όμως γιατί ήδη μακρηγόρησα. Ελπίζω μόνο τα παιδιά μου κάποια στιγμή να νιώσουν κι αυτά όπως κι εγώ τι σημαίνει άνοιξη και τι φθινόπωρο…

 

Αρέσει σε %d bloggers: