Posts Tagged ‘ τρόικα ’

Έχω άρα υπάρχω;

Η φωτογραφία είναι απ[ο το news247

Η φωτογραφία είναι από το news247

Η δημοσιονομική κρίση στη χώρα συνεχίζεται εν μέσω απεργιών, καταλήψεων κι επιστρατεύσεων, πάντα με τον άνθρωπο απόντα από το προσκήνιο των εξελίξεων. Η ευημερία των αριθμών είναι η πρωτεύουσα επιθυμία της ελληνικής και ευρωπαϊκής καθεστηκυίας τάξης παρά το γεγονός ότι το ΔΝΤ φαίνεται να αναγνώρισε πως η λιτότητα ήταν τελικά ένα ολέθριο λάθος που οδηγεί ακόμα και σήμερα τη χώρα σε πιο βαθιά κρίση. Υπάρχει πια ένα μεγάλο και κρίσιμο μέγεθος, ένας όγκος λανθασμένων αποφάσεων και χειρισμών στα οικονομικά της χώρας που από την αδράνεια και μόνο που έχει δημιουργήσει είναι πάρα πολύ δύσκολο να σταματήσει και να αναστραφεί. Κι όλα αυτά εις το όνομα του απόλυτου θεού, του χρήματος!

Οι σκηνές των ανθρώπων που άπλωναν τα χέρια για λίγα δωρεάν τρόφιμα και που έκαναν το γύρο του κόσμου έπρεπε να μας κάνει όλους να ντρεπόμαστε αλλά αντί αυτού ανακοινώθηκε έλλειμμα στα κρατικά ταμεία κι αμέσως άρχισε η συζήτηση για περαιτέρω περικοπές. Η πρωτιά της Ελλάδας στην ανεργία και η τεράστια οικονομική ύφεση είναι πρωτοφανή για τα δεδομένα της γηραιάς ηπείρου αλλά δυστυχώς κανείς δε μοιάζει να αναρωτιέται γιατί έχουμε φτάσει ως εδώ και ότι έχει ξεκάθαρα διαφανεί τώρα πια πως απαιτείται αλλαγή πολιτικής και ρήξη με το υπάρχον σχέδιο «διάσωσης». Τα εισαγωγικά στην προηγούμενη λέξη δεν έχουν μόνο δεικτικό και ειρωνικό χαρακτήρα, περισσότερο θα ήθελα να τονίσω το αδιαμφισβήτητο γεγονός της ατομικής, προσωπικής και ανθρώπινης κατάρρευσης των πολιτών της χώρας που απλώνουν το χέρι για μια σακούλα πορτοκάλια ή ένα καρβέλι ψωμί. Αναρωτιέμαι αν σώζοντας τα οικονομικά της χώρας σωθούν μαζί και οι Έλληνες ή όλο αυτό το πανηγύρι που έχει στηθεί στις πλάτες αυτού του πολύπαθου λαού δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα καλοστημένο παιχνίδι για να οδηγηθεί ο κόσμος όχι απλώς στην ανέχεια και τη δυστυχία αλλά στην πλήρη υποδούλωση στις επιβουλές των ξένων, της τρόικας, των αγορών, των hedge funds ή όπως αλλιώς λέγονται. Τα πολιτικά παιχνίδια, στα οποία οι δικοί μας παίχτες αποδείχτηκαν όχι απλώς ανεπαρκείς αλλά κι επικίνδυνοι για την εθνική μας κυριαρχία, προβλέπεται να έχουν δυσάρεστες επιπτώσεις για το μέλλον το δικό μας αλλά και των παιδιών μας.

Όσο κατά το παρελθόν πίστευα πως, στο μέγεθος που μας αναλογεί βεβαίως, είμαστε όλοι συνυπεύθυνοι για την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα, τόσο τώρα πια πιστεύω ότι η σημερινή κατάντια είναι απλώς θέμα κακών κι εσκεμμένως βλαπτικών, για να μη χρησιμοποιήσω κάποιον βαρύτερο χαρακτηρισμό, χειρισμών από ανάξιους ανθρώπους που έδρασαν εις βάρος της Ελλάδας. Στο σημείο που έχουμε φτάσει, κι αν με ρωτούσε κάποιος, δε θα επιζητούσα την τιμωρία τους, άλλωστε νομίζω πως η ιστορία θα τους τιμωρήσει όπως τους αναλογεί κι ας έχουν χρυσά κουτάλια για να τρώνε τη γκουρμέ σούπα τους, εκείνο που θα ήθελα και θα ευχόμουν πραγματικά είναι να μη χάσει κανείς από εμάς την αξιοπρέπειά του και πολύ περισσότερο να κρατήσει το κεφάλι του ψηλά. Το οικονομικό σύστημα θεωρεί τους έχοντες σημαντικούς και τους μη έχοντες ανύπαρκτους! Νούμερα απλά σε κάποια στατιστική παρατήρηση! Δεν είναι όμως έτσι τα πράγματα, οι Έλληνες πάντα είχαν διαφορετική φιλοσοφία, ανθρωποκεντρικοί και περήφανοι. Μπορεί ο Θεός να καταράστηκε τους Έλληνες να είναι λίγοι και να ζουν σ’ αυτό το μικρό κομμάτι της γης γεφυρώνοντας ανά τους αιώνες τους αταίριαστους πολιτισμούς ολόγυρά της, επιβίωσαν όμως και πολλές φορές αντίθετα με τη θέληση των ισχυρών. Κανένα μνημόνιο δεν μπορεί να διαγράψει ούτε την ιστορία μας ούτε και το ποιοι πραγματικά είμαστε. Αυτό θα επιθυμούσα αυτή τη στιγμή, να μην ξεχάσουμε ούτε από πού ήρθαμε ούτε το ποιοι είμαστε…

Advertisements

Κατανάλωση

 

Είναι γνωστό πως η οικονομία της Ελλάδας βασίζεται ή τουλάχιστον μέχρι πριν λίγο καιρό βασιζόταν στην κατανάλωση. Μαζί με τον τουρισμό αποτελούσε την κινητήριο δύναμη και το μοχλό που έσπρωχνε τους δείκτες της προς τα εμπρός. Η γεωργία, που με τη στρεβλή επινόηση των επιδοτήσεων, έχει πάψει από καιρό να συνδράμει σημαντικά, ενώ η μεταποίηση  και η βιομηχανία είναι σχεδόν ανύπαρκτες.

Οι ιθύνοντες λοιπόν αντί να αντιληφθούν την τεράστια σημασία που είχε η κατανάλωση για την οικονομία σ’ αυτή τη χώρα, πήραν μέτρα για να την ελαχιστοποιήσουν ή ακόμα και να την εξαφανίσουν. Σε ένα οικονομικό σύστημα που στηρίζεται σχεδόν αποκλειστικά σ’ αυτή, τα πρώτα μέτρα που ελήφθησαν ήταν ο περιορισμός των εισοδημάτων που στήριζαν την αγορά. Περικοπές μισθών στο δημόσιο τομέα και συντάξεων δικαιολογήθηκαν ως περιορισμός των κρατικών δαπανών, κακώς κατά την άποψή μας, αλλά στον ιδιωτικό τομέα είναι παντελώς αδικαιολόγητες. Οι ελαστικές συμβάσεις εργασίας και οι απαράδεκτες συνθήκες στη δουλειά έχουν καταστήσει την αβεβαιότητα των ανθρώπων πολύ μεγάλη με αποτέλεσμα να μη διοχετεύουν καμία οικονομική τους πρόσοδο στην πραγματική οικονομία υπό το φόβο των μελλοντικών εξελίξεων. Οι εργοδότες από την άλλη δεν μπορούν να συνειδητοποιήσουν πως περικόπτοντας τους μισθούς δεν κερδίζουν τίποτα παρά μόνο χάνουν διότι την ίδια τακτική χρησιμοποιούν και οι συνάδερφοί τους με αποτέλεσμα να μην υπάρχει χρήμα στην αγορά και ο τζίρος τους διαρκώς να μειώνεται.

Από την άλλη μεριά, οι διαρκώς αυξανόμενοι φόροι ελαχιστοποιούν ή ακόμα και μηδενίζουν την όποια αγοραστική δύναμη διαθέτει ο μέσος Έλληνας. Υποτίμηση στις τιμές των ραφιών, ειδικά των μεγάλων εταιρειών, δεν έχει γίνει παρά μόνο σπασμωδικά και σε ορισμένες περιπτώσεις υπό την μορφή προσφορών. Η τιμή των καυσίμων έχει εκτοξευτεί στα ύψη με το 70% των Ελλήνων να δηλώνει πως φέτος προτιμά να κρυώσει καθώς δεν μπορεί να ανταπεξέρθει στο, ειδεχθές κατά τη γνώμη μας, έγκλημα των κυβερνώντων να αυξήσει τον ειδικό φόρο στο πετρέλαιο θέρμανσης. Θα ακολουθήσει κι αύξηση σε μια σειρά άλλα πράγματα, όπως του τιμολογίου του ηλεκτρικού ρεύματος, διότι, σύμφωνα με ορισμένα κυβερνητικά στελέχη, είμαστε πολύ φτηνότεροι απ’ ότι ο ευρωπαϊκός μέσος όρος. Βέβαια, στο θέμα του μισθού κανέναν δεν πειράζει που είμαστε οι τελευταίοι στην Ευρώπη.

Θεωρούμε πως συντελείται ένα έγκλημα τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα που αγγίζει τα όρια της εσχάτης προδοσίας. Οι ασήμαντοι που μας κυβερνούν έχουν πλήξει καίρια όχι μόνο την οικονομία της χώρας δια της διάλυσης της κινητηρίου δύναμής της, της κατανάλωσης, αλλά και του κοινωνικού κράτους, των θεσμών αλλά και των ίδιων χαρακτηριστικών του Έλληνα. Η αξιοπρέπεια πια αποτελεί απλώς ένα λήμμα στο λεξικό για τον κάτοικο αυτού του τόπου. Αλλά το έγκλημα δε σταματά εκεί. Τα καλύτερα μυαλά και οι πιο εργατικοί άνθρωποι άρχισαν να μεταναστεύουν στο εξωτερικό προκειμένου να διαβιώσουν αυτοί και οι οικογένειές τους και στο τέλος σ’ αυτό τον τόπο θα μείνει μόνο το κατακάθι…

Δυστυχώς οι πολιτικοί αλλά και οι πολιτικές δυνάμεις που κυριαρχούν αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα είναι ανεπαρκείς και υποδεέστερες των περιστάσεων για να διαχειριστούν την κατάσταση. Ίσως θα πρέπει να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας εμείς οι απλοί πολίτες. Ευχόμαστε ολόψυχα να μην ψηφιστούν τα μέτρα από τη Βουλή κι ας πάει η δόση αλλά και η τρόικα στο… στον αγύριστο. Προτιμούμε να ζούμε με το κεφάλι μας ψηλά παρά να ικετεύουμε σαν το ναρκομανή τη δόση για να νομίζουμε πως πήραμε για λίγο μια ανάσα.

Κλαίω.

Αυτά έγραψε ο απελπισμένος Έλληνας κι έδωσε τέλος στη ζωή του μέσα στην πλατεία Συντάγματος [1], [2]. Ας μη συνηθίσουμε στο θάνατο, σε τέτοιου είδους θάνατο.

Το ιστολόγιό μου θα παραμείνει ανενεργό και με μαύρο χρώμα στο φόντο για μερικές ημέρες ως ένδειξη διαμαρτυρίας για το τραγικό γεγονός αλλά και συμπάσχοντας με τους Έλληνες που χάνουν την αξιοπρέπειά τους κάθε μέρα.

Μνημόσυνο Ελληνικής Οικονομίας!

Διαβάζοντας τις Δέκα Εντολές της Ροδιάς, και με αφορμή τα γιατροσόφια των επίσημων επισκεπτών Στρος Καν και Όλι Ρεν, δεδομένου και του γεγονότος ότι πάμε από το κακό στο χειρότερο στα οικονομικά, μου βγήκε το παρακάτω:

(Αν κάποιος θίγεται από την παραποίηση των κειμένων, ζητώ συγνώμη, αλλά έτσι μου ήρθε κι έτσι το έγραψα…)

ΙΕΡΕΥΣ

Ελέησον ημάς ο Ντομινίκ, κατά το μέγα έλεος σου, δεόμεθα σου, επάκουσον και ελέησον.

ΧΟΡΟΣ: Ντομινίκ ελέησον.

Έτι δεόμεθα υπέρ αναπαύσεως της ψυχής της κεκοιμημένης δούλης του ΔουΝουΤου Ελληνικής Οικονομίας  και υπέρ του ξεχρεωρηθήναι αυτής παν χρεολύσιον εμπρόθεσμο τε και εκπρόθεσμο.

Όπως Όλι ο Ρεν τάξη την ψυχήν αυτης ένθα οι Δανεισταί αναπαύονται, τα ελέη του Τρισέ, την Τρόικα των Ευρωπαίων, και άφεσιν των αυτής χρεολυσίων, παρά Ντομινίκ τω αθανάτω Βασιλεί και αρχηγό του ΔουΝουΤου ημών αιτησώμεθα.

ΧΟΡΟΣ: Παράσχου Ντομινίκ.

ΙΕΡΕΥΣ: Του ΔουΝουΤου δεηθώμεν.

ΧΟΡΟΣ: Ντομινίκ ελέησον.

ΙΕΡΕΥΣ

Ο Θεός των αγορών και πάσης συναλλαγής, ο τον ΓΑΠ καταπατήσας, τον δε Κωστάκη τον πρώην καταργήσας, και δάνεια τω κόσμω σου δωρησάμενος, αυτός, Ντομινίκ, ανάπαυσον την ψυχήν της κεκοιμημένης δούλης σου Ελληνικής Οικονομίας, εν τόπω φωτεινώ, εν τόπω χλοερώ, εν τόπω αναψύξεως, ένθα απέδρα τόκος, πανοτόκι και μνημόνιο. Παν χρέος το παρ’ αυτής πραχθέν εν λόγω ή έργω ή διανοία, ως αγα­θός και φιλάνθρωπος Ντομινίκ, ξεχρέωσον ότι ουκ έστιν έθνος, ο δανείζεται και ουχί ανατοκίζεται, συ γαρ μόνος εκτός δανεισμού υπάρχεις, η δικαιο­σύνη σου δικαιοσύνη εις τον αιώνα, και ο νόμος σου αλήθεια.

Ότι συ ει η ανάστασις, η ζωή, και το ξεχρέωμα της κεκοιμημένης δούλης σου Ελληνικής Οικονομίας, Ντομινίκ ο Στρος Καν ημών, και σοι την δόξαν αναπέμπομεν, συν τω ανάρχω σου ΔουΝουΤου, και τω παναγίω και αγαθώ και ζωοποιώ σου Τραπεζικό Σύστημα, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων.

ΧΟΡΟΣ: Αμήν.

ΙΕΡΕΥΣ

Αιωνία σου η μνήμη, αξιομακάριστη και αείμνηστη αδελφή ημών. [3]

ΧΟΡΟΣ

Αιωνία η μνήμη, αιωνία η μνήμη, αιωνία αυτής η μνήμη.

Βοήθειά μας…

buzz it!

Μνημόνιο

Image: renjith krishnan / FreeDigitalPhotos.net

Νέες προσλήψεις θα θεωρούνται οι μετατάξεις των υπαλλήλων στις ΔΕΚΟ σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες από τις διαπραγματεύσεις μεταξύ της Κυβέρνησης και της τρόικας. Αυτό δεν είναι τόσο αθώο όσο ακούγεται. Πέρα από το γεγονός ότι οι «νέες» αυτές προσλήψεις θα προσμετρούνε στον υπολογισμό που έχει θέσει το μνημόνιο για 1 πρόσληψη ανά 5 αποχωρήσεις και συνεπώς ξεχνάμε τελείως τις νέες προσλήψεις (ψάξε βρες γιατρό στο νοσοκομείο και δάσκαλο στο σχολείο), έχει και άμεσες και σοβαρές συνέπειες για τους ίδιους τους εργαζόμενους. Μέχρι τώρα όταν κάποιος μετατασσόταν διατηρούσε όλα τα μισθολογικά και συνταξιοδοτικά του δικαιώματα και γενικώς ότι είχε «κατακτήσει» όλα τα χρόνια της εργασίας του (εξέλιξη στη διοικητική ιεραρχία, βαθμό κτλ). Με τη νέα πρόσληψη όλα αυτά πάνε περίπατο. Ο εργαζόμενος θα ξεκινήσει από το μηδέν. Μπορεί ενδεχομένως να αναγνωρίσει τα προηγούμενα χρόνια υπηρεσίας, χωρίς αυτό να είναι σίγουρο, για τη μισθολογική του εξέλιξη, αλλά μέχρι εκεί.

Αν και δε διαφωνώ καθόλου να αναδιαρθρωθεί με κάποιο τρόπο ο δημόσιος τομέας και οι ΔΕΚΟ, δεν μπορείς ξαφνικά να πεις στον άλλο ο οποίος έχει υποχρεώσεις, οικογένεια και παιδιά κι έχει κάνει τον προγραμματισμό του, ότι σου τα γκρεμίζω όλα και κάνε ότι καταλαβαίνεις. Να εφαρμοστούν όλα αυτά για τους νεοεισερχόμενους στο δημόσιο ή στις ΔΕΚΟ αφού θα είναι γνώστες των πραγμάτων, αλλά όχι στους παλιούς.

Το ίδιο βεβαίως πρέπει να ισχύσει και για τον ιδιωτικό τομέα, που οι εργαζόμενοι θα βρεθούν ξαφνικά χωρίς την ‘ομπρέλα’ και την προστασία των συλλογικών συμβάσεων εργασίας με την καθιέρωση των κλαδικών συμβάσεων κι όλων αυτών των διευκολύνσεων προς τους εργοδότες που παρέχει το μνημόνιο. Λίγο πολύ όλοι ξέρουμε τι γίνεται στον ιδιωτικό τομέα. Τώρα που θα χαλαρώσει κι άλλο ο έλεγχος προς τους εργοδότες θα γίνει μπάχαλο. Θα υπάρχουν εργαζόμενοι οι οποίοι θα εργάζονται νύχτα μέρα για ένα κομμάτι ψωμί κυριολεκτικά. Επειδή έχω ένσημα και στο ΙΚΑ και στο ΤΕΒΕ, κι έχω περάσει από όλες τις μορφές εργασίας, χωρίς να βάζω στην άκρη και το γεγονός ότι οι εργοδότες αντιμετωπίζουν δυσκολίες, νομίζω ότι αργά αργά οδηγούμαστε σε εργασιακό μεσαίωνα και μάλιστα υπό την καθοδήγηση των ΜΜΕ που σαν το σαράκι, αργά και μεθοδικά, μας έχουν πείσει ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος γι’ αυτή τη χώρα.

Λες και δεν υπάρχουν άλλοι τρόποι για να βγούμε από την οικονομική κρίση, φτιαχτή κατά τη γνώμη μου, παρά μόνο να καταπατήσουμε τα δικαιώματα των εργαζομένων και να επιφέρουμε την εξαθλίωση σ’ αυτή τη χώρα. Ίσως ήρθε ο καιρός να αντιδράσουμε, ο καθένας από το πόστο του, γιατί αλλιώς απλώς κάποια στιγμή οι τράπεζες και οι δανειστές της χώρας θα μας πάρουν τα σπίτια μας, την περιουσία μας, την αξιοπρέπειά μας και την περηφάνια μας και ως άλλοι κολίγοι θα πεθαίνουμε δουλεύοντας στα τσιφλίκια των καπιταλιστών.

Τα είπα και ξέσπασα…

Αρέσει σε %d bloggers: