Posts Tagged ‘ Πολιτικοί ’

Κακές αντιγραφές… Κακό αποτέλεσμα!

Μαυρογυαλούρος

Γίνονται στο εξωτερικό κάποια πράγματα τα οποία είναι προς τη σωστή κατεύθυνση. Στο Ελλαδιστάν έχουμε τη συνήθεια να τα αντιγράφουμε χωρίς τα «έξυπνα» και τρανά πολιτικά μυαλά μας να τα επεξεργάζονται και να τα προσαρμόζουν στην Ελληνική πραγματικότητα…

Προσφάτως, και προς εφαρμογή του νόμου για την αύξηση των ωρών εργασίας στο δημόσιο, κληθήκαμε να επιλέξουμε τις ώρες προσέλευσης και αποχώρησης από την υπηρεσία. Από 7:00 – 15:00 μέχρι 9:00 – 17:00 ανά μισή ώρα. Τα μεγάλα μυαλά των υπουργείων είπαν: Θα αυξήσουμε κατά μισή ώρα τις ώρες εργασίας κι έτσι θα είναι σαν να έχουμε 46.600 περισσότερους υπαλλήλους! Φοβερή σκέψη, αλλά ξέχασαν κάτι. Μπορεί να δουλεύει ο Άγγλος nine to five, για να το πω αγγλιστί (!), αλλά κάνει και διάλειμμα για φαγητό ενδιάμεσα. Εδώ απαιτείς από τον υπάλληλο κύριε υπουργέ να δουλεύει σερί όλες αυτές τις ώρες στέλνοντας του μάλιστα και ραβασάκια ότι ο υπάλληλος δεν μπορεί να λείψει πάνω από δυο ώρες το μήνα από τη δουλεία του, και μάλιστα για σοβαρότατο λόγο, αλλιώς κινδυνεύει να απολυθεί… Και πως θα αντέξει νηστικός ο άνθρωπος από το πρωί μέχρι το απόγευμα; Ή μήπως αν λιγοθυμήσει από την πείνα θα είναι παραγωγικότερος; Φοβερό αυτό όμως περί της αύξησης  κατά 46.600 υπαλλήλων, φανερώνει κοφτερό μυαλό πίσω από αυτή τη σκέψη. Και δε μου λες εσύ ο έξυπνος, αφού έχεις 46.600 περισσότερους δεν απολύεις άλλους τόσους για να μειώσεις ακόμα περισσότερο το μισθολογικό κόστος; Και μετά γιατί δεν αυξάνεις τις ώρες κατά μια ακόμα και να απολύσεις άλλους 93.200; Και στο τέλος να δουλεύει ένας για 150 ώρες τη μέρα και να διώξεις όλους τους υπόλοιπους;

Στις συγχωνεύσεις των δημοσίων οργανισμών και φορέων, προκειμένου να γίνουν τα πράγματα καλύτερα, έκλεισαν τα «μαγαζιά» και είπαν στους υπαλλήλους που περίσσευαν «Εθελούσια έξοδος»! Έχω ένα γείτονα που δεν είναι ούτε 50 χρονών κι έχει χρόνια που παίρνει σύνταξη μέσω της εθελούσιας εξόδου από την Ολυμπιακή! Δεν τολμάω να ρωτήσω πόσα χρόνια υπηρεσίας είχε… Και τώρα κλείνουν τους οργανισμούς και θα απολύσουν τον κοσμάκη στα 55 και στα 60 τους χρόνια κι άντε αυτοί να βρούνε δουλειά να συντηρήσουν τις οικογένειές τους. Τότε υπήρχαν λεφτά, τώρα δεν υπάρχουν; Και γιατί οι πολίτες αυτής της χώρας να αντιμετωπίζονται με δυο μέτρα και δυο σταθμά; Επειδή οι υπάλληλοι της Ολυμπιακής ή του ΟΤΕ είναι παιδιά ενός ανώτερου θεού;

Φτιάχτηκαν ανεξάρτητες αρχές η ηγεσία όμως των οποίων ορίζεται από το υπουργικό συμβούλιο. Μέσα στην ανεξαρτησία δηλαδή! Και τους παίρνεις τηλέφωνο και δεν απαντάνε ποτέ! Χώρια που καμιά φορά μπορεί να ρίξουν κανένα πρόστιμο, όπως η ΑΔΑΕ στη Vodafone και μετά τα δικαστήρια το ακυρώνουν! Και μάλιστα για γελοίο λόγο. Εγώ πάλι πάλεψα ένα χρόνο για μια απλή υπόθεση (δες εδώ, εδώ, εδώ κι εδώ) και στο τέλος πριν καλά καλά τελειώσει η υπόθεση την έθεσαν στο αρχείο! Δίνεται η εντύπωση ότι όλα αυτά γίνονται για τα μάτια του κόσμου, για να δικαιολογούμαστε στην Ευρωπαϊκή Ένωση ότι κάτι κάνουμε. Γιατί στη δημιουργία θεσμών και φορέων είμαστε πρώτοι, στη λειτουργία τους πάσχουμε!

Μια χρυσή ευκαιρία για ανάπτυξη, το ΕΣΠΑ, έχει καταντήσει το μήλον της έριδος για τους διοικούντες διότι έχουν γεμίσει τα συρτάρια της διοίκησης με μελέτες που γίνονται με κλειστούς διαγωνισμούς που συμμετέχουν μόνο όσοι επιλέγονται από την «Αναθέτουσα αρχή» (sic), όπως λέει ο Ν.3316/2005. Και φτάσαμε να έχουμε για το ίδιο κτήριο 10 διαφορετικές μελέτες για την ενεργειακή του δήθεν αναβάθμιση, αλλά έργο κανένα! Και τώρα, θα κληθούν οι αιρετοί περιφερειάρχες να διαχειριστούν αυτά τα κονδύλια με τον περίφημο νόμο του Καλλικράτη. Δηλαδή, θα ξαναμελετήσουμε πάλι τα κτήρια και την ενεργειακή τους αναβάθμιση!!!

Θα μπορούσα να γράψω πολλά ακόμα. Αλλά και πάλι θα καταλήξω στο γεγονός ότι αυτό το πράγμα δεν είναι δημοκρατία. Δεν είναι καν ένα κακό αντίγραφο της Αθηναϊκής Δημοκρατίας, αλλά ένα κακό ξεπατίκωμα του τρόπου διακυβέρνησης της αγγλικής αριστοκρατίας που έντεχνα μεταμφίεσε την ολιγαρχία με το μανδύα της δημοκρατίας. Όσο κι αν προσπαθώ να βρω λύσεις, η ιδανικότερη και πιο απλή είναι μπροστά στα μάτια μου. Οι κυβερνώντες να επιλέγονται δια κλήρου. Ας μην ξεχνάμε ότι στην αρχαία Ελλάδα το σύστημα πέτυχε αφού οι βουλευτές και οι άρχοντες εκλέγονταν δια του κλήρου ανάμεσα στους πολίτες και θεωρώ ότι με την κατάλληλη παιδεία θα πετύχει και σήμερα. Είναι βεβαίως ρηξικέλευθη μια τέτοια πρόταση, αλλά νομίζω ότι πλέον είναι μονόδρομος. Διότι οι επαγγελματίες πολιτικοί, που χωρίς να ξέρουν σε πολλά θέματα την ουσία, στηρίζονται σε γνωματεύσεις των παρατρεχάμενών τους, που στις περισσότερες περιπτώσεις είναι άσχετα κομματικά στελέχη, και αποφασίζουν να γίνονται εκτρώματα σαν αυτά που περιέγραψα παραπάνω και όχι μόνο.

Κλείνοντας, μου έρχεται στο μυαλό ο διάλογος μεταξύ του Μαυρογυαλούρου και του κομματικού στελέχους Γκρούεζα από τη γνωστή ταινία «Υπάρχει και φιλότιμο» του Αλέκου Σακελλάριου, που ο υπουργός αφού του έχουν ανοίξει τα μάτια ρωτάει: «Και δε μου λες ρε Γκρούεζα, εσύ πως έφτιαξες τα σπίτια που έχεις, πως έκανες τόση περιουσία και τόσα λεφτά;» κι εκείνος απαντάει «Μα είμαι του κόμματος κύριε Υπουργέ!«…

Υ.Γ. Συλλυπητήρια για το θάνατο του Αναστάσιου Πεπονή ο οποίος με το Ν.2190/1994 (ΑΣΕΠ) άνοιξε το δρόμο έστω και στοιχειωδώς για την αξιοκρατία στην Ψωροκώσταινα. Μακάρι να υπήρχαν κι άλλοι τέτοιοι νόμοι…

Advertisements

Συνθήματα στους τοίχους.

Περπατώντας προχτές στην πόλη, το βλέμμα μου έπεσε πάνω σε δυο πολύ εύστοχα συνθήματα γραμμένα πάνω στους τοίχους:

«Το lifestyle έχει κάτι μαγικό.
Από μηδενικό σε κάνει νούμερο.»

«Η τιμή είναι σαν το μάτι.
Με το παραμικρό σκουπίδι θολώνει.»

Το πρώτο αφιερωμένο στους κενούς, καινούς Έλληνες.

Το δεύτερο σε όσους έχουν σταυρωθεί με μπλε ή μαύρο μελάνι που στέγνωσε αμέσως και δεν πρόλαβαν να γραφτούν στην ιστορία ως άξιοι αλλά ως νούμερα και μηδενικά.

Ανασχηματισμός.

... ανασχηματισμός!

Σε αποκλειστικότητα σας παρουσιάζω τη σύνθεση της νέας Κυβέρνησης:

Πρωθυπουργός: Γεώργιος απα-Παπανδρέου

Υπουργός Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης: Νίκος Ανίκανος

Υπουργός Οικονομικών: Βαγγέλης Σκορποχέρης

Υπουργός Εξωτερικών: Θανάσης Σκορποχώρης

Υπουργός Άμυνας: Μανώλης – ΧοντροΜίζας Άστοχος

Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης: Θύμιος ΝαΧαΠατάτες (Ισπανικής καταγωγής)

Υπουργείο Δικαιοσύνης Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων: Νικολέτα Χασοδίκη – Αναβολή

Υπουργείο Εργασίας: Ελπίδα ΝαΒρωΕργασία

Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού: παν- Ακριβή Σαλάτα

Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη: Ευαγγελία ΝαΣεΔέρνω

Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης: Ιωάννης Φακελόπουλος – Χασαπίδης

Υπουργείο Παιδείας, Δια βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων: Μαρία – Θεούσα Ανορθόγραφη

Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής: Τίνα ΤαΤσέπωσα

Υπουργείο Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων: Γεώργιος Ταρίφας

Υπουργείο Θαλασσίων Υποθέσεων, Νήσων και Αλιείας: Ευάγγελος Παραχωρίδης

Το Υπουργείο Περιφερειακής Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας καταργείται καθόσον είναι άνευ αντικειμένου.

Κυβερνητικός εκπρόσωπος ορίζεται ο Όλι Ρεν.

Πικρό το γέλιο μου σήμερα μετά τις γελοίες πολιτικές εξελίξεις. Κοιτάζοντας προς τα πίσω ο ιστορικός του μέλλοντος θα περιγράφει τη σημερινή μέρα ως το πιο περίτρανο και περίλαμπρο μάθημα που μπορεί να κάνει η πολιτική στους σεναριογράφους επιστημονικής φαντασίας. Διότι όλα αυτά σήμερα ξεπερνάνε και τα όρια της φαντασίας…

Είπα δε θα ξαναγράψω για τους πολιτικούς, αλλά νομίζω ότι σε τέτοιες κρίσιμες στιγμές αποδεικνύεται περίτρανα ότι για να κυβερνήσει κάποιος πρέπει να έχει μεγάλα… αποθέματα ικανοτήτων… Και δυστυχώς σήμερα απουσιάζουν… τα αποθέματα εννοώ.

Δεν είναι περίεργο που με την ίδια λέξη μπορούμε να χαρακτηρίσουμε εντελώς αντιδιαμετρικά το ίδιο πράγμα;

Λέμε πχ.: Ο Περικλής ήταν πολιτικός με …

ενώ λέμε: … πολιτικοί οι σημερινοί.

(Συμπληρώστε τα κενά μόνοι σας!)

Συγνώμη για την αθυροστομία μου, αλλά με … πολιτικούς πώς να ηρεμήσει αυτός ο τόπος; Πότε θα συνειδητοποιήσουμε ότι η Ελλάδα έχει χρεοκοπήσει όχι μόνο οικονομικά, αλλά και ηθικά και πολιτικά τόσες πολλές φορές που ακόμα μια δεν είναι καθόλου απαραίτητη; Πότε θα σοβαρευτούμε; Και πότε θα τιμήσουμε την ιστορία μας που τη θυμόμαστε μόνο όταν πρόκειται να καυχηθούμε για τα επιτεύγματα των προγόνων μας, λες κι εμείς σήμερα δεν έχουμε καμία υποχρέωση;

Ουαί κι αλίμονο… Έλληνες…

Πολιτικοί και πολιτική.

Πολιτική είναι σύμφωνα με τη δική μου αντίληψη, η σύνθεση ιδεών και σκέψεων σε ένα διαυγές, απλό, σαφές και κατανοητό από όλους στόχο προκειμένου να εξυπηρετηθεί κάποιος σκοπός, ο οποίος συνήθως αναμένεται να επιτευχθεί και στον παρόντα χρόνο αλλά κυρίως στο μέλλον. Είναι η καταπληκτική εκείνη ικανότητα του ανθρώπου να προβλέπει τις μελλοντικές του ανάγκες και εξελίξεις, βασιζόμενος πάντα στα δεδομένα του παρελθόντος και του παρόντος. Είναι μια τέχνη όπως και να το δει κανείς.

Πολιτικός από την άλλη μεριά είναι εκείνος ο άνθρωπος που διαθέτει μεγάλη διορατική και συνθετική ικανότητα και ο οποίος αναλύοντας τα δεδομένα και τις καταστάσεις βλέπει στο μέλλον και πριν ακόμα αυτό έρθει έχει προλάβει να το θέσει υπό έλεγχο.

Η χώρα είναι γνωστό ότι βρίσκεται σε περίοδο οικονομικής κρίσης. Παρενθετικά αναφέρω ότι κατά την άποψή μου η κρίση αυτή είναι τεχνητή και αποσκοπεί σε άλλες δυσάρεστες καταστάσεις με χειρότερη αυτή της παραχώρησης σοβαρών κυριαρχικών μας δικαιωμάτων. Μεσούσης λοιπόν της κρίσης, οι πολιτικοί αποφάσισαν να εξυγιάνουν το στενό αλλά και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα προκειμένου να εξορθολογήσουν, κατά το σκεπτικό τους, τόσο τη διοίκηση όσο και τα οικονομικά αυτής. Μια από τις αποφάσεις αυτές ήταν να μετατάξουν προσωπικό από ορισμένες ΔΕΚΟ στο στενό δημόσιο τομέα. Πριν μερικές μέρες λοιπόν, μετατάχθηκαν στην υπηρεσία μου δυο αξιοπρεπέστατοι κύριοι από τον ΟΣΕ. Δυο άνθρωποι που έλεγχαν τα εισιτήρια των επιβατών βρέθηκαν ξαφνικά μετά από 25 χρόνια πάνω στα βαγόνια του ΟΣΕ σε μια υπηρεσία της οποίας το αντικείμενο είναι πολυσχιδές και δύσκολο για τους ανθρώπους που την υπηρετούν εδώ και πολλές δεκαετίες, πόσο μάλλον για τους δυο αυτούς ανθρώπους. Το αποτέλεσμα είναι να αισθάνονται πολύ άσχημα παρά τη θερμή υποδοχή που τους επιφυλάξαμε όλοι οι συνάδερφοι και παρά το ότι κανείς μας δεν σκοπεύει να τους αναθέσει εργασία η οποία να έχει ιδιαίτερες απαιτήσεις. Η αξιοπρέπειά τους όμως είναι τόσο μεγάλη που γίνεται αμέσως κατανοητό ότι η πίεση και το άγχος τους είναι τεράστια. Πρώτη φορά στη ζωή μου έχω δει ανθρώπους να μοιάζουν πραγματικά σαν ψάρια έξω από το νερό. Και το δυστύχημα είναι ότι λόγο και της ηλικίας τους είναι πλέον δύσκολο να καταφέρουν να αφομοιώσουν την πολύπλοκη νομοθεσία που απαιτείται για τη συγκεκριμένη εργασία και για τα επόμενα δέκα χρόνια μέχρι να συνταξιοδοτηθούν θα βαδίζουν μονίμως πάνω σε ένα τεντωμένο σκοινί προσπαθώντας να κρατήσουν τις ισορροπίες τόσο απέναντι στους νέους συναδέρφους τους όσο κι απέναντι στους ίδιους τους τους εαυτούς.

Οι πολιτικοί όμως έχουν καταφέρει τα εξής δυο πράγματα. Πρώτον έχουν ξεφορτώσει τον ΟΣΕ από ένα μεγάλο κομμάτι του στελεχιακού του δυναμικού, το οποίο οι ίδιοι είχαν φορτώσει για ψηφοθηρικούς λόγους, πετυχαίνοντας στα χαρτιά και μείωση της μισθολογικής δαπάνης. Δεύτερον, έχουν γεμίσει το δημόσιο τομέα με διοικητικούς υπαλλήλους, τουλάχιστον θεωρητικά, κι έτσι δεν υπάρχει η δυνατότητα πρόσληψης προσωπικού διότι οι οργανικές θέσεις είναι πλέον πληρωμένες.

Αυτό θα βγουν και θα ισχυριστούν και θα πουν στο τέλος του έτους: Να κύριοι, κοιτάξτε ο ΟΣΕ που τόσα χρόνια ήταν ελλειμματικός, εμείς τον καταφέραμε κι έχει πλεόνασμα. Και κοιτάξτε και το δημόσιο που όλοι φώναζαν ότι υπάρχουν πολλές ελλείψεις προσωπικού και δεν εξυπηρετούνταν οι πολίτες, καλύφθηκαν τα κενά. Κι από κάτω οι επαγγελματίες χειροκροτητές με τους φανατικούς οπαδούς με τις παρωπίδες θα ζητωκραυγάζουν. Και μια μερίδα δημοσιογράφων θα κάνει λόγο για θαύμα.

Ο ψύχραιμος όμως παρατηρητής θα πει: Πρώτον, το μισθολογικό κόστος του ΟΣΕ δεν εξαφανίστηκε απλώς μεταφέρθηκε στο Δημόσιο. Κι αν σας βγαίνουν τα νούμερα στον ΟΣΕ, για ρίξτε και μια ματιά σ’ αυτό το ταλαίπωρο το δημόσιο κύριοι που λαμβάνετε τις αποφάσεις. Δεύτερο, οι υπάλληλοι αυτοί που στελέχωσαν τις οργανικές θέσεις του δημοσίου όχι μόνο δεν εξυπηρετούν τους πολίτες αλλά αντίθετα επιβαρύνουν την κατάσταση διότι απλώς δεν ξέρουν τη δουλειά και στις περισσότερες περιπτώσεις είναι και δύσκολο να τη μάθουν. Στερούν δε, το δημόσιο από νέους υπαλλήλους οι οποίοι μπορεί να κάνουν 100 φορές πιο αποδοτικά την ίδια δουλεία.

Η γνώμη μου είναι ότι αυτούς τους ανθρώπους έπρεπε να τους αφήσουν εκεί που ήταν διότι και πιο παραγωγική εργασία έκαναν και δεν θα είχαν αυτό το ενοχικό αίσθημα ότι εκεί που τους πήγαν είναι βάρος. Διότι αυτοί οι άνθρωποι και αξιοπρεπέστατοι είναι και φιλότιμοι. Κι εσείς κύριοι πολιτικοί με την πολιτική σας τους εκμηδενίζετε!

Κλείνοντας τούτη την ανάρτηση ήθελα να εκφράσω την αγανάκτηση και την αηδία μου προς το πολιτικό σύστημα όπως αυτό εκφράζεται από την πολιτική που ασκείται τα τελευταία είκοσι χρόνια και τους πολιτικούς που το επανδρώνουν. Θεωρώ ότι οι τελευταίοι πολιτικοί άνδρες με ποιότητα, σθένος και όραμα που πέρασαν από τη χώρα ήταν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής κι ο Ανδρέας Παπανδρέου, για όσο χρονικό διάστημα διατηρούσε την υγεία του τουλάχιστον. Από εκεί και πέρα η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτικών αυτής της χώρας είναι κατά την άποψή μου τυχοδιώκτες της κακιάς ώρας, πεινασμένα ανθρωπάκια που βρέθηκαν πάνω σε καρέκλες της εξουσίας για να ικανοποιήσουν το μίζερο εγωισμό και τις τσέπες τους, χωρίς οράματα και με παντελή έλλειψη ικανοτήτων. Και δυστυχώς τον τελευταίο καιρό, έχω την αίσθηση ότι εκτός από ανίκανοι είναι και επικίνδυνοι. Και λέω ανίκανοι κι επικίνδυνοι γιατί δε θέλω να πιστέψω ότι είναι ικανοί και προδότες…

Αρέσει σε %d bloggers: