Posts Tagged ‘ Παπακωνσταντίνου ’

Ανακούφιση!

Image: ntwowe / FreeDigitalPhotos.net

Ουφ, επιτέλους, έφυγε ο Βενιζέλος από το Άμυνας και πήγε στο Οικονομικών απ’ όπου έφυγε ο Παπακωνσταντίνου και πήγε στο Περιβάλλοντος… Τι ανακούφιση είναι αυτή… Τελειώνει και το χαρτί υγείας…

(Μια λέξη μου έρχεται στο μυαλό, αλλά δεν μπορώ να τη γράψω…)

Advertisements

Ανάπτυξη.

Ανοιχτή επιστολή προς τον Πρωθυπουργό, τον Υπουργό των Οικονομικών και τους οικονομολόγους που διαφεντεύουν τις τύχες αυτής της χώρας.

 

Image: Sujin Jetkasettakorn / FreeDigitalPhotos.net

Στη φύση και τη λειτουργία της για να υπάρξει ανάπτυξη, ισχύουν τρεις θεμελιώδεις κανόνες:

Κανόνας 1ος

Την ανάπτυξη καθορίζει ο παράγοντας εκείνος που βρίσκεται σε έλλειψη.

Δηλαδή, σε ένα περιβάλλον που όλα είναι ευνοϊκά, η ανάπτυξη θα εξαρτηθεί από τον παράγοντα εκείνο που βρίσκεται σε ανεπάρκεια. Ένα δέντρο για να μεγαλώσει απαιτείται να ικανοποιηθούν μια σειρά προϋποθέσεις. Φως, έδαφος, νερό. Αν έχουμε ικανή ηλιοφάνεια και άριστης ποιότητας έδαφος, η έλλειψη, για παράδειγμα, του νερού θα είναι αυτή που θα εμποδίσει το δέντρο να μεγαλώσει.

Κανόνας 2ος

Εντός κάποιων ορίων, ένας παράγοντας μπορεί να υποκαταστήσει ή να συμπληρώσει κάποιον άλλο.

Στην παραπάνω περίπτωση που έχουμε έλλειψη νερού λόγω φτωχών και λιγοστών βροχοπτώσεων, μπορεί να έχουμε αυξημένη υγρασία η οποία μπορεί να προέρχεται π.χ. από την εξάτμιση των νερών της παρακείμενης λίμνης. Έτσι, το δέντρο προσλαμβάνει τις απαιτούμενες για την ανάπτυξή του ποσότητες ύδατος παρά το γεγονός ότι δεν έχουμε βροχοπτώσεις.

Κανόνας 3ος

Όταν κάποιος παράγοντας ξεπεράσει τα φυσιολογικά όρια δρα ανασταλτικά στην ανάπτυξη.

Αν στην προηγούμενη περίπτωση λόγω κάποιας κλιματικής αλλαγής, αρχίζει να βρέχει διαρκώς, τότε οι ρίζες του δέντρου θα πνιγούν από την υπερεπάρκεια του νερού, δεν μπορούν να ανασάνουν και μοιραία θα πεθάνουν και θα σαπίσουν, οδηγώντας το δέντρο στο θάνατο.

 

Λίγο πολύ όλα τα παραπάνω είναι γνωστά κι ευνόητα. Συμβαίνουν στη φύση εδώ και πολλά χρόνια και οι κανόνες αυτοί διέπουν τα οικοσυστήματα από τη δημιουργία τους μέχρι και σήμερα. Οι ίδιο κανόνες ισχύουν και για τα οικοσυστήματα που έφτιαξε ο άνθρωπος. Προσπαθώντας να γίνει μια αναγωγή και μια προσαρμογή των κανόνων αυτών στην τρέχουσα οικονομική κατάσταση της χώρας, και με δεδομένο ότι η πολιτική ηγεσία του τόπου μιλάει για ανάπτυξη την επόμενη χρονιά, σκοντάφτουμε στα εξής εύλογα συμπεράσματα κι ερωτήματα:

  • Η τρέχουσες συγκυρίες αποδεικνύουν ότι στη δική μας περίπτωση δεν απουσιάζει μόνο κάποιος παράγοντας που συντελεί στην επιβράδυνση της ανάπτυξης, αλλά μια πληθώρα παραγόντων. Έλλειψη ρευστότητας, μεγάλα ποσοστά ανεργίας, μειώσεις αποδοχών, γραφειοκρατία που εμποδίζει τη δημιουργία επιχειρήσεων, αργοκίνητο κράτος, υποδομές ανύπαρκτες σε πλείστες περιπτώσεις, έλλειψη ανταγωνιστικότητας, αδυναμία αξιοποίησης των ταλέντων και των δεξιοτήτων του ανθρώπινου δυναμικού… Ο κατάλογος μπορεί να γίνει πολύ μεγάλος. Όλα αυτά συναινούν και σπρώχνουν την οικονομία προς τη συρρίκνωση παρά προς την ανάπτυξη.
  • Όλοι οι παραπάνω παράγοντες πολύ δύσκολα μπορεί να αναπληρωθούν από κάποιους άλλους. Εν μέσω κρίσης η κυβέρνηση έφερε τα πάνω κάτω στον τομέα της τοπικής αυτοδιοίκησης προσπαθώντας να συμμαζέψει τα οικονομικά των ΟΤΑ Α’ και Β’ βαθμού, συνενώνοντας δήμους και νομαρχίες. Μπορεί ως πρόθεση και ως ιδέα να είναι καλή, αλλά η αλλαγή που συντελέστηκε ήταν βίαια. Οι νέοι οργανισμοί που προέκυψαν από τον «Καλλικράτη» είκοσι και πλέον μέρες από τη δημιουργία τους εξακολουθούν να μη λειτουργούν. Βρίσκονται ακόμα στη φάση της αναγνώρισης και της σύνθεσης. Οι πιο αισιόδοξοι προβλέπουν ότι το νέο σύστημα θα αρχίσει να λειτουργεί αποδοτικά μετά από δυο μήνες, με τις πιο απαισιόδοξες προβλέψεις να κάνουν λόγο για έξι μήνες τουλάχιστον. Η δική μου πεποίθηση βρίσκεται κάπου στο μέσο. Αυτήν όμως η δυσλειτουργία έχει τεράστιο οικονομικό κόστος στη χώρα, καθόσον οι υπηρεσίες που προσφέρονται στον πολίτη και ειδικότερα στον επιχειρηματία από τη διοίκηση είναι ουσιαστικά ανύπαρκτες. Προσπαθήστε να κάνετε αίτηση αυτή την περίοδο για να ανοίξετε νέα επιχείρηση. Το πιθανότερο είναι ότι δε θα μπορέσετε να πάρετε ούτε αριθμό πρωτοκόλλου καθόσον αρκετές υπηρεσίες δεν έχουν συσταθεί ακόμα. Κι έρχεται αντίστοιχος «Καλλικράτης» στις εφορίες, στα νοσοκομεία, στα σχολεία [1] κλπ. Η άποψή μου είναι ότι κατά τη διαχείριση μιας κρίσης δεν πειράζεις και δεν αναδιαρθρώνεις τους θεσμούς. Αντίθετα ενισχύεις την υπάρχουσα δομή, άσχετα αν είναι η ιδανική ή όχι, την τροποποιείς, ελαφρά πάντα, προς το καλύτερο και συνεχίζεις. Μετά την κρίση μπορείς να κάνεις όποια αλλαγή επιθυμείς. Οι κρίσεις δεν είναι πεδίο για πειράματα.
  • Αντίθετα με τους οικονομικούς παράγοντες που βρίσκονται σε έλλειψη, σε αφθονία υπάρχει η απαισιοδοξία, ο φόβος, η ανασφάλεια κι όλα εκείνα τα αισθήματα που παγώνουν τους ανθρώπους και τις ενέργειές τους. Κανείς δεν είναι διατεθειμένος να επενδύσει, κανείς δεν ξοδεύει, αντίθετα όλοι τηρούν μια στάση αναμονής. Κι όσο αυξάνεται η ανεργία και η ανασφάλεια τόσο περισσότερο θα μαζεύονται και θα κλείνονται οι άνθρωποι τούτης της χώρας. Κι όλος αυτός ο φαύλος κύκλος επιτείνει το πρόβλημα της οικονομικής κρίσης και κάθε άλλο παρά βοηθά. Με την ολοένα και μεγαλύτερη μείωση των αποδοχών και των κοινωνικών παροχών και την επίσης ολοένα και μεγαλύτερη αύξηση του αισθήματος της έλλειψης ασφάλειας και προοπτικής, δύσκολα θα ξεπεραστεί η κρίση που βιώνουμε ως χώρα.

Πώς λοιπόν θα έχουμε ανάπτυξη το 2012 κύριε Παπανδρέου, κύριε Παπακωνσταντίνου, κύριοι οικονομολόγοι; Εξηγήστε το και σε μένα που είμαι αδαής στα της οικονομίας…

Μακάρι να πάω μια απάντηση…

 

[1] Νεοφιλελεύθερο εκπαιδευτικό μοντέλο: συνενώσεις σχολικών μονάδων | Ο Δείμος του πολίτη

buzz it!

Αρέσει σε %d bloggers: