Posts Tagged ‘ Δημόσιο ’

Διαύγεια στο Κράτος.

Σύμφωνα με το νόμο 3861/2010 (αριθμός Φύλλου Εφημερίδας της Κυβέρνησης 112, τεύχος Α’), όλες οι Δημόσιες Υπηρεσίες (Υπουργεία, Περιφέρειες, Συλλογικά Κυβερνητικά Όργανα) οφείλουν να αναρτούν στο διαδίκτυο τις αποφάσεις που εκδίδουν. Κάθε μία από αυτές τις υπηρεσίες έχει δικό της ιστότοπο στον οποίο φιλοξενούνται οι αποφάσεις, αλλά όλες μαζί είναι συγκεντρωμένες εδώ. Αν κάποια πράξη δεν αναρτηθεί και δημοσιευτεί, πάσχει εγκυρότητας και δεν είναι εκτελεστή.

Αυτή, κατά τη γνώμη μου, ήταν μια πολύ σωστή απόφαση της κυβέρνησης, καθόσον επιτρέπει τον έλεγχο των πράξεων της διοίκησης και τη δημοσιοποίηση όλων των στοιχείων που την αφορούν. Μπορεί, για παράδειγμα, κάποιος να δει τι πληρώνει μια υπηρεσία για τηλέφωνα, ενοίκια κλπ., να δει ποιος πήρε μετάθεση και με ποια διαδικασία, ποιος διορίστηκε, πως χαρακτηρίζονται εκτάσεις που βρίσκονται μέσα ή κοντά σε δασικές εκτάσεις (πράξεις χαρακτηρισμού) και πολλά άλλα. Επιτέλους, άρχισε να φωλιάζει μέσα στους υπαλλήλους ο φόβος της δημόσιας έκθεσης των πράξεών τους και νομίζω πως θα περιοριστούν τα φαινόμενα δημοσιοϋπαλληλικής παθογένειας του παρελθόντος.

Αν το μέτρο επεκταθεί και εφαρμοστεί και στους Δήμους και τις νεοσυσταθείσες Περιφέρειες, θα περιοριστεί πολύ η κακοδιοίκηση της τοπικής αυτοδιοίκησης, η οποία είναι πρώτη διαχρονικά σε διαφθορά σύμφωνα με τις εκθέσεις του Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης, αλλά θα περιοριστούν και οι σπατάλες, οι οποίες είναι ανεξέλεγκτες.

Ως δημόσιος υπάλληλος, παρόλο που είμαι υποχρεωμένος να αναρτώ στο διαδίκτυο κάθε απόφαση που εκδίδω κι αυτό σημαίνει παραπάνω ‘τρέξιμο’ και χρόνο, ο οποίος είναι πολύτιμος στην υπηρεσία που εργάζομαι, συνηγορώ με αυτή την απόφαση της κυβέρνησης και η γνώμη μου είναι ότι το μέτρο πρέπει να επεκταθεί και σε πιο απλά έγγραφα, όπως απαντήσεις σε αιτήσεις κλπ.

Κάποια ενδιαφέροντα στατιστικά στοιχεία μπορείτε να δείτε εδώ.

buzz it!

Μνημόνιο

Image: renjith krishnan / FreeDigitalPhotos.net

Νέες προσλήψεις θα θεωρούνται οι μετατάξεις των υπαλλήλων στις ΔΕΚΟ σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες από τις διαπραγματεύσεις μεταξύ της Κυβέρνησης και της τρόικας. Αυτό δεν είναι τόσο αθώο όσο ακούγεται. Πέρα από το γεγονός ότι οι «νέες» αυτές προσλήψεις θα προσμετρούνε στον υπολογισμό που έχει θέσει το μνημόνιο για 1 πρόσληψη ανά 5 αποχωρήσεις και συνεπώς ξεχνάμε τελείως τις νέες προσλήψεις (ψάξε βρες γιατρό στο νοσοκομείο και δάσκαλο στο σχολείο), έχει και άμεσες και σοβαρές συνέπειες για τους ίδιους τους εργαζόμενους. Μέχρι τώρα όταν κάποιος μετατασσόταν διατηρούσε όλα τα μισθολογικά και συνταξιοδοτικά του δικαιώματα και γενικώς ότι είχε «κατακτήσει» όλα τα χρόνια της εργασίας του (εξέλιξη στη διοικητική ιεραρχία, βαθμό κτλ). Με τη νέα πρόσληψη όλα αυτά πάνε περίπατο. Ο εργαζόμενος θα ξεκινήσει από το μηδέν. Μπορεί ενδεχομένως να αναγνωρίσει τα προηγούμενα χρόνια υπηρεσίας, χωρίς αυτό να είναι σίγουρο, για τη μισθολογική του εξέλιξη, αλλά μέχρι εκεί.

Αν και δε διαφωνώ καθόλου να αναδιαρθρωθεί με κάποιο τρόπο ο δημόσιος τομέας και οι ΔΕΚΟ, δεν μπορείς ξαφνικά να πεις στον άλλο ο οποίος έχει υποχρεώσεις, οικογένεια και παιδιά κι έχει κάνει τον προγραμματισμό του, ότι σου τα γκρεμίζω όλα και κάνε ότι καταλαβαίνεις. Να εφαρμοστούν όλα αυτά για τους νεοεισερχόμενους στο δημόσιο ή στις ΔΕΚΟ αφού θα είναι γνώστες των πραγμάτων, αλλά όχι στους παλιούς.

Το ίδιο βεβαίως πρέπει να ισχύσει και για τον ιδιωτικό τομέα, που οι εργαζόμενοι θα βρεθούν ξαφνικά χωρίς την ‘ομπρέλα’ και την προστασία των συλλογικών συμβάσεων εργασίας με την καθιέρωση των κλαδικών συμβάσεων κι όλων αυτών των διευκολύνσεων προς τους εργοδότες που παρέχει το μνημόνιο. Λίγο πολύ όλοι ξέρουμε τι γίνεται στον ιδιωτικό τομέα. Τώρα που θα χαλαρώσει κι άλλο ο έλεγχος προς τους εργοδότες θα γίνει μπάχαλο. Θα υπάρχουν εργαζόμενοι οι οποίοι θα εργάζονται νύχτα μέρα για ένα κομμάτι ψωμί κυριολεκτικά. Επειδή έχω ένσημα και στο ΙΚΑ και στο ΤΕΒΕ, κι έχω περάσει από όλες τις μορφές εργασίας, χωρίς να βάζω στην άκρη και το γεγονός ότι οι εργοδότες αντιμετωπίζουν δυσκολίες, νομίζω ότι αργά αργά οδηγούμαστε σε εργασιακό μεσαίωνα και μάλιστα υπό την καθοδήγηση των ΜΜΕ που σαν το σαράκι, αργά και μεθοδικά, μας έχουν πείσει ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος γι’ αυτή τη χώρα.

Λες και δεν υπάρχουν άλλοι τρόποι για να βγούμε από την οικονομική κρίση, φτιαχτή κατά τη γνώμη μου, παρά μόνο να καταπατήσουμε τα δικαιώματα των εργαζομένων και να επιφέρουμε την εξαθλίωση σ’ αυτή τη χώρα. Ίσως ήρθε ο καιρός να αντιδράσουμε, ο καθένας από το πόστο του, γιατί αλλιώς απλώς κάποια στιγμή οι τράπεζες και οι δανειστές της χώρας θα μας πάρουν τα σπίτια μας, την περιουσία μας, την αξιοπρέπειά μας και την περηφάνια μας και ως άλλοι κολίγοι θα πεθαίνουμε δουλεύοντας στα τσιφλίκια των καπιταλιστών.

Τα είπα και ξέσπασα…

Αρέσει σε %d bloggers: