Posts Tagged ‘ Δημοκρατική Αριστερά ’

Μέσα στο παραβάν.

 

Λίγες ώρες έμειναν μέχρι να βρεθούμε στις κάλπες για να δώσουμε την ετυμηγορία μας για τη σύνθεση της νέας Βουλής. Η προεκλογική περίοδος κλείνει με χλιαρό πολιτικό λόγο, απουσία έστω και στοιχειώδους διαλόγου, έλλειψη ισχυρών επιχειρημάτων και μουδιασμένων πολιτών αλλά και πολιτικών. Αν δεχτούμε πως αυτές είναι οι κρισιμότερες εκλογές στην ιστορία της χώρας, κάτι με το οποίο προσωπικά δε συμφωνώ, η παρατήρηση που θα μπορούσε κάποιος να κάνει είναι πως τα πολιτικά κόμματα προσπάθησαν να ξεφύγουν από το προεκλογικό κατεστημένο, το οποίο τα ίδια έχουν δημιουργήσει, κάνοντας όμως όχι κινήσεις ουσίας αλλά, αντίθετα, παλινωδίες που οδήγησαν την πλειοψηφία του εκλογικού σώματος σε μεγαλύτερη σύγχυση.

Ένα από τα μεγάλα λάθη που έγιναν ήταν η απουσία φυσικής επαφής των εν δυνάμει βουλευτών με τους ψηφοφόρους. Στη μεγάλη τους πλειοψηφία ήταν άφαντοι και η μοναδική τους επαφή με τους εκλογείς έγινε δια του τύπου και των ηλεκτρονικών ΜΜΕ. Υπήρξαν δε περιπτώσεις με τραγικές εμφανίσεις υποψηφίων που αμαύρωσαν το κόμμα τους συνολικά με την πλήρη αδυναμία τους να διατυπώσουν πολιτικό λόγο (παράδειγμα). Η αδυναμία όμως των πολιτών να θέσουν ερωτήσεις, όπως θα συνέβαινε σε μια δια ζώσης επαφή και συνομιλία, απομάκρυνε ακόμα περισσότερο τους υποψηφίους από το λαό. Είναι λοιπόν εύλογο, ο φόβος, που κατά κύριο λόγο οδήγησε τους υποψηφίους βουλευτές μακριά από το λαό, να πέρασε το μήνυμα της έλλειψης επιχειρημάτων για το σκεπτικό που οδήγησε στις μέχρι τώρα δύσκολες και δυσάρεστες αποφάσεις που έφεραν τα απανωτά μνημόνια και τις συνέπειες αυτών από τη μία και την έλλειψη οράματος αλλά και εναλλακτικών λύσεων από την άλλη. Τούτο δε το παραπάνω έχει ιδιαίτερη ισχύ στην περίπτωση των δυο, μέχρι τώρα τουλάχιστον, μεγάλων κομμάτων.

Η πληθώρα των νέων κομματικών σχηματισμών δημιουργεί μια μεγάλη παλέτα πολιτικών αποχρώσεων, ανύπαρκτων μέχρι πρότινος και καινοφανών για τα ελληνικά δεδομένα, κι αυτό έχει δώσει μια αίσθηση μεγαλύτερης ελευθερίας και περισσότερων επιλογών στους πολίτες. Από την άλλη, οι ιδεολογικές τους διαφορές δεν έχουν καταστεί πλήρως κατανοητές από την πλειοψηφία του λαού, κατά τη γνώμη μου, κι αυτό επιτείνει το πρόβλημα της σύγχυσης που υπάρχει. Δεν μπορεί βέβαια στην παρούσα συγκυρία να ισχυριστεί κανείς ότι έχουν δημιουργηθεί νέα πολιτικά ήθη στον τόπο, όμως παρατηρείται το φαινόμενο της απουσίας της αδιαλλαξίας για τις μετεκλογικές συνεργασίες που απουσίαζε πλήρως στο παρελθόν, με εξαίρεση ίσως την περίπτωση Σαμαρά και την απελπισμένη του προσπάθεια να συσπειρώσει τους οπαδούς της ΝΔ διατυμπανίζοντας την αυτοδυναμία και την απόρριψη ενδεχόμενων μετεκλογικών συνεργασιών, γεγονός που από μόνο του μοιάζει να προσθέτει ένα ακόμα γρίφο στο μυαλό των ψηφοφόρων. Γιατί, θα σκεφτεί κάποιος, να ψηφίσει το χ κόμμα όταν αυτό πρόκειται να συνεργαστεί με το ψ και να μην ψηφίσει απ’ ευθείας το ψ ή να μην το ψηφίσει καθόλου (το χ) γιατί δεν επιθυμεί τη μετεκλογική κυβερνητική συνεργασία (με το ψ).

Αξίζει να σημειώσουμε μερικά ακόμα σημεία της παρελθούσης προεκλογικής περιόδου. Ο Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ μοιάζουν να έχουν ξυπνήσει από το λήθαργο του παρελθόντος κι από στείρα αντιπολίτευση κάνει, έστω και σε επίπεδο δηλώσεων, κινήσεις οι οποίες δείχνουν πως είναι έτοιμος και επιθυμεί κυβερνητικό ρόλο. Ενδεχομένως και να μην έχω δίκιο σ’ αυτό, αλλά κατά τη γνώμη μου είναι μάλλον η πρώτη φορά που ένα κομμάτι της αριστεράς κινείται σε τέτοιο δρόμο. Αυτό από μόνο του είναι αρκετό να προσελκύσει ψηφοφόρους που δεν επιθυμούν μόνο το ρόλο της διαμαρτυρίας στα κόμματα. Από εκεί και πέρα όμως, ο ΣΥΡΙΖΑ δε φρόντισε να επιδείξει κάτι νέο και το πρόγραμμά του δεν έγινε ευρέως γνωστό, γεγονός που τελικά αποδειχτεί τροχοπέδη στη συλλογή ψήφων για το κόμμα. Από την άλλη μεριά, τα νεοσχηματισθέντα κόμματα φρόντισαν να προβάλλουν ως επί το πλείστον την αντιμνημονιακή τους πολιτική γραμμή, ξεχνώντας ότι η κοινωνία δεν είναι μόνο οικονομία. Η αναφορά τους σε άλλες πτυχές της καθημερινότητας και της ζωής ήταν εν γένει μηδαμινή κι ελάχιστη. Ο μέσος πολίτης δε γνωρίζει πχ. τι πρεσβεύει για την Παιδεία η ΔΗΜΑΡ, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες, η Κοινωνική Συμμαχία κλπ. Αυτό σίγουρα μπορούμε να υποθέσουμε ότι συγκαταλέγεται στα αρνητικά της προεκλογικής περιόδου και θεωρώ ότι αποτελεί έναν ακόμα παράγοντα σύγχυσης των ψηφοφόρων.

Αδιαμφισβήτητα, ο πολιτικός λόγος του Βενιζέλου είναι μακράν ο πειστικότερος όλων των άλλων πολιτικών αρχηγών. Η ευφράδεια του λόγου του όμως δε μοιάζει να μπορεί να πείσει ούτε να αποτελέσει συγχωροχάρτι για το παρελθόν του ΠΑΣΟΚ. Από την άλλη, ο Σαμαράς μοιάζει προσκολλημένος σε τακτικές του παρελθόντος που ο λαός πλέον αποδοκιμάζει και δε συναινεί. Δε λέει κάτι νέο, κάτι ριζοσπαστικό ώστε να προκαλέσει το συναίσθημα, αντιθέτως η ρητορική του είναι επίπεδη και λεία, χωρίς ουσιαστικά επιχειρήματα. Κουβέλης, Καμμένος και Κατσέλη μοιάζουν ανώριμοι και είναι φυσιολογικό αυτό, διότι άλλο πράγμα είναι η εμπειρία στην πολιτική, όσο μεγάλη κι αν είναι αυτή, κι άλλο η αποκλειστική ευθύνη για τη δημιουργία προγραμμάτων, θέσεων και στρατηγικής αλλά και η ηγεσία ενός κόμματος, όπου εκεί η εμπειρία τους δεν είναι μεγάλη. Κλείνοντας δε θα πρέπει να ξεχάσουμε να αναφέρουμε και την Παπαρήγα η οποία ακολουθεί την ίδια ρητορική εδώ και πολλά χρόνια χωρίς ούτε αυτή τη φορά να φαίνεται πως απευθύνεται σε όλο τον κόσμο παρά μόνο στα μέλη του κόμματος.

Από όλα τα παραπάνω, έχω την πεποίθηση πως ο λαός από τη μια θέλει να αποτάξει το δικομματισμό αλλά από την άλλη δεν είναι σαφείς μπροστά του οι υπόλοιπες επιλογές. Μπορεί τα ποσοστά των δημοσκοπήσεων να έδιναν μέχρι τη στιγμή της απαγόρευσης της δημοσιοποίησής τους μικρά σε σχέση με το παρελθόν ποσοστά σε ΠΑΣΟΚ και ΝΔ και ποσοστά εισόδου στη Βουλή των Ελλήνων σε άλλα έξι περίπου κόμματα, αλλά νομίζω ότι το στατιστικό σφάλμα πρέπει να ξεφεύγει από τα αποδεκτά όρια της επιστήμης. Η μεγάλη πλειοψηφία των ψηφοφόρων ακόμα και αυτή την ύστατη στιγμή δεν έχει αποφασίσει ποιας απόχρωσης θα είναι το ψηφοδέλτιο που θα ρίξει στην κάλπη. Προβληματισμός υπάρχει και είναι έντονος και διάχυτος στην κοινωνία και θεωρώ πως είναι δύσκολο να αποτυπωθεί ακόμα και στις δημοσκοπήσεις. Ως εκ τούτου, πιστεύω ότι αρκετοί θα αποφασίσουν τελικά μέσα στο παραβάν. Κι έτσι οποιαδήποτε εκτίμηση, δημοσκοπική ή προσωπική, του αποτελέσματος είναι παρακινδυνευμένη, όπως μάλλον και τα exit poll που θα δούμε στις 7:00 το απόγευμα της Κυριακής. Ευχόμαστε μόνο η κάλπη να δώσει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα για τη χώρα.

Δημοσιεύτηκε στο  tvxs.gr

Το κλουβί με τους τρελούς!

Παραφράζω το γνωστό τίτλο του γνωστού έργου γιατί μόνο έτσι νιώθω ότι μπορεί να περιγραφεί η κατάσταση που βιώνει ο σύγχρονος Έλληνας.

Τα παράλογα:

Κάλπες για έναν υποψήφιο! (κλικ)

Εν μέσω κρίσης, με την οικονομική στενότητα να διατρέχει κάθετα και οριζόντια κάθε πτυχή και κάθε στρώμα της Ελληνικής κοινωνίας, ο παραλογισμός των ασήμαντων που κρατούν τα ηνία της χώρας στήνει κάλπες με έναν υποψήφιο(!), λες και δεν πρόκειται να εκλεγεί(!), μόνο και μόνο για να λέει ο μοναδικός υποψήφιος(!) ότι πήρα χ ψήφους αδιαφορώντας για τα έξοδα!

Πολιτικές μαριονέττες! (κλικ)

Στο παρελθόν ο πρώην Πρωθυπουργός κατηγορήθηκε ότι πριν ακόμα τις εκλογές του 2009 κανόνιζε με τον άλλοτε ισχυρό άντρα του Δ.Ν.Τ., τον Ντομινίκ Στρος Καν, την ένταξη της Ελλάδας στον οργανισμό αυτό. Μάλιστα είδε το φως της δημοσιότητας συνέντευξη του Στρος Καν σε γαλλικό κανάλι που το επιβεβαίωνε. Σήμερα στο φως της δημοσιότητας βγήκε η είδηση από το Wikileaks ότι έγινε σκόπιμη διόγκωση του ελλείμματος από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ προκειμένου νε επιτευχθεί αυτός ο σκοπός. Δεν ξέρω αν είναι αλήθεια ή όχι. Δεν καταδικάζω κανέναν, δεν είμαι δικαστής. Οι δικαστές όμως και οι Εισαγγελείς τι κάνουν; Και πέρα από το αξιόποινο ή όχι των πράξεων αυτών, όλοι αυτοί που κατηγορούνται γιατί δε βγαίνουν δημόσια να παραδεχτούν ή να διαψεύσουν όλες αυτές τις πληροφορίες; Άλλωστε πρόκειται για πολιτικές ενέργειες και οφείλουν να δώσουν εξηγήσεις. Εκτός κι αν πια πρόκειται για άντρες κατ’ ευφημισμό!

Το ξήλωμα των από κάτω! (κλικ)

Η Αννούλα, η τρανή πολιτικός με τις μεγάλες περγαμηνές που άλλαξε την παιδεία και είμαστε περήφανοι για τα σχολειά μας, ήρθε τώρα για να τιμωρήσει τους επίορκους υπαλλήλους και να ρίξει φως στο σκοτάδι! Θα ξεκαθαρίσει λέει το Υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας από ότι σάπιο υπάρχει… Όμως όλοι αυτοί οι πολιτικοί που είτε παραδέχτηκαν είτε αποδείχτηκε ότι έκλεψαν, χρηματίστηκαν ή έδρασαν εις βάρος του δημοσίου ζουν και βασιλεύουν σα να μη συνέβη ποτέ τίποτα… γιατί αυτοί δεν ήταν επίορκοι ούτε έκαναν ποτέ κάτι μεμπτό!

Σάπια μήλα τυλιγμένα με καινούριο περιτύλιγμα! (κλικ)

Εν τω μεταξύ, το τελευταίο χρονικό διάστημα έχει γεμίσει ο τόπος νέα κόμματα! Πλέον δεν ξέρουμε τι να πρωτοδιαλέξουμε, πλουραλισμός σωστός! Όχι βεβαίως ότι άλλαξε κάτι ουσιώδες, οι ίδιοι και οι ίδιοι διασπάστηκαν για να ξαναενωθούν στο μέλλον (δες Σαμαράς, Αβραμόπουλος κλπ.), πρεσβεύοντας ο καθένας –προσωρινά- το καλό της Ελλάδας, λες και μέχρι σήμερα ήταν αμέτοχοι στην κατρακύλα! Αλλά υπάρχουν και κωμικοτραγικές καταστάσεις. Η Ντόρα δήλωσε ότι οι υποψήφιοι που θα στελεχώσουν τα ψηφοδέλτια του κόμματός της «δεν θα προέρχονται από κομματικούς σωλήνες, αλλά θα είναι άτομα που προέρχονται από τα σπλάχνα της κοινωνίας…». Πειστικότατη! Δεν πειράζει βεβαίως που η ίδια αλλά και τα πρωτοπαλίκαρα της είναι παιδιά του σωλήνα της ΝΔ! Πάντως, από τους πολιτικούς σχηματισμούς που φυτρώνουν σαν τα μανιτάρια, ξεχωρίζουν εκείνοι της Δημοκρατικής Αριστεράς του Φώτη Κουβέλη και οι Ανεξάρτητοι Έλληνες του Πάνου Καμμένου, οι οποίο από ότι διαφαίνεται θα αποκομίσουν ποσοστά ικανά να μπουν στη Βουλή. Εύχομαι μόνο, αν όντως εκπροσωπηθούν στη Βουλή, να μην ακολουθήσουν την πεπατημένη και γίνουν ένα με το σάπιο σύστημα που κυριαρχεί σήμερα. Είναι μια χρυσή ευκαιρία κάτι να αλλάξει επιτέλους!

Μπάτε σκύλοι αλέστε! (κλικ)

Στη ΝΔ τα πράγματα είναι συντεταγμένα και λειτουργούν άψογα. Βέβαια, καμιά φορά ο καθένας κάνει ότι θέλει, διαγράφεται γιατί παράκουσε τις εντολές και ψήφισε κατά συνείδηση εν μέσω κατηγοριών και λοιδοριών από τη μαμά ΝΔ, αλλά μετά από μερικές μέρες επιστρέφουν με θέρμη κι εναγκαλισμούς πίσω στον Αντωνάκη που ως στοργικός πατέρας μαζεύει τους άσωτους υιούς! Αν ήταν σενάριο όλο αυτό, θα ήταν είτε επιστημονικής φαντασίας ή Β’ διαλογής ταινία τρόμου!

Κατά τα άλλα έχουμε ήλιο και ο χειμώνας φαίνεται ότι αποχωρεί σιγά σιγά. Ευτυχώς γιατί είχα μια ανησυχία μη μου κρυολογήσει ο Ράιχενμπαχ που επιστρέφει δριμύτερος!

Υ.Γ. Αυτοί οι Ολλανδοί που έχουν λυσσάξει με τους Έλληνες κι άχρηστους μας ανεβάζουν κι άχρηστους μας κατεβάζουν, ενώ εκείνοι είναι άμεμπτοι και ικανοί και παραγωγικοί κι έχουν καλή οικονομία κι ανάπτυξη κι επενδύσεις, έχουν αρχίσει να φλερτάρουν με τη χρεοκοπία λένε οι ειδήσεις το τελευταίο χρονικό διάστημα. Άντε κοπιάστε να σας τρατάρουμε ένα συκαλάκι, ψυχροί ασπρουλιάρηδες κι αλληλέγγυοι εταίροι μας!

Καλό Σαββατκύριακο.

Αρέσει σε %d bloggers: