Archive for the ‘ Φύση ’ Category

Πρωτομαγιά.

Ένα διάλειμμα από τους προβληματισμούς που απασχολούν όλους μας νομίζω ότι επιβάλλεται.

Οι εικόνες παρακάτω είναι από το flickr, διαλεγμένες μια μια για

τους εκλεκτούς αναγνώστες του Τελευταίου.

Χαλαρώστε κι απολαύστε…

nature as designer
by { pranav }

Nature
by @Doug88888

♥ The Drongo Love ♥ Happy…
by VinothChandar

Lonely leaf left alone
by Dave Heuts

tagetes
by ΞSSΞ®®Ξ_FAV

Autumn leaves at the top …
by Steve-h

Canada Geese (Branta…
by pheαnix

" Care for the one…
by Parvin

Birdsong
by Steve-h

(explore)
by Cengiz.uskuplu

para ustedes amigos!!!
by ryyta ( ocupada)

Καλή πρωτομαγιά.

Άνοιξη (2).

Άνοιξη - Απρίλης. (c) Τελευταίος

Αν κοιτάξει κάποιος το λεξικό, στο λήμμα «Άνοιξη» θα συναντήσει μεταξύ των άλλων ορισμών και τον εξής: Η περίοδος της νεότητας. Και πράγματι, βλέποντας έναν νέο άνθρωπο έρχεται στο μυαλό το μπουμπούκι που είναι έτοιμο να ανθίσει και έχει εκείνη την αγνή αλλά άγουρη και άγνωστη ομορφιά που περιμένει να αποκαλυφθεί στα μάτια της φύσης. Η περίοδος αυτή για τη φύση και τα πλάσματά της είναι ίσως η πιο όμορφη. Γεμάτη προσμονή, αρώματα, χρώματα και όνειρα. Από εκεί ξεκινούν όλα, αυτή είναι η αφετηρία και μεστή από σχέδια κι επιθυμίες δημιουργεί το μέλλον το ίδιο. Δε θα μπορούσα ποτέ να φανταστώ τη ζωή χωρίς την άνοιξη, νομίζω ότι δε θα υπήρχε καν η ζωή χωρίς την άνοιξη. Είναι το απαύγασμα της δημιουργίας.

Μέσα στην άνοιξη έχουμε, κατά τη χριστιανική παράδοση το Πάσχα, όπου σύμφωνα με τις Γραφές αναστήθηκε ο Ιησούς. Πόσο παράταιρο μοιάζει αυτό τόσο με την άνοιξη όσο και με τη διδασκαλία του Κυρίου. Γιατί αντιβαίνει στον κυριότερο νόμο της φύσης, αυτό της γέννησης και του θανάτου. Διότι τίποτα δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς να γεννηθεί και οτιδήποτε υπάρχει οφείλει να πεθάνει για να αποδώσει στον Κόσμο ότι δανείστηκε από αυτόν για να υπάρξει. Ειδάλλως δρα εγωιστικά κι ενάντια στους κανόνες που λειτουργεί τούτο το σύμπαν όλα τα χρόνια που υπάρχει. Η ανάσταση, η επάνοδος δηλαδή στη ζωή μετά το θάνατο, είναι κατά την άποψή μου το χειρότερο κακό που μπορεί να κάνει κάποιος στη φύση αφενός, αλλά και ως διδαχή το χειρότερο πράγμα που μπορεί να φωλιάσει μέσα στον ανθρώπινο λογισμό αφετέρου. Το «κλέψιμο» της ύλης, αν υποθέσουμε ότι τα ηλεκτρόνια και τα πρωτόνια που στριφογυρίζουν μέσα μας για να υπάρξουμε δεν τα επιστρέψουμε μετά το θάνατό μας και η μη απόδοσή τους στο φυσικό κύκλο της ζωής σε μια υποτιθέμενη ανάσταση, στερούν από τις επόμενες γενιές το πολύτιμο υλικό της ύπαρξής τους. Σαν να λέμε ότι δε θέλουμε παιδιά, σε μια μεμψίμοιρη προσπάθεια ανούσιας αθανασίας. Και η ελπίδα ότι θα υπάρξει κάποια στιγμή στο μέλλον η «επαναδημιουργία» μας, οδηγεί την ανθρώπινη ύπαρξη στη θεώρηση ότι θα υπάρξει και μια δεύτερη ευκαιρία κάνοντας τη μοναδική ευκαιρία να σπαταληθεί με λάθος τρόπο ή χωρίς σκοπό στην καλύτερη των περιπτώσεων. Διότι δε συνειδητοποιεί το ανθρώπινο είδος ότι η πραγματική ανάσταση είναι εδώ, τη ζει κάθε πρωί την ώρα που ξυπνάει κι αντικρίζει το ζωοδότη ήλιο που ζεσταίνει αγόγγυστα την πλάση και την ομορφαίνει, δίνοντάς της τόση πολλή ομορφιά που πλέον τη θεωρεί δεδομένη και ούτε καν της δίνει σημασία, ειδικά στην πιο όμορφη εποχή του χρόνου, την άνοιξη…

Στιγμές (συνέχεια).

Παραθέτω μερικές φωτογραφίες ακόμα σε συνέχεια της προηγούμενης ανάρτησής μου.

Σημειώνω για ακόμα μια φορά ότι είναι τραβηγμένες με κινητό τηλέφωνο και δεν έχουν την καλύτερη δυνατή ποιότητα. Μπορείτε να τις κατεβάσετε και να τις χρησιμοποιήσετε ελεύθερα.

Πολιτισμός.

Περιδιαβαίνοντας το δάσος.

Ξεχασμένες εποχές.

Νεκρή φύση.

Χωρίς λόγια.

Μαγικές διαδρομές.

Όμορφα πρωινά.

2500 μέτρα...

Η μύγα...

Εγκαταλειμμένη κεραμοσκεπή γεμάτη πευκοβελόνες και στο βάθος ένα έλατο.

Καλά κατεβαίνουμε, μετά πως ανεβαίνουμε;

Δίδυμοι μεγαλοπρεπείς κορμοί.

buzz it!

Τεχνητό κρέας.

Image: Simon Howden / FreeDigitalPhotos.net

Σε λίγα χρόνια, απ’ ότι λένε οι επιστήμονες, θα τρώμε τεχνητό κρέας. Κρέας μεγαλωμένο in vitro!!! Δηλαδή κρέας το οποίο δεν έχει προέρθει από ζώο…

Παίρνουν λοιπόν ένα κύτταρο κάποιου ζώου, το καλλιεργούν στο εργαστήριο και αυτό παράγει μύες με την κατάλληλη επεξεργασία. Μετά στο χασάπη κι από ‘κει στο σπίτι μας.

Δηλαδή σε λίγα χρόνια (;) δε θα ξέρουμε τι τρώμε, όχι ότι τώρα ξέρουμε. Θα φτάσουμε στο σημείο να πάμε στο κρεοπωλείο και να βλέπουμε κρέας με τυρκουάζ παραλληλόγραμμη σφραγίδα για τα ελληνικά κρέατα, τυρκουάζ ωοειδή για τα κοινοτικά, καφέ για τα ξένα και πορτοκαλί με ροζ βούλες, τρίγωνη, για τα παραχθέντα στο εργαστήριο.

Και, μεταξύ σοβαρού κι αστείου, εμένα που τρέφω ιδιαίτερη εκτίμηση για τα παϊδάκια, θα βγαίνει in vitro κρέας με κόκκαλο; Και σε ποιες εκδόσεις; Θα είναι πχ. φρεσκοσφαγμένο, σιτεμένο κλπ; Θα βγαίνει ζυγούρι, προβατίνα κλπ; Με πολύ, μέτριο, λίγο λίπος; (Έχει σημασία το λίπος γιατί ανάλογα με τον τύπο του ψησίματος απαιτείται διαφορετική ποσότητα). Δηλαδή θα λέω στο χασάπη: Μήτσο, πιάσε τρία κιλά προβατίνα, τύπος ΙΙ (σιτεμένη), κατηγορία Β4 (πολύ λίπος για ψήσιμο στην ψησταριά), είδος Α8 (χωρίς χοληστερίνη) της εταιρείας MeatScience (όπως πχ λέμε για τα μακαρόνια Melissa, Misko κλπ). Κι αναρωτιέμαι αν οι χασάπηδες εξακολουθούν να κόβουν με μαεστρία το κρέας μ’ αυτά τα υπέροχα ακονισμένα μαχαίρια τους ή θα είναι έτοιμα κομμένα από το εργοστάσιο;

Κι άμα περάσει ο καιρός, άντε να φτιάξουν στο εργαστήριο και τίποτα τεχνητές συκωταριές να τρώμε και κανά κοκορέτσι βρε αδερφέ. Ή έστω καμιά μαγειρίτσα.

Αυτές είναι οι δουλειές του μέλλοντος.

–          Τι δουλειά κάνεις;

–          Κτηνοτρόφος.

–          Πω, πω, σκληρή δουλειά ε;

–          Μπα, έχω το εργαστήριο κάτω από το σπίτι. Ανακατεύω τα χημικά το πρωί και το βράδυ τρυγάω…

Λέω να ανοίξω μια in vitro φάρμα από τώρα. Λέτε να δίνουν επιδοτήσεις;

Πηγές:

1. http://www.zougla.gr/page.ashx?pid=2&aid=213995&cid=15

2. http://en.wikipedia.org/wiki/In_vitro_meat

buzz it!

Στιγμές.

Χιονισμένο δέντρο.

Καλοκαιρινό πρωινό καθ’ οδόν για τη δουλειά.

Από μέσα προς τα έξω...

Δάκρυα…

Καλημέρα σας...

Χιονισμένο τοπίο.

Με αφορμή το σχόλιο της Ροδιάς σε προηγούμενη ανάρτησή μου για τη φωτογραφία που έχω στο εν λόγο ποστ, η οποία είναι και η φωτογραφία του προφίλ μου, είπα να ανεβάσω μερικές ακόμα για να μοιραστώ μαζί σας κάποιες στιγμές από το παρελθόν. Οι περισσότερες από αυτές είναι τραβηγμένες με κινητό τηλέφωνο κι έτσι δεν έχουν την καλύτερη δυνατή ποιότητα. Είναι φωτογραφίες που συνδέονται άμεσα με τη δουλειά μου και την ταλαιπωρία που έχω τραβήξει στα κορφοβούνια!!!

Μπορείτε να τις κατεβάσετε ελεύθερα.

Η συνέχεια εδώ.

Κλιματολογικές αλλαγές.


Χιονισμένο δέντρο. Δική μου φωτογραφία.

Είμαστε ένα μήνα πριν τα Χριστούγεννα και ο καιρός είναι λες και τώρα μπήκε το φθινόπωρο. Μερικές φορές αναρωτιέμαι αν όλη αυτή η κλιματολογική αλλαγή είναι κάτι το οποίο προκάλεσε ο άνθρωπος πηγαίνοντας κόντρα στη φύση ή αν η ίδια η φύση είναι αυτή που επιδιώκει αυτή την αλλαγή δίνοντας στον άνθρωπο την ικανότητα να το κάνει.

Αν η φύση δεν είχε δώσει στον άνθρωπο τη λογική και τη δυνατότητα να σκέφτεται με τον τρόπο που σκέφτεται, να πιάνει τα υλικά και να τα μεταμορφώνει σε εργαλεία κι εφευρέσεις, να μπορεί να αλλάζει το τοπίο και να παρεμβαίνει στη φυσική ροή των πραγμάτων αλλάζοντας ακόμα και το ανάγλυφο της γης με μεγάλης κλίμακας έργα, τότε σίγουρα δε θα ήμασταν εδώ που ήμαστε σήμερα. Κι επειδή πιστεύω ότι τίποτα απολύτως δεν είναι τυχαίο και πως η δημιουργία του όντος που λέγεται άνθρωπος με το καταπληκτικό μυαλό που διαθέτει δεν έγινε έτσι απλά για να γίνει, προσπαθώ να κατανοήσω γιατί η φύση δημιούργησε κάτι που με μαθηματική ακρίβεια θα την καταστρέψει. Ή μήπως δεν είναι έτσι. Μήπως, για κάποιο λόγο που δεν έχουμε κατανοήσει ακόμα, πρέπει να οδηγηθούμε προς την αλλαγή του κλίματος μέσα από όλες αυτές ανθρωπογενείς παρεμβάσεις στο περιβάλλον; Μ’ άλλα λόγια, αυτό που με βασανίζει είναι το εξής: Αφού είμαστε παράγωγα της φύσης, γιατί τα δικά μας παράγωγα να μην είναι κι αυτά παράγωγα της φύσης; Κι όντως καταστρέφουμε τη φύση κι αλλοιώνουμε το κλίμα ή μήπως έτσι πρέπει να γίνει ούτως ή άλλως; Κι αν ισχυριστεί κάποιος ότι με τους ρυθμούς που πάμε θα καταντήσει ο πλανήτης μια απέραντη έρημος, πράγμα με το οποίο δε θα διαφωνήσω, πως είμαστε σίγουροι ότι αυτός δεν είναι έτσι κι αλλιώς ο σκοπός της φυσικής εξέλιξης και διαδικασίας; Πάλι μπορεί εύλογα κάποιος να αντιπαραθέσει το επιχείρημα ότι εμείς με τις ενέργειές μας επιταχύνουμε την όλη διαδικασία. Κι αν έτσι πρέπει να γίνει; Κι αν, κι αν, κι αν… Μπορώ να συνεχίσω να γράφω πολλές αράδες ακόμα. Θα σταματήσω όμως γιατί ήδη μακρηγόρησα. Ελπίζω μόνο τα παιδιά μου κάποια στιγμή να νιώσουν κι αυτά όπως κι εγώ τι σημαίνει άνοιξη και τι φθινόπωρο…

 

Αρέσει σε %d bloggers: