Archive for the ‘ Περιβάλλον ’ Category

Άνοιξη (2).

Άνοιξη - Απρίλης. (c) Τελευταίος

Αν κοιτάξει κάποιος το λεξικό, στο λήμμα «Άνοιξη» θα συναντήσει μεταξύ των άλλων ορισμών και τον εξής: Η περίοδος της νεότητας. Και πράγματι, βλέποντας έναν νέο άνθρωπο έρχεται στο μυαλό το μπουμπούκι που είναι έτοιμο να ανθίσει και έχει εκείνη την αγνή αλλά άγουρη και άγνωστη ομορφιά που περιμένει να αποκαλυφθεί στα μάτια της φύσης. Η περίοδος αυτή για τη φύση και τα πλάσματά της είναι ίσως η πιο όμορφη. Γεμάτη προσμονή, αρώματα, χρώματα και όνειρα. Από εκεί ξεκινούν όλα, αυτή είναι η αφετηρία και μεστή από σχέδια κι επιθυμίες δημιουργεί το μέλλον το ίδιο. Δε θα μπορούσα ποτέ να φανταστώ τη ζωή χωρίς την άνοιξη, νομίζω ότι δε θα υπήρχε καν η ζωή χωρίς την άνοιξη. Είναι το απαύγασμα της δημιουργίας.

Μέσα στην άνοιξη έχουμε, κατά τη χριστιανική παράδοση το Πάσχα, όπου σύμφωνα με τις Γραφές αναστήθηκε ο Ιησούς. Πόσο παράταιρο μοιάζει αυτό τόσο με την άνοιξη όσο και με τη διδασκαλία του Κυρίου. Γιατί αντιβαίνει στον κυριότερο νόμο της φύσης, αυτό της γέννησης και του θανάτου. Διότι τίποτα δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς να γεννηθεί και οτιδήποτε υπάρχει οφείλει να πεθάνει για να αποδώσει στον Κόσμο ότι δανείστηκε από αυτόν για να υπάρξει. Ειδάλλως δρα εγωιστικά κι ενάντια στους κανόνες που λειτουργεί τούτο το σύμπαν όλα τα χρόνια που υπάρχει. Η ανάσταση, η επάνοδος δηλαδή στη ζωή μετά το θάνατο, είναι κατά την άποψή μου το χειρότερο κακό που μπορεί να κάνει κάποιος στη φύση αφενός, αλλά και ως διδαχή το χειρότερο πράγμα που μπορεί να φωλιάσει μέσα στον ανθρώπινο λογισμό αφετέρου. Το «κλέψιμο» της ύλης, αν υποθέσουμε ότι τα ηλεκτρόνια και τα πρωτόνια που στριφογυρίζουν μέσα μας για να υπάρξουμε δεν τα επιστρέψουμε μετά το θάνατό μας και η μη απόδοσή τους στο φυσικό κύκλο της ζωής σε μια υποτιθέμενη ανάσταση, στερούν από τις επόμενες γενιές το πολύτιμο υλικό της ύπαρξής τους. Σαν να λέμε ότι δε θέλουμε παιδιά, σε μια μεμψίμοιρη προσπάθεια ανούσιας αθανασίας. Και η ελπίδα ότι θα υπάρξει κάποια στιγμή στο μέλλον η «επαναδημιουργία» μας, οδηγεί την ανθρώπινη ύπαρξη στη θεώρηση ότι θα υπάρξει και μια δεύτερη ευκαιρία κάνοντας τη μοναδική ευκαιρία να σπαταληθεί με λάθος τρόπο ή χωρίς σκοπό στην καλύτερη των περιπτώσεων. Διότι δε συνειδητοποιεί το ανθρώπινο είδος ότι η πραγματική ανάσταση είναι εδώ, τη ζει κάθε πρωί την ώρα που ξυπνάει κι αντικρίζει το ζωοδότη ήλιο που ζεσταίνει αγόγγυστα την πλάση και την ομορφαίνει, δίνοντάς της τόση πολλή ομορφιά που πλέον τη θεωρεί δεδομένη και ούτε καν της δίνει σημασία, ειδικά στην πιο όμορφη εποχή του χρόνου, την άνοιξη…

Καταστροφές.

Για άλλα πράγματα είχα σκοπό να γράψω και τελικά για άλλα θα γράψω…

Όταν τα δελτία ειδήσεων δεν έχουν πενήντα θέματα αρχίζω να ανησυχώ. Όταν η θεματολόγια περιορίζεται σε δυο τρία θέματα το πολύ, με πιάνει ταραχή. Ξέρω ότι τα πράγματα είναι σοβαρά. Και τώρα, τις τελευταίες ημέρες, ακούμε μόνο για τα επακόλουθα του σεισμού στην Ιαπωνία με την πιθανή απελευθέρωση στην ατμόσφαιρα ραδιενεργών υλικών από τα πυρηνικά εργοστάσια που χτυπήθηκαν από τον εγκέλαδο αλλά και τη διευθέτηση του χρέους της χώρας. Δεν ξέρω πιο από τα δυο είναι πιο σοβαρό, αλλά εύχομαι τουλάχιστον να μην έχουμε διαρροή ραδιενέργειας. Γιατί το τσουνάμι της χρεοκοπίας της χώρας, είτε αυτή γίνει πραγματικότητα είτε όχι, μας έχει επηρεάσει κι έχουν αρχίσει να φαίνονται και τα καταστροφικά του αποτελέσματα.

Image: Filomena Scalise / FreeDigitalPhotos.net

Ένα πράγμα πάντως που με ενοχλεί ιδιαίτερα είναι το γεγονός ότι έχει αρχίσει πάλι αυτή η φιλολογία ότι δήθεν όλα αυτά είναι γραμμένα στα θρησκευτικά βιβλία και ότι η καταστροφή μας είναι στη γωνία κι έρχεται ολοταχώς να μας τιμήσει με την παρουσία της, όπως την έχουν προβλέψει οι Πατέρες της Εκκλησίας. Λες κι ο Θεός έδωσε εντολή να βρεθεί σ’ αυτή τη δεινή οικονομική θέση η Ελλάδα (μάλλον φυτεύοντας τους κυβερνώντες και δίνοντάς τους εντολή να μας καταστρέψουν) και έριξε μιαν άγνωστη ακτίνα και δημιούργησε το σεισμό και το τσουνάμι. Τέτοιο Θεό δεν τον θέλω, να τον κρατήσετε για τον εαυτό σας, εσείς οι άξιοι εκπρόσωποί του. Αυτή η μοιρολατρία με κάνει να νιώθω ότι ο μεσαίωνας ζει και βασιλεύει στις μέρες μας και ότι στην πραγματικότητα δεν έφυγε ποτέ από το προσκήνιο. Αυτές οι προκαταλήψεις και οι εμμονές σε πρακτικές και διδαχές που δε συνάδουν με την ανθρωποκεντρική θεώρηση των πραγμάτων με βρίσκουν εντελώς αντίθετο.

Ο άνθρωπος είναι αυτός που δημιούργησε την οικονομία και τους κανόνες με τους οποίους αυτή λειτουργεί, όπως και τα πυρηνικά εργοστάσια για να τροφοδοτήσει με την απαραίτητη ενέργεια τα τεχνολογικά επιτεύγματά του, τα οποία έφτιαξε με πολύ κόπο και μελέτη, ενάντια πολλές φορές στις διδαχές της θρησκείας και το σκοταδισμό που επιβάλλεται, όχι από την ίδια αλλά από τους αντιπροσώπους της.

Εύχομαι μόνο να μην υπάρξουν άλλα θύματα ούτε της οικονομικής ύφεσης αλλά ούτε του σεισμού και των επιπτώσεών του.

 

Πράσινη ενέργεια.

Image: xedos4 / FreeDigitalPhotos.net

Με αφορμή όλα αυτά που συζητούνται και ακούγονται τα τελευταία χρόνια περί της πράσινης ανάπτυξης κι ενέργειας, έχουν δημιουργηθεί στο μυαλό μου κάποια ερωτήματα στα οποία όσο κι αν έχω ψάξει δεν έχω βρει απαντήσεις.

  • Πρώτα απ’ όλα πόσο “πράσινη” είναι η ενέργεια που παράγεται ειδικά από τα φωτοβολταϊκά συστήματα και τις ανεμογεννήτριες; Διότι κανείς δεν αναφέρει ποια είναι τα ποσά της εκλυόμενης ρύπανσης κατά τη διάρκεια της κατασκευής τους. Επιμελώς αποκρύπτονται και δε γίνεται πουθενά καμία αναφορά. Αν δηλαδή για να κατασκευαστεί μια ανεμογεννήτρια ή ένα φωτοβολταϊκό πάνελ απαιτείται η έκλυση στην ατμόσφαιρα περισσότερων ποσοτήτων CO2 και άλλων ρύπων από όσο κερδίζουμε με τη χρήση τους, είναι αυτό πράσινη ενέργεια; Κι αν λάβουμε υπόψη και την καταστροφή του περιβάλλοντος από τα συνοδά έργα για την τοποθέτησή τους, όπως για παράδειγμα τους δρόμους πρόσβασης, την κατασκευή δικτύου καλωδίων κλπ., μήπως τελικά έχουμε μεγαλύτερη επιβάρυνση;
  • Συνήθως απαιτούνται πολύ μεγάλες εκτάσεις για την κατασκευή αιολικών ή φωτοβολταϊκών πάρκων. Στην περίπτωση των αιολικών πάρκων έχουμε τη σημαντικότατη επιβάρυνση του περιβάλλοντος από οικολογικής πλευράς διότι οι περιοχές αυτές χάνουν τη βιοποικιλότητά τους σχεδόν αμέσως, αφού ο εκκωφαντικός θόρυβος πρωτίστως αλλά και τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία που δημιουργούνται διώχνουν την πανίδα. Έχουν δε σημειωθεί και πολλοί θάνατοι πουλιών από την πρόσκρουσή τους στις ανεμογεννήτριες. Στο σημείο αυτό δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι συνήθως τα αιολικά πάρκα τοποθετούνται σε περιοχές που αποτελούν βιοτόπους σπάνιων πτηνών. Επίσης, πολλοί αγρότες έχουν παραχωρήσει τα υψηλής παραγωγικότητας χωράφια τους σε εκμετάλλευση για την παραγωγή ενέργειας εγκαθιστώντας συστήματα με φωτοβολταϊκά στοιχεία. Έχουμε δηλαδή τη σμίκρυνση της ωφέλιμης γεωργικής γης με αποτέλεσμα την άνοδο της τιμής των γεωργικών προϊόντων.
  • Ένα άλλο περίεργο, το οποίο βέβαια δεν το αναφέρει κανείς, είναι το γεγονός ότι οι εγκαταστάσεις αυτές γίνονται μόνο με επιδότηση και με τιμή αγοράς του παραγόμενου ρεύματος από τη ΔΕΗ πολλαπλάσια από αυτή της πώλησης. Δηλαδή, αν δεν δοθούν οι επιχορηγήσεις κι αν η τιμή πώλησης του παραγόμενου ρεύματος είναι ίδια μ’ αυτή που χρεώνεται στον καταναλωτή δεν πρόκειται να γίνει απόσβεση ποτέ. Με άλλα λόγια μιλάμε για πολύ ακριβή ενέργεια. Σκεφτείτε ότι αν με κάποιο τρόπο η παραγωγή ενέργειας γίνει αποκλειστικά με ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και χρεώνεται στον καταναλωτή όσο το αγοράζει η ΔΕΗ, τότε αυτομάτως το ρεύμα θα κόστιζε τουλάχιστον 400% ακριβότερα. Δε θέλω ούτε καν να το σκεφτώ ως πιθανό σενάριο διότι δεν μπορώ να φανταστώ πόσο θα ανεβούν οι τιμές όλων των προϊόντων.
  • Τα φωτοβολταϊκά πάνελ, ως γνωστό, είναι πολύ δύσκολο να κατασκευαστούν. Απαιτούν τεχνολογία αιχμής, εξειδικευμένα υλικά και η διάρκεια ζωής τους κυμαίνεται από 20 έως 30 χρόνια το πολύ. Μετά έχει αναρωτηθεί κανείς τι θα γίνουν τα τόσα εκατομμύρια φωτοβολταϊκά στοιχεία; Είναι ανακυκλώσιμα; Κι η ανακύκλωσή τους είναι οικονομικά συμφέρουσα ή απλώς θα τα πετάξουν κάπου και θα μολύνεται το περιβάλλον για πολλά χρόνια; Αλλά ακόμα κι αυτή καθαυτή η ανακύκλωσή τους με πόσους ρύπους θα επιβαρύνει το περιβάλλον;

 

Σίγουρα, όπως η πλειονότητα των σύγχρονων ανθρώπων, πιστεύω ότι πρέπει να περιοριστεί η χρήση των υδρογονανθράκων για την παραγωγή ενέργειας προκειμένου να μειωθούν οι ρύποι που επιβαρύνουν το περιβάλλον. Όμως, οι τρόποι που έχουν επιλεγεί μέχρι στιγμής είναι πραγματικά οι καλύτεροι δυνατοί ή απλώς έχουμε εμπλακεί σε συμφέροντα και αρπαχτές εις βάρος του περιβάλλοντος; Είμαστε σίγουροι ότι οι εναλλακτικές πηγές ενέργειας που χρησιμοποιούνται σήμερα και ειδικά οι ανεμογεννήτριες και τα φωτοβολταϊκά στοιχεία τελικά επιβαρύνουν λιγότερο το περιβάλλον από όσο το ωφελούν; Ή μήπως πρέπει να συνεχιστεί κι άλλο η έρευνα πάνω σ’ αυτό το γνωστικό πεδίο και να εφαρμοστεί αφού είμαστε σίγουροι για τα συμπεράσματα;

Τεχνητό κρέας.

Image: Simon Howden / FreeDigitalPhotos.net

Σε λίγα χρόνια, απ’ ότι λένε οι επιστήμονες, θα τρώμε τεχνητό κρέας. Κρέας μεγαλωμένο in vitro!!! Δηλαδή κρέας το οποίο δεν έχει προέρθει από ζώο…

Παίρνουν λοιπόν ένα κύτταρο κάποιου ζώου, το καλλιεργούν στο εργαστήριο και αυτό παράγει μύες με την κατάλληλη επεξεργασία. Μετά στο χασάπη κι από ‘κει στο σπίτι μας.

Δηλαδή σε λίγα χρόνια (;) δε θα ξέρουμε τι τρώμε, όχι ότι τώρα ξέρουμε. Θα φτάσουμε στο σημείο να πάμε στο κρεοπωλείο και να βλέπουμε κρέας με τυρκουάζ παραλληλόγραμμη σφραγίδα για τα ελληνικά κρέατα, τυρκουάζ ωοειδή για τα κοινοτικά, καφέ για τα ξένα και πορτοκαλί με ροζ βούλες, τρίγωνη, για τα παραχθέντα στο εργαστήριο.

Και, μεταξύ σοβαρού κι αστείου, εμένα που τρέφω ιδιαίτερη εκτίμηση για τα παϊδάκια, θα βγαίνει in vitro κρέας με κόκκαλο; Και σε ποιες εκδόσεις; Θα είναι πχ. φρεσκοσφαγμένο, σιτεμένο κλπ; Θα βγαίνει ζυγούρι, προβατίνα κλπ; Με πολύ, μέτριο, λίγο λίπος; (Έχει σημασία το λίπος γιατί ανάλογα με τον τύπο του ψησίματος απαιτείται διαφορετική ποσότητα). Δηλαδή θα λέω στο χασάπη: Μήτσο, πιάσε τρία κιλά προβατίνα, τύπος ΙΙ (σιτεμένη), κατηγορία Β4 (πολύ λίπος για ψήσιμο στην ψησταριά), είδος Α8 (χωρίς χοληστερίνη) της εταιρείας MeatScience (όπως πχ λέμε για τα μακαρόνια Melissa, Misko κλπ). Κι αναρωτιέμαι αν οι χασάπηδες εξακολουθούν να κόβουν με μαεστρία το κρέας μ’ αυτά τα υπέροχα ακονισμένα μαχαίρια τους ή θα είναι έτοιμα κομμένα από το εργοστάσιο;

Κι άμα περάσει ο καιρός, άντε να φτιάξουν στο εργαστήριο και τίποτα τεχνητές συκωταριές να τρώμε και κανά κοκορέτσι βρε αδερφέ. Ή έστω καμιά μαγειρίτσα.

Αυτές είναι οι δουλειές του μέλλοντος.

–          Τι δουλειά κάνεις;

–          Κτηνοτρόφος.

–          Πω, πω, σκληρή δουλειά ε;

–          Μπα, έχω το εργαστήριο κάτω από το σπίτι. Ανακατεύω τα χημικά το πρωί και το βράδυ τρυγάω…

Λέω να ανοίξω μια in vitro φάρμα από τώρα. Λέτε να δίνουν επιδοτήσεις;

Πηγές:

1. http://www.zougla.gr/page.ashx?pid=2&aid=213995&cid=15

2. http://en.wikipedia.org/wiki/In_vitro_meat

buzz it!

Κλιματολογικές αλλαγές.


Χιονισμένο δέντρο. Δική μου φωτογραφία.

Είμαστε ένα μήνα πριν τα Χριστούγεννα και ο καιρός είναι λες και τώρα μπήκε το φθινόπωρο. Μερικές φορές αναρωτιέμαι αν όλη αυτή η κλιματολογική αλλαγή είναι κάτι το οποίο προκάλεσε ο άνθρωπος πηγαίνοντας κόντρα στη φύση ή αν η ίδια η φύση είναι αυτή που επιδιώκει αυτή την αλλαγή δίνοντας στον άνθρωπο την ικανότητα να το κάνει.

Αν η φύση δεν είχε δώσει στον άνθρωπο τη λογική και τη δυνατότητα να σκέφτεται με τον τρόπο που σκέφτεται, να πιάνει τα υλικά και να τα μεταμορφώνει σε εργαλεία κι εφευρέσεις, να μπορεί να αλλάζει το τοπίο και να παρεμβαίνει στη φυσική ροή των πραγμάτων αλλάζοντας ακόμα και το ανάγλυφο της γης με μεγάλης κλίμακας έργα, τότε σίγουρα δε θα ήμασταν εδώ που ήμαστε σήμερα. Κι επειδή πιστεύω ότι τίποτα απολύτως δεν είναι τυχαίο και πως η δημιουργία του όντος που λέγεται άνθρωπος με το καταπληκτικό μυαλό που διαθέτει δεν έγινε έτσι απλά για να γίνει, προσπαθώ να κατανοήσω γιατί η φύση δημιούργησε κάτι που με μαθηματική ακρίβεια θα την καταστρέψει. Ή μήπως δεν είναι έτσι. Μήπως, για κάποιο λόγο που δεν έχουμε κατανοήσει ακόμα, πρέπει να οδηγηθούμε προς την αλλαγή του κλίματος μέσα από όλες αυτές ανθρωπογενείς παρεμβάσεις στο περιβάλλον; Μ’ άλλα λόγια, αυτό που με βασανίζει είναι το εξής: Αφού είμαστε παράγωγα της φύσης, γιατί τα δικά μας παράγωγα να μην είναι κι αυτά παράγωγα της φύσης; Κι όντως καταστρέφουμε τη φύση κι αλλοιώνουμε το κλίμα ή μήπως έτσι πρέπει να γίνει ούτως ή άλλως; Κι αν ισχυριστεί κάποιος ότι με τους ρυθμούς που πάμε θα καταντήσει ο πλανήτης μια απέραντη έρημος, πράγμα με το οποίο δε θα διαφωνήσω, πως είμαστε σίγουροι ότι αυτός δεν είναι έτσι κι αλλιώς ο σκοπός της φυσικής εξέλιξης και διαδικασίας; Πάλι μπορεί εύλογα κάποιος να αντιπαραθέσει το επιχείρημα ότι εμείς με τις ενέργειές μας επιταχύνουμε την όλη διαδικασία. Κι αν έτσι πρέπει να γίνει; Κι αν, κι αν, κι αν… Μπορώ να συνεχίσω να γράφω πολλές αράδες ακόμα. Θα σταματήσω όμως γιατί ήδη μακρηγόρησα. Ελπίζω μόνο τα παιδιά μου κάποια στιγμή να νιώσουν κι αυτά όπως κι εγώ τι σημαίνει άνοιξη και τι φθινόπωρο…

 

Αρέσει σε %d bloggers: