Archive for the ‘ Βιβλία ’ Category

τοβιβλίο.net – Καλλιτεχνικό Ημερολόγιο 2019 – πρόσκληση

Το Καλλιτεχνικό Ημερολόγιο του δικτυακού τόπου τοβιβλίο.net είναι πια θεσμός! Έγινε πραγματικότητα για πρώτη φορά το 2014. Με τη συμμετοχή 24 εικαστικών και 59 λογοτεχνών δημιουργήθηκε το Ημερολόγιο του 2015, μια καλαίσθητη έκδοση 136 σελίδων! Την επόμενη χρονιά η ανταπόκριση στην πρόσκληση ήταν ακόμα μεγαλύτερη, περισσότεροι από 130 λογοτέχνες και 30 εικαστικοί στόλισαν με τις δημιουργίες τους το Ημερολόγιο του 2016. Το Ημερολόγιο του 2017 ξεπέρασε κάθε προσδοκία συμμετοχών σε μια έκδοση 162 σελίδων με τη συμμετοχή 103 λογοτεχνών και 34 εικαστικών ενώ το Ημερολόγιο του 2018 είχε αντίστοιχα μεγάλη συμμετοχή σε λογοτέχνες και εικαστικούς!

Για το 2019 ο στόχος μας είναι δημιουργήσουμε ένα καλαίσθητο και ποιοτικό ημερολόγιο όπως και τα προηγούμενα έτη. Με γνώμονα την εμπειρία μας από τα προηγούμενα χρόνια αλλά και το πολύ μεγάλο πλήθος των συμμετοχών που λαμβάνουμε,  έχουμε τροποποιήσει το σύστημα με το οποίο γίνεται η διαδικασία της επιλογής των συμμετοχών στο ημερολόγιο, κάνοντάς το πιο αυστηρό ενώ η τελική απόφαση για τις συμμετοχές που θα συμπεριληφθούν θα ληφθεί μέσα από μια επιτροπή των συνεργατών μας που έχει ήδη συσταθεί για το σκοπό αυτό.

Στο πλαίσιο λοιπόν αυτό απευθύνουμε πρόσκληση σε δημιουργούς, συγγραφείς, ποιητές, φωτογράφους, ζωγράφους και γλύπτες να αποστείλουν έργα τους ή αποσπάσματα αυτών προκειμένου να δημιουργήσουμε μαζί το “Καλλιτεχνικό Ημερολόγιο 2019”.

Περισσότερες λεπτομέρειες και φόρμα συμμετοχής εδώ.

Advertisements

Ελένη

Κυκλοφορεί από την Anima Εκδοτική το νέο μου βιβλίο με τίτλο «Ελένη», το οποίο σύντομα θα είναι διαθέσιμο στα βιβλιοπωλεία

Από το οπισθόφυλλο:

«Η Ελένη γεννήθηκε σε κάποιο απόμακρο σημείο του Κόσμου. Ο πατέρας της ήταν ένας ήλιος, όπως ο Ήλιος που βλέπουμε εμείς οι άνθρωποι κάθε πρωί και που ζεσταίνει τον κόσμο και τις ψυχές μας. Τούτη η ηλιαχτίδα όμως, αναρωτιέται γιατί θα πρέπει να ακολουθήσει την ευθύγραμμη πορεία του φωτός, όπως επιτάσσουν οι νόμοι της φύσης και του σύμπαντος, το δρόμο που άλλοι έχουν αποφασίσει για εκείνη. Μαζί με τους συνοδοιπόρους της θα ανακαλύψει σιγά σιγά τον κόσμο, ορατό κι αόρατο, και θα προσπαθήσει να ανατρέψει τη μοίρα της. Η περιπέτειά της, το ταξίδι της στον άπειρο χώρο του σύμπαντος γίνεται ένα ταξίδι αυτογνωσίας!«

τοβιβλίο.net

Προφανώς, επειδή αγαπάμε αυτό που κάνουμε και κάνουμε αυτό που αγαπάμε, μεγαλώνουμε διαρκώς…

 

Παράδρομος στο χρόνο

Παράδρομος στο χρόνο

Με μεγάλη μου χαρά αφήνω σήμερα να περιπλανηθεί στον κόσμο το πρώτο μου βιβλίο τόσο σε έντυπη, σε περιορισμένο αριθμό αντιτύπων, όσο και σε ηλεκτρονική μορφή.

Ο Παράδρομος στο χρόνο δε θα είχε γίνει πραγματικότητα χωρίς την πολύτιμη βοήθεια και συμμετοχή του Δήμου Χλωπτσιούδη ο οποίος έκανε τη φιλολογική επιμέλεια των κειμένων. Η συνεργασία όμως δεν έμεινε εκεί γιατί  επιμελήθηκε επίσης και τη σελιδοποίηση του όπως και τα εξώφυλλα του βιβλίου. Θα ήθελα να τον ευχαριστήσω μέσα από την καρδιά μου για όλη την υπέροχη δουλειά που έκανε με αποτέλεσμα αυτό το όμορφο αισθητικά βιβλίο.

Το βιβλίο ‘Παράδρομος στο χρόνο’ άνοιξε τα φτερά του και κυκλοφορεί τόσο σε έντυπη μορφή (ISBN: 978-960-93-4892-8), σε περιορισμένο αριθμό αντιτύπων, όσο και σε ηλεκτρονική μορφή (ISBN: 978-960-93-4894-2).

Περισσότερες λεπτομέρειες στο ‘Εν θερμώ‘.

Ο διάδρομος και οι διαδρομές.

Υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι μέσα στην πεζή καθημερινότητα παραμένουν πεζοί κι αυτοί, καμουφλαρισμένοι σα χαμαιλέοντες για να κρυφτούν από τον εαυτό τους κυρίως. Υπάρχουν κι άλλοι που το μυαλό τους, έστω και μερικές κλεμμένες στιγμές, ξεφεύγει και περιπλανιέται σ’ ένα κόσμο μυστικό, δικό τους, ασφαλισμένο και μονωμένο από την πραγματικότητα και ζουν μέσα εκεί για μερικές στιγμές. Είτε κατά τη διάρκεια της ημέρας, όταν απαρνιούνται για λίγο τους ρυθμούς της ζωής, είτε λίγο πριν κοιμηθούν, την ώρα που το μυαλό αδειάζει και δίνει χώρο στη φαντασία για να μπορέσει να πλάσει ερωτήματα αλλά και να πλαστεί από αυτά, με ρομαντική πάντα και ιδανική διάθεση. Σε τούτη την κατηγορία νομίζω ότι ανήκει ο Χριστόφορος Παπαχαραλάμπους ο οποίος, αν και δεν τον γνωρίζω προσωπικά, κατάφερε με το βιβλίο του “Ο διάδρομος” να με ταξιδέψει σε μέρη οριακά για την ανθρώπινη λογική αλλά παραδεισένια για την ελεύθερη φαντασία. Ίσως όχι μόνο γι’ αυτή…

Κάθε φορά που διαβάζω ένα βιβλίο, άθελά μου μάλλον, προσπαθώ να μπω στο μυαλό του ανθρώπου που το έγραψε, στο σκεπτικό του, για να κατανοήσω καλύτερα και το ίδιο το έργο. Σ’ αυτή μου την προσπάθεια συνήθως εξάγω κάποια συμπεράσματα, σωστά ή λανθασμένα δεν ξέρω, τα οποία θεωρώ ότι τελικώς προδίδουν το χαρακτήρα συγγραφέα. Αυτή τη φορά λοιπόν, νομίζω πως έπεσα πάνω σε έναν άνθρωπο με πνεύμα ανήσυχο, από εκείνους που δεν αφήνουν το μυαλό τους να ξεκουραστεί ούτε για μια στιγμή. Γεμάτο ερωτήματα που μόνο τη λογική εμπιστεύεται για να πάρει απαντήσεις αν και κατά βάθος ο συναισθηματικός του κόσμος είναι γεμάτος κι έτοιμος να “εκραγεί” σκορπίζοντας απλόχερα γύρω του όλα όσα νιώθει. Νομίζω πως το καλύτερο πράγμα για τον ίδιο πρέπει να είναι η συζήτηση με άλλους ανθρώπους για οποιοδήποτε ζήτημα αλλά πάντα με βάση τον ορθολογισμό και τις απτές αποδείξεις. Κι από όλα τα ζητήματα, εκείνα που αφορούν τη ζωή και την ειμαρμένη φαντάζομαι ότι είναι τα αγαπημένα του.

Πως τα κατάλαβα όλα αυτά; Περιπλανήθηκα στις τέσσερις ιστορίες που έχει αποτυπώσει στο βιβλίο του, σε τέσσερις ουσιαστικά διαδρομές, τουλάχιστον υπό τη δική μου οπτική των πραγμάτων, και βρέθηκα να ακολουθώ τους πρωταγωνιστές σε τέσσερις εξαιρετικά ενδιαφέρουσες ακολουθίες συμβάντων κι αλληλουχίες γεγονότων. Όλες έχουν ένα κοινό σημείο και γυρίζουν γύρω από αυτό. Δε θα σας αποκαλύψω βεβαίως ποιο είναι αυτό γιατί θα σας χαλάσω την έκπληξη, αλλά πρόκειται για ζήτημα λεπτό και οριακό. Δεν ξέρω αν αυτό έγινε συνειδητά ή όχι από το συγγραφέα αλλά ο Χριστόφορος καταφέρνει να “παίζει” πότε με το πριν και πότε με το μετά, πότε και με τα δυο μαζί και πότε με το οριακό σημείο εκείνο της μετάβασης από τη μια πλευρά στην άλλη και το κάνει με πολύ ωραίο τρόπο και μαεστρία εξαιρετική. Ένα κοινό γνώρισμα επίσης όλων των ιστοριών είναι ότι πρέπει να φτάσεις στο τέλος για συνειδητοποιήσεις την αρχή, κάτι που δύσκολα συναντιέται σε πολλά λογοτεχνικά έργα καθόσον συνήθως από την αρχή ξεκαθαρίζει ο στόχος και η πλοκή της ιστορίας.

Το συνιστώ λοιπόν ανεπιφύλακτα σε όλα τα ελεύθερα πνεύματα αλλά με μια παρατήρηση. Πριν το πιάσετε στα χέρια σας φροντίστε να έχετε διαθέσιμο χρόνο γιατί θα σας αιχμαλωτίσει. Κυριολεκτικά και μεταφορικά…

 

 

 

Καλοκαιρινά νανο – διηγήματα!

Σε μια ανάσα από τις καλοκαιρινές διακοπές, μια μικρή (μόνο) επαναφορά στην πραγματικότητα για να τακτοποιηθούν κάποιες εκκρεμότητες, είδα πως ο Γιάννης Φαρσάρης έκανε πάλι το θαύμα του! Αρκετό καιρό πριν είχε την έξυπνη ιδέα να προσκαλέσει όποιον ήθελε να συμμετέχει στη συγγραφή ενός διηγήματος με 140 χαρακτήρες! Όχι λέξεις, χαρακτήρες…  Στην αρχή μου φάνηκε πολύ περίεργο για να μην πω αδύνατο αλλά μαζί και εξαιρετικά ενδιαφέρον! Συμμετείχα στην πρόκληση – πρόσκλησή του και σήμερα τα αποτελέσματα τελεσφόρησαν σε μια πολύ προσεγμένη έκδοση, την οποία μπορείτε να κατεβάσετε από εδώ.

Η συλλογή tweeet_stories αποτελείται από 371 μικροδιηγήματα, τα οποία διαβάζονται… ήθελα να πω γρήγορα αλλά δε θα είμαι ακριβής, αν πω εύκολα, πάλι δε θα είμαι σωστός. Η μεγάλη συμπύκνωση των ιστοριών – ιδεών πίσω από κάθε διήγημα κάνει τον αναγνώστη να κοντοστέκεται διαρκώς και να σκέφτεται. Με κάποια θα γελάσει, με άλλα πάλι θα προβληματιστεί. Ορισμένα δε είναι ιδιαιτέρως ευρηματικά! Όπως και να έχει πάντως, είναι ότι πρέπει για όλα τα γούστα!

Στο # 088 θα βρείτε και του Τελευταίου την πινελιά! Η σύλληψή του είχε γίνει πολύ καιρό πριν και είχα αποφασίσει να γράψω μια μικρή ιστορία από αυτές που ανεβάζω αραιά και που εδώ. Όμως σκέφτηκα να το συμπυκνώσω, συνετέλεσε και η στιγμή, μια από εκείνες που ο χρόνος νιώθεις ότι κολλάει αδυσώπητα στο ίδιο σημείο!

Ένα μεγάλο μπράβο στο Γιάννη Φαρσάρη που είχε την ιδέα και την υλοποίησε άψογα αλλά και το Στέλιο Καλογεράκη που έκανε το σχεδιασμό και την εικονογράφηση.

Καλή ανάγνωση!

Johnnie Society

Το Johnnie Society έρχεται να επιβεβαιώσει τον κανόνα που λέει ότι τα ακριβά πράγματα δεν κοστίζουν! Είναι ένα υπέροχο μυθιστόρημα το οποίο ο συγγραφέας του, ο Γιάννης Φαρσάρης, το διαθέτει δωρεάν και απλόχερα σε όλους από τη δικτυακή διεύθυνση http://www.johnnie-society.org/

Τι είναι όμως το Johnnie Society; Κατά τη γνώμη μου είναι κάτι παραπάνω από ένα καλογραμμένο μυθιστόρημα. Είναι ένα μυστικό ή καλύτερα ένα όραμα που είχε ο Γιάννης Φαρσάρης στο μυαλό του και φρόντισε να το διαδώσει σε όλους μας, κρύβοντας έντεχνα τις σκέψεις του πίσω από έναν ήρωα που τα έχει όλα και τα χάνει όλα. Ο συγγραφέας πρέπει να είναι ένας άνθρωπος που οριοθετεί και ξεκαθαρίζει τους στόχους που έχει και σχεδιάζει προσεκτικά κάθε του κίνηση. Και παρά το γεγονός ότι τέτοιου είδους άνθρωποι είναι συνήθως ψυχροί και μονοδιάστατοι, εδώ έχουμε να κάνουμε με κάποιον ρομαντικό που λίγο πριν κοιμηθεί το βράδυ πρέπει να αφήνει τον εαυτό του ελεύθερο να ονειρεύεται! Σίγουρα ιδεολόγος και σίγουρα οπαδός της ελεύθερης σκέψης και δράσης, είναι άνθρωπος με πολυδιάστατη αντίληψη των πραγμάτων, με σφαιρικές γνώσεις πολλών επιστημονικών αντικειμένων, ο οποίος όμως φροντίζει να μη το δείχνει ούτε να παινεύει τον εαυτό του γι’ αυτό! Σίγουρα, όταν έγραφε το Johnnie Society είχε στο μυαλό του κάποιες αξίες που σπανίζουν στην εποχή μας, όπως ο αλτρουισμός, η θυσία, η αγάπη αλλά και η προσφορά και η ανεξαρτησία. Σίγουρα, για να γράψει κάποιος για όλα αυτά πρέπει να υπάρχουν μέσα του γερά στερεωμένα και θεμελιωμένα, αλλιώς σίγουρα θα φανεί ότι ο λόγος του είναι επιδερμικός και χωρίς βάθος.

Το Johnnie Society πραγματεύεται την πτώση και την προσπάθεια για επανεκκίνηση αλλά και την εξεύρεση και εξερεύνηση του αξιακού συστήματος που κρύβει ο καθένας μέσα του. Μέσω της αφήγησης τα μηνύματα που περνάει ο συγγραφέας είναι τα ιδανικά που δυστυχώς σπανίζουν στις μέρες μας. Η γραφή είναι αψεγάδιαστη και η πλοκή είναι τέτοια που το να πάρει κανείς τα μάτια του αλλά και τη σκέψη του από το βιβλίο είναι πολύ δύσκολη! Δυο μέρες, μετά τη δουλειά, παράτησα ότι κι αν είχα και το ρούφηξα με μια ανάσα. Είναι τόσο καλογραμμένο αλλά και δοσμένο με κινηματογραφικό τρόπο, που ο αναγνώστης πλημμυρίζει με εικόνες αλλά και αγωνία για τη συνέχεια.

Και είναι δωρεάν!

Το μοναδικό αρνητικό σημείο του Johnnie Society είναι ότι τελειώνει…!!!

Ένα μεγάλο μπράβο στο Γιάννη Φαρσάρη με την ευχή σύντομα να έχουμε και άλλο τέτοιο δείγμα γραφής!

Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: