Δημοκρατία, οικονομία κι εκλογές.

Το παρελθόν έχει δείξει πως κάθε φορά που υπήρξε μεταξύ των λαών κάποια διένεξη κι αυτή «επιλυόταν» δια του πολέμου, κάποια χρονική στιγμή δια της νίκης κάποιου ή κάποιων η ιστορία έβαζε μια άνω τελεία και συνεχιζόταν στο μονοπάτι που χάραζε ο νικητής. Γιατί πάντα ήταν ξεκάθαρο ποιος ήταν ο νικητής και ποιος ο νικημένος.
Από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου πολέμου και μετά, ο φόβος του πυρηνικού ολέθρου έχει δράσει αποτρεπτικά σε μεγάλων διαστάσεων και γενικευμένες πολεμικές συγκρούσεις και τις έχει περιορίσει τόσο χρονικά όσο και σε τοπικό συνήθως επίπεδο. Ταυτόχρονα όμως, οι δημοκρατίες που ξεπήδησαν από το κατεστραμμένο παγκόσμιο τοπίο μετά τη λήξη του Β’ Παγκόσμιου πολέμου δίνοντας αρχικώς προτεραιότητα τόσο στην ανάπτυξη όσο και στον άνθρωπο δημιουργώντας κι ενδυναμώνοντας θεσμούς όπως η κοινωνική ασφάλιση, η εργασιακή ειρήνη, η ελεύθερη πρόσβαση στην παιδεία, η παροχή ευκαιριών στην εργασία, ενισχύοντας την έρευνα αλλά και τις τέχνες, μετά τη δεκαετία του ’80 άρχισαν να αλλοιώνουν το χαρακτήρα τους αλλά και να αλλοιώνονται και οι ίδιες. Υπό τον μανδύα του νεοφιλελευθερισμού, ο κακώς νοούμενος καπιταλισμός άρχισε να καταστρέφει οτιδήποτε καλό για τις κοινωνίες, περισσότερο δε για τη μεσαία τάξη, η οποία, και είναι σχήμα οξύμωρο αυτό, τον στήριξε τα προηγούμενα χρόνια. Κοινωνικοί θεσμοί καταρρέουν ή είναι στα πρόθυρα της κατάρρευσης σε ολόκληρο σχεδόν το δυτικό κόσμο, η ανεργία μαστίζει όλα τα ηλικιακά στρώματα, ειδικά από τότε που η Κίνα μπήκε για τα καλά στο χώρο του καπιταλισμού έχοντας αναλάβει τα ηνία της παγκόσμιας παραγωγής, παιδεία, υγεία και πολιτισμός παραπαίουν χωρίς στο βάθος να διαφαίνεται κανένα ίχνος βελτίωσης.
Ο πόλεμος πια άλλαξε μορφή και χρησιμοποιεί όχι πια σφαίρες αλλά όρους οικονομικούς, χωρίς βέβαια τα θύματα να είναι λιγότερα! Η μεγαλύτερη όμως διαφορά είναι πως πια το τοπίο είναι ασαφές, κανείς δεν ξέρει ποιος είναι ο εχθρός αλλά το χειρότερο είναι πως κανείς δεν ξέρει ποιος είναι ο νικητής και ποιος ο χαμένος αφού κανείς δεν ξέρει καν αν ο πόλεμος έχει τελειώσει ή όχι! Οι εθνικές συνειδήσεις αντικαταστάθηκαν από το συμφέρον του πορτοφολιού και το χρήμα έγινε πια το υπέρτατο αγαθό στο οποίο δίνονται οι όρκοι πριν τη μάχη. Και μέσα στο θολό αυτό τοπίο ο μέσος άνθρωπος, παρασυρμένος συνήθως από διάφορους «ειδικούς» κι επιτηδευμένες σοφιστείες, ακολουθεί ένα δρόμο χωρίς προορισμό με μοναδικό γνώμονα την επιβίωση στο σήμερα έχοντας ξεχάσει πια το αύριο. Μαζί με όλη αυτή την αβεβαιότητα δεν πρέπει να ξεχνάμε πως προστίθεται και η πάγια τακτική των κυβερνώντων κάθε κράτους για την επιβολή και την καλλιέργεια –σκοπίμως- στους πολίτες μιας ψευδούς αίσθησης για την κατάσταση του κόσμου, περιπλέκοντας ακόμα περισσότερο την κατάσταση στο μυαλό των λαών. Όλα τούτα αν συνεκτιμηθούν, μπορούν εύκολα να οδηγήσουν σε κάποια (ίσως) ασφαλή συμπεράσματα που εξηγούν γιατί ανά τον κόσμο υπάρχουν δημοκρατίες μόνο κατ’ όνομα και στις οποίες κατά τα άλλα δημοκρατικά εκλεγμένοι ηγέτες έχουν πια αναλάβει το ρόλο του τσάρου. Είναι εύλογο λοιπόν να αναρωτηθεί κανείς αν ο οικονομικός πόλεμος, που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη στις μέρες μας, έχει οδηγήσει τη δημοκρατία να αποτελεί πια μόνο τη βιτρίνα καθεστώτων που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν σε κάποιες περιπτώσεις ακόμα και ολοκληρωτικά.
Οι επερχόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές κι οι ευρωεκλογές μπορούν να αποτελέσουν ένα σταθμό κι ένα σημείο από το οποίο η ιστορία μπορεί να αλλάξει δρόμο και να επικεντρωθεί ξανά στις πραγματικές αξίες που αρμόζουν στο γένος των ανθρώπων. Μπορούν να στείλουν πολλά μηνύματα, τόσο πολιτικά όσο και κοινωνικά. Η ψήφος που θα ρίξουμε τούτη τη φορά στην κάλπη θα έχει μεγάλη και καθοριστική αξία και ο ιστορικός του μέλλοντος θα σταθεί με μεγάλη προσοχή κι επιμονή προσπαθώντας πρωτίστως να ερμηνεύσει το σκεπτικό του καθενός μας πίσω από αυτή. Οι επιλογές μας δεν είναι περιορισμένες, δεν είναι άσπρο – μαύρο. Δεν είναι μόνο τα κόμματα πια ούτε οι ιδεολογίες που αυτά, ενίοτε ψευδεπίγραφα, πρεσβεύουν. Ίσως να μην είναι καν τα πρόσωπα. Είναι πριν απ’ όλα η θέση η δική μας, της τοπικής μας κοινωνίας αλλά και της χώρας στο μέλλον. Σήμερα, μερικές μέρες πριν επιλέξουμε σε ποιον υποψήφιο θα βάλουμε το σταυρό της προτίμησής μας, θα πρέπει να προβάλουμε μέσα στο μυαλό μας το μέλλον και την πορεία που αυτό θα έχει διαγράψει. Και να αναλάβουμε την ευθύνη γι’ αυτό. Τα οικονομικά συμφέροντα που έχουν απλώσει τα δίχτυα τους παντού και κυβερνούν τον κόσμο μπορεί να μη χρησιμοποιούν το άψυχο μέταλλο για να σκοτώνουν νεαρά κορμιά, σκοτώνουν όμως εντελώς αδίστακτα τις ψυχές μας. Η μοναδική μας άμυνα απέναντι σ’ αυτόν τον αόρατο αλλά χειροπιαστό εχθρό είναι το μελάνι που θα μπει στο σταυρό δίπλα στους υποψηφίους της επιλογής μας. Ας μη σκεφτούμε στενόμυαλα και μικρόψυχα τούτη τη φορά έχοντας κατά νου το προσωπικό μας συμφέρον αλλά ανοιχτόμυαλα και για το κοινό καλό.

(πηγή εικόνας)

Advertisements
  1. Νηφάλια και ουσιώδης παρέμβαση λίγες μέρες πριν τις εκλογές. Εξαιρετικό κείμενο, Κώστα!

    • Βαγγέλη καλημέρα.

      Σε ευχαριστώ πολύ για το σχόλιό σου. Και με την ευκαιρία θα ήθελα να επισημάνω το γεγονός πως αν άνθρωποι όπως εσύ, που αποδεδειγμένα έχεις καταφέρει με τη δουλειά και το ήθος σου να ανεβάσεις ένα σκαλοπάτι πιο ψηλά τη δημόσια διοίκηση, αναλάβουν τα ηνία των κοινωνιών που ζούμε, τότε σίγουρα ο κόσμος μας θα γίνει καλύτερος.

      Σου εύχομαι ολόψυχα να εκλεγείς στο Δήμο Χαλανδρίου που έχεις θέσει εαυτόν στην αξιολόγηση των συμπολιτών σου και είμαι σίγουρος πως την επόμενη ημέρα των εκλογών θα συνεισφέρεις πολλά στον τόπο σου.

  2. αν οι πολίτες αυτής της χώρας μπορούσαν να ενστερνιστούν το κοινό καλό, πολλά δεινά θα είχαμε αποφύγει. αλλά η πραγματικότητα δεν παύει να διαψεύδει τις προσδοκίες μας. μακάρι αυτά τα ωραία που γράφεις να μην μείνουν απλά ευχολόγια. ποιος δεν θα το επιθυμούσε.

    όσο για τις Ευρωεκλογές, δυστυχώς η ψήφος έχει καταστεί ένα συμβολικό και μόνον όπλο στα χέρια των πολιτών. αποτυπώνει μια τάση και συμβάλλει στη διαμόρφωση των ευρωομάδων. οι αποφάσεις όμως, που επηρεάζουν τις ζωές όλων μας, λαμβάνονται πίσω από ερμητικά κλειστές πόρτες, από υπερεθνικά συμβούλια ΜΗ εκλεγμένων ανθρώπων, και τα κράτη μέλη περιορίζονται στο να υλοποιούν αυτές τις αποφάσεις.

    πρόκειται, ουσιαστικά, για καθαρή νόθευση της δημοκρατίας. αυτό το γραφειοκρατικό τέρας που ονομάζεται Ε.Ε. δεν έχει καμία σχέση με το όραμα των πρωτεργατών της. ούτε και με τις προσδοκίες των εκατομμυρίων πολιτών – μελών της.

    γι΄αυτό και η απαισιοδοξία του κόσμου, που υποβοηθούμενη από τη χειραγωγούμενη πολιτική που ακολουθούν οι ηγέτες-νάνοι, που κατέχουν αυτή τη στιγμή τις θέσεις εξουσίας, οδηγεί στην αδράνεια, σε μια παθητική αποδοχή της »ήττας».

    ίσως να χρειαζόμαστε μια ειρηνική εξέγερση συνειδήσεων, τώρα, πριν να είναι αργά για όλους μας. συγγνώμη αν μακρυγόρησα. καλό βράδυ.

    • Δυστυχώς, ούτε λίγο ούτε πολύ τα πράγματα είναι περίπου έτσι όπως τα περιγράφεις. Οι αποφάσεις λαμβάνονται συνήθως πίσω από κλειστές πόρτες από τους ανθρώπους εκείνους που έχουν τη δύναμη να λαμβάνουν τέτοιες αποφάσεις. Η αντιπροσωπευτική δημοκρατία είναι ένα σύστημα το οποίο έχει πολλά τρωτά, κανείς νομίζω δεν το αμφισβητεί αυτό, έχω μάλιστα κατά το παρελθόν κάνει και προτάσεις επί του θέματος αυτού, όμως, για να επαναφέρω την κουβέντα στο προκείμενο, αφού αυτή τη δημοκρατία έχουμε ας φροντίσουμε εμείς οι ίδιοι που αποτελούμε τα κύτταρά της να την κάνουμε όσο το δυνατόν καλύτερη. Στο μέτρο του δυνατού πάντα. Η ψήφος μας έχει τη δύναμη που έχει, μικρή ή μεγάλη είναι αντικείμενο άλλης συζήτησης, ας την εκμεταλλευτούμε για το καλύτερο δυνατό μέλλον που αυτή μπορεί να μας εξασφαλίσει.

      Σε ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο, σκέψεις και σχόλια όπως το δικό σου προάγουν το διάλογο κι αποτελούν την καλύτερη κινητήρια δύναμη για να αρχίσει το μυαλό να σκέφτεται.

      Να έχεις μια όμορφη μέρα.

  3. «Η μεγαλύτερη όμως διαφορά είναι πως πια το τοπίο είναι ασαφές, κανείς δεν ξέρει ποιος είναι ο εχθρός αλλά το χειρότερο είναι πως κανείς δεν ξέρει ποιος είναι ο νικητής και ποιος ο χαμένος αφού κανείς δεν ξέρει καν αν ο πόλεμος έχει τελειώσει ή όχι!

    Δεν θα ονομάσω άρθρο αυτό που διαβασα σήμερα εδώ αλλά Νηφάλια Ματιά» για όσα συμβαίνουν παγκοσμίως σήμερα. Έμαθα πολλά. Και ευχαριστώ για αυτό.

    • Να είσαι καλά φίλε μου Χριστόφορε, εγώ σε ευχαριστώ!

  4. Καλησπέρα Κώστα μου!
    Σε διάβασα με μεγάλη δυσκολία γιατί η μισή μου
    οθόνη είναι φλου, όπως φλου είναι και όλη η πολιτική μας κατάσταση……
    Η οθόνη μου είναι φλου, γιατί καταλάθος κλώτσησα το pc μου!
    Φλου είναι η κατάσταση μας γιατί οι πολίτες φοβούνται την αλλαγή…
    Τώρα όμως μας δίνεται η ευκαιρία να δείξουμε με πράξη την αγανάκτηση μας και ας ξέρουμε όλοι καταβάθος
    πως μάλλον τίποτα δεν θα αλλάξει…αλλά υπάρχει χειρότερο;

    ΑΦιλιά απ΄τη μαμ-μάγισσα που γράφει φλου, αλλά νομίζει πως βλέπει καθαρά! ❤

    • Καλή μου μαμ-μάγισσα, ελπίζω κι εύχομαι να εκμεταλλευτούμε τη δυνατότητα που μας δίνεται και να ξεκαθαρίσουν τα πράγματα! Να φύγει επιτέλους το φλου από τη ζωή μας αλλά και τη χώρα.

      Περαστικά στην οθόνη σου 🙂

      Πολλά πολλά ΑΦιλιά καλή μου μαμ-μάγισσα!

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: