Παρελθόν & μέλλον

4351730264_0728bbc2a5_o

Σήμερα αποφάσισα να κάνω ένα ταξίδι πίσω στο χρόνο. Πίσω στην εποχή που στα ιστολόγια οι άνθρωποι εξέφραζαν τις απόψεις τους και γινόταν διάλογος, την εποχή που κι εγώ συμμετείχα ενεργά σχεδόν επί καθημερινής βάσης. Πέρασα από όλα ανεξαιρέτως τα ιστολόγια με τα οποία είχα επαφή και σε άλλα έμεινα πολύ ώρα, σε κάποια λιγότερη. Με λύπη μου διαπίστωσα πως ορισμένα είχαν πάρα πολύ καιρό να ανανεωθούν και είναι ανενεργά και αφημένα στο χρόνο.

Τα περισσότερα όμως από αυτά λιγότερο ή περισσότερο συνεχίζουν την πορεία τους, πιο μεστά και ώριμα έχοντας πια λόγο πιο έμπειρο και τεκμηριωμένο. Χάρηκα γι’ αυτό και χάρηκα πολύ. Διαπίστωσα πως οι σκεπτόμενοι άνθρωποι των ιστολογίων έχουν ορθή άποψη για τα θέματα που τους απασχολούν και τεκμηριωμένη σε μεγάλο βαθμό, έστω κι αν με μερικά από αυτά οι δικές μου απόψεις είναι αντίθετες. Λυπήθηκα γιατί πια δεν αποτελώ μέρος της καθημερινότητας αυτής και του εξαιρετικά ενδιαφέροντος οικοσυστήματος που έχουν δημιουργήσει. Οι ανάγκες της καθημερινότητας μου αλλά και η ενασχόλησή μου με το δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net δεν μου αφήνει τον απαραίτητο χρόνο για να μπορώ με αξιοπρέπεια να ασχοληθώ όσο θα ήθελα με τον κόσμο των ιστολογίων.

Μέσα σ’ αυτό το εξαιρετικό περιβάλλον δεν έλειψε βεβαίως και μια δυσάρεστη για μένα έκπληξη. Διαπίστωσα με λύπη μου πως η μικροπρέπεια ορισμένων είναι τόσο μεγάλη που τους πνίγει κυριολεκτικά και δεν τους αφήνει να ανασάνουν! Διαβάζοντας κάποιες αναρτήσεις από ένα ιστολόγιο που είχα πολλά χρόνια να επισκεφτώ γέλασα. Γέλασα γιατί συνειδητοποίησα πως κάποιοι είναι κολλημένοι όχι απλώς στη μικροπρέπεια αλλά και στη μεγαλύτερη ηλιθιότητα που μπορεί ένας άνθρωπος να έχει μέσα του! Κι αν στην αρχή γέλασα γιατί κατάλαβα πως γι’ αυτούς δεν υπάρχει πρόοδος αλλά στασιμότητα, ένα πείσμα που υπάρχει μονάχα μέσα τους και τους κρατάει καθηλωμένους στο ίδιο σημείο, μετά λυπήθηκα. Και λυπήθηκα ειλικρινά γιατί γνωρίζω πως πίσω από τους ανθρώπους αυτούς υπάρχει ένα πλούσιο υπόβαθρο γνώσεων και σκέψης αλλά επιμένουν σε μια παθογένεια που δεν οδηγεί πουθενά. Λυπήθηκα γιατί ένα άλλοτε ζωντανό ιστολόγιο τώρα πια έχει μόνο αναρτήσεις σχεδόν χωρίς κανένα σχόλιο σ’ αυτές. Κάτι που θα μπορούσε να είναι στολίδι έχει καταντήσει σκουπίδι, μια αποθήκη γεμάτη δυσοσμία… Και είναι πραγματικά κρίμα αυτό, αλλά αν οι ίδιοι δεν το συνειδητοποιούν τότε το πρόβλημα είναι εσωτερικό δικό τους, όσο κι αν προσπαθούν να υποτιμήσουν και να υποβαθμίσουν άλλους… Θυμίζω το μύθο του Αισώπου με την αλεπού και την κολοβή ουρά της…

Ξεπερνώντας αυτή την παθογένεια, η οποία όμως με έκανε να συλλογιστώ πόσο άσχημο πράγμα είναι να κλείνεται κάποιος και να περιχαρακώνεται πίσω από τις παρωπίδες της στενομυαλιάς και της ισχυρογνωμοσύνης, είδα πως οι απόψεις που εκφράζονται αλλά και η δυνατότητα ελεύθερης έκφρασης ίσως τελικά αποτελέσει το όπλο ενάντια στη φαυλότητα τόσο του πολιτικού συστήματος όσο και του οικονομικού κατεστημένου που έχει πέσει πάνω στα κεφάλια σχεδόν στο σύνολο του δυτικού κόσμου κι ας μην το έχει ακόμα συνειδητοποιήσει. Ο λόγος και ο διάλογος μεταξύ των απλών καθημερινών ανθρώπων αλλά και η ανταλλαγή απόψεων πιθανολογώ πως ίσως είναι το καλύτερο εργαλείο που θα μπορέσει να σπρώξει την κοινωνία προς τα εμπρός. Μπορεί οι κυβερνήσεις και τα ΜΜΕ να έχουν ακόμα κυρίαρχο λόγο στη διαμόρφωση της κοινής γνώμης, όμως μια ισχυρή βάση ανθρώπων με λόγο τεκμηριωμένο, έτσι όπως αυτή εκφράζεται σε πολλά ιστολόγια ή άλλα μέσα έκφρασης, θεωρώ πως είναι ικανή να διαμορφώσει ακόμα και πολιτικές.

Όλοι βέβαια γνωρίζουμε πως κατά καιρούς υπάρχουν προσπάθειες φίμωσης της ελεύθερης γνώμης ακόμα και προσπάθειες για υποβαθμιστούν ορισμένες από αυτές. Όμως, για να χρησιμοποιήσω όμως το γνωστό σλόγκαν από μια τηλεοπτική σειρά του παρελθόντος, η αλήθεια είναι εκεί έξω. Αρκεί να έχουμε τα μάτια μας ανοιχτά για να τη δούμε και να την ξεχωρίσουμε από τα σκουπίδια, τα οποία στις περισσότερες των περιπτώσεων είναι καμουφλαρισμένες με το μανδύα του σοβαρού και του ειδικού. Ο διάλογος είναι αυτός που θα δώσει λύσεις κι αυτός μπορεί και πρέπει να ξεκινήσει μέσα από την κοινωνία, μέσα από τους φορείς εκείνους που παρέχουν βήμα και το καλύτερο από αυτούς είναι ίσως το διαδίκτυο.

Πηγή εικόνας του άρθρου

Advertisements
  1. .

    .
    «»
    . --
    . ;

    • Τώρα να πω πως συμφωνώ;… Δεν ξέρω!!! (Πάντως καλά τα λες… μάλλον 🙂 )

      • Συμφωνώ! ίσως φαντάζεται πως μπορεί μια μαμ-μάγισσα και ένας μη-ξερόλας να τον αποκρυπτογραφήσουν! χαχαχα! 🙂

        • Χα, χα, χα… Λες;

  2. Ω! Κώστα, πόσο μα πόσο συμφωνώ! (το αντίθετο θα ήταν περίεργο!) 😉
    Μετά από σχεδόν πέντε χρόνια blogging, νομίζω πως είμαι σε θέση να κατανοήσω και να εξηγήσω αρκετά…
    Πρέπει κανείς να εξετάσει κατ’ αρχάς το κίνητρο που υπάρχει πίσω απ΄ τον καθένα όταν «ανοίγει» ένα blog:
    Ο ένας και σοβαρός, είναι η εσωτερική ανάγκη επικοινωνίας μέσα από «κάτι» που φαντάζει σοβαρό (και το blogging είναι σίγουρα σε σχέση με το fb!)
    Ένας άλλος λόγος είναι ο ψυχοθεραπευτικός που είναι ίσως και ο σοβαρότερος. Προσωπικά έχω δει πολλά άτομα που άνοιξαν τις καρδιές τους στα blogs τους και βασικά «εκπέμποντας» θετικά να έχουν πάνω από 200 σχόλια ανά ποστ, τυχαίο; (!) γιατί όσοι εκπέμπουν θετικά προσελκύουν και τ΄ αντίστοιχα θετικά άτομα, τόσο απλό!
    Ένας άλλος λόγος που θεωρώ εξ ίσου σοβαρό, είναι όσοι έχουν το χάρισμα της γραφής και αναρτούν πχ ποιήματα και ενδιαφέροντα κείμενα (να είναι καλά τοβιβλίο.net που τα προωθεί 😉 !!!). Άλλοι πάλι καλλιτέχνες με αυτό τον τρόπο δείχνουν και τη δουλειά τους!
    Όσο για τον διάλογο, εξαρτάται από μας τους ίδιους Κώστα, όταν πχ κάποιος μου ανοίγει τη καρδιά του και μου γράφει ένα μεγαλούτσικο σχόλιο (Χμ! 😉 ) αν η ίδια του απαντήσω ξερά, πώς θα γίνει διάλογος;
    Τελειώνοντας συμφωνώ πως μέσα απ’ τον διά-λογο πολλά μπορούν ν’ αλλάξουν, φτάνει αυτό να κατανοηθεί απ΄τον καθένα μας ξεχωριστά, εσωτερικά!

    ΑΦιλιά καρδιάς και καλή συνέχεια στο υπέροχο «έργο» που έχεις αναλάβει! 🙂

    • Καλή μου μαμ-μάγισσα πράγματι θα συμφωνήσω μαζί σου. Τα μπλογκ έχουν μέσα τους και στοιχεία ψυχοθεραπείας και εξομολόγησης αλλά και προβολής κάποιας δημιουργίας κι έκθεσής της προς αξιολόγηση.

      Οι άνθρωποι που χαρακτηρίζονται από την ειλικρίνειά τους αλλά και τη θετική τους ενέργεια σίγουρα θα προσελκύσουν κι άλλους. Αντιθέτως, όσοι είναι ενδεδυμένοι με το μανδύα του ξερόλα και της αυθεντίας απομακρύνουν από κοντά τους ακόμα και τον πιο υπομονετικό ή ανεκτικό αναγνώστη. (Γνωρίζω μια τέτοια χαρακτηριστική περίπτωση ανθρώπου που θεωρεί μάλιστα εαυτόν ειδικό της πληροφορικής και πουλάει ‘προγράμματα’ χωρίς να γνωρίζει προγραμματισμό! Και ο οποίος κατηγορεί τους άλλους όχι μόνο για τις γνώσεις τους αλλά και για ό,τι εκείνοι έχουν διαφορετική άποψη…). Όπως και να έχει, η καθαρή και διαυγής άποψη όταν εκφράζεται με τεκμηρίωση από τη μια κι όταν οι αναγνώστες έχουν πράγματι ανοιχτό μυαλό αλλά και διάθεση να κάνουν διάλογο, τότε μόνο θετικά αποτελέσματα παράγονται. Κι αυτό είναι κάτι που πρέπει και να καλλιεργηθεί αλλά και να προωθηθεί όχι μόνο στο οικοσύστημα των ιστολογίων αλλά και στην κοινωνία μας γενικότερα. Προϋπόθεση όμως αποτελεί να αποφασίσουμε μέσα μας πως θέλουμε το διάλογο πραγματικά και όχι για τα μάτια του κόσμου, όχι για να λέμε τις σοφιστείες μας και να αναγκάζουμε τους άλλους να τις ενστερνιστούν με το ζόρι. Ας μην ξεχνάμε πως τον καλύτερο διάλογο κάνουν όχι αυτοί που μιλάνε πολύ αλλά αυτοί που ξέρουν να ακούνε!

      Να έχεις ένα όμορφο απόγευμα καλή μου μαμ-μάγισσα Άιναφετς και πολλά πολλά ΑΦιλιά σου στέλνω 🙂

  3. Χαχα! όσο έγραφα, ο αγαπημένος μας Χριστόφορος, έστελνε τα εξωγήινα σχόλια του! (έχει ξανασυμβεί!) 🙂 🙂 🙂

    • Ο Χριστόφορος είναι ο αρχηγός μας, ό,τι θέλει κάνει, χα, χα, χα… 🙂

  4. χα χα χα χα. Μόλις μπήκα για να γράψω εδώ την άποψή μου αλλά είδα ότι το alter ego μου είχε ήδη γράψει.
    Επειδή όμως γνωρίζει μόνο την λεγόμενη «σφηνοειδο- ερωτηματολογική γραφή», δεν είναι κατανοητά σε σας τους υπόλοιπους όσα γράφει. Χα χα χα τώρα όμως γελάω και δεν μπορώ να γράψω αυτά που είχα σκεφτεί όταν διάβαζα την ανάρτηση σου στο μέηλ. Πρέπει μάλλον να βρεθεί ένας αποκρυπτογράφος για να σας το διαβάσει.
    Εγώ την κάνω με πλάγια βήματα, πιάνοντας την κοιλιά μου από τα γέλια, και μη μπορώντας να εξηγήσω στην γυναίκα μου τι με έπιασε και γελάω σαν τρελός; Και να σκεφτείς ότι άκουγε ειδήσεις για την εξαφάνιση του Boeing. Ελπίζω να μην σκεφτεί ότι έχω την παραμικρή ανάμιξη σε αυτό. Χίλια συγγνώμη Κώστα μου. Ελπίζω με όλη μου την ψυχή να μη σου χάλασα την ανάρτηση. Αλλά πες μου σε παρακαλώ πως όσα έγραψα στο gmail, ήρθε εδώ έτσι; Και πάλι συγγνώμη φίλε μου. Αλλά δε βαριέσαι ας γελάσουμε και λίγο έστω και με σοβαρά θέματα όπως αυτό που θέτεις.

    • Χριστόφορε, μη ζητάς συγγνώμη, δεν έγινε απολύτως τίποτα! Είναι προφανές πως κάποιο λάθος με τη γραμματοσειρά ήτανε και τίποτα άλλο! Εκτός κι αν δια του ιστολογίου μου στέλνεις τίποτα κρυφά μηνύματα σε όντα από το υπερπέραν… χα, χα, χα… 🙂

  5. Διάλογο δεν ήθελες Κώστα;
    Τον έχεις και μάλιστα με ανοιχτή καρδιά!
    ΑΦ! χαχαχα! 🙂

    • Διάλογο ήθελα καλή μου μαμ-μάγισσα, αλλά με δαύτον μπορείς να κάνεις διάλογο; Αν διαφωνήσει κανείς μαζί του… στέλνει κεραυνούς, χα, χα, χα… 🙂

  6. Άιναφετς καλή μου φίλη, η «ανοιχτή καρδιά» είναι πράγματι δεδομένη! Ας το υπογράψουμε αυτό με το δικό σου στυλ:
    ΜΑΚ (Με Ανοιχτές Καρδιές) Λίγο Σκωτσέζικο μοιάζει πάντως κυρία McAinafetson!!!!

  7. «πιο μεστά και ώριμα έχοντας πια λόγο πιο έμπειρο και τεκμηριωμένο», είναι και αυτό ένα καλό του blogging, ότι βλέπεις το πριν και το τώρα σου… και νιώθεις πως οι καταστάσεις και η τριβή σε ωρίμασαν και σένα τον ίδιο σαν άνθρωπο.
    Να μην αφήσεις αυτό εδώ το χώρο για κανένα άλλο μέσο. Ας το προσπαθήσουμε όλοι. Καλό βράδυ.

    • Καλημέρα Μαίρη.

      Το μπλογκ πράγματι είναι ένας καθρέφτης της εξέλιξης, αν δε το συνδυάσουμε και με μια ειλικρινή αυτοκριτική, τουλάχιστον όσοι γράφουν τις προσωπικές τους απόψεις για διάφορα ζητήματα, μπορεί να γίνει κι ένας καλός τόπος αυτοαξιολόγησης!

      Έχεις τις καλύτερες ευχές μου για την εβδομάδα που έρχεται!

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: