Κατανάλωση

 

Είναι γνωστό πως η οικονομία της Ελλάδας βασίζεται ή τουλάχιστον μέχρι πριν λίγο καιρό βασιζόταν στην κατανάλωση. Μαζί με τον τουρισμό αποτελούσε την κινητήριο δύναμη και το μοχλό που έσπρωχνε τους δείκτες της προς τα εμπρός. Η γεωργία, που με τη στρεβλή επινόηση των επιδοτήσεων, έχει πάψει από καιρό να συνδράμει σημαντικά, ενώ η μεταποίηση  και η βιομηχανία είναι σχεδόν ανύπαρκτες.

Οι ιθύνοντες λοιπόν αντί να αντιληφθούν την τεράστια σημασία που είχε η κατανάλωση για την οικονομία σ’ αυτή τη χώρα, πήραν μέτρα για να την ελαχιστοποιήσουν ή ακόμα και να την εξαφανίσουν. Σε ένα οικονομικό σύστημα που στηρίζεται σχεδόν αποκλειστικά σ’ αυτή, τα πρώτα μέτρα που ελήφθησαν ήταν ο περιορισμός των εισοδημάτων που στήριζαν την αγορά. Περικοπές μισθών στο δημόσιο τομέα και συντάξεων δικαιολογήθηκαν ως περιορισμός των κρατικών δαπανών, κακώς κατά την άποψή μας, αλλά στον ιδιωτικό τομέα είναι παντελώς αδικαιολόγητες. Οι ελαστικές συμβάσεις εργασίας και οι απαράδεκτες συνθήκες στη δουλειά έχουν καταστήσει την αβεβαιότητα των ανθρώπων πολύ μεγάλη με αποτέλεσμα να μη διοχετεύουν καμία οικονομική τους πρόσοδο στην πραγματική οικονομία υπό το φόβο των μελλοντικών εξελίξεων. Οι εργοδότες από την άλλη δεν μπορούν να συνειδητοποιήσουν πως περικόπτοντας τους μισθούς δεν κερδίζουν τίποτα παρά μόνο χάνουν διότι την ίδια τακτική χρησιμοποιούν και οι συνάδερφοί τους με αποτέλεσμα να μην υπάρχει χρήμα στην αγορά και ο τζίρος τους διαρκώς να μειώνεται.

Από την άλλη μεριά, οι διαρκώς αυξανόμενοι φόροι ελαχιστοποιούν ή ακόμα και μηδενίζουν την όποια αγοραστική δύναμη διαθέτει ο μέσος Έλληνας. Υποτίμηση στις τιμές των ραφιών, ειδικά των μεγάλων εταιρειών, δεν έχει γίνει παρά μόνο σπασμωδικά και σε ορισμένες περιπτώσεις υπό την μορφή προσφορών. Η τιμή των καυσίμων έχει εκτοξευτεί στα ύψη με το 70% των Ελλήνων να δηλώνει πως φέτος προτιμά να κρυώσει καθώς δεν μπορεί να ανταπεξέρθει στο, ειδεχθές κατά τη γνώμη μας, έγκλημα των κυβερνώντων να αυξήσει τον ειδικό φόρο στο πετρέλαιο θέρμανσης. Θα ακολουθήσει κι αύξηση σε μια σειρά άλλα πράγματα, όπως του τιμολογίου του ηλεκτρικού ρεύματος, διότι, σύμφωνα με ορισμένα κυβερνητικά στελέχη, είμαστε πολύ φτηνότεροι απ’ ότι ο ευρωπαϊκός μέσος όρος. Βέβαια, στο θέμα του μισθού κανέναν δεν πειράζει που είμαστε οι τελευταίοι στην Ευρώπη.

Θεωρούμε πως συντελείται ένα έγκλημα τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα που αγγίζει τα όρια της εσχάτης προδοσίας. Οι ασήμαντοι που μας κυβερνούν έχουν πλήξει καίρια όχι μόνο την οικονομία της χώρας δια της διάλυσης της κινητηρίου δύναμής της, της κατανάλωσης, αλλά και του κοινωνικού κράτους, των θεσμών αλλά και των ίδιων χαρακτηριστικών του Έλληνα. Η αξιοπρέπεια πια αποτελεί απλώς ένα λήμμα στο λεξικό για τον κάτοικο αυτού του τόπου. Αλλά το έγκλημα δε σταματά εκεί. Τα καλύτερα μυαλά και οι πιο εργατικοί άνθρωποι άρχισαν να μεταναστεύουν στο εξωτερικό προκειμένου να διαβιώσουν αυτοί και οι οικογένειές τους και στο τέλος σ’ αυτό τον τόπο θα μείνει μόνο το κατακάθι…

Δυστυχώς οι πολιτικοί αλλά και οι πολιτικές δυνάμεις που κυριαρχούν αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα είναι ανεπαρκείς και υποδεέστερες των περιστάσεων για να διαχειριστούν την κατάσταση. Ίσως θα πρέπει να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας εμείς οι απλοί πολίτες. Ευχόμαστε ολόψυχα να μην ψηφιστούν τα μέτρα από τη Βουλή κι ας πάει η δόση αλλά και η τρόικα στο… στον αγύριστο. Προτιμούμε να ζούμε με το κεφάλι μας ψηλά παρά να ικετεύουμε σαν το ναρκομανή τη δόση για να νομίζουμε πως πήραμε για λίγο μια ανάσα.

Advertisements
  1. Καλημέρα Τελευταίε, χαίρομαι για όσα γράφεις διότι τα λόγια σου είναι ξεκάθαρα κατανοητά για τον κάθε αναγνώστη. Η οικονομικές θεωρίες δεν ήταν ποτέ το φόρτε μου αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση η οικονομία μας θα μπορούσε να βασίζεται σε τόσο απλά μαθηματικά χωρίς να είχαμε φτάσει σε αυτό το αποτέλεσμα. Φτάνει πλέον η ανέχεια, η ελπίδες μας θα συνεχίσουν να υπάρχουν όταν όλοι αυτοί δεν θα βρίσκονται στην εξουσία. Δεν είμαι δα και τόσο μεγάλος για να πω ότι μου φάγανε τα νιάτα μου, αλλά- μην γελιόμαστε- με βάση όλα όσα ανέλυσες είναι κατανοητό πως εδώ και περίπου μια πενταετία παλεύουμε καθημερινά για το μέλλον μας. Ο καθένας με τον τρόπο του. Είναι ανόητοι. Όταν υπάρχουν συμβάσεις για δυο και τρεις μήνες, πώς περιμένεις να αποδώσει ο εργαζόμενος απ τη στιγμή που η εργασία του είναι μια »αρπαχτή»; Δεν γνωρίζω αν αλλάξει κάτι με τις συνεχόμενες και επαναλαμβανόμενες συγκρούσεις των πολιτών με τις αστυνομικές δυνάμεις, σημασία έχει με αυτό τον τρόπο να δηλώνεται στους δρόμους ένα συμβολικό παρών μέχρι την ώρα που θα έρθει πάλι η ώρα της κάλπης και τότε είναι που αμείλικτα θα κατηγορήσω όλους όσους από εμάς θελήσουν με την ψήφο τους να μας οδηγήσουν ξανά στο κενό…

    Καλή εβδομάδα!!

    • Μαβιέ, οι αποφάσεις λαμβάνονται από ανθρώπους που, θεωρητικά τουλάχιστον, έχουν πλήρη γνώση του αντικειμένου για το οποίο καλούνται να αποφασίσουν. Εμείς που είμαστε έξω από το χορό δεν μπορούμε να ξέρουμε όλες τις παραμέτρους κι ενίοτε ίσως να φωνάζουμε άδικα και χωρίς λόγο. Υπάρχουν όμως κάποια στοιχειώδη πράγματα που βγάζουν μάτι, που λένε και στο χωρίο μου, τα οποία είναι όχι απλώς αδικαιολόγητα αλλά και ανεκδιήγητα. Τι σχέση μπορεί να έχει το χρέος της χώρας με τις ιδιωτικές επιχειρήσεις και τις εργασιακές σχέσεις στον ιδιωτικό τομέα. Μιλάμε για ωμή κρατική παρέμβαση στο μέλλον μιας γενιάς ολόκληρης, με ότι συνέπειες αυτό μπορεί να έχει.

      Ας ελπίσουμε ότι κάποια στιγμή θα σηκωθούμε επιτέλους από τους καναπέδες και θα ταρακουνήσουμε τα νερά, γιατί οι κύριοι που μας κυβερνούν δεν υπάρχει περίπτωση να μας λάβουν σοβαρά σε καμία άλλη περίπτωση.

      Την καλημέρα μου.

  2. Δεν έχω απολύτως τίποτα να προσθέσω ή να αφαιρέσω από αυτά που γράφεις. Ο τρόπος που παραθέτεις τις σκέψεις σου είναι τόσο κρυστάλλινος που γίνεται αντιληπτή η θέση σου σε κάθε λογικό άνθρωπο που δεν έχει κομματικούς σκούφους να του περιορίζουν την ορατότητα.

    Θα ήθελα να μου επιτρέψεις να κάνω μια παράκαμψη και να ομολογήσω χωρίς να ντρέπομαι καθόλου, ότι χθες έχοντας εδώ τα εγγόνια μου – ευτυχώς – κάποια στιγμή παρακολούθησα από την τηλεόραση σκηνές από την παρέλαση στην Θεσσαλονίκη. Κώστα πίστεψέ με. ένας κόμπος στάθηκε στον λαιμό μου και αν δεν ήταν τα παιδιά εκεί θα έκλαιγα. Το θέαμα, των Ελλήνων στρατιωτικών να παρελαύνουν στον βρεγμένο από την βροχή δρόμο μπρος σε μια χούφτα ανθρώπων που αποκαλούνται «τιμώμενα πρόσωπα» και η απουσία του λαού (των μαμάδων, μπαμπάδων, γιαγιάδων παππούδων συζύγων παιδιών φίλων, απλών ανθρώπων κλπ) ήταν για μένα τραγικό θέαμα. Και μάλιστα με στρατιώτες να στέκονται ως φρουροί κατά μήκος. της παρελάσεως.
    Πολύ σωστά ένας ραδιοφωνικός παραγωγός -πρωϊνής – εκπομπής τον οποίον εκτιμώ, ετυμολόγησε την λέξη «Αρχίδιον». Είναι βεβαίως η μικρή Αρχή!
    Αυτά ήσαν στην εξέδρα των «τιμωμένων»!
    Ζητώ χίλιες φορές συγγνώμην για την έκρηξη μου αυτήν και φυσικά και για την κατάχρηση της φιλοξενίας σου.

    Υ.Γ. Για το θέμα Αντζέντα θα μιλήσουμε αύριο Τρίτη!

    • Χριστόφορε, κάθε χρόνο, θες από συνήθεια, θες επειδή είναι κάτι ξεχωριστό, θες επειδή ως στρατιώτης πριν αρκετά χρόνια παρέλασα κι εγώ στη Θεσσαλονίκη, έβλεπα την παρέλαση. Φέτος, βλέποντας το στρατό παρατεταγμένο και μάλιστα ένοπλο, εκατέρωθεν του δρόμου δεξιά κι αριστερά από το την εξέδρα των επισήμων, αηδίασα κι έκλεισα την τηλεόραση. Ένιωσα ότι η χώρα βρίσκεται υπό κατοχή και κυριολεκτώ όταν το λέω αυτό. Έχεις δίκιο λοιπόν να λες όσα λες, μαζί με τη δική σου βάλε και τη δική μου υπογραφή. Που ήταν οι μάνες; Που οι παππούδες; Και που οι σύζυγοι και οι γονείς; Για ποιόν έγινε η παρέλαση; Για τους κυρίους που μας εκπροσωπούν στη Βουλή και την Κυβέρνηση; Μάλλον έχουν εκλάβει το ρόλο τους με στρεβλό τρόπο και βιώνουμε μια ιδιόμορφη δημοκρατία, κάτι σαν ολιγαρχία που οι ανώτατοι άρχοντες θεωρούν τις καρέκλες τους προσωπικά φέουδα.

      Δε δάκρυσες μόνο εσύ…

      Την καλημέρα μου και για την Ατζέντα περιμένω μήνυμα 😉

  3. Θέτεις πολλά ζητήματα, είναι φανερό πως γράφεις κυριολεκτικά εν θερμώ, εγώ θα ήθελα να αναφερθώ μόνο σε δύο ζητήματα, εκφράζοντας μία διαφωνία και έναν προβληματισμό.
    Η κατανάλωση έχει και κακές προεκτάσεις και ειδικά η υπερκατανάλωση ξένων προϊόντων (από τζιπ καγιέν μέχρι κινέζικων ψευτοεργαλείων και ψευτοπαιχνιδιών) είναι και αυτή υπεύθυνη για το σημερινό μας κατάντημα. Άρα δεν είναι η κατανάλωση η μαγική συνταγή που θα λύσει το πρόβλημα της Ελλάδας.
    Εύχεσαι ολόψυχα να μην ψηφιστούν τα μέτρα στη Βουλή. Εδώ θέλω την προσοχή σου. Θα συμφωνούσα μαζί σου αν έβγαινε στις εκλογές μια κυβέρνηση που θα έλεγε στον ελληνικό λαό: «Κύριοι, σε τρεις μήνες που τελειώνουν τα ταμειακά μας αποθέματα δεν πρόκειται να ζητήσουμε νέα δόση. Γι’ αυτό θα πάρουμε από τώρα τα εξής μέτρα, πρώτον, δεύτερον, τρίτον, ώστε να είμαστε προετοιμασμένοι». Καλώς ή κακώς η κυβέρνηση που έχουμε δεν έχει προετοιμαστεί για ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Ομολογεί πως τα χρήματα στερεύουν στις 15 Νοεμβρίου άρα μόνο αξιοπρέπεια δεν θα δεις αν δεν ψηφιστούν τα μέτρα. Νομίζω ότι είναι καλύτερα να αφήσουμε την εκλεγμένη κυβέρνηση να εφαρμόσει το σχέδιο της και να προσευχηθούμε να πετύχει. Ήδη η επιμήκυνση θεωρείται δεδομένη και έχει αρχίσει να συζητείται αν θα γίνει αναδιαπραγμάτευση του χρέους, κούρεμα ή εξαγορά του χρέους με καινούριο δάνειο. Δε λέω ότι θα λυθεί το πρόβλημα ως διά μαγείας αλλά υπάρχει επιτέλους μία ελπίδα.

    • Θωμά, η ανάρτησή μου δεν είναι γραμμένη εν θερμώ κι ας φαίνεται ως τέτοια, το αντίθετο θα έλεγα.

      Όταν κάνω λόγο για κατανάλωση, δεν εννοώ βεβαίως αυτό το κακώς νοούμενο πράγμα που έρχεται στο μυαλό μας κάθε φορά που χρησιμοποιούμε αυτόν τον όρο. Η οικονομία ως ένας δυναμικός οργανισμός με εσωτερική κίνηση, με ροή αν θες αλλά και διαφορές δυναμικού που της επιτρέπουν αλλά και της εξασφαλίζουν την ύπαρξη και τη συνέχειά της, πρέπει να έχει ορισμένα δομικά συστατικά τα οποία να κάνουν ακριβώς αυτή τη δουλειά. Αυτά μπορεί να είναι για παράδειγμα η βιομηχανία, ο τουρισμός, η παροχή υπηρεσιών, η ναυτιλία κλπ. Στη χώρα μας, ο αιμοδότης αλλά και η καρδιά της οικονομίας ήταν και είναι σε μεγάλο βαθμό η κατανάλωση. Το γεγονός ότι εσύ έπαιρνες το μισθό σου και ψώνιζες επιτρέποντας στο κατάστημα να κάνει τζίρο οπότε και να φορολογηθεί και μέσα από τους φόρους να πληρωθείς ξανά εσύ. Τώρα που οι μισθοί έχουν πέσει δραματικά, αυτός ο κύκλος της αλυσίδας χάθηκε με αποτέλεσμα να κλείνουν καταστήματα το ένα πίσω από το άλλο με τις δραματικές συνέπειες που αυτό έχει, δες ανεργία, απώλεια ασφαλιστικών εισφορών και άδειασμα των ταμείων των των ασφαλιστικών ταμείων, αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης κλπ. Αυτό εννοώ κατανάλωση. Αλλά ακόμα και το τζιπ καγιέν έδινε δουλειά σε μια σειρά επιχειρήσεων και ανθρώπων από τους οποίους το κράτος εισέπραττε φόρους που τώρα πια δεν εισπράττει.

      Για το κομμάτι των μέτρων στο οποίο αναφέρθηκα, νομίζω ότι αν από την αρχή αυτής της κατάστασης το είχαμε πάρει απόφαση και είχαμε πτωχεύσει, ίσως σήμερα να ήμασταν καλύτερα. Η διεθνής εμπειρία έδειξε πως από όπου κι αν πέρασε το ΔΝΤ, με εξαίρεση την Τουρκία, κατέστρεψε τα πάντα και στο τέλος η κατάσταση ήταν τόσο δραματική που για να ισορροπήσει απαιτήθηκαν πολύ μεγαλύτερες θυσίες από το λαό σε σχέση με την απ’ ευθείας λύση του προβλήματος από την πρώτη στιγμή, δια του κοψίματος του γόρδιου δεσμού με απότομο βέβαια τρόπο. Αυτή τη στιγμή έχουμε υποθηκεύσει τα πάντα, οι μεγαλοδανειστές έχουν πάρει τα κεφάλαιά τους πίσω και μάλιστα με τόκο και τώρα σερνόμαστε πάνω στα αποκαΐδια για να πληρώσουμε και τα πανωτόκια! Έλεος, φτάνει πια. Όπου βρεθώ κι όπου σταθώ ο κόσμος παραμιλάει και δεν ξέρει πως να βγάλει το χειμώνα, έχουμε πληρώσει τα σπίτια μας δέκα φορές στην εφορία και χρωστάμε άλλα τόσα. Γιατί; Για να λέμε ότι δεν πτωχεύσαμε; Αφού πια ούτε καν τα στοιχειώδη δεν μπορούμε να εξασφαλίσουμε. Οπότε, καλύτερα να ρίξουμε ένα κανόνι καλέ μου φίλε Θωμά, κι ας λένε οι μεγάλοι ότι θέλουν. Δες άλλωστε την ιστορία, πότε ο λαός δεν πλήρωνε πάντα τους έχοντες και κατέχοντες; Ας σηκώσουμε πια το κεφάλι, ήρθε νομίζω η ώρα…

      Την καλησπέρα μου και συγγνώμη για το μακροσκελές σχόλιο 🙂

  4. Φίλε, Κώστα και κανόνι αν θέλουμε να ρίξουμε χρειάζεται ένα σχέδιο, μια προπαρασκευή. Από μια νόμιμη και -επαναλαμβάνω- εκλεγμένη κυβέρνηση. Που να διαθέτει την πλειοψηφία του λαού. Δε γίνεται αλλιώς. Οι αυτοσχεδιασμοί και οι έκρυθμες καταστάσεις μόνο σε κακό μπορούν να μας βγάλουν.

    • Εδώ δε θα διαφωνήσουμε καθόλου φίλε μου Θωμά. Απλώς το σχέδιο πρέπει να εκπονηθεί από οποιονδήποτε άλλο εκτός από αυτούς που μας έφτασαν εδώ, έστω κι αν εμείς τους έχουμε δώσει τη δημοκρατική νομιμοποίηση.

  5. Δυστυχώς Κώστα τόσα χρόνια κατανάλωση και παρα-οικονομία μας στήριζαν. Έκανα φροντιστήρο στο παιδί σου, δεν έπαιρνα απόδειξη, ερχόταν ο υδραυλικός σε μένα δεν έπαιρνε απόδειξη, πήγαινε ο υδραυλικός να βάλει βενζίνη στο αμάξι του δεν του έκοβαν απόδειξη. Όλοι κλέβαμε, το να κλέβει ο Έλληνας το κράτος το έχουμε κάνει δικαίωμα μας.

    Με αυτό όμως το στρεβλό σύστημα, κάτι κινιόταν. Λαμόγια υπήρχαν, φόροι από όλους διέφευγαν. Αλλά το σύστημα λειτουργούσε, το χρήμα, μαύρο, κλεψιμέϊκο ή μη, έδινε ζωή στη χώρα.

    Τώρα πάνε απότομα και βίαια να μας αλλάξουν νοοτροπία. Εδώ και τώρα.

    Και φέσε μέσα… .

    • Γιώργο, έχεις δίκιο σε όλα όσα περιγράφεις, είναι κοινό μυστικό η φοροδιαφυγή που γινόταν. Η δική μου οπτική έχει να κάνει περισσότερο με το γεγονός ότι ένας από τους κυριότερους τροφοδότες της οικονομίας ήταν οι απολαβές των μισθωτών και των συνταξιούχων οι οποίες ξαφνικά κόπηκαν στο μισό. Κι αυτό δεν έγινε τυχαία, δεν κόβεις απότομα την πηγή της ενέργειας μιας οικονομίας παρά μόνο αν έχεις σχεδιάσει να τη διαλύσεις. Δεν υπάρχει κατά τη γνώμη μου άλλη εξήγηση. Εκτός αν αυτοί που μας κυβερνούν είναι τόσο πολύ χαζοί, συγχώρεσέ μου το χαρακτηρισμό, που δεν μπορούσαν να δουν αυτό που κι ένα παιδί του Δημοτικού μπορούσε να καταλάβει!

      Πρέπει να πάτησες λάθος κουμπί στο πληκτρολόγιό σου όταν ολοκλήρωνες την απάντησή σου, αλλιώς δεν μπορώ να δικαιολογήσω… τις πολλές τελείες, χα, χα, χα… 🙂

      Καλό σου βράδυ φίλε Γιώργο.

  6. Το ότι έχει γίνει λάθος με τα οικονομικά μέτρα που μας επέβαλλαν οι Τροϊκανοί, το έχουν παραδεχθεί και οι ίδιοι στο παρελθόν. Και όμως εξακολουθούν να τα ζητούν. Πιστεύω ότι το ταμείο του κράτους μας, είναι όντως μείον αλλά το μεγεθύνουν το πρόβλημα για να φοβηθεί ο λαός και να μη διαμαρτυρηθεί για τα νέα μέτρα. Τα οποία θα παρθούν έτσι και αλλιώς γιατί…………………εδώ υπάρχει μέγας λάκκος!!!!!!!!!!! Φυσικά συμφωνώ ότι πρέπει να κρατήσουμε ψηλά το κεφάλι και με αξιοπρέπεια να πούμε το δικό μας »ΟΧΙ» στην Τρόικα αλλά αξιοπρέπεια χωρίς χρήματα Κώστα δεν υπάρχει σήμερα!!!!!!!!!!! Γι αυτό θα πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι του τι σημαίνει πραγματικά πτώχευση. Αλλαγές χρειάζονταν και νόμοι που θα εφαρμόζονταν για τις ρεμούλες και τις λαμογιές που ακόμη γίνονται καθώς και τη φοροδιαφυγή………..Αλλά το οικονομικό στέγνωμα του κόσμου όλου δεν έχει νόημα και ψάχνω αλήθεια ακόμη και σήμερα να το βρω……………
    Όνειρα γλυκά!!!!!!!!!!!!

    • Άννα, το μοναδικό πράγμα που δεν έχουμε δει ακόμα από μια πτώχευση είναι τα άδεια ράφια των σούπερ μάρκετ. Ειδάλλως, οι αποταμιεύσεις έχουν εξαφανιστεί, οι δουλείες παρομοίως, οι οικονομικοί μας πρόσοδοι είναι σαν να μην υπάρχουν αφού δεν προλαβαίνουν ούτε καν να μπουν στην τσέπη μας καθόσον μας τις ζητάνε πίσω υπό τη μορφή χαρατσιών, φόρων κλπ και η αγοραστική μας δύναμη έχει σχεδόν μηδενιστεί. Ή μήπως θα πρέπει να ανησυχήσουμε επειδή δε θα έχουμε πετρέλαιο να ζεσταθούμε αφού ούτως ή άλλως η τιμή του είναι πια απαγορευτική… Για να φτιάξεις ομελέτα πρέπει να σπάσεις τα αυγά αλλιώς ομελέτα δεν τρως, έτσι δε λένε; Η άποψή μου είναι πως τα επερχόμενα μέτρα θα είναι η ταφόπλακα πάνω από το κεφάλι μας, μόνο που θα είμαστε ζωντανοί για να νιώσουμε τη φρίκη της.

      Την καλημέρα μου.

  7. Λυπάμαι που θα διαψεύσω τον φίλο μου το Γιώργο, εκεί που λέει «πάνε να μας αλλάξουν νοοτροπία….»
    Λάθος! Μεγάλο λάθος και ξέρω πολύ καλά τι λέω. Εκείνη η κακή νοοτροπία τότε παλιότερα, , τουλάχιστον στο θέμα της κυβερνητικής «λαμογιοποιήσης» και της «μιζοληψίας» είχε τροφοδότη κάθε φορά το κόμμα που βρισκόταν στην εξουσία. Τώρα το κόμμα στην εξουσία είναι επί τρία…. Αν υπάρχει κάποιος που νομίζει ότι οι μίζες και οι λαμογιές έχουν σταματήσει και όλα γίνονται με δικαιοσύνη και με το γράμμα του νόμου (ποιου νόμου;) λυπάμαι αλλά κάνει τεράστιο λάθος! Οι συνέταιροι στην διαφθορά είναι τώρα τρίο (εννοώ κυβερνητικό και όχι τραγουδιστικό βεβαίως). ΚΑΙ ΞΕΡΩ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ΤΙ ΛΕΩ!
    Και το θέμα της επόμενης δόσης! Ψηφίζουμε τα μέτρα με τις φοβερές κατραπακιές σε δικαίους και αδίκους και την παίρνουμε την δοσάρα μας! Αχχ ανακούφιση!
    Και μετά τέρμα οι θυσίες και οι σφαγές των μισθών και συντάξεων, αρχίζει η ανάκαμψη με επενδύσεις, ξανα- άνοιγμα των χιλιάδων κλειστών επιχειρήσεων επιστρέφουν οι απολυμένοι σε δουλειές και ανοίγει δύσκολα μεν αλλά ανοίγει η πόρτα ενός είδους Παραδείσου!.
    Αν έτσι νομίζουν όσοι το νομίζουν ειλικρινά εύχομαι να μην διαψευστούν οι ελπίδες των. Πολύ θα ήθελα εγώ να διαψευσθώ!
    Καλημέρα εύχομαι!

    • Χριστόφορε δε νομίζω να διαψευστείς, άλλωστε νομίζω πως είναι κοινό μυστικό πως ζούμε απλώς το χρονικό μιας προδιαγεγραμμένης και προαναγγελθείσας καταστροφής. Κι όσο αυτή καθυστερεί, κι όσο δε θέλουμε να τη δούμε να έρχεται και κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, τόσο χειρότερα θα είναι για όλους μας. Το μόνο που απομένει τώρα πια είναι να συνειδητοποιήσουμε ότι τα χειρότερα είναι μπροστά μας και να προετοιμαστούμε όσο το δυνατόν καλύτερα για την περίπτωση αυτή.

      Την καλημέρα μου.

      Υ.Γ. Περιμένω στις 6:00 να λύσουμε το μέγα μυστήριο της Ατζέντας 🙂

    • ο δείμος του πολίτη
    • 30 Οκτωβρίου 2012

    Θέλω να συμπληρώσω λίγο, γιατί παρά την ωραία γραφή, αν διαβαστεί επιπόλαια το κέιμενο -όπως εγώ την πρώτη φορά- θα νομίσει κανείς ότι όλα έγιναν για να περιοριστεί η κακή κατανάλωση.
    Η πολιτική που ακολουθείται δεν είναι κατά της κατανάλωσης. Είναι για τα αδιάθετα εμπορεύματα που φουσκωμένα πια δεν μπορούσαν να διατεθούν κι όταν διατίθενταν άφηναν μαύρες τρύπες στις τράπεζες. Η κρίση είναι τεχνητή, λοιπόν, και βασικός της στόχος η μεσαία τάξη που άρχισε στο νέο αιώνα να απαιτεί ακόμα και πολιτικό ρόλο, να διεκδικεί λόγο και να συνδυαμορφώνει την πολιτική ατζέντα (άκου εκεί θέλει κι ο λαός άπλωμα δημοκρατίας και λόγο)…

    • Βεβαίως κι έχεις δίκιο Δήμο στις παρατηρήσεις σου περί της μεσαίας τάξης, η οποία σήκωσε κεφάλι και τώρα απλώς πρέπει να αποδυναμωθεί. Χρησιμοποιούνται όλα τα διαθέσιμα τεχνάσματα, πρώτο και καλύτερο το διαίρει και βασίλευε, προκειμένου το χάσμα μεταξύ μεσαίας τάξης και πλούσιων να διευρυνθεί όσο το δυνατόν περισσότερο, ενώ έχει ήδη αρχίσει να δημιουργείται και η τάξη των νεόπτωχων που θα κυριαρχήσει, δυστυχώς, από εδώ κι εμπρός.

      Την καλησπέρα μου και συγγνώμη αν το κείμενο ήταν ασαφές και όχι απόλυτα κατανοητό με την πρώτη ανάγνωση 😉

  8. Αγαπητέ μου Κώστα,
    Οι ιθύνοντες δεν θα έπρεπε να αντιληφθούν αλλά να συλληφθούν, τέλος πάντων, η δικαιοσύνη αυτής της χώρας είναι σαν τις δόσεις, περιμένουμε κάποια στιγμή να έρθει… μέχρι τότε όμως θα περάσουμε άσχημα.
    Σε μια χώρα που τα ληγμένα, καλύπτονται πλέον και απ’ τον νόμο και τα παιδιά αποχωρούν ένα ένα όχι για να διεκδικήσουν ένα καλύτερο μέλλον αλλά απλά για να έχουν ένα, τι να πούμε και να τι να αφήσουμε.
    Όσο για τους μισθούς, σε λίγο θα γίνουν τόσο ανύπαρκτοι όσο και οι πολιτικοί μας.
    Αχ βρε Κώστα, σε κάθε τέτοιο κείμενο σου θαυμάζω τον τρόπο γραφής και σκέψης σου αλλά οι αλήθειες που παρουσιάζεις και το γεγονός ότι βλέπω τις καταστάσεις έτσι μαζεμένες με κάνει να θέλω να αρχίσω επανάσταση.
    Καλημέρα! 🙂

    • Καλή μου Μαρίνα, κανονικά θα έπρεπε να ξεκινήσουμε επανάσταση όλοι μαζί και όχι μόνο εσύ! Πάντως, πράγματι ορισμένοι πολιτικοί πρέπει να οδηγηθούν πίσω από τα κάγκελα για να τους δοθεί ο απαραίτητος χρόνος να αναλογιστούν τι έχουν κάνει…

      Την καλημέρα μου και πάντα με αισιοδοξία 😉

    • Νέστορας
    • 31 Οκτωβρίου 2012

    Καλησπέρα Κώστα, νομίζω υπάρχει μια οπτική που δεν έχεις λάβει υπόψιν, ούτε και στα σχόλια την είδα εκτός κι αν ξέφυγε: η κατανάλωση ποτέ δεν πάει μια οικονομία μπροστά, ΧΩΡΙΣ παραγωγή, για πολλούς προφανείς λόγους.

    Ο πραγματικά κινητήριος μοχλός από πίσω (εκτός του τουρισμού), τελικά ήταν τα δάνεια, με τα οποία μπορούσαμε φυσικά να καταναλώσουμε. Χωρίς δάνεια, πάπαλα, βγαίνει στην επιφάνεια η αληθινή κατάντια της χώρας, όπου παρά τις ευκαιρίες πλέον δεν παράγει σχεδόν τίποτα.

    Το τι θα μπορούσαν να κάνουν οι ιθύνοντες, όπως ευγενικά χαρακτηρίζεις, είναι σίγουρα πολλά. Μπορούμε να φτιάξουμε μια λίστα να τους στείλουμε, αλλά μάλλον θα τη χάσουν κι αυτή και θα τρέχουμε πάλι…

    • Νέστορα, το σημείο που θίγεις είναι πραγματικά σωστό, γι’ αυτό άλλωστε και σήμερα φτάσαμε εδώ που φτάσαμε. Δεν έκανα αναφορά στην επισήμανσή σου γιατί τη θεώρησα αυτονόητη…

      Στις παρούσες συγκυρίες όμως, έστω κι αυτό το στρεβλό πράγμα που συντηρούσε την οικονομία της χώρας, η κατανάλωση, δεν έπρεπε να κλονιστεί και μάλιστα τόσο βίαια γιατί τα αποτελέσματα είναι τραγικά και θα γίνουν ακόμα χειρότερα συν τω χρόνω.

      Για λίστες καλύτερα να μη μιλάμε, οι άτιμες είναι σαν τα χέλια, γλιστράνε από τα χέρια και χάνονται… 😉

      Καλό σου βράδυ Νέστορα.

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: