Η παγκοσμιοποίηση και η προσωποποίηση του διαδικτύου.

Η αρχή έγινε στα τέλη της δεκαετίας του 80 και στις αρχές εκείνης του 90. Ο Τιμ Μπερνερς Λι δημιούργησε και θεμελίωσε αυτό που σήμερα ονομάζουμε Παγκόσμιος Ιστός ή World Wide Web. Η ιστορία είναι λίγο πολύ γνωστή και είναι περιττό να αναφερθούμε σ’ αυτή, εκείνο όμως που έχει ενδιαφέρον είναι να ρίξουμε τη ματιά μας στις ανθρωπολογικές και κοινωνιολογικές προεκτάσεις της δημιουργίας αυτής.

Ο παγκόσμιος ιστός έδρασε και δρα κυριολεκτικά ως ζωντανός οργανισμός. Στην αρχή είχε ως πρώτο μέλημα να εξαπλωθεί όσο το δυνατόν περισσότερο και το κατάφερε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Σήμερα, ένα διόλου ευκαταφρόνητο ποσοστό του ανθρώπινου πληθυσμού έχει πρόσβαση στο διαδίκτυο, ζει από αυτό, ζει με αυτό, αλληλεπιδρά από αυτό, εξαρτάται από αυτό και ονειρεύεται μαζί με αυτό! Στα πρώτα του βήματα κι αφού ξεπέρασε τις τεχνικές δυσκολίες κι έγινε προσιτό κι ευκολόχρηστο στο ευρύ κοινό, ήταν κάτι απρόσωπο και ίδιο για όλους, όσους τουλάχιστον είχαν πρόσβαση. Τα τελευταία χρόνια, με την τεχνολογία που όλο και περισσότερο κάνει τη χρήση του διαδικτύου ευκολότερη και λιγότερο εξειδικευμένη, οι άνθρωποι πίσω από τις οθόνες άρχισαν να αναζητούν τη διαφοροποίηση. Η ομοιομορφία του άρχισε να αποτελεί μειονέκτημα και σιγά σιγά τόσο το περιεχόμενο άρχισε να διαφοροποιείται και να εξειδικεύεται όσο και η παρουσία των χρηστών του μέσα σ’ αυτό άρχισε να αυξάνεται. Στην αρχή με αργό ρυθμό, μέσω κλειστών ομάδων χρηστών κι αργότερα με καταιγιστικό ρυθμό όπως αυτός παρατηρήθηκε στη ραγδαία αύξηση των χρηστών των ιστολογίων, του facebook, του twitter κλπ. Ο κάθε χρήστης απαίτησε να διαφέρει από τον άλλο στη διαδικτυακή του παρουσία ενώ ταυτόχρονα ήθελε να εκφράσει τον εαυτό του έστω κι αν ακόμα δεν είχε τίποτα να πει. Και ο Παγκόσμιος Ιστός του ικανοποίησε και τις δυο αυτές του ανάγκες.

Αν κάνει κάποιος τις αντίστοιχες αναγωγές, θα διαπιστώσει το γεγονός πως το διαδίκτυο είναι ίσως από τα λίγα ανθρώπινα κατασκευάσματα που υπακούει στη θεωρία της εξέλιξης του Δαρβίνου. Έχουμε τη γέννηση (δημιουργία – κατασκευή), την εξάπλωση, τη διαφοροποίηση και την εξειδίκευση ενώ πίσω από όλα αυτά μοιάζει να υπάρχει κάτι αδιόρατο μεν αλλά εξαιρετικά σημαντικό και καίριο που δρα όπως η φυσική επιλογή έτσι όπως την περιέγραψε ο μεγάλος φυσιοδίφης. Υπάρχει όμως και κάτι άλλο. Η εξέλιξη και η επικράτηση – επιβίωση του ισχυρότερου (survival of the fittest). Αυτό το τελευταίο είναι ιδιαιτέρως προβληματικό αν αναλογιστεί κανείς πως πίσω από διαδίκτυο βρίσκονται στην πραγματικότητα άνθρωποι. Ίσως εκεί να κρύβεται το μυστικό του γιατί τα επονομαζόμενα, άστοχα κατά την άποψή μας, κοινωνικά δίκτυα γνώρισαν τεράστια επιτυχία και αυξήθηκαν με υπέρογκους ρυθμούς σε σύντομα χρονικά διαστήματα. Ο αριθμός των «φίλων» στο facebook, ο αριθμός των σχολίων σε μια ανάρτηση ενός ιστολογίου, οι followers στο twitter ή ακόμα και η επισκεψιμότητα σε μια ιστοσελίδα ενδεχομένως να αποτελούν δείκτες του κατά πόσο είναι κάποιος ισχυρός ή όχι. Του κατά πόσο είναι ο πρώτος μεταξύ άνισων. Ή ακόμα και του κατά πόσο αποτελεί ποθητή πηγή κληρονομικού υλικού!

Ο κόσμος του διαδικτύου είναι εικονικός. Ή μήπως δεν είναι ακριβώς έτσι; Αν ήταν απλώς κάτι άυλο, εικονικό όπως προείπαμε και χωρίς καμία σημασία, γιατί όλοι μας έχουμε επιδοθεί στον αγώνα να αυξήσουμε το δίκτυο επιρροής μας αυξάνοντας αντίστοιχα και τους εικονικούς ακόλουθούς μας; Που θα μπορούσε να φανεί χρήσιμο κάτι τέτοιο; Γιατί όσα Like κι αν έχουμε δεν μπορούν να μας εξασφαλίσουν τα προς το ζην! Κι όμως εκατομμύρια εργατοώρες δαπανώνται για να γραφούν αναρτήσεις, ευφυολογήματα,  και κείμενα, όπως αυτό που διαβάζετε αυτή τη στιγμή, για να δημιουργηθούν φωτογραφίες, ήχοι και μουσικές προκειμένου να αποσπαστούν σχόλια, Likes κι άλλα συναφή. Είναι άραγε το φαινόμενο αυτό καθαρά θέμα ψυχολογικό; Σχετίζεται με την ανάγκη του ανθρώπου για αυτοπροβολή; Ή μήπως είναι κάτι βαθύτερο, κάτι που είναι αποτυπωμένο στο γενετικό του υλικό; Το ανταγωνιστικό περιβάλλον μέσα στο οποίο γεννιέται και μεγαλώνει ο άνθρωπος και στο οποίο παλεύει κάθε μέρα για να επικρατήσει έχει προσθέσει έναν ακόμα (τεχνολογικό) στίβο για αγώνα, αυτόν του διαδικτύου; Ή απλώς όλα αυτά είναι προϊόντα της ευμάρειας και της επάρκειας που εξασφαλίζει άνετη ζωή στον άνθρωπο και πολλές διαθέσιμες ώρες για να τις διαθέτει μπροστά στην οθόνη φτιάχνοντας το ηλεκτρονικό του προφίλ; Ένας πεινασμένος άνθρωπος αν χορτάσει την πείνα του θα βρεθεί μπροστά σε μια οθόνη ή θα κοιτάξει να σκάψει τον κήπο για να εξασφαλίσει την αυριανή τροφή του; Κι ένας άλλος, επιτυχημένος στον τομέα του (δεν αναφερόμαστε μόνο στην περιουσία), αν εξαιρέσουμε λόγους διαφημιστικούς ή προσπορισμού νέου πελατολογίου, έχει ανάγκη να προβληθεί δια του διαδικτύου; Να προβάλλει ο ίδιος τον εαυτό του; Μήπως ακόμα κι αυτό είναι επιβεβαίωση ότι στο διαδίκτυο ισχύει η θεωρία της εξέλιξης του Δαρβίνου; Κι αν ναι, μπορούμε άραγε να φανταστούμε ποιος θα είναι τελικά ο ισχυρότερος που θα επιβιώσει;

Advertisements
    • GIP
    • 11 Οκτωβρίου 2012

    Πολύ ενδιαφέρουσα ανάρτηση Κώστα. Γεννάς σκέψεις και προβληματισμούς.
    Θα μπορούσα να προσθέσω την ΑΜΕΣΟΤΗΤΑ στα πλεονεκτήματα του διαδίκτυου. Ανοίγεις και βρίσκεσαι αμέσως σε ένα κόσμο πρόθυμο να σε ταξιδέψει όπου θες. Όρεξη να ‘χεις και λίγη ευχέρια στο χειρισμό του και σε πάει σε πανεπιστήμια, σε βιβλιοθήκες, σε χορευτικά κέντρα, σε ειδησεογραφικά πρακτορεία, σε μουσεία, σε γήπεδα κάθε είδους σπορ, σε τουριστικά γραφεία και σε μέρη σε όλο τον κόσμο, σε «περίεργες» γειτονιές αλλά και σε μπ@ρδέλα. Με το πάτημα ενός κουμπιού.
    Έχει κι άλλα, καλά και κακά. Στα κακά του ο απομονωτισμός, η έλειψη ανθρώπινης επαφής. Το ότι δρά σαν ναρκωτικό, ξεχνιέσαι.
    Μεγάλο θέμα. Πολύ ενδιαφέρον και με πολλές παραμέτρους, ενίοτε αλληλουσυγκρουόμενες.

    • Γιώργο, σίγουρα η αμεσότητα είναι ένα κύριο αλλά και καίριο χαρακτηριστικό του διαδικτύου. Το ζήτημα είναι αν η αύξηση του αριθμού των χρηστών του διαδικτύου που μοιραία οδήγησε στην αλματώδη, αλλά συνήθως χαμηλής ποιότητας, αύξηση του περιεχομένου του, το οποίο το πρόσθεσαν οι ίδιοι οι χρήστες του (αναρτήσεις σε ιστολόγια, βίντεο στο youtube, καταχωρήσεις στα κοινωνικά δίκτυα – facebook – twitter κλπ), είναι ένα φαινόμενο το οποίο έχει άμεση σχέση με τις δραστηριότητες του ανθρώπου στην πραγματική – καθημερινή ζωή του (εργασία, κοινωνικές σχέσεις κλπ.) ή μπορεί κάποιος να θεωρήσει ότι είναι ένα γεγονός ξεκομμένο από την κοινωνία. Το να αποκτήσει κάποιος πολλούς «φίλους» στα δίκτυα αυτά, το να έχει πολλά σχόλια στις αναρτήσεις του ή πολλά Like, γιατί το επιδιώκει κάποιος; Είναι απλώς μια προσπάθεια του ανθρώπου να διακριθεί, ίσως μιας μορφής ματαιοδοξία, ή θεωρείται πια ως μια αξία που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στην πραγματική ζωή; Κι αν αυτό δε γίνεται στις μέρες μας ίσως δεν πρέπει να αποκλείσουμε το γεγονός ότι μπορεί να συμβεί στο μέλλον. Φαντάζεσαι για παράδειγμα ένα βιογραφικό να λέει: Σπούδασα εκεί, δούλεψα εκεί, έχω κάνει τόσες αναρτήσεις και είχα τόσα σχόλια στο τάδε ιστολόγιο, έχω εισπράξει συνολικά τόσες χιλιάδες «Μου αρέσει» κλπ. Η παρουσία των χρηστών στο διαδίκτυο πια όλο και αυξάνει και θέλοντας και μη, η παρουσία και μόνο είναι ένα οικονομικό μέγεθος. Δες για παράδειγμα τη διαφήμιση του ΣΚΑΙ για το twitter που λέει ότι έχει μερικές χιλιάδες followers. Αφού λοιπόν το εικονικό πια έχει ποσοτικοποιηθεί και αναχθεί σε οικονομική αξία ίσως να μην είναι τόσο εικονικό πια. Κι αυτό πρέπει να το προσέξουμε, να του δώσουμε τη βαρύτητα που πρέπει, γιατί αν μη τι άλλο εμείς οι ίδιοι είμαστε οι φορείς της αξίας αυτής. Και όπου υπάρχει οικονομικό όφελος μοιραία υπάρχουν ανταγωνισμοί, σχεδιασμοί, τακτικές κλπ όχι πάντα με αγνές προθέσεις 😉

      Την καλημέρα μου Γιώργο.

  1. Πολύ μου άρεσε η ανάρτησή σου αυτή, Τελευταίε! Κάτι αντίστοιχο σκεφτόμουν πρόσφατα, ότι άνθρωπος που δεν έχει ιδέα από κομπιούτερ σήμερα θεωρείται «αναλφάβητος» και δεν «υπάρχει» αν δεν υπάρχει στο facebook.
    Το διαδίκτυο έχει μπει για τα καλά στην καθημερινότητά μας σε βαθμό που πολλές φορές να αναρωτιέμαι τί έκανα, πώς ζούσα πριν απ’αυτό.
    Το δικαίωμα έκφρασης δημοσίως από την ασφάλεια του σπιτιού σου, η προμελετημένη διατύπωση του λόγου σου, η προβολή του εαυτού σου-απαλλαγμένη από κουσούρια και αδυναμίες-με λίγα λόγια η εξωραΪσμένη αυτοπροβολή σου σού δίνει αέρα, αυτοπεποίθηση, αίσθημα εκφραστικής δύναμης, διέξοδο έκφρασης κι αποφόρτισης και γυμνάζει, τουλάχιστον σ’εμάς που ‘χουμε μπλογκ, τη σκέψη και την γλώσσα. Tίποτα δεν είναι εικονικό, όλα είναι πραγματικά και προβολή της σύχρονης καθημερινότητας και της πιθανής επιδερμικότητάς της. Εμείς επιλέγουμε αν θα κινηθούμε στο βάθος ή στην επιφάνεια. ΕγωΪστικά, εγωκεντρικά(μην επικεντρώνοντάς το μόνο στον εαυτό μου αλλά γύρω από το κάθε άτομο που έχει μια ταυτότητα στο διαδίκτυο) είναι μία θεραπευτική, εκτονωτική ενασχόληση, στον βαθμό που δεν καταλήγει αγχωτική στο κυνήγι των αριθμών(like, followers, friends). Άλλωστε, όπως λέω και στο μπλογκ μου η ποιότητα είναι αριθμητικά μη μετρήσιμο μέγεθος.
    Και τώρα που το σκέφτομαι, θα κάνω κι εγώ μια ανάρτηση για τα οφέλη του διαδικτύου και ειδικά του μπλόγκινγκ που αγαπώ.

    • Χρωματιστή μπήκες ακριβώς στο πνεύμα της ανάρτησης και των σκέψεών μου. Νομίζω πως θα συμφωνήσουμε ότι αυτό που έχουν στο μυαλό τους οι περισσότεροι οι περισσότεροι, για να μην πω όλοι και είμαι απόλυτος, ξεκινώντας τη διαδικτυακή τους παρουσία με τον ένα ή τον άλλο τρόπο γρήγορα μετατρέπεται σε άγχος αν δεν έχουν δυνατό χαρακτήρα. Άγχος για περισσότερους φίλους, ακολούθους κλπ. Με άλλα λόγια παγιδεύονται στην τεχνολογία και την καταληκτική ικανότητα αυτής να προβάλλει έστω και τον εξωραϊσμένο μας εαυτό!

      Θα περιμένω να διαβάσω και τη δική σου ανάρτηση.

      Την καλησπέρα μου.

  2. Εξαιρετικό άρθρο που ωθεί τον αναγνώστη να κοιτάξει μπροστά του, γύρω του, πάνω του. μακρυά του.
    Άραγε αν εγώ έπαιρνα ένα μπλοκ και στυλό, και πήγαινα μια βόλτα εδώ στην ρεματιά του Χαλανδρίου που είναι πανέμορφα για να γράψω, θα έγραφα ή θα με φρέναρε (ελληνικότατη η ρίζα της λέξης), το γεγονός πως ότι έγραφα μόνο εγώ θα το έβλεπα. Άντε και η γυναίκα μου.
    Ενώ τώρα θα το δουν και 2-3 άντε 5 άτομα παραπάνω.
    ¨ Όμως εκείνο το οποίο τονίζει ο Γιώργος- ο απομονωτισμός – που επέρχεται με την όλο και συχνότερη χρήση των υπηρεσιών του αγνώστου αυτού θεού ίσως πραγματικά κάποια μέρα στο μακρινό ή ίσως και όχι και τόσο μακρινό μέλλον αυτό που γράφεις περί της εξέλιξης των ειδών πράγματι το δούμε σε μας τους ίδιους. Ίσως ο διαθέτων κατάλληλα σωματικά χαρακτηριστικά να είναι εκείνος που ταιριάζει στις ανάγκες χρήσης του υπολογιστή και κατ’ επέκταση να είναι ο σωστός «υπήκοος» της παγκόσμιας χώρας!
    Όταν βλέπω την τρομερή εξέλιξη των κινητών τηλεφώνων από μήνα σε μήνα σχεδόν τρομάζω. Σε βεβαιώνω ότι έχω την αίσθηση ή μάλλον την βεβαιότητα ότι οι τοίχοι του σπιτιού μου δεν μου παρέχουν πλέον προστασία από το βλέμμα των περαστικών γιατί φοβούμαι ότι περαστικοί κινούνται σε μια τροχιά κάπου εκεί πάνω από τα κεφάλια μας με τις κεραίες τους και μας ακούνε και μας βλέπουν και που ξέρω εγώ αν κάποια στιγμή επέμβουν και στον ύπνο μου. Ίσως ακούγομαι σαν «1984» αλλά είναι απίθανο;
    Τούτο σου το άρθρο είναι γραμμένο έτσι ώστε να δημιουργεί και διαφορετικές αντιδράσεις. Αυτό δε είναι το μεγάλο σου πλεονέκτημα όταν θέτεις ένα θέμα.
    Καλό βράδυ Κώστα

    Υ.Γ Σε λίγες μέρες θα ήθελα σε παρακαλώ να μου στείλεις εκείνο το project που λέγαμε να το εφαρμόσουμε στην Ερημο της Αριζόνα στην Ζώνη 7 στον τομέα ULTIMUM K. THERM.

    • Το «1984» με τον ένα ή τον άλλο τρόπο Χριστόφορε έχει επαληθευτεί, τουλάχιστον σε ορισμένες εκφάνσεις της ζωής μας. Ο Μεγάλος Αδερφός αποτελεί πια μέρος της ζωής και της καθημερινότητάς μας και το χειρότερο απ’ όλα είναι ότι εμείς οι ίδιοι του ανοίξαμε την πόρτα και τον προσκαλέσαμε να γίνει μέρος της οικογένειάς μας. «Ο πόλεμος είναι ειρήνη», «Η ελευθερία είναι σκλαβιά» και «Η άγνοια είναι δύναμη», κάπως έτσι δεν πορεύεται η κοινωνία σήμερα; Ποια είναι τα πρότυπά μας; Αυτός που κλωτσάει καλά την μπάλα, αυτός που εκμεταλλεύεται τους άλλους (αρκεί να μην εκμεταλλεύεται εμάς!), αυτός που παίζει καλά στις (αιματοκυλισμένες συνήθως) κινηματογραφικές ταινίες, αυτός που τραγουδάει νταλκαδιάρικα τραγούδια! Αγνοούμε την πραγματική ομορφιά της ζωής κι αμελούμε να καλλιεργήσουμε το πνεύμα μας με αποτέλεσμα να αφήνουμε κάποιους άλλους να σκέφτονται για εμάς!

      Χριστόφορε, όπως και να το κάνουμε, καθετί στη ζωή έχει δυο όψεις κι αν δεν το συνειδητοποιήσουμε αυτό για τα θέματα που αφορούν στην τεχνολογία, ιδίως του διαδικτύου, και τη χρήση αυτής από τον απλό άνθρωπο, τότε πολύ φοβάμαι πως κάποια στιγμή μπορεί να ακούσουμε κι εμείς οι ίδιοι εκείνο που είπε ο ανακριτής στον πρωταγωνιστή του 1984: «Εσύ δεν υπάρχεις»!

      Την καλησπέρα μου.

      Υ.Γ. Για το project στη Ζώνη 7 θα σου στείλω email! (Θα μας διαβάσει κανείς και θα λέει ότι ετοιμάζουμε τίποτα περίεργο… χα, χα, χα…)

  3. ‘Ολα μαζί όσα εύστοχα επισημαίνεις, Κώστα, αναδύονται κι αναδεικείονται μέρα τη μέρα σαν ερωτήματα κι απορίες σε όλους τους σκεπτόμενους χρήστες των σύγχρονων επικοινωνιακών μέσων κι ιδιαίτερα των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.

    Από κει και πέρα, ο καθένας ανάλογα με τις γνώσεις, τις ανάγκες και τις δυνατότητές του, κάνει τις επιλογές του.

    Ειρήσθω εν παρόδω, στο θέμα που θίγεις αναφέρθηκα σε αδρές γραμμές, σαν πρόλογος, «Για να σπάσει ο πάγος» στο βιβλίο μου «Λάβε τα μέτρα σου».

    Την καλησπέρα μου.

    • Ευάγγελε έχεις δίκιο στην επισήμανσή σου πως ο καθένας δρα ανάλογα με τις γνώσεις και τις δυνατότητές του. Βέβαια, με την απλούστευση της χρήσης της τεχνολογίας έχει παρατηρηθεί το φαινόμενο πολλοί να γίνονται «ειδήμονες» εν μία νυκτί αποπροσανατολίζοντας και παρασύροντας μαζί τους πολύ κόσμο!

      Θα αναζητήσω κάποια στιγμή το βιβλίο σου, από την περιγραφή που διάβασα μοιάζει πολύ ενδιαφέρον και για να σου την αλήθεια είναι εντός των προτιμήσεών μου.

      Την καλησπέρα μου.

  4. Βρε συ (συγγνώμην δια το αγενές της εισαγωγής) αλλά και πάλι βρε συ γράφεις και μουσική;
    Το ήξερα και το ξέχασα ή τώρα το μαθαίνω; Γιατί αν συμβαίνει το το πρώτο χεσ….α Παπαχαράλαμπε αν όμως συμβαίνει το δεύτερο εντυπωσιάζομαι !!
    Ελαβα το project με το οποίο θα αλλάξουμε την δομή των κυττάρων του πληθυσμού της Γης αλλά περιμένω τον Ηλία τον κιθαρίστα να το βάλουμε παρέα μη κάνω καμιά βλακεία εγώ και αντί τριόφθαλμους ανθρώπους φτιάξουμε στρατό ορχεοφόρων φορτηγών της ερήμου της Αριζονα. (Μα τι με έχει πιάσει με αυτήν την έρημο επιτέλους!)
    Πες μου όμως αν γράφεις μουσική! ε;

    • Μουσική έχω γράψει Χριστόφορε, σου έχω στείλει σχετικό email…

      Το Project μπορούμε να το εγκαταστήσουμε μαζί, είναι πολύ πιο εύκολο από όσο φαντάζεσαι.. 🙂

    • Νέστορας
    • 13 Οκτωβρίου 2012

    κορυφαία ανάρτηση Κώστα! η παρομοίωση με δαρβινικό σύστημα μου άρεσε πολύ, νομίζω συμφωνώ σε μεγάλο βαθμό!

    απλά δε ξέρω κατά πόσον μπορούμε να κρίνουμε το διαδίκτυο σήμερα. πρόκειται για κάτι που ακόμη τρέχει τόσο γρήγορα, που έχουμε πολλά να δούμε ακόμη από κοινωνικές συμπεριφορές, σε πολιτιστικό επίπεδο κλπ. είναι μια νέα επανάσταση βασικά, πώς να την κρίνουμε καθόσο τη βιώνουμε; 🙂 καλημέρες!

    • Νέστορα, πρώτα απ’ όλα θέλω να σε ευχαριστήσω για τα καλά σου λόγια… 🙂

      Το να ζει κανείς μια ιστορία τη στιγμή που αυτή εξελίσσεται νομίζω ότι είναι ότι καλύτερο για να σχηματίσει άποψη και εικόνα. Θεωρώ πως ο καθένας από εμάς συμβάλλει στη διαμόρφωση της πορείας της επανάστασης του διαδικτύου με τον τρόπο του κι έτσι πρώτα απ΄ όλα ίσως πρέπει να κρίνουμε τις δικές μας ενέργειες. Και ύστερα των άλλων!

      Την καλημέρα μου επίσης Νέστορα, καλό Σαββατοκύριακο να έχεις.

  5. Το ωραιότερο πράγμα που έχω ακούσει για το διαδίκτυο είναι, πως όσο κι αν εξελίξουμε τον υπολογιστεί «αυτός» δεν θα δακρύσει ποτέ βλέποντας ένα ηλιοβασίλεμα! 😉
    Και εδώ πάλι μπαίνει το θέμα το πόσο εξαρτημένοι είμαστε απ’ τον υπολογιστή, το κινητό κλπ… και αυτό το καταλαβαίνουμε μόνο αν μείνουμε χωρίς!
    Έτσι καταλήγουμε στο «πάν μέτρον άριστον»!
    Πολύ καλή δουλειά Κώστα!

    Εύχομαι ένα όμορφο Σ/Κ και πολλά ΑΦ! 🙂

    ΥΓ: το Σ/Κ και τα Φιλιά και άλλα παρόμοια, είναι και αυτά για τον υπολογιστή χαχα!

    • Στεφανία, κατά πάσα πιθανότητα ποτέ ένας υπολογιστής δεν πρόκειται να δακρύσει, αν κάποιος άνθρωπος δεν του πει πως πρέπει να δακρύσει… Αλλά, επειδή δεν μου αρέσει να είμαι απόλυτος, αν καμιά φορά δακρύσει χωρίς την ανθρώπινη παρέμβαση, μάλλον το είδος μας θα αποτελεί απλή αναφορά στα σχολικά βιβλία των ρομπότ!

      Αφού στέλνεις φιλιά στον υπολογιστή, επέτρεψέ μου να σου πω ότι έχει κοκκινίσει, είναι βλέπεις η πρώτη φορά που του στέλνουν φιλιά! Μου είπε να μη σου το πω γιατί ντρέπεται, αλλά είμαι μαρτυριάρης, χα, χα, χα…. 😉

      Καλό σου βράδυ και πολλά ΑΦιλιά 🙂

  6. Εξαιρετική ανάρτηση! Ιδιαίτερα η αναφορά με τη θεωρία εξέλιξης του Δαρβίνου. Οι απαντήσεις που μου έρχονται στο μυαλό για τα ερωτήματα που θέτεις ειλικρινά με μπερδεύουν. Ποιό μπορεί να είναι δηλαδή τελικά το αίτιο γι την διάσταση που έχει πάρει ο κόσμος του διαδικτύου. Διευκρινίζεις όμως και εμείς είμαστε σε θέση να αναλογιστούμε, να σκεφτούμε, να επιλέξουμε την απάντηση…

    Καλημέρα..!!!

    • Το διαδίκτυο καλώς ή κακώς έχει αποδειχτεί ένα ιδιαίτερο οικοσύστημα το οποίο έχει αποκτήσει δικούς του κανόνες κι εξελίσσεται μαζί με την ανθρώπινη ιστορία Στέλιο. Το που θα βρεθούμε μελλοντικά εμείς οι χρήστες του και το πως θα το χρησιμοποιήσουμε (ή θα μας χρησιμοποιήσει) είναι καθαρά θέμα παιδείας νομίζω.

      Καλό σου βράδυ.

    • ο δείμος του πολίτη
    • 15 Οκτωβρίου 2012

    Εξαιρετική ανάρτηση (κι άργησα να τη δω). Το διαδίκτυο δεν είναι πια απρόσωπο -κυριολεκτικά. Έχει πρόσωπο. Τόσα πρόσωπα όσοι και οιχ ρήστες του και οι περσόνες του. Από τη νηπιακοή ηλικία της μοναχικότητας, πέρασε στην εποχή της πολυσυλλεκτικότητας και της κοινωνικοποίησης. Δεν είναι κακό να είναι προσωποποιημένο.

    Ωστόσο, σε όλο το άρθρο διείδα έναν δισταγμό, μία μερική απογοήτευση. Αντίθετα, είμαι πιο ενθαρρυμένος. όσο βλέπω τον κόσμο να εγκαταλείπει τα παραδοσιακά ΜΜΕ και να στρέφεται σε εναλλακτικές πηγές πληροφόρησης και ταυτόχρονα να τις κρίνει, τόσο χαίρομαι για το επίπεδο που απέκτησε. Μην ξεχνάς ότι στις εκλογές του 2012 το διαδίκτυο έπαιξε σημαντικό ρόλο (όπως και στις ΗΠΑ και τη Γαλλία).

    • Δήμο, πράγματι τώρα πια το διαδίκτυο είναι προσωποποιημένο κι εξειδικευμένο, όσοι οι χρήστες τόσα και τα πρόσωπα όπως πολύ εύστοχα παρατήρησες. Ο δισταγμός που ορθά διέγνωσες αφορά στο γεγονός ότι η συμμετοχή των ανθρώπων έχει πια καταστεί ένα οικονομικό μέγεθος, μετρήσιμο και συγκρίσιμο, και πως η φυσική του εξέλιξη θα ακολουθήσει σίγουρα το νόμο της οικονομίας και όχι κάποιο δρόμο περισσότερο ανθρωποκεντρικό. Σίγουρα η κίνηση όλων των πραγμάτων αλλά και η εξέλιξη είναι κάτι το οποίο διέπεται από τους κανόνες της οικονομίας αλλά η περίπτωση του διαδικτύου θα μπορούσε να είναι μια μοναδική περίπτωση υπό το εξής σκεπτικό: Αν δεχτούμε ότι ο άνθρωπος έχει φτάσει σε ένα πολύ υψηλό επίπεδο τόσο μορφωτικό όσο και πολιτισμικό και πολιτικό, θα μπορούσε να προσαρμόσει τους οικονομικούς κανόνες στην ανθρωποκεντρική θεώρηση των πραγμάτων και να το χρησιμοποιήσει προς όφελος της καθημερινής ζωής των ανθρώπων, πέρα από αξίες αναγόμενες μόνο στο κέρδος. Πρόσεξε, δε λέω ότι πρέπει να είναι όλα δωρεάν ή κάτι τέτοιο, απλώς πως πρέπει να έχει ως πρώτο στόχο την εξυπηρέτηση του ανθρώπου και μετά όλων των άλλων.

      Την καλημέρα μου και καλή εβδομάδα.

        • ο δείμος του πολίτη
        • 15 Οκτωβρίου 2012

        Στον καπιταλισμό περιμένεις ενδιαφέρον για τον Άνθρωπο; Χωρίς να σε προκαλέσω, εκείνο με τον Τοτό το θυμάσαι;
        :))))))))))))

        • Στον καπιταλισμό όχι, αλλά στην ανθρώπινη διανόηση ναι!

          Καλό σου απόγευμα φίλε Δήμο 🙂

            • ο δείμος του πολίτη
            • 15 Οκτωβρίου 2012

            Αυτό το προσυπογράφω…

    • Νέστορας
    • 18 Οκτωβρίου 2012

    ε λοιπόν αυτή η ανάρτησή σου είναι από τα πιο ενδιαφέροντα κείμενα που διάβασα τον τελευταίο καιρό. κάνω παρόμοιες σκέψεις, παράλληλες με όσα γράφεις και τα ξανασκέφτομαι αυτές τις μέρες… το διαβάζω και το ξαναδιαβάζω, θενξ για την τροφή για σκέψη! καλό βράδυ

    • Νέστορα, μιας κι από ότι λες οι σκέψεις μας βαδίζουν σε κοινά μονοπάτια, θα ήθελα να διαβάσω κι εγώ κάτι αντίστοιχο δικό σου!

      Σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια 🙂

      Την καλημέρα μου.

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: