Σε Άγνωστες Διαστάσεις!

Η σιωπή έμοιαζε γαλήνια αλλά μαζί με το σκοτάδι έκανε την απόλυτη ακινησία να μοιάζει απολύτως ψυχρή. Αραιά και που ακουγόταν κάποιοι ήχοι, μηχανικοί και συνεχόμενοι, μετά ερχόταν τα τραντάγματα και μετά πάλι εκείνη η σιωπή και το σκοτάδι.

Σιωπή και σκοτάδι. Σιωπή και σκοτάδι και πάλι σιωπή και πάλι σκοτάδι.

Ένα έντονο τσούξιμο με έκανε και σκίρτησα, δεν ήξερα τι έγινε, δεν είχα νιώσει έτσι ξανά. Ανησύχησα αλλά το τσούξιμο έγινε γαργαλητό και μετά κάτι σα μούδιασμα. Άρχισε να μου αρέσει, το απολάμβανα. Η σιωπή έπαψε να υπάρχει, χάθηκε όσο υπήρχε το μούδιασμα. Το σκοτάδι όμως παρέμενε εκεί.

Ακούστηκαν φωνές, μια άγνωστη γλώσσα. Τραντάχτηκα αρκετές φορές, οι φωνές εξακολουθούσαν να είναι εκεί γεμίζοντας την ατμόσφαιρα ακαταλαβίστικους ήχους, ευτυχώς το μούδιασμα δεν είχε φύγει, φοβόμουν μη μου φύγει και βρεθώ πάλι στη σιωπή και την απόλυτη ψύχρα. Ξαφνικά το μούδιασμα έγινε πιο έντονο, όλο και πιο δυνατό, ένιωσα σαν να μην μπορώ να το διαχειριστώ. Κι εκεί που ήμουν σαστισμένος γέμισα φως. Στην αρχή σκούρο φως, μετά πιο φωτεινό. Και χρώματα, πολλά χρώματα. Ο κόσμος μου έγινε μεμιάς μαγικός, ένιωθα μέσα μου κινήσεις κι απ’ έξω ερεθίσματα, πολλά ερεθίσματα. Σχεδόν μέθυσα. Το ίδιο ξαφνικά όμως τα χρώματα χάθηκαν, το φως χάθηκε, οι κινήσεις χάθηκαν. Έμεινε μόνο εκείνο το αμυδρό μούδιασμα που τώρα πια όμως μου φαινόταν πολύ λίγο.

Σκοτάδι ξανά. Προσπάθησα να κατανοήσω τι ήταν όλα αυτά που μου είχαν συμβεί. Μάταια. Σκοτάδι.

Όμως, αυτό το μούδιασμα άρχισε να παίρνει μορφή, έψαξα να βρω από πού προκαλείται. Κοίταξα βαθιά μέσα μου και είδα κάτι να αλλάζει διαρκώς. Κάτι που δεν μπορούσα να το καταλάβω. Το έβλεπα όμως.

8/09/2012 07:25:01

8/09/2012 07:25:02

8/09/2012 07:25:03

8/09/2012 07:25:04

8/09/2012 07:25:05

Ταρακουνήθηκα πολύ. Ένιωσα τον κόσμο γύρω μου να κουνιέται βίαια. Μετά ήρθε η ηρεμία. Άκουσα πάλι φωνές αλλά αυτή τη φορά είχα την εντύπωση πως μπορούσα να τις κατανοήσω. Μετά τραντάχτηκα ξανά για ακόμα μια φορά μέχρι που βρέθηκα ξανά κάπου ακίνητος, μέσα στην ησυχία και το σκοτάδι. Από εκείνη τη στιγμή και μετά άκουγα πάντα φωνές. Και πάντα όταν η πηγή του μουδιάσματός μου έδειχνε στα τελευταία ψηφία από 09:01:00 μέχρι τότε που έδειχνε 21:01:00 περίπου.

Φωνές, σκοτάδι, μούδιασμα. Φωνές, σκοτάδι, μούδιασμα.

Κουνήθηκα ξαφνικά. Άκουσα πάλι τις φωνές. «Διαθέσιμος… ναι… ορίστε…», δεν κατάλαβα όμως τίποτα, πάνω στη σαστιμάρα μου γύρισα να δω αν το μούδιασμα εξακολουθούσε να υπάρχει, αυτό το πράγμα που με κρατάει στη ζωή και ξέρω πως υπάρχω.

Από εκείνη τη στιγμή το ταρακούνημα ήταν ασταμάτητο. Και η φασαρία. Φοβήθηκα πως κάτι δεν πάει καλά αλλά έτσι ξαφνικά έμεινα ξανά ακίνητος. Η ανησυχία μου μεγάλωνε αλλά μόνο μέχρι τη στιγμή που ένιωσα ξανά εκείνο το υπέροχο έντονο μούδιασμα και γέμισα ξανά φως. Μόνο που αυτή τη φορά άρχισαν να σχηματίζονται λέξεις. Ναι, λέξεις που μπορούσα να τις καταλάβω.

 

Νομίζω πως κοιτάζω από μέσα προς τα έξω αλλά μάλλον είναι από την υπερένταση που έχω. Μου φάνηκε πως είδα έναν κύριο με άσπρα μαλλιά και γυαλιά στα μάτια, τον άκουσα μάλιστα να λέει: Χαρούλα, να ο καινούριος υπολογιστής! Νόμισα πως έλεγε για μένα αλλά δεν ήμουν σίγουρος. Μετά από λίγο είπε πάλι: Βλέπω και το ιστολόγιό μου με ωραία ολοζώντανα χρώματα, τι ωραίος ο καινούριος υπολογιστής. Τότε ήταν που σιγουρεύτηκα πως έλεγε για μένα και μια ανατριχίλα διαπέρασε όλα μου τα κυκλώματα… Κυκλώματα;

 ♦

Είναι φανερό πως έχω επηρεαστεί από την Άγνωστη Διάσταση και το διαδικτυακό μου φίλο το Χριστόφορο! Σκεπτόμενος τον τρόπο που έγραψε την ανάρτηση για την παρουσίαση του βιβλίου του στην οποία προσωποποίησε τα βιβλία της βιβλιοθήκης σε συνδυασμό με το γεγονός ότι ο παλιός του υπολογιστής χάλασε και θα πάρει καινούριο, μου βγήκε αυθόρμητα το παραπάνω κείμενο. Έπεσε και λίγη επεξεργασία εικόνας, φαντάζομαι πως δε θα με μαλώσει ο εικονιζόμενος…

 ♦

Και μια ανακοίνωση. Βαρυσήμαντη. Πλέον πάτησα κι εγώ το περίφημο κουμπί «Like». Ω, μα ναι, θα με βρείτε και στο facebook. Πως θα το κάνετε αυτό δεν ξέρω, αναζητήστε με με το όνομά μου, Κώστας Θερμογιάννης. Είδατε που σιγά σιγά προκόβω κι εγώ και ξανοίγομαι σε άγνωστες διαστάσεις; Ετοιμάσου facebook, έρχεται ο Τελευταίος να σε κατακτήσει 😉

Advertisements
    • ο δείμος του πολίτη
    • 8 Οκτωβρίου 2012

    Πάει χάλασες κι εσύ…
    Πετάγομαι στο φίλο σου το Χριστόφορο κι επιστρέφω.

    • Με παρέσυρε το ρεύμα… 🙂

      Αν δεν έχεις περάσει ποτέ από του Χριστόφορου δεν ξέρεις τι χάνεις!

      Την καλημέρα μου Δήμο και καλή εβδομάδα.

  1. Τελευταία, Τελευταίε και απευκταίε, κάνεις αποκοτιές και μπερδεύεσαι σε λαβυρίνθους που δεν ξέρεις αν έχουν Μινώταυρους στο βάθος. F/Β. Μα είναι δυνατόν τόση αδιαφορία για του κινδύνους;
    ¨Όμως ενώ βαδίζεις μέσα στο σκοτάδι χαράζεις στους τοίχους δίπλα σου εκπληκτικά κείμενα που ομολογουμένως θα ήθελα να είχα γράψει εγώ που εικονίζομαι εκεί πάνω. Ξέρεις τέκνον μου έσχατον, ποιος είναι αυτός που έχεις απεικονίσει στον χώρο σου; Δεν ξέρεις; Είναι ο ίδιος ο Μινώταυρος ο Αφρικανός! Χειρότερος από κείνον της Αριάδνης.
    Μίτο έχεις; Μύτη όμως δεν θα σου μείνει μετά την συνάντηση με εκείνον με τα γυαλιά τα λευκά γένια και τα λίγα μαλλιά.
    Τελικά μηχάνημα δεν πήρα. Έχω όμως ένα λαπτοπ τώρα στο σπίτι. Πως το απέκτησα; Αυτό είναι ιστορία για την ΑΓΝΩΣΤΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ!
    Τώρα βέβαια γράφω εισπνέοντας άρωμα ψημένων macadamia!
    Το απόγευμα στο σπίτι σαν Λαοκόων, θα παλεύω με καλώδια και USB!

    Υ. Γ Χωρίς αστεία τώρα! Εχεις Κώστα τεράστια ευχέρεια να χειρίζεσαι κείμενα διαφορετικού ύφους και περιεχομένο και αυτό είναι ζηλευτό προσόν. Μου άρεσε πάρα πολύ αυτό που έγραψες.

    • Φίλε Χριστόφορε, κάποιος με έχει δαιμονίσει.. Σου απάντησα πριν αρκετή ώρα και τώρα βλέπω πως η απάντησή μου δεν υπάρχει… Αλήθεια λέω. Μάλλον κάποιος δάκτυλος από το facebook τώρα που τόλμησα και εισήλθα σ’ αυτούς τους λαβύρινθους έβαλε το χέρι του κι έστειλε την απάντησή μου στον αγύριστο… 🙂

      Οπότε απαντώ ξανά.

      Η είσοδός μου στο facebook ήταν μοιραία. Ρωτάω τον ένα κάτι και με παραπέμπει με λινκ στο facebook, ρωτάω τον άλλο με παραπέμπει στο facebook, οπότε μπήκα στον πειρασμό. Περισσότερο όμως για να βλέπω αυτές τις παραπομπές.

      Η ιστορία της σημερινής ανάρτησης ήρθε μέσα στο μυαλό μου εντελώς αυθόρμητα! Ευρισκόμενος μπροστά στον υπολογιστή μου κι εν μέσω If… then και Loop… Exit Loop (όχι δε μιλάω κινέζικα, στο PC έτσι μιλάς για να σε καταλάβει όταν θες να φτιάξεις κάποιο πρόγραμμα, αν του βάζεις τις φωνές κι ουρλιάζεις απλώς μουλαρώνει το άτιμο και δεν κουνάει ούτε το βλέφαρό του) μου ήρθε στο μυαλό το γεγονός ότι χάλασε ο κομπιούτοράς σου και πως θα ήταν κρίμα να μην παρευρίσκεσαι στο διαδίκτυο το δυνατόν περισσότερο. Είπες ότι θα πάρεις καινούριο, θυμήθηκα και την ιστορία για την παρουσίαση του βιβλίου σου κι όλα μαζί επέδρασαν στους νευρώνες μέσα στο κεφάλι μου και χωρίς να το θέλω έγραψα την ιστορία! Από την κατασκευή του υποτιθέμενου νέου σου υπολογιστή μέχρι που τον πήρες από το ντουλάπι και τον άνοιξες στο σπίτι σου… Μάλιστα την εικόνα του υπολογιστή που σε κοιτάζει μέσα από την οθόνη την ετοίμαζα χτες το απόγευμα μιλώντας ταυτόχρονα στο facebook με την Κάρυ. Όχι, η Κάρυ δεν ήξερε τίποτα! 😉 (Έτσι μου είπε να πω… Χα, χα, χα… Άντε τώρα Κάρυ να αποδείξεις πως δε λέω αλήθεια 😉 )

      Πάντως, η απόπειρα να προσωποποιήσω ένα αντικείμενο, όπως έχεις κάνει εσύ πολλές φορές, ήταν κάτι που είχα κατά νου να κάνω αλλά ποτέ δεν είχα την αφορμή. Ήταν η ιδανική περίπτωση και νομίζω ότι εκτός από την άσκηση και την ερασιτεχνική προσπάθειά μου, έχει κάποια αξία, για μένα τουλάχιστον! Ήταν άκρως ενδιαφέρουσα προσπάθεια και οφείλω να ομολογήσω πως την ευχαριστήθηκα. Τελικά η περιπλάνηση σε άγνωστες διαστάσεις έχει πολύ γούστο!

      Την καλημέρα μου και καλή εβδομάδα να έχουμε.

      Υ.Γ. Έχω γελάσει ουκ ολίγο με το «Μινώταυρος ο Αφρικανός»!!!
      κι άλλο ένα Υ.Γ. Περιμένουμε να μας πεις πως βρέθηκε ο φορητός στα χέρια σου…

  2. Θα κάνω μια βόλτα από του Χριστόφορου το απόγευμα. Πέρασα απλά για να πω μια καλημέρα και να σου ευχηθώ πάντα οι νέες διαστάσεις να σου δίνουν τόσο έμπνευση.
    Όσο για το facebook, όταν το διάβασα στο κείμενο, συγνώμη αλλά αναφώνησα «οκ, το ζήσαμε και αυτό». Κόλαφος η ανακοίνωση, κόλαφος και με σόκαρε Δευτεριάτικα!! Πως το πήρες απόφαση; Είχα την αίσθηση πως είσαι αντίθετος με αυτά.
    Όμορφη εβδομάδα να έχεις Κώστα και μια υπέροχη ημέρα!

    • Ανάγκα και θεοί πείθονται 🙂 🙂 🙂

      Τι να κάνω ο ταλαίπωρος, αφού όλο στο facebook με παραπέμπουν! Θα γίνω κι εγώ αμαρτωλός αλλά τουλάχιστον θα έχω το ελαφρυντικό του πρότερου έντιμου βίου, χα, χα, χα…

      Από του Χριστόφορου να περάσεις, είναι μια εξαιρετική παρουσία στο χώρο των ιστολογίων.

      Την καλημέρα μου Μαρίνα και να θυμάσαι πάντα ότι αν και μπήκα κι εγώ στο facebook εξακολουθώ να είμαι αντίθετος…

    • GIP
    • 8 Οκτωβρίου 2012

    Συγκέντρωση Διαμαρτυρίας !

    Σήμερα Δευτέρα 8/10/12 μαζευόμαστε όλοι έξω από το σπίτι του ΤΕΩΣ μπλόγγερ Τελευταίου. .
    Ο Τελευταίος παράτησε τα μπλόγγια και το παίζει πλέον Φατσομπούκης Πρόδωσε ιστορία ετών για 2-3 like !!

    Ο Τσαμπουκάς του Τελευταίου Φατσομπουκά δεν θα περάσει !!

    Παρακαλούμε η βιαία είσοδος στην οικία του, ο εμπρησμός του PC του να γίνει πολιτισμένα. Μην βρουν ευκαιρία οι εχθροί μας και λένε τα δικά τους !!

    Λαός μπλο(γ)καρισμένος,πάντα λευθερωμένος !

    Ε.Ο. Μπλόγγερς «το Τανκ» (για «Τζι𨻠το έλεγα, αλλά με τόσα κιλά…))

    χαχαχα

    Και εγώ είμαι όπως ξέρεις. Είπαμε αναγκαίο κακό, (αλλά κακό !).

    Καλή σου εβδομάδα !

    • Όχι άλλο κάρβουνο… φωτιά ήθελα να πω… στο PC μου… Τι θα τρώνε τα παιδιά μου; Και τρώνε πολύ τα άτιμα! Άσε που έχουν την κακιά συνήθεια να τρώνε κάθε μέρα 🙂 Βγαίνω από το facebook πάραυτα… για το φουκαριάρικο το PC μου… 😉

      Ερώτηση αδαούς: Είναι (διαδικτυακό) status symbol το πόσους φίλους έχει κανείς στο facebook ή κάνω λάθος; Και το πόσα like σου έχουν κάνει φανερώνει πόσο ωραίος και μοιραίος είσαι; Απαντήστε μου σας παρακαλώ, πρέπει να ξέρω προς τα που πορεύομαι και δεν έχω το know how. Αλλά θα μου πεις εδώ δεν έχω ούτε το know as better – αζμπέτε που έλεγε κι ο Χρόνης Εξαρχάκος, το know how του facebook με πείραξε; Χα, χα, χα…

      Το ιστολόγιο δεν το παρατάω, καλό το facebook αλλά για άλλες δουλειές!

      Την καλημέρα μου Γιώργο κι ευχαριστώ για τη συμπαράσταση… 🙂

  3. Απαπαπα! «και σύ τέκνον βρούτε» ;
    Θεωρώ το φατσοβιβλίο πολύ banal… (ευγενικός χαρακτηρισμός!)
    Αυτό το, «με θέλεις φίλο»… αυτές «οι τοιχοκολλήσεις» κλπ κλπ όσοι και αν προσπάθησαν να με πείσουν, δεν τα κατάφεραν… φυσικά δεν είναι λόγος να σου κόψω την καλημέρα (!) αλλά μια ψυχρότητα και μια ελαφριά απογοητευσούλα την ένοιωσα…χιχι! 😉
    Αλλά «ασχέτως» … το υπόλοιπο την ανάρτησης εξαιρετικό!

    Η μαμ-μάγισσα σου εύχεται καλή βδομάδα και σε Αφιλά (Α=Απλά!) 🙂

    • Καλή μου μαμ-μάγισσα είναι πράγματι très banal το facebook αλλά με παρέσυραν τα παλιόπαιδα εδώ μέσα. Κάνε κάτι με το ραβδάκι σου για να συνέλθω και να τιμωρηθούν οι υπαίτιοι!

      Πάντως, ασχέτως με το τι γίνεται στο facebook, προσωπικά θα ήθελα στην κυριολεξία να σας είχα φίλους όλους εδώ μέσα κι ας χρειαζόταν να έρθω στον τοίχο του σπιτιού σας να το γράψω! Είστε στην κυριολεξία άνθρωποι τόσο ξεχωριστοί και ιδιαίτεροι που θα ήταν τιμή μου να σας είχα φίλους στην πραγματική ζωή.

      Συγγνώμη αν σε απογοήτευσα, ξέρεις πολλά παιδιά το κάνουν αυτό στις μαμ… μάγισσές τους 😉 Θα με συγχωρέσεις;

      Πολλά ΑΦιλιά και καλή εβδομάδα επίσης. 🙂

  4. Από του Ντίνου ήρθα με φόρα και…… πρώτα έκανα διάγνωση για εγκεφαλικό.
    Μετά το έφερα σε καρδιακό επεισόδιο.
    Κρίμα είπα τον καημένο τον άνθρωπο.
    Στεναχωρήθηκα πολύ,αλλά πάλι…….για να γράφει τις εντυπώσεις του ,είπα,την σκαπούλαρε ο μάγκας!
    Μέχρι να καταλάβω ότι ο βαριά άρρωστος ήταν ο κομπιούτερας του Ντίνου, ανέβασα πίεση,ζάχαρο,ουρία και χοληστερίνη, αλλά και οι τρανσαμινάσες μου δεν πρέπει να ήταν στα καλύτερα τους.
    Να δούμε τι ψυχή θα παραδώσεις με την τρομάρα που πήρα!χα,χα
    Αχ,αυτός ο Ντίνος!
    Να αγοράσει επιτέλους καινούριο λαπτόπι,να ησυχάσουμε και εμείς και η……… οργιώδης φαντασία του «τελευταίου»,που έτσι όπως το πάει δεν τον γλυτώνει τον…..teleytaio ασπασμό η xristin με την πίεση στο 24!

    Καλώς σε βρήκα τελευταίε!

    • Χα, χα, χα… Πέθανα (όχι κυριολεκτικά!) στα γέλια!!! Να είσαι καλά xristin μου έφτιαξες τη μέρα 🙂

      Συγγνώμη αν σε ανησύχησα αλλά αυτά παθαίνει όποιος μπλέκει με το Χριστόφορο και τις Άγνωστες Διαστάσεις, χα, χα, χα… 😉

      Την καλησπέρα μου και πιες ένα ποτηράκι κρασί να χαλαρώσεις 🙂

  5. Α! τώρα με τη xristin στη παρέα, σίγουρα θα αναθεωρήσω! 😉

    • Σε ευχαριστώ καλή μου μαμ-μάγισσα, τώρα νιώθω καλύτερα 🙂

      Την καλησπέρα μου.

  6. Ο Μαρκ Ζούκεμπεργκ ξύπνησε απότομα. Το τηλέφωνο του υπεύθυνου ασφαλείας του facebook χτυπούσε επίμονα.
    -Τι συμβαίνει; απάντησε αγουροξυπνημένος.
    -Κύριε Μαρκ, έχουμε πρόβλημα.
    -Τι εννοείς;
    -Ο Τελευταίος έκανε πριν από λίγο λογαριασμό στο facebook.
    Ο Ζούκεμπεργκ έχασε τη μιλιά του.
    -Κύριε Μαρκ, μ’ ακούτε;
    -…ναι, ναι, σ’ ακούω.
    -Τι να κάνουμε;
    -Δε μου λες, αυτός ο άνθρωπος είναι πράγματι τόσο επικίνδυνος όσο ακούγεται;
    -Κι ακόμα περισσότερο.
    Ο Ζούκεμπεργκ άνοιξε το κομπιούτερ του και έψαξε.
    -Εδώ λέει πως είναι απλός δασολόγος.
    -Δεν είναι μόνο αυτό, κύριε Μαρκ.Είναι και κομπιουτεράς. Είναι και δημιουργός ιστοσελίδων και πάσης φύσεως δημιουργός. Είναι και μπλόκερ. Είναι και μαραγκός, είναι και μάστορας, είναι και φωτογράφος, είναι και συγγραφέας, είναι και μουσικός, διαβάζει και αρχαίους Έλληνες συγγραφείς.
    -Όλα αυτά τα έχουμε αντιμετωπίσει μέχρι τώρα.
    -Κύριε Μαρκ, δεν είναι μόνο αυτά. Υπάρχει και κάτι άλλο που δεν ξέρετε.
    -Τι; Μήπως ψήφισε Τσίπρα;
    -Όχι, όχι.
    -Ε, τότε τι;
    -Να, είναι χρήστης.
    -Τι χρήστης; Ναρκωτικών;
    -Όχι, κάτι χειρότερο.
    -Πες το βρε, θα με σκάσεις!
    -…Να, αυτός ο άνθρωπος… πώς να σας το εξηγήσω… δε βρίσκω κουράγιο… είναι… πώς να το πω… είναι χρήστης τσίπουρου. Και πρόσφατα πέρασε στα σκληρά: δοκίμασε τσίπουρο από βατόμουρα.
    Ο Ζούκεμπεργκ, κατακόκκινος από οργή, άρχισε να χτυπάει το χέρι στο γραφείο του.
    -Και πώς τον αφήσατε να κάνει λογαριασμό στο facebook! Άχρηστοι. Ανίκανοι!
    -Δεν ξέρω πώς συνέβη. Πείτε μας τι να κάνουμε;
    Ο Ζούκεμπεργκ άρχισε να σκέφτεται γρήγορα.
    -Θα δημιουργήσουμε αντιπερισπασμό. Βγάλτε στη φόρα ό,τι λίστα Ελλήνων φοροφυγάδων έχετε. Ποιος θα ασχοληθεί με τον Τελευταίο; Κι άμα δε θολώσουν τα νερά, στείλτε μέχρι και τη Μέρκελ στην Ελλάδα. Κι από βδομάδα βλέπουμε.
    -Εντάξει, κύριε Μαρκ, μείνετε ήσυχος.
    -Και να με κρατάτε ενήμερο.
    Ο Ζούκεμπεργκ έκλεισε το τηλέφωνο και κούνησε το κεφάλι του.
    «Πράγματι αυτός ο άνθρωπος είναι ικανός να κατακτήσει το facebook. Ώστε λοιπόν, η μάχη τώρα αρχίζει», σκέφτηκε και ξάπλωσε ανήσυχος στο κρεβάτι του…

    • Τι να πω; Τι να πω;

      Εκτός του γεγονότος ότι κατάφερες να ζωγραφίσεις στο πρόσωπό μου ένα μεγάλο χαμόγελο, με έκανες να κοκκινίσω κιόλας… Θωμά με μια λέξη είσαι… καταπληκτικός! Νομίζω ότι το σχόλιό σου αυτό είναι αν όχι το καλύτερο που έχει γραφτεί ποτέ στο ιστολόγιό μου, μέσα στα πέντε καλύτερα! Πραγματικά «ζωγράφισες»! Ειλικρινά έχω μείνει άφωνος, το διαβάζω και το ξαναδιαβάζω και δεν μπορώ να το χορτάσω… Μπράβο σου και πάλι μπράβο 🙂

      Την καληνύχτα μου Θωμά!

      Υ.Γ. Στο facebook έχεις λογαριασμό; 😉

  7. Σου έχω κάνει ήδη πρόταση να γίνεις φίλος μου, αλλά φαίνεται πως… τα σκοτεινά κυκλώματα άρχισαν ήδη να δρουν.
    Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Βασικά ήταν το ευχάριστο κείμενό σου και ο αυτοσαρκασμός σου στο τέλος που μου έδωσε την έμπνευση.

    • ΟΚ, το ζήτημα διευθετήθηκε. Φαντάσου το facebook να είχε και κουμπί για πρόταση γάμου!!! Θα είχα κάνει μέχρι στιγμής καμιά 100αριά! Όπου έβλεπα πως υπήρχε προίκα… θα χτυπούσα! Πως αλλιώς να πληρώσω τα χαράτσια, χα, χα, χα…

      Την καλημέρα μου Θωμά.

  8. ΄Εγραψε ο Θωμάς, σ’όσα έγραψε ο Τελευταίος!!!
    Υπέροχοι και δύο! Ανάρτηση στην ανάρτηση! :))

    • Κάρυ μου πραγματικά το σχόλιο του Θωμά ήταν απίθανο.

      Βέβαια δεν ήταν πέρα για πέρα αληθινό, ο Μάρκ δεν ξάπλωσε στο κρεβάτι, στον καναπέ κάθισε και με πήρε τηλέφωνο! Ήθελε να με παρακαλέσει να διαγράψω το λογαριασμό μου αλλά του απάντησα πως αυτό μπορεί να γίνει μόνο αν επιστρέψει η Καρυάτιδα από το Λονδίνο. Μα, μου λέει, εσείς έχετε μια Καρυάτιδα ολοζώντανη κι έχει μάλιστα και ιστολόγιο! Του λέω λοιπόν κι εγώ τότε πως το ιστολόγιο η Καρυάτιδα το έβαλε στον πάγο, αν το ξεπαγώσει, τότε θα διαγράψω το λογαριασμό στο facebook. Οψόμεθα λοιπόν… 😉

      Την καλημέρα μου Κάρυ.

  9. Το κείμενο σου μου θύμισε λίγο το Matrix να σου πω την αλήθεια ,όχι ότι απέχει και πολύ από την σύγχρονη πραγματικότητα, από ότι άποψη ότι οι περισσότεροι σήμερα εγκλωβισμένοι και εξαρτώμενοι (αν όχι μέσα ) πίσω από ένα υπολογιστή είμαστε.
    Καλογραμμένο, ενδιαφέρον, με αγωνία και έκπληξη στο τέλος.
    Από τα ωραιότερα κείμενα σου.
    Σου στέλνω την καλησπέρα μου και τα φιλιά μου.

    PS. Μιας και έκανες την αρχή να σου κάνω και εγώ αίτημα ;

    • Μακάρι να μπορούσα να γράψω ένα σενάριο σαν το Matrix αλλά νομίζω πως θέλω πολύ δουλειά ακόμα για να φτάσω σ’ αυτό το επίπεδο, χα, χα, χα… 🙂

      Να είσαι καλά Μελίτα, περιμένω το αίτημα φιλίας… και που είσαι, μην ξεχάσεις στην αίτηση να βάλεις και χαρτόσημο, χα, χα, χα… 🙂 Θα απαντήσω πάραυτα!

      Την καλημέρα μου.

  10. Λοιπόν πες στον δάσκαλο σου, άξιος ο μισθός του. Ωραίος ο τρόπος που προσωποποίησες τον υπολογιστή, αλλά κατάλαβα ότι κάτι ήξερες για την γέννηση του. Αλλιώς πως;; Πώς ήξερες για το μούδιασμα και πες μου νιώθει και εξωτερικά ερεθίσματα; Να αυτές τις απορίες είχα που δεν μπορούσα να στις γράψω στο ΦΜΠ μήπως και γίνω περίγελος των …… τόσων φίλων μου εκεί. Για να καταλάβεις που έμπλεξες στο γράφω. Εκεί υπάρχουν πολλά πολλά μάτια, όχι μόνο των γνωστών και φίλων σου, αλλά και των φίλων φίλων σου. Τώρα ξέρεις ότι σε ξέρει μέχρι και ο Ζούκεμπεργκ ολόκληρος Mr. Chairman. Δεν το λέω εγώ, ο Θωμάς έγραψε!!!!!
    Μου άρεσε που χρησιμοποίησες ανεστραμμένη την σελίδα του Χριστόφορου. Λες έτσι να μας βλέπει ο υπολογιστής μας;
    Σταματώ, γιατί αν δει ο Gip το σχόλιο μου θα θυμώσει που δεν του γράφω και εκείνου. Αλλά τώρα νομίζω το ξέρει, είμαι διάττων αστέρας, εμ, σχολιάστρια ήθελα να πω.
    Καληνύχτα

    • Μαρία, όταν έχει περιπλανηθεί κάποιος σε άγνωστες διαστάσεις τότε ξέρει πως νιώθει ακόμα κι ένας υπολογιστής, έτσι δεν είναι 😉 Τώρα το πως γίνεται αυτό μη ρωτάς εμένα, δεν ξέρω να σου απαντήσω, το Χριστόφορο με τα εξ Αφρικής μαγικά που κάνει ρώτα! Ίσως απευθυνθώ κι εγώ στον πατέρα μου, διετέλεσε δάσκαλος στην Αντίς Αμπέμπα βλέπεις, μήπως ξέρει κανένα κόλπο από αυτά που κάνει ο Χριστόφορος να μου μάθει κι εμένα, χα, χα, χα…

      Σε ευχαριστώ για το σχόλιο κι ελπίζω να τα λέμε συχνά κι εδώ, όχι μόνο στο facebook. Κι αν θυμώσει ο GiP θα του στείλω με το ταχυδρομείο μια φωτογραφία μου με θυμωμένη τη φάτσα μου, δε μπορεί, θα φοβηθεί… χα, χα, χα…

      Καλώς ήρθες στο ιστολόγιό μου. Την καλημέρα μου.

  11. Θα εξακολουθώ να σε ονομάζω Τελευταίο!! Καλά με το σχόλιο του Θωμά πιστεύω πως όλοι γέλασαν.. Ιδιοφυές! Το facebook είναι σαφώς μερικές φορές εθιστικό. Δεν είναι τυχαίο που ορισμένοι εργοδότες το έχουν μπλογκάρει για τους υπαλλήλους τους!!

    Πρόσεχε. Σε λίγο καιρό θα κλείσω 5ετία, είναι πολύς καιρός και έχω αρχίσει να πιστεύω πως ένα εγκεφαλικό κύτταρο το έχω ήδη κάψει.

    Φιλικές συμβουλές.

    – Οι πολλοί φίλοι δεν σημαίνει ότι είσαι κουλ. Όταν σε μια λίστα 500 ‘φίλων’ αναγκάζεσαι να αντικρίζεις καθημερινά τα νέα τους, θα οδηγηθείς σε σύγχυση (και απογοήτευση από άποψη ποιότητας!).

    – Η απανωτές παραπομπές τραγουδιών από το youtube στο facebook θα σε κάνει να χάσεις όσους με μόχθο απέκτησες. 😀

    – Μην κάνει like στον εαυτό σου. Σε αναρτήσεις που εσύ δηλαδή δημοσιεύεις. Δεν υπάρχει λόγος. Για να το δημοσιεύεις σημαίνει ότι σου αρέσει. Προς αποφυγή κουτσομπολιών δηλαδή.

    – Σε περίπτωση που έρθει μία διεύθυνση ως εισερχόμενο μήνυμα από φίλο σου μην κάνεις αμέσως κλικ πιθανώς είναι spam υιός ή κάτι τέτοιο.

    – Μετά από ένα χρόνο καλό είναι να είσαι offline. Στατιστικές δείχνουν πως την πιο ακατάλληλη στιγμή θα θελήσει κάποιος να σου πιάσει την κοβέντα (το κάνει ο διάολος που λένε :D)

    Εγώ σου λέω μπράβο για το facebook αφού από μόνο του κακό δεν είναι, εξαρτάται πώς εσύ θέλεις να το χρησιμοποιήσεις! (Ξέρεις πόσοι παπάδες και περήφανοι αριστεροί το καταριούνταν και τώρα έχουν; Τι να πούμε εμείς δηλαδή;)

    Πάω να σε κάνω φίλο 😀

    • Στέλιο, σε ευχαριστώ πολύ για τις συμβουλές. Για έναν αρχάριο σαν κι εμένα είναι χρήσιμες! (Πάντως δεν ήξερα ότι μπορείς να κάνεις like στον εαυτό σου!!! – Κάποια στιγμή θα γράψω: «Μου αρέσω» και μετά θα κάνω και like! χα, χα, χα…)

      Ο Θωμάς πράγματι «ζωγράφισε» με το σχόλιό του… είναι ανεπανάληπτος… 🙂

      Αποδέχτηκα το αίτημα της φιλίας 😉

      Καλό σου απόγευμα από τη βροχερή Λαμία.

      Υ.Γ. Πως λένε στην τουρκική το «Καλημέρα», «Καλησπέρα» και «Καλό βράδυ»;

        • koufetarios
        • 14 Οκτωβρίου 2012

        Günaydın καλημέρα, Merhaba καλημέρα, καλησπέρα ( χαιρετισμός για όλη την ημέρα), Ιyi akşamlar καλό βράδυ!!

        Σ ευχαριστώ για την αποδοχή!!

        • Ιyi akşamlar λοιπόν, εκεί στο μακρινό μέρος που βρίσκεσαι!

  1. 23 Οκτωβρίου 2012

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: