Εκτόνωση.

Δυσοίωνες είναι οι προοπτικές για την οικονομία της χώρας και φυσικά όταν η οικονομία δεν πάει καλά επηρεάζει ένα μεγάλο φάσμα της καθημερινότητάς των ανθρώπων προς το χειρότερο βέβαια. Το πιο περίεργο όμως της υπόθεσης είναι το γεγονός ότι στην κοινωνία επικρατεί μια ηρεμία, οι σκηνές και οι εικόνες των διαδηλώσεων και των συγκεντρώσεων διαμαρτυρίας μοιάζουν να ανήκουν σε ένα μακρινό παρελθόν. Κι αυτό είναι που με φοβίζει πολύ…

Ο χειμώνας βρίσκεται μπροστά μας και οι πολίτες αυτής της χώρας βρίσκονται ξαφνικά υπερχρεωμένοι έναντι του δημοσίου, χρωστούν στο κράτος περισσότερα από όσα βγάζουν, σε λίγο δε θα μπορούν να αποκτήσουν ούτε καν τα στοιχειώδη με αυτό το ρυθμό που επιβάλλονται οι φόροι. Κι όμως η ελληνική κοινωνία μοιάζει να έχει γυρίσει το κεφάλι προς τον ουρανό και να σφυρίζει αδιάφορα. Τούτο κατά τη γνώμη μου μπορεί να ερμηνευτεί με δυο τρόπους. Είτε ο Πάγκαλος είχε δίκιο και τα φάγαμε μαζί, οπότε τώρα τρώμε από τα έτοιμα και κοιτάμε να τα φέρουμε βόλτα όπως όπως, είτε απλώς το καζάνι βράζει κι απομένει να δούμε τη στιγμή της εκτόνωσής του, η οποία αυτή τη φορά θα είναι εξαιρετικά βίαια. Ήδη οι οιωνοί περιφέρονται πάνω από τα κεφάλια μας κι ας εθελοτυφλούμε. Η Χρυσή Αυγή δημοσκοπικά φέρεται να είναι το τρίτο κόμμα, πράγμα που σημαίνει ότι οι άνθρωποι έχουν απηυδήσει από το τρέχον πολιτικό σύστημα κι αποζητούν ριζοσπαστικές αλλαγές, έστω και χωρίς σοβαρή σκέψη. Ο χειμώνας που θα έρθει θα βρει πολλά νοικοκυριά χωρίς πετρέλαιο θέρμανσης λόγω της υψηλής του τιμής και σίγουρα θα σημειωθούν γεγονότα που θα γεμίζουν τα δελτία των ειδήσεων. Οι ανατιμήσεις στα βασικά προϊόντα διατροφής είναι προ των πυλών ενώ το ψαλίδι στους μισθούς αλλά και η ανεργία φουντώνει. Η υγεία παραπαίει, γνωρίζω γιατρούς που δέχονται ασθενείς στα ιατρεία τους χωρίς να πληρώνονται. Η δικαιοσύνη τραβά το δικό της Γολγοθά, ενώ περικόπτουν και τις αμοιβές των ένστολων… Αυτό το τελευταίο είναι πολύ λεπτό σημείο και δεν ξέρω που μπορεί να οδηγήσει. Στην Πορτογαλία ο στρατός εξέδωσε μια τρομακτική, για τις δικές μου αντιλήψεις, ανακοίνωση, είναι άραγε απίθανο αυτό να το δούμε και αλλού; Και στη χώρα μας ενδεχομένως;

Οι κυβερνώντες σίγουρα γνωρίζουν ότι οι αποφάσεις τους πιέζουν όλο και περισσότερο τον εξαθλιωμένο πια λαό. Ο πολιτικός οφείλει να κοιτάζει στο μέλλον και οι αποφάσεις του να εξαρτώνται από τη ματιά του αυτή και όχι απλώς να αποφασίζει χωρίς να σκέφτεται και χωρίς να προγραμματίζει. Από ότι δείχνουν τα πράγματα τέτοιοι πολιτικοί δεν υπάρχουν, οι Γιωργάκηδες κι οι Αντωνάκηδες είναι μόνο για σφαλιάρες. Ο λαός όμως δεν υποφέρει άλλο, η υπομονή του κάποια στιγμή θα εξαντληθεί κι όταν αυτό θα συμβεί εύχομαι ολόψυχα στους δρόμους να ακούγονται μόνο συνθήματα κι ο κόσμος να ανασαίνει καθαρό αέρα κι όχι δακρυγόνα και μπαρούτι…

Καλό μήνα να έχουμε!

Ενημερωση 2/10/2012

Προσθέτω στην ανάρτησή μου το σχόλιο που έγραψε η RoadArtist πιο κάτω γιατί συμπληρώνει την ανάρτηση άψογα.

«Νομίζω ότι έχουμε ξεφύγει από την εποχή που συζητούσαμε για το ‘μαζί τα φάγαμε”, τουλάχιστον για μένα. Δεν είναι αυτός ο λόγος που ο κόσμος είναι τόσο παγωμένος. Γιατί είναι παγωμένος, όχι αδιάφορος, ούτε απαθέστατος. Όσοι κατέβηκαν και στην τελευταία διαδήλωση που έγινε στην Αθήνα (χιλιάδες κόσμος, καμία αναμετάδοση από media, μόνο διαδικτυακά) ένιωσαν πως ήταν μάταιο…, όσοι κατεβαίναν καθημερινά και τότε με τους αγανακτισμένους, κατάλαβαν πως δυστυχώς δεν βγαίνει τίποτα με αυτό τον τρόπο αντίδρασης, χρειάζονται άλλοι, διαφορετικοί. Το θέμα είναι πως δεν ξέρουμε το πως.
Ότι ακριβώς έγραψε η Άιναφετς παραπάνω. Έχει αλλάξει η εποχή, το θέμα είναι παγκόσμιο… Ο κόσμος δε ξέρει πως να αντιδράσει αποτελεσματικά. Βλέπει ότι συνέχεια πληρώνει, ότι υπάρχει όμως ατιμωρησία για τους πολιτικούς και όσους φοροδιαφεύγουν, συνεχίζεται κανονικά η διαφθορά, και μάλιστα τώρα τα νέα μέτρα ας μη τα ονομάσουμε “οικονομικά”, ας τα πούμε πλήρως ισοπεδωτικά…
Το μόνο σίγουρα είναι πως δε θα βοηθήσουν στην καλυτέρευση της οικονομίας. Αυτό είναι το πιο τραγικό. Τα κόμματα για ακόμη μια φορά καταπατούν τις προεκλογικές τους δηλώσεις… και καταστρέφουν ολοσχερώς τους αδύναμους. Προφανώς έτσι όπως πάνε τα πράγματα θα έρθει μια στιγμή που θα γίνει ένα μεγάλο μπαμ και η κατάσταση δε θα συμμαζεύεται με τίποτα. Γιατί όταν κατεβαίνεις στο δρόμο, σε τέτοιες δύσκολες περιόδους, τότε θα υπάρξουν θύματα και αίμα. Υπομονή κάνει ο κόσμος πριν γίνει το μπαμ. Μήπως αλλάξει η πορεία των πραγμάτων. Ίσως ακουστεί παρατραβηγμένο, μα πλέον υπό αυτές τις συνθήκες, νιώθω πως σήμερα μας οδηγούν σε δικτατορία. Η ΧΑ είναι ένα συστηματικό κόμμα, που προωθείται από εφημερίδες μεγάλης κυκλοφορίας. Μας ωθούν αυτή τη στιγμή σε περίεργες καταστάσεις. Το σκηνικό του μέλλοντος προβλέπεται εφιαλτικό. Μόνο μια έκπληξη μπορεί να ανατρέψει όσα έρχονται.«

Advertisements
  1. Η ο Πάγκαλος είχε δίκιο ή έχουν αρχίσει οι περισσότεροι να διαπιστώνουν πως είτε μας αρέσει, είτε όχι αναγκαστικά θα σφίξουμε το ζωνάρι γιατί δεν μπορούμε να κάνουμε και αλλιώς.
    Το καζάνι μπορεί να σκάσει με απρόβλεπτες συνέπειες όταν τα πράγματα φτάσουν στο απροχώρητο που ελπίζω πως δεν έχουν ακόμα φτάσει και απεύχομαι να φτάσουν.

    • Το ζωνάρι Αθεόφοβε μπορούμε να στο σφίξουμε μέχρι ενός σημείου αλλά όχι απεριόριστα. Το καθετί πάνω σ’ αυτόν τον πλανήτη έχει ένα όριο ελαστικότητας, μετά δυστυχώς σπάει κι αυτό το σπάσιμο είναι που φοβάμαι. Έμαθες και τα τελευταία νέα; Θέλουν να επιβάλλουν φόρο ιδιοκατοίκησης λες και λίγους φόρους πληρώνουμε για τα σπίτια μας! Έχουν σκοπό να μας πάρουν το κεραμίδι πάνω από το κεφάλι μας κι αυτό φοβάμαι ότι θα αποτελέσει τη σταγόνα που θα ξεχειλίσει το ποτήρι…

      Την καλησπέρα μου.

    • ο δείμος του πολίτη
    • 1 Οκτωβρίου 2012

    Κάπως έτσι είναι τα πράγματα. Και φυσικά για να βγάλουμε το σκασμό ήρθε πρόσφατα και η τρομοκρατία. Ετοίμαζαν πραξικόπημα, αλλά ο άγιος ΓΑΠ μας έσωσε…
    Όπως σχολίαζα σήμερα στο facebook, βέβαια το θέμα δεν είναι η πρώτη φορά που έρχεται… Την απειλή πραξικοπήματος την ακούσαμε από ευρωπαϊκά χείλη λίγο μετά την πρωτοχρονιά του 2011 όταν η αγανάκτηση του κόσμου φούντωνε. Δήλωναν τότε εφημερίδες (πχ Liberation) και Ευρωπαίοι πολιτικοί ότι φοβόντουσαν για ελληνικό πραξικόπημα… Το ίδιο κλίμα εντεινόμενων των λαϊκών πιέσεων ανακύκλωναν εφημερίδες (και ΤΟ ΒΗΜΑ μεταξύ τους) με αφορμή τις αλλα
    γές στην ηγεσία του στρατεύματος. Σήμερα που πάλι ετοιμάζεται να ξεσπάσει η λαϊκή οργή το θέμα επανέρχεται. Το σύστημα αισθάνεται ανήμπορο μπροστά στον κίνδυνο της γενικευμένης κοινωνικής έκρηξης και επιστρατεύει κάθε παραφιλολογία, κάθε μύθευμα για παρέμβαση του στρατού και επίσημα (επαινώντας έμμεσα όσους με έφεραν στην ένδεια που τάχα έσωσαν το πολίτευμα -βλ. ΓΑΠ) .
    Ποιοι είναι εκείνοι που ετοίμαζαν πραξικόπημα και δε συνελήφθησαν; Ποιες είναι οι αποδείξεις; Αν ήταν βέβαιοι ότι ένα πραξικόπημα βρισκόταν προ των πυλών, δεν θα έμεναν απλώς στην αποτροπή του μέσω προληπτικών αποστρατειών αλλά θα προχωρούσαν (ως όφειλαν) και σε δημόσια καταγγελία της υπόθεσης, κάτι που δύσκολα δεν θα τους απέφερε πολιτικά οφέλη.
    Το πραξικόπημα σήμερα γίνεται με νόμιμα μέσα. Η παραχάραξη της βούλησης του λαού (μόνο 3 μήνες μετά τις εκλογές) που υπερψήφισε την αναδιαπραγμάτευση αποτελεί πραξικόπημα με συνταγματική επικάλυψη. Η επίθεση στο λαό προς όφελος αλλοδαπών ιδιωτών αποτελεί πραξικόπημα. Οι ακροδεξιές πρακτικές της κυβέρνησης (στρατόπεδα συγκέντρωσης, φίμωση της ελευθερίας του λόγου) και η συγκάλυψη παρακρατικών οργανώσεων αποτελούν συνεχές πραξικόπημα. Και όλα αυτά με τη συνειδητά στήριξη της «ανανεωτικής» (sic) αριστεράς, την αποδοχή της αριστεράς της «ευθύνης» (sic).
    Το πραξικόπημα σήμερα είναι μιντιακό/επικοινωνιακό. Είναι το παιχνίδι που στήνουν με την υπερπροβολή σκανδάλων και σχετικών με ΤΟυ ΒΗΜΑτος δημοσιευμάτων προκειμένου να αλλάξει το συντομότερο η ατζέντα του δημόσιου διαλόγου και να αποπροσανατολιστεί ο λαός και να φοβηθεί να διεκδικήσει. Ήδη τη στιγμή που στην Ιβηρική έχουν ξεσηκωθεί όλοι, η ελληνική ελίτ τρέμει την ιδέα της μίμησης (όπως έγινε νωρίτερα το 2011 και οδήγησε σε ανασχηματισμό και αργότερα θυσία του ΓΑΠ)
    .

    • Δήμο δε θα διαφωνήσω με τις απόψεις σου, το αντίθετο θα έλεγα. Εκείνο το σημείο όμως που θα ήθελα να επικεντρώσω την προσοχή μου είναι ότι με αργά αλλά σταθερά βήματα αποδομείται ο κοινωνικός ιστός (δες κατάρρευση του συστήματος υγείας, η γενικευμένη αδυναμία να τα βγάλει πέρα ο μέσος Έλληνας, τα χάλια της παιδείας, ο ανύπαρκτος συνδικαλισμός κλπ) με αποτέλεσμα πράγματα που κάποτε τα θεωρούσαμε δεδομένα τώρα πια να τα σκεφτόμαστε. Ο εντιμότερος άνθρωπος σήμερα αν του δοθεί η ευκαιρία θα βάλει το χέρι του στο μέλι γιατί δεν μπορεί να κάνει αλλιώς, οι υποχρεώσεις ξεπερνούν πια τη δυνατότητα παραγωγής εισοδήματος και οικονομικών αποτελεσμάτων και αγαθών. Ας ελπίσουμε, θα το πω κι ας είναι κλισέ, μαζί με το Θεό των Ελλήνων να βάλουν και οι Έλληνες λίγο το χεράκι τους για να βγούμε όσο το δυνατόν πιο ανώδυνα από την κρίση.

      Την καλησπέρα μου.

  2. Έστω πως έχεις ένα εργοστάσιο και ένα μηχάνημα σου είναι ελαττωματικό. Η πρώτη σου σκέψη είναι να το φτιάξεις. Φωνάζεις λοιπόν τους τεχνικούς αλλά βλέπεις πως δεν υπάρχει κάποια αλλαγή στην λειτουργία του, με αυτό το μηχάνημα αντί να έχεις κέρδος, συνεχίζεις και έχεις ζημία. Παρόλο όμως που βλέπεις πως το πρόβλημα υπάρχει εσύ δεν αντικαθιστάς το μηχάνημα αλλά το αφήνεις να λειτουργεί. Δεν φέρεις ευθύνη;
    Ίσως το παράδειγμα αυτό να είναι αποτυχημένο από την άποψη πως στην πολιτική κατάσταση της χώρας δεν φέρει ευθύνη μόνο ο λαός αλλά και οι πολιτικοί αλλά ήθελα να δείξω πως εφόσον σαν λαός επιτρέψαμε στο λάθος να συνεχίσει την καθοδική του πορεία, φταίμε και εμείς τώρα που χαιρετάμε τον γκρεμό.
    Εγώ απογοητεύτηκα απ’ την πορεία της προάλλες, περίμενα πως με αυτά τα δεδομένα και αφού ακούω όλο τον κόσμο να παραπονιέται για τα μέτρα και την εξαθλίωση, δεν θα μπορείς να περάσεις απ’ τους δρόμους, πως ο λαός πολιτισμένα και ειρηνικά θα κάνει αισθητή την παρουσία του. Αλλά από ότι φαίνεται μόνο εκατό χιλιάδες ταλαιπωρούνται απ’ αυτές τις καταστάσεις (;)
    Κοίτα δεν έχει άδικο και ο Πάγκαλος εδώ που τα λέμε, πολλοί έχουν βολευτεί, εδώ και χρόνια. Αλλά φοβάμαι πως θα επαληθευτεί το δεύτερο σενάριο όταν στενέψει κι άλλο το ζωνάρι! Φοβάμαι πως πάλι θα βλέπουμε τις μεγάλες πόλεις σαν πεδίο μάχης.
    Το απεύχομαι, το τελευταίο που έχει ανάγκη ο ελληνικός λαός είναι να πληρώσει πέρα απ’ τα σπασμένα και τις ζημιές που θα κάνουν τα «γυαλιά».
    Ας κρατήσουμε την ελπίδα πως όλα θα πάνε καλά.
    Καλησπέρα, καλή εβδομάδα και καλό μήνα σου εύχομαι Κώστα!

    • Μαρίνα δεν έχεις καθόλου άδικο στην πρώτη σου παρατήρηση. Την πρωταρχική ευθύνη τη φέρουμε εμείς, εγώ δηλαδή που τόσα χρόνια έριχνα την ψήφο μου στην κάλπη, εσύ είσαι νεότερη. Κοίτα λοιπόν να μην αγκιστρωθείς πουθενά και σε σε κανέναν που δεν είναι άξιος της ψήφου σου, οι εποχές του παρελθόντος έχουν περάσει ανεπιστρεπτί .

      Οι εκδηλώσεις κατά την πρόσφατη απεργία ήταν απογοητευτικές, σκέψου ότι στη Λαμία έγιναν τέσσερις διαφορετικές εκδηλώσεις και η κάθε μια είχε από 50 το πολύ ανθρώπους! Μιλάμε για κατάντια.

      Μακάρι να αντεπεξέλθουμε από την κρίση όσο το δυνατόν πιο ανώδυνα. Το εύχομαι ολόψυχα.

      Την καλησπέρα μου.

  3. Καταστάσεις εκκολαπτόμενου εμφύλιου, πιστεύω πως είναι αυτά που περιγράφεις, φίλε τελευταίε.

    • Ίσως όχι εμφυλίου, είναι παρατραβηγμένο και παρακινδυνευμένο να ισχυριστούμε κάτι τέτοιο, αλλά όξυνσης κι εκτροχιασμού των πραγμάτων θα ήταν πιθανότερο. Πάντως όπως και να το δει κανείς η κατάσταση είναι δύσκολη!

      Την καλησπέρα μου.

    • GIP
    • 1 Οκτωβρίου 2012

    Θίγεις πολλά θέματα Κώστα… Με την καθαρή ματιά σου.

    1) Πορτογαλλία : Δεν το ήξερα. Πραξικόπημα σε χώρα της ΕΕ ; .Θα ήταν τρομακτικό. Ελπίζω να μη γίνει και αν γηνει να μην «εξαχθεί». Αν και πάω στοίχημα ότι αρκετοί ίσως το καλοέβλεπαν και εδώ σαν λύση στο πρόβλημα. Ενώ δεν είναι. Είναι ένα ακόμα προβλημα, ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΟ πρόβλημα, με όσα συνεπάγεται.

    2) Ο πολύς κόσμος αντιδρά με βίαιες μικροεντάσεις και μικροεκτονώσεις σε στενό κύκλο. ακόμα και σε οικογενειακό επίπεδο. Βρίζει, φωνάζει, τσακώνεται με τους έχοντες μετριοπαθέστερη άποψη… .
    Κώστα ο Έλληνας υποφέρει. Αλλά είναι θυμόσοφος και ατομιστής. Η θυμοσοφία του τον κάνει να σκέπτεται πολύ το «ΟΚ, τα σπάσαμε, τους κρεμάσαμε»…. τώρα τι ; Δεν θα αλλάξει τίποτα. Απλώς θα ικανοποιηθούν και θα εκτονωθούν, δίνοντας ίσως ένα χρήσιμο μάθημα στους νεότερους. Αλλά να γίνουν όλα ρημαδιό μόνο για αυτό ; Δεν ξέρω, δεν το νομίζω.
    Και είναι ατομιστής γιατί ο κάθε Γιάννης δεν θα δεχτεί να ηγηθεί της «νέας πορείας» ο κάθε Δημήτρης, ούτε η κάθε Πόπη να ηγηθεί η κάθε Μαριγώ. ΔΕΝ θα ακολουθήσει σε ριζικές λύσεις τον κάθε Χ που δεν του έχει δώσει όραμα και δεν τον εμπνέει.

    Ψάχνει για Βενιζέλο… όχι τον όποιο ηγείται (;;) ενός όχλου χωρίς πλάνο.

    Μέχρι τότε… θα επαναστατουν και θα εκφράζονται δυναμικά οι λίγοι που δεν νοιάζονται για αυτά.που είπα. Φυσικά υπάρχουν και αυτοί.

    Εκτός αν πάλι κάποιοι εντείνουν τις προσπάθειες τους να μας βγάλουν στο δρόμο. Γιατί τους εξυπηρετεί όταν σκάσουν τα εθνικά να σκοτωνόμαστε μεταξύ μας. Και μας ετοιμάσουν πάλι τίποτα. Γιατί ο Δεκέμβρης του 2008 ΔΕΝ ήταν «νεανική εξέγερση».
    Ξεκίνησαν, με αφορμή μία άδικη δολοφονία. Αλλά μετά καθοδηγήθηκαν από ντόπια και ξένα κέντρα που ήθελαν να βγάλουν τον στρατό στους δρόμους.
    Γι αυτό η Παπαρήγα μίλησε για «Ταλιμπαν» μετά την ενημέρωση της τότε, για αυτό το ΚΚΕ κράτησε τότε εκείνη τη στάση που πολλοί ακόμα δεν του συγχωρουν. Θα τα πει η ιστορία κάποτε αυτά, δεν είναι συνωμοσιολογίες.

    Και πάλι καλό σου μήνα και μακριά απόό μας κάθε κακό. Όσο γίνεται γιατί δεν σκάω από αισιοδοξία…

    • Γιώργο, πράγματι δεν ξέρω κατά πόσο βλέπουν αρνητικά μια τόσο οδυνηρή εξέλιξη όπως αυτή του πραξικοπήματος σε μια χώρα του Ευρωπαϊκού νότου. Θα έλυνε πολλά προβλήματα… έτσι δεν είναι;

      Οι απόψεις τις οποίες εκφράζεις νομίζω ότι απηχούν σε ένα μεγάλο κομμάτι του λαού τούτης της βασανισμένης χώρας. Απεύχομαι βεβαίως να βιώσω γεγονότα με αιματηρές καταλήξεις, τα οποία σίγουρα θα καθοδηγηθούν από ύποπτα και σκοτεινά συμφέροντα σε κάποιο βαθμό και μέρος τους, αλλά καμιά φορά, όπως λέει και η λαϊκή ρύση, για να φτιάξεις ομελέτα πρέπει να σπάσεις τα αυγά.

      Προβληματίζομαι ιδιαίτερα για το εξής γεγονός: Η ιστορία της Ελλάδας έχει δείξει πως όσο μακριά κι αν βρίσκονται οι Έλληνες σε ήρεμες περιόδους τόσο συσπειρώνονται σε δύσκολες στιγμές. Αυτό σήμερα δε συμβαίνει, το αντίθετο θα έλεγα όπως κι εσύ πολύ σωστά εντοπίζεις και περιγράφεις, κι αυτό είναι ιδιαιτέρως ανησυχητικό. Και με άγνωστες συνέπειες…

      Καλό μήνα εύχομαι επίσης και να μου προσέξεις ιδιαίτερα το φίλο μου το Χριστόφορο την Πέμπτη 🙂

      Την καλησπέρα μου.

  4. Χορεύει νηστικό αρκούδι;
    Δεν νομίζω…
    Όταν ο κόσμος κατέβηκε στο Σύνταγμα, πολύ γρήγορα κατάλαβε πως αυτό ήταν μάταιο, γιατί αυτοί που «κινούν τα νήματα» δεν φοβούνται τέτοιες εκδηλώσεις αγανάκτησης, αντιθέτως… «για να εκτονωθεί ο λαός», είπαν τρίβοντας τα χέρια! 😉
    Βλέπετε κάποτε το ποδόσφαιρο έπαιζε τον ρόλο της εκτόνωσης, στη δικτατορία λέγαμε πως το ποδόσφαιρο είναι το όπιο του λαού!
    Τώρα, είναι τόσο εμφανές πια πως οι τράπεζες κυβερνούν ολόκληρη την υφήλιο…αυτές είναι οι εκκλησίες μας, σ’ αυτές προσευχόμαστε, αυτές παρακαλάμε και αυτές μας βιάζουν ανενόχλητα!
    Το καζάνι δεν έχει αρχίσει ακόμα να βράζει εδώ… επειδή έχω ζήσει τον Μάη του 68 στο Παρίσι, ξέρω πως η οργή του Γάλλου είναι πολύ χειρότερη απ’ του Ισπανού, του Πορτογάλου, του Ιρλανδού ή του Έλληνα, οι Γάλλοι έχουν την επανάσταση στο DNA τους και τα παίζουν όλα για όλα, από εκεί θα ξεκινήσει η αντίδραση… εμείς πεινάμε, εμείς γκρινιάζουμε, εμείς εξακολουθούμε και δεν πληρώνουμε δάνεια, κάρτες, φόρους, εισιτήρια, ΔΕΗ και αφού μας τα πήραν όλα, καλά κάνουμε, κατά την γνώμη μου είναι και αυτό μια μορφή αντίστασης (και τι θα κάνουν θα βάλουν όλο τον λαό φυλακή…όχι βέβαια!)
    Το χειρότερο όμως για μένα είναι πως κατάφεραν «οι κινούντες τα νήματα» να κρατούν τον λαό φοβισμένο άρα αδρανή… έτσι βρήκε και πήρε τα «πάνω» της η Χ.Α. και παίζει τον ρόλο του εξολοθρευτή, του προστάτη του αδικημένου, της δικαιοσύνης κλπ… και μη χειρότερα…

    Φυσικά εύχομαι καλό μήνα και καλή εσωτερική δύναμη! 🙂

    • Καλή μου μαμ-μάγισα πόσο δίκιο έχεις στην τελευταία σου παράγραφο! Είπες σε μια πρόταση ότι δεν κατάφερε η αφεντιά μου να πει με τα τόσα πολλά λόγια της ανάρτησης.

      Πως να διαφωνήσει κανείς μαζί σου, όταν μου λες ότι έζησες το Μάη του 68 εγώ ότι κι αν πω θα είναι λίγο και χωρίς αξία. Πράγματι οι Γάλλοι έχουν την επανάσταση στο αίμα τους, απλώς εύχομαι οι γενιές που ζουν αυτή τη στιγμή πάνω στον πλανήτη αλλά και οι επόμενες να μη χρειαστεί να δώσουν ή να δουν αίμα. Είναι πολύ αυτό που ζητάω;

      Πολλά ΑΦιλιά και την καλησπέρα μου σου στέλνω καλή μου μαμ-μάγισσα 🙂

  5. Η στροφή της ελληνικής κοινωνίας είτε από τα δεξιά στα αριστερά είτε στα ακροδεξιά, σήμανε απευθείας την απαρχή μιας νέας τάξης πραγμάτων. Γιατί εάν το σκεφτούμε ρεαλιστικά τίποτε δεν αλλάζει σε μία μέρα. Kι όμως.. Όσο περισσότερο επικρατεί αυτός ο αναβρασμός τόσο περισσότερο οξύνονται τα πνεύματα. Με δυσάρεστα ίσως αποτελέσματα. Όσο περισσότερο αδειάζουν οι τσέπες τόσο περισσότερο η αντίδραση και η αγανάκτηση μεγαλώνει. Το θέμα είναι πώς μπορούμε να διαχειριστούμε αυτό το θυμό.. Τα μίντια μας έχουν κυριολεκτικά κάψει τον εγκέφαλο. Δεν είναι τυχαίο πως το διαδίκτυο συνεχίζει να παίζει το ρόλο του συντονιστή. Όπως εύστοχα αναφέρεις στην αρχή, αυτή η βουβαμάρα της κοινωνίας με τρομάζει.. Κυρίως διότι δεν γνωρίζω το επόμενο ξέσπασμά της τι μορφή θα έχει. Διαβάζοντας τα σχόλια περί εμφυλίου, προσωπικά δεν με βρίσκει και τόσο σύμφωνο αυτή η θέση, δεν αποκλείω τίποτε όμως. Όλοι έχουμε για άλλη μία φορά ρόλο παρατηρητή. Κάποια αφορμή θα μας οδηγήσει σε ξέσπασμα, σε αντίδραση και μετά; Πάλι τα ίδια; Θα μου πεις τα πολλά μέτωπα μας έχουν διασπάσει. Και φταίνε όλοι αυτοί που μας πουλάνε ιδέες.. Θα μου επιτρέψεις να αναφέρω ορισμένα λόγια του Ν. Καζανζάκη..

    » Εσύ φταις, φώναξε, εσύ! Εσείς όλοι οι καλοπροαίρετοι, οι καλοχορτασμένοι, οι αδιάφοροι. Εγώ σε ήθελα να πεινάς, να’ χεις παιδιά και να πεινούν, να κρυώνεις, να κρυώνουν, να θες να δουλέψεις και να μη σου δίνουν δουλειά. Όχι να μου σεριανίζεις από πολιτεία σε πολιτεία, να χάσκεις στα Μουσεία και στις παλιές εκκλησίες και να κλαις κοιτάζοντας τ’ άστρα, γιατί σου φαίνονται πολύ όμορφα ή πολύ φοβερά. Μα χαμήλωσε τα μάτια σου, κακομοίρη, κοίταξε στα πόδια σου ένα παιδί που πεθαίνει! » (Αναφορά στον Γκρέκο).

    Σου εύχομαι καλό μήνα!

    • Πόσο υπέροχα κλείνεις το σχόλιό σου…

      Νιώθω πολύ μικρός για να προσθέσω οτιδήποτε άλλο!

      Την καλημέρα μου.

  6. Νομίζω ότι έχουμε ξεφύγει από την εποχή που συζητούσαμε για το ‘μαζί τα φάγαμε», τουλάχιστον για μένα. Δεν είναι αυτός ο λόγος που ο κόσμος είναι τόσο παγωμένος. Γιατί είναι παγωμένος, όχι αδιάφορος, ούτε απαθέστατος. Όσοι κατέβηκαν και στην τελευταία διαδήλωση που έγινε στην Αθήνα (χιλιάδες κόσμος, καμία αναμετάδοση από media, μόνο διαδικτυακά) ένιωσαν πως ήταν μάταιο…, όσοι κατεβαίναν καθημερινά και τότε με τους αγανακτισμένους, κατάλαβαν πως δυστυχώς δεν βγαίνει τίποτα με αυτό τον τρόπο αντίδρασης, χρειάζονται άλλοι, διαφορετικοί. Το θέμα είναι πως δεν ξέρουμε το πως.
    Ότι ακριβώς έγραψε η Άιναφετς παραπάνω. Έχει αλλάξει η εποχή, το θέμα είναι παγκόσμιο… Ο κόσμος δε ξέρει πως να αντιδράσει αποτελεσματικά. Βλέπει ότι συνέχεια πληρώνει, ότι υπάρχει όμως ατιμωρησία για τους πολιτικούς και όσους φοροδιαφεύγουν, συνεχίζεται κανονικά η διαφθορά, και μάλιστα τώρα τα νέα μέτρα ας μη τα ονομάσουμε «οικονομικά», ας τα πούμε πλήρως ισοπεδωτικά…
    Το μόνο σίγουρα είναι πως δε θα βοηθήσουν στην καλυτέρευση της οικονομίας. Αυτό είναι το πιο τραγικό. Τα κόμματα για ακόμη μια φορά καταπατούν τις προεκλογικές τους δηλώσεις… και καταστρέφουν ολοσχερώς τους αδύναμους. Προφανώς έτσι όπως πάνε τα πράγματα θα έρθει μια στιγμή που θα γίνει ένα μεγάλο μπαμ και η κατάσταση δε θα συμμαζεύεται με τίποτα. Γιατί όταν κατεβαίνεις στο δρόμο, σε τέτοιες δύσκολες περιόδους, τότε θα υπάρξουν θύματα και αίμα. Υπομονή κάνει ο κόσμος πριν γίνει το μπαμ. Μήπως αλλάξει η πορεία των πραγμάτων. Ίσως ακουστεί παρατραβηγμένο, μα πλέον υπό αυτές τις συνθήκες, νιώθω πως σήμερα μας οδηγούν σε δικτατορία. Η ΧΑ είναι ένα συστηματικό κόμμα, που προωθείται από εφημερίδες μεγάλης κυκλοφορίας. Μας ωθούν αυτή τη στιγμή σε περίεργες καταστάσεις. Το σκηνικό του μέλλοντος προβλέπεται εφιαλτικό. Μόνο μια έκπληξη μπορεί να ανατρέψει όσα έρχονται. Καληνύχτα, καλή δύναμη σε αυτό το δύσκολο μήνα.

      • Νέστορας
      • 2 Οκτωβρίου 2012

      τάσσομαι στην ίδια άποψη, τα πράγματα είναι παγκόσμια, ο κόσμος μουδιασμένος, όλα γίνονται γρήγορα και βομβαρδιζόμαστε από άπειρη καθημερινή (ανούσια) πληροφορία. η εντροπία έχει πάντα την τάση να αυξάνεται, και νομίζω πως η εκτόνωση θα είναι αρκετά βίαιη… καλό μήνα Κώστα και καλή δύναμη!

    • Καλή μου RaodArtist, νομίζω ότι το εξαιρετικό σχόλιό σου συμπληρώνει την ανάρτησή μου, αν και το πνεύμα το δικό σου διαφέρει σε κάποια σημεία από το δικό μου. Γι’ αυτό και ήδη το έχω προσθέσει ως ενημέρωση στην ανάρτησή μου.

      Την καλημέρα μου και σ’ ευχαριστώ πολύ που μοιράστηκες τις σκέψεις σου μαζί μας.

  7. Μπορούμε να κάνουμε εμείς την ευχάριστη έκπληξη!….

    Ας πιστέψουμε πρώτ’ απ’ όλα πως το μπορούμε και τ’ άλλα θα έρθουν, όσο δύσκολο ή ακατόρθωτο κι αν φαίνεται…

    • Μακάρι να το πιστέψουμε αυτό κι όλα τα υπόλοιπα θα έρθουν!

      Την καλησπέρα μου Ευάγγελε.

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: