Ο διάδρομος και οι διαδρομές.

Υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι μέσα στην πεζή καθημερινότητα παραμένουν πεζοί κι αυτοί, καμουφλαρισμένοι σα χαμαιλέοντες για να κρυφτούν από τον εαυτό τους κυρίως. Υπάρχουν κι άλλοι που το μυαλό τους, έστω και μερικές κλεμμένες στιγμές, ξεφεύγει και περιπλανιέται σ’ ένα κόσμο μυστικό, δικό τους, ασφαλισμένο και μονωμένο από την πραγματικότητα και ζουν μέσα εκεί για μερικές στιγμές. Είτε κατά τη διάρκεια της ημέρας, όταν απαρνιούνται για λίγο τους ρυθμούς της ζωής, είτε λίγο πριν κοιμηθούν, την ώρα που το μυαλό αδειάζει και δίνει χώρο στη φαντασία για να μπορέσει να πλάσει ερωτήματα αλλά και να πλαστεί από αυτά, με ρομαντική πάντα και ιδανική διάθεση. Σε τούτη την κατηγορία νομίζω ότι ανήκει ο Χριστόφορος Παπαχαραλάμπους ο οποίος, αν και δεν τον γνωρίζω προσωπικά, κατάφερε με το βιβλίο του “Ο διάδρομος” να με ταξιδέψει σε μέρη οριακά για την ανθρώπινη λογική αλλά παραδεισένια για την ελεύθερη φαντασία. Ίσως όχι μόνο γι’ αυτή…

Κάθε φορά που διαβάζω ένα βιβλίο, άθελά μου μάλλον, προσπαθώ να μπω στο μυαλό του ανθρώπου που το έγραψε, στο σκεπτικό του, για να κατανοήσω καλύτερα και το ίδιο το έργο. Σ’ αυτή μου την προσπάθεια συνήθως εξάγω κάποια συμπεράσματα, σωστά ή λανθασμένα δεν ξέρω, τα οποία θεωρώ ότι τελικώς προδίδουν το χαρακτήρα συγγραφέα. Αυτή τη φορά λοιπόν, νομίζω πως έπεσα πάνω σε έναν άνθρωπο με πνεύμα ανήσυχο, από εκείνους που δεν αφήνουν το μυαλό τους να ξεκουραστεί ούτε για μια στιγμή. Γεμάτο ερωτήματα που μόνο τη λογική εμπιστεύεται για να πάρει απαντήσεις αν και κατά βάθος ο συναισθηματικός του κόσμος είναι γεμάτος κι έτοιμος να “εκραγεί” σκορπίζοντας απλόχερα γύρω του όλα όσα νιώθει. Νομίζω πως το καλύτερο πράγμα για τον ίδιο πρέπει να είναι η συζήτηση με άλλους ανθρώπους για οποιοδήποτε ζήτημα αλλά πάντα με βάση τον ορθολογισμό και τις απτές αποδείξεις. Κι από όλα τα ζητήματα, εκείνα που αφορούν τη ζωή και την ειμαρμένη φαντάζομαι ότι είναι τα αγαπημένα του.

Πως τα κατάλαβα όλα αυτά; Περιπλανήθηκα στις τέσσερις ιστορίες που έχει αποτυπώσει στο βιβλίο του, σε τέσσερις ουσιαστικά διαδρομές, τουλάχιστον υπό τη δική μου οπτική των πραγμάτων, και βρέθηκα να ακολουθώ τους πρωταγωνιστές σε τέσσερις εξαιρετικά ενδιαφέρουσες ακολουθίες συμβάντων κι αλληλουχίες γεγονότων. Όλες έχουν ένα κοινό σημείο και γυρίζουν γύρω από αυτό. Δε θα σας αποκαλύψω βεβαίως ποιο είναι αυτό γιατί θα σας χαλάσω την έκπληξη, αλλά πρόκειται για ζήτημα λεπτό και οριακό. Δεν ξέρω αν αυτό έγινε συνειδητά ή όχι από το συγγραφέα αλλά ο Χριστόφορος καταφέρνει να “παίζει” πότε με το πριν και πότε με το μετά, πότε και με τα δυο μαζί και πότε με το οριακό σημείο εκείνο της μετάβασης από τη μια πλευρά στην άλλη και το κάνει με πολύ ωραίο τρόπο και μαεστρία εξαιρετική. Ένα κοινό γνώρισμα επίσης όλων των ιστοριών είναι ότι πρέπει να φτάσεις στο τέλος για συνειδητοποιήσεις την αρχή, κάτι που δύσκολα συναντιέται σε πολλά λογοτεχνικά έργα καθόσον συνήθως από την αρχή ξεκαθαρίζει ο στόχος και η πλοκή της ιστορίας.

Το συνιστώ λοιπόν ανεπιφύλακτα σε όλα τα ελεύθερα πνεύματα αλλά με μια παρατήρηση. Πριν το πιάσετε στα χέρια σας φροντίστε να έχετε διαθέσιμο χρόνο γιατί θα σας αιχμαλωτίσει. Κυριολεκτικά και μεταφορικά…

 

 

 

Advertisements
    • GiP
    • 28 Αυγούστου 2012

    ΕΓΚΡΙΝΩ ΚΑΙ ΕΠΑΥΞΑΝΩ !!

    Πολύ με συγκίνησες Κώστα. Τιμάς τον φίλο μου. Και με συγκίνησε επίσης το πόσο αληθινά είναι όσα γράφεις, μα όλα !

    Αλλο να τα λέω εγώ, 25 χρόνια φίλος του και άλλο να τα βλέπω σε κάποιον τρίτο.

    Να είσαι καλά.

    • Γιώργο χαίρομαι που υπάρχουν ακόμα σήμερα τέτοιες φιλίες. Αυτό σας τιμά και τους δυο σας και λέει πολλά για το χαρακτήρα αλλά και την προσωπικότητά σας.

      Την καλημέρα μου.

  1. Οπα και έφτασα στρατηγέ μου! Καλώς σε βρίσκω!

    Νομίζω πως τούτο εδώ το αφιέρωμα στο βιβλίο του φίλου μας Χριστόφορου, αποτελεί μια υπέροχη παρουσίαση του!
    Ήμουν απο τις πρώτες αναγνώστριες των Αγνωστων Διαστάσεων και μέσα απο τον διάδρομο(το πρώτο του αν δεν μ’απατά η μνήμη, διήγημα στο μπλογκ) γνώρισα και τον αγαπημένο μου συγγραφέα Χριστόφορο Παπαχαραλάμπους!
    Ανυπομονώ για την ημέρα της επίσημης παρουσίασής του, την οποία δεν πρόκειται να χάσω με τίποτα στο κόσμο!
    Ζήλεια …ζήλεια είσαι μακριάαααα!χαχαχαχαχχαχα

    • Κάρυ μου χαθήκαμε! Αλλά έτσι είναι το καλοκαίρι, φέρνει κοντά τους ανθρώπους με τον Άνθρωπο που παραμελούμε όλη τη χρονιά και τους γνωστούς τους απομακρύνει λίγο!

      Με το Χριστόφορο προσφάτως γνωριστήκαμε μέσω των ιστολογίων και διαπίστωσα ότι πρόκειται για έναν εξαιρετικό άνθρωπο. Και οι ιστορίες του με κάποιο μαγικό τρόπο με αγγίζουν, νομίζω ότι βγήκαν μέσα από το δικό μου το μυαλό! Και το βιβλίο του ήταν πράγματι πολύ καλό.

      Σε καλημερίζω κι εύχομαι ο Θεός του Ήλιου και της Ιδέας του Φωτός, στον οποίο κάνεις αναφορά στην ανάρτησή σου, να σου φωτίσει το μυαλό και… να ζηλέψεις εσύ. Εγώ μπορεί να πάρω το τραίνο και να έρθω και μετά θα γυρίσω στην ησυχία του σπιτιού μου, παρέα με την αγαπημένη μου πλατεία απέναντι και τα βουνά πιο πέρα, χα, χα, χα… Κι άμα μου τη βαρέσει πετάγομαι και μέχρι το Γοργοπόταμο για κανένα ψητό! Ζήλια, ζήλια, ζήλια εσύ…. 🙂 🙂 🙂

    • ο δείμος του πολίτη
    • 28 Αυγούστου 2012

    Μυθιστόρημα;

    • Και ναι και όχι. Είναι τέσσερις ιστορίες που έχουν τη δομή του μυθιστορήματος αλλά είναι από εκείνες που σε προβληματίζουν περισσότερο παρά σε χαλαρώνουν, τουλάχιστον κατά τη γνώμη μου. Θα έλεγα «Φιλοσοφικό μυθιστόρημα» αν υπάρχει τέτοιος όρος… Εσένα νομίζω πως θα σου αρέσει.

      Την καλημέρα μου Δήμο.

        • ο δείμος του πολίτη
        • 28 Αυγούστου 2012

        Να το αναζητήσω τότε… Χρειάζομαι κάτι λογοτεχνικό τούτες τις μέρες…

  2. O ηλικιωμένος κύριος, με το λευκό μούσι και τα αραιά μαλλιά, κοιτούσε ακίνητος την οθόνη του υπολογιστή του. Δεν τολμούσε να τραβήξει το βλέμμα του, γιατί φοβόταν μήπως η εικόνα του κόκκινου βιβλίου που κυριαρχούσε πάνω από το κείμενο χαθεί ξαφνικά.
    Με βια σχεδόν απέσπασε την ματιά του από την εικόνα του βιβλίου που είχε τον τίτλο «Ο διάδρομος» και ξεκίνησε να διαβάζει το κείμενο που ήταν γραμμένο παρακάτω.
    Όσο διάβαζε τόσο μπερδευόταν. «Μα είναι δυνατόν; σκεφτόταν.
    «Πως γίνεται; Κάτι πολύ ύποπτο συμβαίνει!»
    Καλά το είχε καταλάβει. Υπήρχε λοιπόν! Δεν ήταν της φαντασίας του! Κι ας είχε πάρει το όνομα «Τελευταίος…πάντα». Δεν του έλειπε η δα πρωτοτυπία.
    Όμως το πρόβλημα ήταν ότι δεν θυμόταν ότι ούτε ως Χριστόφορος, αλλά ούτε ως «Τελευταίος …πάντα» να είχε γράψει το κείμενο που αφορούσε το βιβλίο. Δεν υπήρχε όμως αμφιβολία. Ο άνθρωπος που έγραψε τα όσα έγραψε για το βιβλίο, ήταν ο ίδιος άνθρωπος με αυτόν που έγραψε το βιβλίο κι ας μη το θυμόταν τώρα ο ηλικιωμένος κύριος.
    Αν όμως δεν συνέβαινε το παραπάνω, αυτός ο «Τελευταίος …πάντα» είναι επικίνδυνος. Πολύ επικίνδυνος αφού κατάφερε να μπει στο μυαλό του Χριστόφορου – του ηλικιωμένου κύριου με το μούσι – και να κάνει με παράξενο τρόπο μια τομογραφία όχι μόνο του μυαλού του αλλά και του πολυδαίδαλου τρόπου σκέψεώς του.
    Το δύσκολο για τον Χριστόφορο είναι ότι δεν ξέρει αν θα πρέπει να ευχαριστήσει αυτόν τον «Τελευταίο…πάντα» για τα θαυμάσια και απολύτως αληθινά λόγια που έγραψε σχετικά με τον τρόπο σκέψης του και τον πυρήνα γύρω από τον οποίον περιστράφηκαν οι ιστορίες του, ή αν θα πρέπει να ερευνήσει να δει μήπως ο «Τελευταίος…πάντα» είναι ο άλλος του εαυτός.
    Εκείνο δε που κάνει την όλη υπόθεση ακόμη πιο ύποπτη είναι η προειδοποίηση του «Τελευταίου…πάντα». Λέει χωρίς περιστροφές:
    «To συνιστώ ανεπιφύλακτα σε όλα τα ελεύθερα πνεύματα αλλά με μια παρατήρηση. Πριν το πιάσετε στα χέρια σας φροντίστε να έχετε διαθέσιμο χρόνο γιατί θα σας αιχμαλωτίσει. Κυριολεκτικά και μεταφορικά.»
    Αντιλαμβάνεστε την απροκάλυπτη απειλή; Ακόμη και την κυριολεκτική αλλά και την μεταφορική αιχμαλωσία χρησιμοποιεί για την επιτυχία των σκοτεινών του σχεδίων.
    Ο γηραιός κύριος όμως, ο Χριστόφορος, αγνοώντας όλα τα παραπάνω με μεγαλοφροσύνη αλλά και με την ελπίδα ότι δεν θα προκληθεί βλάβη σε κανέναν από όσους συνιστά ο «Τελευταίος…πάντα» να διαβάσουν το βιβλίο και παρ όλες τις απειλές περί αιχμαλωσίας, νοιώθει την ανάγκη να ευχαριστήσει θερμά τον «Τελευταίο…πάντα» για τις τόσο εύστοχες και γενναιόδωρες επισημάνσεις του.
    Ίσως δεν θα έπρεπε αλλά θα το τολμήσει ο Χριστόφορος να ομολογήσει ότι τα όσα διάβασε για το βιβλίο του τον συγκίνησαν μέχρι δακρύων. Ντροπή είναι; Δεν νομίζει.
    Κλείνοντας βέβαια δεν θα πρέπει να ξεχνάμε και το βασικό ερώτημα:
    Είναι ο «Τελευταίος…πάντα» μέσα στο μυαλό του Χριστόφορου κρυμμένος και τον παρακολουθεί μέσα από τις νευρικές απολήξεις της φαιάς ουσίας του;
    Ιδού η απορία!

    • «Αν ο «Τελευταίος… πάντα» είναι μέσα στο μυαλό του Χριστόφορου», χμ… αυτό πρέπει να το αναθέσουμε σε κάποιον ειδικό για το διερευνήσει, αλλά τι είδους ειδικός πρέπει να είναι αυτός για να εξετάσει ζήτημα τέτοιας φύσεως; Μπορεί όμως ο «Τελευταίος… πάντα» να μπαίνει μέσα στο μυαλό των ανθρώπων; Μα βέβαια και μπορεί, αυτό είναι σίγουρο, αλλά οφείλει να υπάρχει μια προϋπόθεση: Το μυαλό των ανθρώπων πρέπει να είναι ανοιχτό, μόνο σε τέτοια μυαλά μπαίνει, στα κλειστά κι εκείνα που έχουν παρωπίδες δεν μπορεί να μπει, είναι αδύνατον! Άρα λοιπόν ο ειδικός πρέπει να εξετάσει το μυαλό του ηλικιωμένου κυρίου με το λευκό μούσι και τα αραιά μαλλιά για να δει αν είναι ανοιχτό ή κλειστό. Αφού το κάνει αυτό μετά πρέπει να μπει και στο μυαλό του «Τελευταίου… πάντα» για να δει αν κι εκείνου το μυαλό είναι στα συγκαλά του έτσι ώστε να μπορεί να καταλαβαίνει τι γίνεται γύρω του όταν μπαίνει σε ανοιχτά μυαλά ή απλώς χαζεύει από εδώ κι από εκεί. Και μετά θα βγάλει το πόρισμα. Αν δηλαδή το κείμενο το έγραψε ο Χριστόφορος που δε θυμόταν αν το είχε γράψει ή ο «Τελευταίος… πάντα» που μπήκε μέσα στο μυαλό του κυρίου με το μούσι ή πάλι ο Χριστόφορος που μπαίνοντας ο «Τελευταίος… πάντα» στο μυαλό του κατάφερε τελικά να μπει εκείνος στο μυαλό του «Τελευταίου… πάντα» μέσα από την καλοστημένη παγίδα των τεσσάρων ιστοριών με το κόκκινο περιτύλιγμα! Μπλεγμένη ιστορία… ο ειδικός πρέπει να είναι πολύ… ειδικός!

      Το σίγουρο είναι πως ο «Τελευταίος… πάντα» επηρεάστηκε πολύ από το βιβλίο κι αυτό φαίνεται στον τρόπο που γράφει αυτή την απάντηση. Θα νόμιζε κανείς πως την έγραψε ο ηλικιωμένος κύριος με το λευκό μούσι και τα αραιά μαλλιά που μπήκε μέσα στο μυαλό του «Τελευταίου… πάντα» γιατί ο «Τελευταίος… πάντα» δε θυμάται αν την έχει γράψει αυτός ή ο Χριστόφορος. Εκείνο που θα ήθελε πάντως να πει στον Χριστόφορο είναι πως οι ιστορίες με το κόκκινο περιτύλιγμα είναι εξαιρετικές και όταν τις διάβαζε νόμιζε ότι τις είχε γράψει ο ίδιος. Ή μήπως ήταν ο ηλικιωμένος κύριος με το λευκό μούσι που τις έγραψε; Δε θυμάται… Ένα ευχαριστώ όμως βγήκε από τα χείλια του «Τελευταίου πάντα» αλλά η φωνή του, όσο κι αν προσπάθησε, έμεινε πίσω από το πληκτρολόγιο, τα πληκτρολόγια άλλωστε δεν ακούν και δε μπορούν να μεταφέρουν αισθήματα! Ή μήπως όχι; Ιδού η απορία… 😉

  3. Είσαι απίθανος! Τέρμα! Πρέπει να γράψουμε κάτι μαζί! Ή μήπως αυτό ήδη γίνεται;

    Και ξέρεις κάτι; Το βιβλίο που έχεις στα χέρια σου έχει λάθη εκδοτικά. Μου είπαν λοιπόν από το Σόθμπυς ότι όποιος έχει σε 20 χρόνια αυτή την παρτίδα των βιβλίων στα χέρια του κάθε αντίτυπο θα αξίζει όσο και το χρέος της Ελλάδας τότε. Αν υπάρχει Ελλάδα!
    Πάντως φίλε μου στην κυριολεξία ακτινογράφησες με ακρίβεια τομογράφου τελευταίας γενιάς τον τρόπο που τοποθετώ τις σκέψεις μου.
    Ή μήπως εγώ είμαι αυτός που το κάνει και νομίζω ότι είσαι εσύ;

    Σε ότι αφορά τον Γιώργο, (GiP) εδώ έχουμε να κάνουμε με κείνο το σπάνιο είδος ανθρώπου που ονομάζουμε ΦΙΛΟ!

    Σε ευχαριστώ πολύ για την μεγάλη σου καρδιά!

    • Χα, χα, χα… Μπορώ να πάρω μια προκαταβολή από τη μελλοντική αξία του βιβλίου σου σήμερα που τρέχω από το πρωί μέχρι το βράδυ για τον άρτο τον επιούσιο κι άρτο δε βλέπω; (Μου τον παίρνει η εφορία γαρ!)

      Χαίρομαι που ‘έπιασα’ τον τρόπο που σκέφτεσαι κι ακόμα περισσότερο για τη φιλία σου με το Γιώργο. Είναι ίσως το πολυτιμότερο πράγμα που έχετε οι δυο σας. Ο Επίκουρος το είχε πει σωστά: Φίλος είναι ένας άλλος εαυτός!

      Εγώ σε ευχαριστώ που άνοιξες τόσο διάπλατα το μυαλό σου και το μοιράστηκες με όλους μας.

      Καλό σου απόγευμα.

  4. Αγόρια με συγχωρείτε εμένα την πεζή Καρυάτιδα αλλά εμείς στο σπίτι μου εκεί πάνω στο βράχο, το συναπάντημα του ασπρογένη ηλικιωμένου κυρίου(χαρίστε μου τέτοια ΚΑΠΗ και στείλτε με στο φεγγάρι) με τον «Τελευταίο …πάντα» το συνοψίζουμε στην εξής φράση:
    Κύλισε ο τέτζερης και βρήκε το καπάκι! Μην ψάχνετε για ειδικό…αυτό είναι που σας λέω εγώ! Κύλησε ο τέτζερης και βρήκε το καπάκι! χαχαχαχαχαχαχαχχαχαχαχαχχαχαα! Σφήνα κυλά και η κατσαρόλα του Τζιπ! χαχαχαχαχαχαχαχχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα!

    • Χα, χα, χα… Κατσαρόλα ο GiP! 🙂 🙂 🙂

      Να είσαι καλά βρε Κάρυ μου με ταίριαξες με το Χριστόφορο, αλλά νομίζω πως τέτοια τιμή δε μου αξίζει. Σε ευχαριστώ πολύ πάντως 😉

      Καλό σου απόγευμα.

  5. Kαλώς σε βρήκα Τελευταίε μου….Πολύ όμορφα παρουσιάζεις το βιβλίο αυτό και με έκανες να θέλω οπωσδήποτε να το διαβάσω.
    Ευχαριστήθηκα πάντως πολύ και τα σχόλιά σας!!!!!!!!!!!!! Απόλαυση!
    Καλό σου βράδυ

    • Άννα να είσαι καλά. Το βιβλίο είναι από εκείνα που έχουν φρου φρου κι αρώματα αλλά μόνο ζουμί! Η προσωπική μου γνώμη είναι ότι πρόκειται για κάτι αξιόλογο που αξίζει να το διαβάσει κανείς γιατί, σε αντίθεση με άλλα βιβλία, μετά το διάβασμα έχεις υλικό για προβληματισμό! Όσο για τα σχόλια, αυτά νομίζω ότι είναι η ουσία των ιστολογίων και όχι οι αναρτήσεις αυτές καθ’ αυτές.

      Καλό σου βράδυ επίσης 🙂

  6. Από τους πλέον αγαπητούς και αξιοσέβαστους της διαδικτυακής γειτονιάς. Το Χαλάνδρι μας έφερε πιο κοντά από χρόνια κι έκτοτε παρακολουθώ μ’ ενδιαφέρον τις πρωτότυπες κι ευαίσθητες μυθ-ιστορίες της ‘Αγνωστης Διάστασης.

    Εύχομαι τα καλύτερα και χαίρομαι που με το χρόνο μια μυστηριώδης (;) κι αόρατη (!) δύναμη -εδώ πάω να σε φτάσω Χριστόφορε!!!- μας φέρνει έναν – έναν να συναντιώμαστε με κοινούς φίλους και γνωστούς!

    Η περιγραφή σου Κώστα αξεπέραστη, γιατί δεν ήταν «στημένη», αλλά ειλικρινής και άμεση!
    Να’σαι και συ καλά!

    • Ευάγγελε όπως και στην πραγματική ζωή έτσι κι εδώ μέσα στον κόσμο των ιστολογίων η ποιότητα ξεχωρίζει. Νομίζω κι εγώ ότι η διαδικτυακή παρουσία του Χριστόφορου είναι ξεχωριστή.

      Όσα έγραψα πάντως για το βιβλίο και τις ιστορίες του Χριστόφορου είναι απλώς όσα ένιωσα και τίποτα παραπάνω. Ούτε τον ξέρω ούτε με ξέρει κι ούτε έχω να αποκομίσω κάτι. Θα ήθελα πάντως να γνωριστώ με ορισμένους από τους ανθρώπους των ιστολογίων, ο κοινός μας γνωστός δε αποτελεί μια από τις πρώτες μου επιθυμίες.

      Καλό σου βράδυ.

  7. Θα πρέπει χωρίς καμιά διάθεση μετριοφροσύνης να πω στον «Τελευταίο» πως για την απάντηση που δίνει στην Κάρυ σχετικά με το ταίριασμα που μας έκανε εκείνη, (Τελευταίος+Χριστόφορος), η τιμή είναι όλη δική μου.
    Και δεν έχει να κάνει αυτό με Αγγλο-Σαξονική ευγένεια αλλά με Αφρικάνικο ακατέργαστο συναίσθημα που και λέοντες εξημερώνει!
    Καλό και δροσερό βραδάκι!

    • Τώρα αν πω πάλι ποιος έχει γράψει το παραπάνω σχόλιο, ο Χριστόφορος ή ο Τελευταίος που μπήκε στο κεφάλι του Χριστόφορου και μπλα… μπλα… μπλα… θα γίνω κουραστικός ε; Η τιμή πάντως είναι και δική μου για να μην πω πρωτίστως δική μου 🙂

      Καλό βράδυ σε όλους.

  8. Επίτρεψέ μου όμως Τελευταίε πριν κλείσεις για βράδυ να ευχαριστήσω τον Ευάγγελο τον…… μυστηριώδη φίλο για τα πολύ καλά του λόγια αλλά και όλες και όλους που ήρθαν να σε δουν εδώ.
    Ο γηραιός κύριος με τα λευκά γένια εύχεται καληνύχτα.

    • 🙂

  9. Καλημέρα στην όμορφη παρέα…μας! 😉
    Το μόνο που έχω να πω ή μάλλον να προτείνω είναι:
    Παρακαλώ τον Χριστόφορο να οργανώσει μια μπλογκοσυνάντηση με ευκαιρία την κυκλοφορία του βιβλίου του σε κάποιο γνωστό του βιβλιοπωλείο, (για να μπορούμε και να τα αγοράσουμε!)…
    Τι πιο υπέροχο να συναντηθούμε όλοι εμείς και με ταμπελάκια: Τελευταίος, Καρυάτιδα, Δείμος του Π. Ευάγγελος, κλπ κλπ !…για να ανα-γνωριστούμε!!! 😉

    ΑΦιλιά από την μαμ-μάγισσα! 🙂

    • Α, κάτι δεν πάει καλά εδώ. Άφησα απάντηση στο σχόλιό σου νωρίτερα αλλά τώρα δεν τη βλέπω. Ύποπτος δάκτυλος έχει παρεισφρήσει εδώ μέσα, χμ… πρέπει να το ψάξω, χα, χα, χα….

      Η ιδέα σου είναι πολύ καλή, καλή μου μαμ-μάγισσα, αλλά για εμένα είναι λίγο δύσκολο να έρθω στην Αθήνα. Βέβαια, αν διοργανώσει κάτι τέτοιο ο Χριστόφορος θα εκτιμήσω τις περιστάσεις και αναλόγως θα πράξω. Πάντως να ξέρετε ότι θέλω να σας γνωρίσω όλους σας με την πρώτη ευκαιρία, ποιος δε θα ήθελε άλλωστε να βρεθεί με τόσο αξιόλογους ανθρώπους.

      Την καλησπέρα μου κι αυτή τη φορά ελπίζω να δημοσιευτεί το σχόλιό μου 😉

  10. Μου άρεσε πολύ η παρουσίαση που έκανες του βιβλίου, κι ακόμα πιο πολύ το σχόλιο του συγγραφέα. Πανέξυπνο και γεμάτο δημιουργική πνοή. Και βέβαια ένας άνθρωπος που γράφει βιβλία και σχόλια αυτού του επιπέδου μόνο «ηλικιωμένος» δεν πρέπει να θεωρείται.

    • Φίλε μου Θωμά, το σχόλιο του Χριστόφορου είναι μια πολύ καλή γεύση από το περιεχόμενο του βιβλίου. Κάπως έτσι είναι γραμμένο οφείλω να ομολογήσω. Όσο για την ηλικία, σίγουρα ο Χριστόφορος δεν είναι «ηλικιωμένος», το έχει ξεπεράσει αυτό, τώρα βρίσκεται στο στάδιο του δεινοσαύρου, χα, χα, χα… 😉

      Την καλησπέρα μου Θωμά.

  11. Τελευταίε έχεις εξαιρετικά γενναιόδωρη παρέα και αυτό κάτι λέει για σένα. Η ιδέα της Άιναφετς μου αρέσει. Είναι πρωτότυπη. Θα δω πως θα το κάνω! Δεν εξαρτώνται όλα από μενα δυστυχώς!
    Ο Θωμάς ο άπιστος που δεν πιστεύει ότι μου αρέσει που είναι άπιστος. «Ευλογημένοι εισίν οι άπιστοι εν τω κόσμω τούτω» …είπε ο Χριστο…φορος!

    • Όλοι οι άνθρωποι της παρέας είναι μεγαλόψυχοι και με έχουν αποδεχτεί ως μέλος και διαδικτυακό συνοδοιπόρο.

      Αν καταφέρεις και διοργανώσεις τέτοια συνάντηση θα κάνω ότι καλύτερο μπορώ για να παρευρεθώ, αλλά όπως καταλαβαίνεις είναι λιγάκι δύσκολο για να έρθω στην Αθήνα. Οψόμεθα όμως 😉

      Ο Θωμάς είναι Δάσκαλος Χριστόφορε. Το «Δ» δεν το έγραψα τυχαία όπως το έγραψα, αλλά δε λέω περισσότερα γιατί θα με μαλώσει. Κάνε μια βόλτα από το ιστολόγιό του και δες και τις παλιότερες αναρτήσεις του αν έχεις χρόνο. Το μόνο σίγουρο είναι ότι δε θα χάσεις. Θα συνιστούσα πάντως να ξεκινήσεις από εδώ.

      Την καλησπέρα μου.

  12. Σου στέλνω χαιρετισμούς από ….άλλο καράβι που προσπαθώ σιγά- σιγά και ΜΟΝΟΣ εγώ ο ηλικιωμένος να φτιάξω και μου αρέσει που το κάνω. Νομίζω θα τα καταφέρω αλλά με υπομονή!
    Καλό σου μήνα Κώστα Θερμογιάννη και ουχί Θερμιδογιάννη! χα χα χα
    Κοίτα όμως θα κλέψω και κάτι από το στυλ σου στην τοποθέτηση, αν μου το επιτρέψεις. Αν ποτέ βρεις τον χρόνο κάνε μου μια επίσκεψη να δω. Μου έκανε ο Γιώργος προχθές.

    • Χριστόφορε, είμαι εκτός των τειχών και θα επιστρέψω σε κάνα δυο μέρες, οπότε τότε θα μπορέσω να δω το νέο σου ‘σπίτι’. Το είδα από το κινητό μου, από όπου και σου απαντάω, αλλά δυστυχώς δεν μπορώ να το δω καλά.

      Καλή αρχή πάντως και καλό κουράγιο!

      Γέλασα με το θερμιδογιάννη!

      Καλό απόγευμα.

  13. Τώρα αρχίζω να γνωρίζω το Χριστόφορο μέσα από το blog του.
    Αμέσως διακρίνεις πως πρόκειται για ξεχωριστό άνθρωπο.
    Βλέπεις το διαδίκτυο όσο και αν κατηγορείται σου προσφέρει την ευκαιρία να γνωρίσεις σπάνιους ανθρώπους.
    Για σένα συγχαρητήρια για το εγκώμιο που έπλεξες στο έργο του φίλου σου.
    Αν έχει τέτοιους φίλους ο καθένας μας δεν φοβάται τίποτε.
    Μετά από όσα έγραψες δεν υπάρχει άνθρωπος που σε διάβασε και που δεν θα φροντίσει να πάρει το βιβλίο.
    Να είσαι πάντα καλά γιατί οι άνθρωποι έχουν ανάγκη από φίλους σαν εσένα.

    • Φλωρά, πράγματι πρόκειται για εξαιρετικό άνθρωπο, o οποίος με τον τρόπο που εκφράζεται αποκαλύπτει τον ξεχωριστό χαρακτήρα του.

      Με τον Χριστόφορο δεν έχουμε γνωριστεί αλλά κάποτε θα γίνει κι αυτό! Κι αν γίνουμε και φίλοι θα ήταν ευχής έργο 🙂

      Σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Την καλημέρα μου και καλή Κυριακή.

    • ria
    • 2 Σεπτεμβρίου 2012

    θα το διαβάσω και μετά θα εκφράσω άποψη…

    Εδώ και μερικές μέρες, ο μπλόγγερ δε βάζει τις αναρτήσεις μου. Δεν ξέρω τι λάθος ρυθμίσεις έχω κάνει, όμως είμαι εδώ, σας παρακολουθώ και από αναρτήσεις, κάνω. Το θέμα είναι πως έβαλα να ελέγξουν το μπλογκ, έκαναν κάποιες αλλαγές και το πολύ μέχρι τις 25 Σεπτεμβρίου ελπίζω να έχω αποτελέσματα. Δεν είμαι διακοπές, απλά, ας μην πω τι κάνει ο μπλόγγερ… καλή Κυριακή και καλό μήνα!

    • Ria, λες να έπεσες θύμα συνωμοσίας; Χα, χα, χα… 😉

      Την καλημέρα μου κι ελπίζω το πρόβλημα να λυθεί το συντομότερο δυνατό!

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: