Η κοκκινοσκουφίτσα.

Η εικόνα είναι από το flickr του χρήστη Profesor chicas

Ή αλλιώς “Παραμύθια της Χαλιμάς”!

Για κάθε ενέργεια σε τούτο τον κόσμο, για κάθε πράξη και για κάθε απόφαση, υπάρχουν ορισμένα πράγματα που είναι δεδομένα, καθορισμένα και γνωστά a priori. Και μόνο λαμβάνοντάς τα υπόψη προχωρούμε στη λήψη των αποφάσεων και κατόπιν στις πράξεις.

Εκτός κι αν κάνω λάθος…

Αλλά πάλι, δεν είναι δυνατόν τα καλύτερα μυαλά της Ευρώπης να έχουν κάνει λάθος κατά τη δημιουργία του Ευρώ…

Όμως, ας μας εξηγήσει κάποιος, πως και με ποια κριτήρια ελήφθη η απόφαση οι αδύναμες χώρες του νότου της Ευρώπης να προχωρήσουν στη συμμαχία με ένα κοινό νόμισμα με τους ισχυρούς του βορρά; Δεν ήταν ηλίου φαεινότερο πως κάποια στιγμή αυτή η φούσκα θα σκάσει; Αφού δεν είναι δυνατόν να συμπορεύονται οικονομίες ολυμπιακών δυνατοτήτων με οικονομίες που στηρίζονται σε δανεικά!

Πως είναι δυνατόν ο βορράς να συμπλεύσει με το νότο; Εδώ υπάρχουν παραδείγματα εντός μιας χώρας με τέτοια προβλήματα, τρανότερο παράδειγμα αυτό της Ιταλίας.

Πως είναι δυνατόν τα ιδανικά του Γερμανού να γίνουν ιδανικά του Έλληνα ή του Πορτογάλου ή του Ιταλού και τα ιδανικά του Έλληνα ή του Πορτογάλου ή του Ισπανού να γίνουν ιδανικά του Γερμανού ή του Φιλανδού; Άλλος ο τρόπος ζωής του ένα λαού κι άλλος του άλλου. Όσο ισχυρό πράγμα κι αν είναι η οικονομία, ποτέ ο Έλληνας δε θα αφήσει το τσίπουρο που πίνει ούτε ο Γερμανός τη μπύρα. Γιατί λοιπόν πρέπει αυτά τα πράγματα να μπουν υπό την ίδια σκέπη, από τη στιγμή μάλιστα που η οικονομική ένωση αργά ή γρήγορα θα το επέβαλε αυτό; Κι αν τα μυαλά που το σκέφτηκαν αυτό είχαν ως πρότυπο τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, ίσως να ξέχασαν ότι εκεί δεν υπήρχαν ρίζες, δεν υπήρχε ιστορία αλλά και ιδιαιτερότητα όπως συμβαίνει με τους λαούς της Ευρώπης, αντιθέτως, ο κάθε ένας άνθρωπος ξεχωριστά αποτέλεσε ένα δομικό κρίκο για να σχηματιστεί ο αμερικανικός πολιτισμός έτσι όπως τον ξέρουμε σήμερα. Στην Ευρώπη αυτό δεν μπορεί να γίνει, όσο πίεση κι αν ασκηθεί, οικονομική ή άλλου είδους. Πως λοιπόν με τέτοια ετερομορφία θα μπορούσε ποτέ να σταθεί όρθια η Ευρωζώνη;

Ίσως αυτό το δομικό πρόβλημα να έχει αρχίσει να γίνεται κατανοητό πια από τους ηγέτες της Ευρώπης, τουλάχιστον αυτό θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς βλέποντας τις εξελίξεις στο οικονομικό επίπεδο της Ευρωζώνης, τις διαρκείς, απανωτές κι έκτακτες συσκέψεις του EuroGroup αλλά και την προσπάθεια θωράκισης του τραπεζικού συστήματος όλων των χωρών, που κατά τη γνώμη μου σκοπό έχει να αποσβέσει τον κραδασμό που θα επέρθει όταν (κι αν) το Ευρώ αποτελέσει παρελθόν. Προκύπτει όμως ένα μεγάλο ζήτημα. Όλα τα μέλη της ζώνης του Ευρώ είναι διστακτικά ως προς το ποιος θα είναι εκείνος που θα σύρει πρώτος το χορό των αποχωρήσεων. Κανείς δε θέλει να φορτωθεί μια τέτοια ευθύνη, ούτε ως χώρα αλλά ούτε και ως πρόσωπο, μιλώντας πάντα για τους αρχηγούς των κρατών. Κι όσο αυτή η κρίσιμη, αλλά απαραίτητη και θεμιτή απόφαση, τουλάχιστον κατά την άποψή πολλών διεθνών οικονομικών παραγόντων αλλά κι ενός αξιοσέβαστου πια μέρους των πολιτών της Ε.Ε., παραπέμπετε στο μέλλον, τόσο οι λαοί θα υποφέρουν. Μακροπρόθεσμα, δε θα ήταν υπερβολή να ισχυριστούμε πως ακόμα και οι ευνοημένοι αυτής της κατάστασης, όπως οι Γερμανοί για παράδειγμα, θα δεχτούν ένα ισχυρότατο πλήγμα μιας και οι οικονομίες τους δε θα μπορούν πια να συντηρήσουν τις τόσο δαπανηρές υποδομές που έχουν δημιουργήσει, εργοστάσια, ερευνητικά κέντρα κλπ., καθόσον οι αγορές που θα είναι ικανές να απορροφήσουν τα προϊόντα, τις υπηρεσίες και την τεχνολογία τους θα είναι ελάχιστες. Ενδεχομένως λοιπόν, οι ίδιοι οι λαοί θα πρέπει να είναι εκείνοι που θα ξεκινήσουν τις διαδικασίες για το ξεκαθάρισμα του τοπίου. Είτε θα πρέπει να περάσει το Ευρώ στην ιστορία είτε η ιστορία του Ευρώ θα πρέπει να αλλάξει προς όφελος των πολιτών της Ευρώπης. Κάθε άλλος δρόμος είναι παρανοϊκός και αδιέξοδος. Όλα τα άλλα είναι παραμύθια κι όσο καλογραμμένα κι αν είναι αυτά, ακόμα κι αν η κοκκινοσκουφίτσα είναι η Μόνικα Μπελούτσι, κάποτε τελειώνουν…

 

 

Advertisements
    • GiP
    • 20 Αυγούστου 2012

    Πολύ καλό κείμενο. Συμφωνώ. με μοναδική επιφύλαξη το ότι αν διαλυθεί η Ευρώπη, αργά ή γρήγορα, οι άνεμοι του πολέμου θα φυσήξουν πάνω από την γηραιά Ήπειρο.
    Διότι τότε θα αρχίσει η μάχη για την ηγεμονία, την κατάκτηση ζωτικού χώρου, την κυριαρχία. Οι πλούσιες χώρες που είναι και ισχυρες (Αγγλία, Γαλλία, Γερμανία) θα φερουν πάλι στην επιφάνεια σχέδια που τώρα βρίσκονται (εν πολλοίς αν όχι εντελώς) κλειδωμένα σε συρτάρια. Οι φτωχές χώρες θα συρθουν σε συμμαχίες με την μία ή την άλλη πλευρά.
    Και σε λίγο… τι είχες Γιάννη, τι είχα πάντα…

    Κι αν δεν τα προλάβουμε εμείς Κώστα, σε αυτό το ζοφερό μέλλον φοβάμαι πως θα ζήσουν τα παιδιά μας αν διαλυθεί η Ευρώπη. Και κάποτε στην Ιστορία θα διδάσκονται για τα περιέργως πολλά χρόνια που ακολούθησαν τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, που κι αυτά όμως κάποια στιγμή τέλειωσαν.

    Ανθρώπινη μοίρα ; Μπορεί, δεν το ξέρω. Σκέψεις κάνω. Ίσως κάποιος να μπορούσε ακόμα και να πει με κυνισμό ότι η Ευρώπη πάει κατά διαβόλου γιατί επέβαλε με το ζόρι μία τεχνητή ειρήνη και ευμάρεια στα κράτη μέλη της.Έπεσαν στην παγίδα των Ηνωμένων Πολιτειών που πάντα φοβόντουσαν μία ισχυρή Ευρώπη, την πάτησαν. Θυμάσαι τις αφόρητες πιέσεις των ΗΠΑ να ανοίξει η Ευρωπαϊκή Ένωση και στις τέως Ανατολικές χώρες ; Τι δουλειά είχαν οι άδυνατες χώρες της Βαλτικής που και τώρα με τα χάλια μας είμαστε καλύτεροι ;

    Γίναμε πολλοί, ένα ετερογενές μείγμα που πλέον δεν μαζεύεται και δεν ελέγχεται. Εμείς είχαμε κοινές ρίζες με την Ευρώπη, εμεις την φωτοδοτήσαμε. Δεν είμαστε Ευρώπη, ένα μπασταρδεμένο είγμα Ευρώπης και Ανατολής είμαστε. Αλλά είχαμε θέση σε μια άκρη. Πολιτιστικά και ιστορικά. Οικονομικά, ίσως ήταν λάθος τους που μας δέχθηκαν και εμάς.

    Καλή σου εβδομάδα.

    • Φίλε Γιώργο, ο Λιαντίνης είχε μιλήσει για την ορμή προς το θάνατο. Κάθε τι στο σύμπαν έχει μια αρχή, μια γένεση και καταλήγει στο θάνατο, στο τέλος (το τέλος μπορούμε να το εκλάβουμε ως “η εκπλήρωση του σκοπού” κι έτσι δεν είναι κατ’ ανάγκη κάτι κακό). Όλα λοιπόν τα πράγματα έχουν μια τάση από τη στιγμή της δημιουργίας τους να οδεύουν προς την ανυπαρξία. Ο άνθρωπος έχει τη γνωστική συνείδηση του θανάτου, αντιλαμβάνεται δηλαδή ως σύλληψη και ιδέα το τέλος, ήταν η φωτιά, το δώρο του Προμηθέα στον άνθρωπο ή αν προτιμάς το μήλο της Εύας. Θα μου πεις τώρα γιατί τα λέω όλα αυτά; Απλούστατα γιατί αυτή η ορμή προς το θάνατο έχει βαθιές τις ρίζες μέσα στον άνθρωπο και τον οδηγεί να παίρνει παράλογες αποφάσεις με μεγαλύτερη αυτή της έναρξης ενός πολέμου. Η ματαιοδοξία αλλά και η γνώση της θνητότητάς μας έχει οδηγήσει, κατά τη γνώμη μου, την ανθρωπότητα στην έναρξη πολέμων που το μόνο που καταφέρνουν είναι να σκορπίσουν τη δυστυχία. Κι ετούτο το πράγμα δεν πρόκειται να εκλείψει ποτέ, πάντα η ιστορία θα γράφει για πολέμους και για το πολύτιμο αίμα των ανώνυμων θυμάτων που πότισε τις ασήμαντες επιδιώξεις κάποιων επωνύμων με διαταραγμένο νοητικό σύστημα. Και πάντα εις το όνομα κάποιων «ιδανικών». Νομίζω κι εγώ και συμφωνούμε σ’ αυτό, πως κάποια στιγμή στο γεωγραφικό χώρο της Ευρώπης θα ακουστούν πάλι τα τύμπανα του πολέμου. Κι αυτό θα είναι μια αμιγώς πολιτική απόφαση η οποία θα ληφθεί με γνώμονα όχι το συμφέρον του ανθρώπου αλλά το συμφέρον της οικονομίας. Πολλά προβλήματα θα λυθούν μονομιάς ενώ ταυτόχρονα θα αρχίσει μετά το πέρας του πολέμου η οικονομική ανάκαμψη. Το Ευρώ και η Ευρωζώνη είναι ένα καλό αντιστάθμισμα απέναντι σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, αλλά θα εξακολουθήσει να υπάρχει μόνο όσο εξυπηρετούνται τα συμφέροντα των μεγάλων. Μετά τα πράγματα είτε θα οδηγηθούν σε πόλεμο, όπως συμπεραίνεις κι εσύ, είτε σε έντονες κοινωνικές αναταράξεις με ανεξέλεγκτα αποτελέσματα. Το μόνο που εύχομαι, και το λέω ειλικρινά, είναι να περάσουν τη ζωή τους τα παιδιά μου χωρίς να χρειαστεί να ακούσουν ποτέ τις σειρήνες του πολέμου, ακόμα κι αν πρέπει να ζήσουν σε τεχνητούς οικονομικούς παραδείσους όπως αυτούς που ζήσαμε εμείς μέχρι σήμερα…

      Αρκετά όμως, είπα να ελαφρύνω την ατμόσφαιρα με την εκπληκτική φωτογραφία της κας Μπελούτσι, την οποία Γιώργο μου άφησες εντελώς ασχολίαστη 🙂

      Την καλημέρα μου και καλή εβδομάδα.

  1. Τώρα που ξέσπασε η κρίση, τα βλέπουμε και τα ξανασκεφτόμαστε όλα σχετικά με την Ε.Ε., Κώστα. Μπαίνοντας, οι όροι ήταν γνωστοί, όπως κι οι εγγενείς αδυναμίες της χώρας. Δεν κάναμε απολύτως τίποτε ως κράτος σε επίπεδο πολιτικών για να προσεγγίσουμε έστω τους όρους που τέθηκαν τότε. Τουναντίον, αν κάποιος επιχειρούσε να θίξει κατ’ ελάχιστο κάτι από τα στραβά και τ’ ανάποδα που εδώ και δυο χρόνια όλοι ανακαλύπτουμε και κάνουμε -τι υποκρισία!- τους έκπληκτους ή τους ξαφνιασμένους, πέταν όλοι να τον κατασπαράξουν.
    Σίγουρα ο γυαλός δεν ήταν ίσος, αλλά κι εμείς θεόστραβα τον αρμανίσαμε ή για να προσαρμοστώ και στο θέμα της φωτογραφίας σου, αν και ξέραμε ότι ο λύκος κρύβεται και καραδοκεί στο δάσος, δεν επιχειρήσαμε καν να τον αποφύγουμε, αλλά αντίθετα, ενθουσιώδεις κι απερίσκεπτοι χαζεύοντας το «δάσος» -όπως καλή ώρα την φωτογραφία-, βρεθήκαμε ανυποψίαστοι στο ορθάνοιχτο στόμα του.

    • Ευάγγελε, έπιασες ακριβώς την καρδιά όλων όσων ήθελα να θίξω. Γι’ αυτό επέλεξα κι αυτή τη φωτογραφία, θέλοντας να τονίσω ότι όλοι βλέπαμε έκθαμβοι αυτό που ανοιγόταν μπροστά μας, την νομισματική ενοποίηση, τρίβοντας τα χέρια μας με το γνωστό ελληνικό «πονηρό» μας σκεπτικό, αγνοώντας και τις υποχρεώσεις μας αλλά πολύ δε περισσότερο το δρόμο που έπρεπε να καλύψουμε και δεν τον καλύψαμε ποτέ και νομίζω πως ουδέποτε πρόκειται να τον καλύψουμε.

      Πράγματι, ουδείς από εμάς είχε αντιληφθεί τις εγγενείς αδυναμίες του συστήματος, τουλάχιστον όχι εγώ. Τώρα διαφαίνεται ξεκάθαρα το γεγονός ότι η μεγάλη διαφορά δυναμικότητας των οικονομιών του βορά σε σχέση με το νότο έπρεπε αφενός να ληφθεί σοβαρά υπόψη κατά το σχεδιασμό της ζώνης του Ευρώ κι αφετέρου να προβλεφθεί ο κίνδυνος που υπάρχει σήμερα για τη διάσπασή της και να έχουν ληφθεί μέτρα αντιμετώπισης, κάτι που σήμερα δεν υπάρχει. Το μοναδικό πράγμα που μπορεί να εξισορροπήσει την κατάσταση είναι το πολιτικό ανάστημα των ηγετών της Ευρωζώνης, αλλά από ότι φαίνεται είναι κάτω του μετρίου. Ας ελπίσουμε μόνο να μη ζήσουμε άσχημες (κι ανεξέλεγκτες) καταστάσεις.

      Την καλημέρα μου.

    • GiP
    • 20 Αυγούστου 2012

    Κώστα,

    Να ανεχθώ τις διαφορετικές απόψεις σου, όπου διαφέρουμε, η πολυφωνία θεμιτή. Αλλά να μου μοστράρεις την Μόνικα και να μου ζητάς να σχολιάσω ?

    Εμένα ; Τον ΕΝΑ και ΜΟΝΑΔΙΚΟ θαυμαστή της ; Απέκτησα και αντίζηλο τώρα ; Ε όχι, σε όλα υπάρχουν όρια !! Όλα ίσωμα; Αυτό δεν το ανέχομαι !!

    Διάλλεξε όπλο !

    Ο νικητής θα παραλάβει την Μόνικα together με την Αντζελίνα (μία είναι η Αντζελίνα !) . Το τι θα τις κάνω αν νικήσω άλλο θέμα, λεπτομέρειες, δεν με απασχολούν αυτή τη στιγμή !
    Είναι αυτό που λένε «και καλά να μας πει όχι… αν όμως μας πει ναι, τι κάνουμε ;»
    Και για να μη νομίζεις ότι θα φοβηθώ τα κιλά σου, σε πρειδοποιώ ότι είμαι 121 ! Αρα να μοναχήσουμε τρέχοντας αποκλείεται ! Μέχρι την κουζίνα ή το μπάνιο πάω και ξεκουράζομαι μετά δέκα λεπτά ! χαχαχα
    Ή είμαστε τα μεγάλα σαυροειδή που λένε και τα εγγόνια του Άκη, ή δεν είμαστε !!

    Για να γελάσεις, μου τα έλεγε χθες :

    Παίζουν τα εγγόνια του Ακη με κάτι πλαστικούς δεινόσαυρους, μεγάλη μανία. Το έχουν γεμίσει το σπίτι ! Τους κάνει μάθημα ποαίζοντας, λεγοντας τους ότι οι δεινόσαυροι ήταν πελώρια ερπετά, όπως και τα φίδια και οι σαύρες, ενω άνθρωποι, σκυλιά, γατιά κ.λ.π. ειναι Θηλαστικά.
    Και έρχεται η ώρα της πρακτικ΄ς εξάσκησης :
    Το σκυλι μας τι είναι ;
    – Θηλαστικό !
    Ο παππούς σας τι είναι ;
    – Θηλαστικό.
    Η γιαγιά σας ;
    – Θηλαστικό.
    Ο φίλος μου ο Γιώργος ο Παυλίδης ;
    – Ερπετό !!

    χαχαχα

    • Γιώργο, στα κιλά με περνάς κατά 8 ή 9. Εγώ είμαι 112, όσα ακριβώς αρέσουν στη Μόνικα, μου το είχε εμπιστευτεί προχτές από το τηλέφωνο, χα, χα, χα… 🙂 Άρα, είσαι έξω από τις προτιμήσεις της οπότε η μονομαχία περισσεύει 🙂 🙂 🙂 Έχω ήδη κερδίσει! Η Αντζελίνα χάρισμά σου, από τότε που χωρίσαμε δεν με ενδιαφέρει πια, αχα, χα, χα…

      Α, ρε Γιώργο, τα όνειρα είναι ωραίο πράγμα, ακόμα και σε χαλεπούς καιρούς σαν αυτούς που ζούμε…

      Ωραίος ο Χριστόφορος και οι δεινόσαυροί του. Βρε μπας κι έχει ξεμείνει από τότε; 🙂 🙂 🙂

      Υ.Γ. Να δεις την ταινία L’ appartement – Διαμέρισμα στο Κέντρο της Πόλης ελληνιστί, όπου σε μια σκηνή χορεύει υπέροχα, απλώς υπέροχα. Δες την εδώ.

    • gip
    • 20 Αυγούστου 2012

    Χαχαχα ! Καλά και εγώ κάνω ρελάνς με Megan Fox και Beyoncee !

    Πολύ καλό το βιντεοκλιπάκι με τη Μόνικα. Με τον πραγματικό της άνδρα χορεύει, ίσως και να τα φτιάξανε σε αυτή τη ταινία, δεν ξέρω…

    • Καλές είναι και οι δυο τους, αλλά σαν τη Μόνικα καμιά… 😉

      Έχω βγάλει ένα παλιό δίκαννο του παππού μου και το λαδώνω, καλού κακού δεν ξέρεις καμιά φορά, μπορεί να δώ ξαφνικά κανένα δεινόσαυρο στο διάβα μου να μου ζητάει εξηγήσεις για τη Μόνικα, χα, χα, χα!!!

  2. Καλησπέρα Κώστα, έχεις δίκιο. Mη ξεχνάμε βέβαια ότι όλα έγιναν κ γίνονται με τη συνεργασία των τοπικών πολιτικάντηδων. Μα όμως και η συγκεκριμένη πολιτική που ακολουθείτε, φαινόταν εξ αρχής κ σε κάποιον μη ειδικό, πως θα ήταν αποτυχημένη.

    Τις προηγούμενες μέρες φιλοξενήθηκα σε ένα σπίτι δίπλα στη θάλασσα, όπου ακριβώς δίπλα μας παραθέριζαν Ιταλοί. Κάναμε πολύ καλή παρέα, κάποιοι μένουν μόνιμα Ρώμη,άλλοι σε ορεινές περιοχές.
    Είχε εξαιρετικό ενδιαφέρον η ανταλλαγή απόψεων, σε διαβεβαιώνω πως υποστήριζαν ότι έγραψες. Ήταν οργισμένοι με τη Μέρκελ, μας έλεγαν πόσο αντιπαθούν τους Γερμανούς στην Ιταλία και ότι καλώς ή κακώς σίγουρα το ευρώ είναι θέμα χρόνου να καταστραφεί.
    Μα τόνιζαν ακριβώς αυτή τη διαφορετική κουλτούρα και νοοτροπία ζωής.
    Και στην Ιταλία τα πράγματα είναι πια δύσκολα. Είναι πολύ όμορφο να βλέπεις ανθρώπους που προτιμούν κάθε χρόνο (!) να έρχονται στην Ελλάδα για τις διακοπές τους, μας εξήγησαν τους λόγους, έκριναν τα κακά που βλέπουν εδώ, μα και μας λέγανε τα θετικά, πως αγαπούν την Ελλάδα και τους ανθρώπους εδώ. Έπειτα βέβαια να συζητούν τα αρνητικά της δικής τους χώρας δίχως ωραιοποιήσεις. Υπέροχη η επικοινωνία μας, κέρδος η ανταλλαγή απόψεων.Καλή εβδομάδα.

    • Μαίρη, τα προβλήματα του νότου είναι λίγο πολύ κοινά και ίδια. Μπορεί το οικονομικό στοιχείο να υπερτερεί έναντι των άλλων εκφάνσεων της ζωής/πολιτικής/κουλτούρας κλπ., αλλά δεν μπορεί να υποκαταστήσει ούτε τα έθιμα ούτε και τον τρόπο ζωής. Κι αυτό έχει αρχίσει να διαφαίνεται έντονα τον τελευταίο καιρό κι εκεί νομίζω πως είναι το κέντρο από το οποίο θα αρχίσουν οι εξελίξεις, αν βεβαίως αυτές αρχίσουν.

      Προσωπικά δεν είχα αντιληφθεί το μέγεθος των διαφορών εντός της Ευρωζώνης ή για να το θέσω καλύτερα το μέγεθος των προβλημάτων που θα ανέκυπταν από τις διαφορές αυτές, μέχρι προσφάτως. Ελπίζω η διαφορετικότητα των λαών της Ευρώπης να είναι και η δύναμή της και να μην ισοπεδωθούν όλα κάτω από το πέλμα της οικονομικής ένωσης ή εξαθλίωσης τώρα πια.

      Την καλημέρα μου.

  3. Οι συνθήκες που προκάλεσαν τους δυο προηγούμενους παγκόσμιους πολέμους δεν υφίστανται πλέον στην σημερινή Ευρώπη όταν ουσιαστικά δεν υπάρχουν πλέον σύνορα και οι έντονοι εθνικισμοί του παρελθόντος, και γι΄αυτό δεν πιστεύω πως υπάρχει στο άμεσο μέλλον ΄τέτοιος ορατός κίνδυνος.
    Αυτό που πιθανολογώ είναι πως επειδή η οικονομία έχει απόλυτη ανάγκη το χρήμα να κυκλοφορεί , οι πλούσιες χώρες του Βορά θα αναγκαστούν στο τέλος, αν θέλουν να διατηρήσουν το σημερινό επίπεδο βιομηχανικής παραγωγής, να χρηματοδοτήσουν τον Νότο που αποτελεί και βασικό αγοραστή των προϊόντων τους.

    • Αθεόφοβε, το σκεπτικό σου δεν απέχει πολύ από την πραγματικότητα, αλλά ας μην ξεχνάμε πως ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα ξεκαθάριζε πολλές δυσεπίλυτες σήμερα καταστάσεις και θα έθετε τις βάσεις για μια επανεκκίνηση της οικονομίας σε παγκόσμιο μάλιστα επίπεδο. Μπορεί να είναι απευκταίο από όλους μας κάτι τέτοιο, αλλά ας μην το αποκλείουμε κι ας έχουμε τα μάτια μας ανοιχτά! Τουλάχιστον ας φροντίσουμε, ο καθένας με τις ενέργειές του, να το απομακρύνουμε ως σενάριο από τα κέντρα λήψης αποφάσεων.

      Όσο για τη χρηματοδότηση του νότου από το βορά, μα ουσιαστικά αυτό δε γινόταν μέχρι σήμερα και απέτυχε; Κάτι άλλο πρέπει να γίνει κατά τη γνώμη μου κι αυτό δεν μπορεί να είναι τίποτα παραπάνω από τη συνειδητοποίηση εκ μέρους όλων μας ότι τίποτα δεν είναι εύκολο, τίποτα δεν είναι δωρεάν και τίποτα δεν μπορεί να αποκτηθεί χωρίς δουλειά. Μαγικές λύσεις δεν υπάρχουν. Κι επιτέλους πρέπει να το πάρουμε απόφαση πως είναι άλλο πράγμα να το παίζουμε έξυπνοι κι άλλο να είμαστε έξυπνοι. Τώρα θεωρώ πως είναι η καλύτερη ευκαιρία να ξεκαθαρίσει η ήρα από το σιτάρι και να μπουν τα πράγματα σε μια σωστή σειρά. Κι αυτό δε θα το κάνουν οι πολιτικοί μας, μόνοι μας πρέπει να το κάνουμε, ο καθένας όπως μπορεί.

      Την καλημέρα μου και καλή εβδομάδα.

  4. Φίλε Κώστα, ΕΓΩ (κεφαλαία και τονισμένα λόγω παλαιολιθικής προέλευσής μου) συμφωνώ απόλυτα μαζί σου. Όχι μόνο συμφωνώ αλλά το εύχομαι κιόλας στην κατάσταση που βρισκόμαστε σήμερα. (εννοώ την έξοδο από το Ευρώ).
    Θα φωνάξει το «Ερπετόν ο φίλος μου ο κύριος Παυλίδης (κατά τα εγγόνια μου) αλλά του λέω ότι δεν θα ησυχάσω αν δεν επέλθει η «κάθαρσις». Και όταν λέω κάθαρσις στην περίπτωσή μας εννοώ η πτώση. Αν δεν πέσουμε- αλλά να πέσουμε, να πατήσουμε στην λάσπη- δεν θα μπορέσουμε να σταθούμε- γλιστρώντας έστω στην λάσπη την δική μας όμως – στα πόδια μας τελικά. Δεν ταυτίζομαι με κανέναν πολιτικό χώρο πλέον τώρα στα 68 μου. Τέλειωσαν αυτό οι χώροι για μένα. Δεν υφίστανται και όσο πιο νωρίς το αντιληφθούμε τόσο το καλλίτερο. Εμείς και μάλιστα οι νεώτεροι ας σπείρουν την νέα σοδειά. Ας δουν που πηγαίνει ο δρόμος που εμείς οι αποτυχημένοι φτιάξαμε και ας βάλουν εκρηκτικά να τον ανατινάξουν για να φτιάξουν έναν ρεαλιστικό προορισμό. Δεν γνωρίζω τι θα χρειαστεί γι αυτό. Αν γνώριζα ειλικρινά θα το έκανα κι ας ήμουν μόνος στην προσπάθεια. Θα έφευγα όμως από τον κόσμο τούτο με την ικανοποίηση ότι συνέβαλα στην καινούργια σοδειά ιδεών και προορισμών. Μπορεί να θεωρηθούν ακραία αυτά που γράφω αν ληφθεί υπόψη ότι προέρχονται από άνθρωπο συντηρητικών – μέχρις και χθες- απόψεων. Όμως έχω κι εγώ το δικαίωμα να έχω μια Μόνικα στο πλευρό μου, όχι μόνο κύριος Παυλίδης Τ. Rex GiP!
    Να σαι καλά βρε Κώστα μου έδωσες χώρο να ξεσπάσω.
    Αλλά κοιτώντας γύρω μου στον ουρανό – τι στο καλό! – Αρχαιοπτέρυγες είναι αυτά τα τεράστια πλάσματα που πετούν τριγύρω; Καλύτερα να μπω στη σπηλιά μου γιατί πεινασμένους τους βλέπω!

    • Χριστόφορε δε θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο μαζί σου, με μια προϋπόθεση όμως. Θα πρέπει όποια κίνηση, όποια ενέργεια και όποια απόφαση ληφθεί να γίνει μετά από πολύ σκέψη και με σχέδιο σωστό και τεκμηριωμένο. Διότι ως λαός έχουμε την τάση να παίρνουμε αποφάσεις εν θερμώ, ή εν ψυχρώ αν προτιμάς, και προχωράμε στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα… Αυτή τη φορά όλα πρέπει να γίνουν με σχέδιο, έστω κι αν αυτό προϋποθέτει λάσπη και μάλιστα τόνους από δαύτη.

      Χαίρομαι που ξέσπασες, μπορείς να το κάνεις εδώ μέσα όποτε νιώσεις την ανάγκη, τα κιλά μου αντέχουν πολύ… βάρος 🙂

      Όσο για τον GiP, αν δεν είναι καλό παιδί θα του πάρω τη Μόνικα και θα τη δώσω σ’ εσένα. Μόνο να μην τριγυρίζει στο σπίτι καμία Αρχαιοπτέρυξ κι αναγκαστείς να πηδήξεις από κανένα μπαλκόνι. Ξανά. Χα, χα, χα… 😉

      Καλό σου βράδυ.

  5. Καλησπέρα Κώστα,
    Διάβασα σήμερα μια φράση του Γ Σεφέρη που λέει :» Μας έλεγαν, θα νικήσετε όταν υποταχτείτε. Υποταχτήκαμε και βρήκαμε την στάχτη. Μένει να ξαναβρούμε την ζωή μας τώρα, που δεν έχουμε τίποτα πια…».
    Γιατί στην αναφέρω; Για πολλά χρόνια, οι άνθρωποι στηριζόμενοι σε αυτό το «μας έλεγαν» έκαναν λάθος επιλογές. Και με το «οι άνθρωποι» δεν εννοώ αποκλειστικά τους Έλληνες. Οι λάθος επιλογές έγιναν σε μεγαλύτερο εύρος δυστυχώς. Γιατί; Γιατί αυτόν που πέρασε δεινά τον κάνεις πολύ εύκολα θύμα του «φαίνεσθαι». Ότι όμως σπείρεις, θερίζεις κιόλας. Αυτό γίνεται τώρα θερίζουν όσα έσπειραν μόνο που επηρεαζόμαστε και όσοι δεν ήμασταν παρόντες στην σπορά. Λένε πως είμαστε ένα βήμα πριν την πτώχευση. Δεν είμαι σίγουρη αν και εκείνοι γνωρίζουν τι ακριβώς είναι αυτό και τι επιπτώσεις θα έχει. Γιατί ο αντίκτυπος μιας ελληνικής πτώχευσης δεν θα περιοριστεί εντός συνόρων, αντίθετα θα επηρεάσει την ευρωπαϊκή ισορροπία και κατ’ επέκταση αυτού και την παγκόσμια. Αυτή η αλυσιδωτή αντίδραση δεν θα ευνοήσει κανέναν, αντίθετα θα κοστίσει θέσεις, γόητρα και πολύ πιθανόν και χώρες.
    Πρόβλεψη δεν θα μπω στην διαδικασία να κάνω σχετικά με το τι θα συμβεί. Οι άνθρωποι αυτοί (Ευρωπαίοι ηγέτες) έχουν μάθει να με εκπλήσσουν με το θράσος τους και οι εκπρόσωποι μας με την εξάρτηση τους από την δύναμη, που τους οδηγεί σε μια συνεχόμενη απραξία και δεκτικότητα στο οτιδήποτε…καλό ή κακό.
    Έχω μέσα μου μια ελπίδα πως η Ελλάδα είναι πολύ δυνατή για να σβήσει. Για την Ευρώπη διατηρώ ακόμα αμφιβολίες…
    Θέλω να πιστεύω πως έστω και πριν το τέλος ο λαός θα γράψει την δική του ιστορία. Και ως γνωστόν η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία εκτός και αν είναι η πεθερά σου οπότε πεθαίνει πρώτη.
    Όσο για την Monica. Πολύ ψύχραιμες αντιδράσεις παρατήρησα και για να πω την αλήθεια απόρησα. Πολύ όμορφη γυναίκα και είμαι σίγουρη πως η επιλογή της συγκεκριμένης φωτογραφίας δεν ήταν καθόλου τυχαία.
    Σε κούρασα… ζητώ συγνώμη!!
    Να έχεις ένα όμορφο βράδυ, γεμάτο χρώματα και όμορφες στιγμές.
    PS: Ελπίζω η κατάσταση με το χέρι σου να έχει βελτιωθεί.

    • Μαρίνα, θα ξεκινήσω από το τέλος. Πράγματι, η συγκεκριμένη φωτογραφία δεν μπήκε τυχαία, ήθελα να πω χρησιμοποιώντας τη πως προέταξαν μια πολύ καλή βιτρίνα για όσα μας έταξαν (ΜΟΠ, ΚΠΣ, ΕΣΠΑ κλπ.) κι από πίσω δεν κοίταξε κανείς, το γράφω και στην απάντηση στον Ευάγγελο πιο πάνω. Αν έχεις το χρόνο διάβασέ τη.

      Ο Σεφέρης λέει ότι είπε και πιο πάνω ο Χριστόφορος. Αν δεν πέσουμε στη λάσπη, σωτηρία δεν υπάρχει. Και νομίζω πως έχει δίκιο.

      Το σχόλιό σου είναι εξαιρετικό για ακόμα μια φορά και δεν έχω να προσθέσω κάτι επί της ουσίας. Εκείνο όμως που θα ήθελα να πω είναι πως εκπλήσσομαι ευχάριστα για ακόμα μια φορά που ένα κορίτσι της ηλικίας σου εκφράζει τέτοιες απόψεις. Εγώ όταν βρισκόμουν στη φάση της ζωής που βρίσκεσαι εσύ σήμερα είχα το μυαλό μου αλλού και ειλικρινά το λέω δεν μπορούσα να αρθρώσω τέτοιο λόγο. Μπράβο σου και μπράβο και στην οικογένειά σου.

      Το χέρι μου έχει κάπως βελτιωθεί αν και το τελευταίο χρονικό διάστημα δεν το έχω αφήσει ήσυχο. Κάποιες δουλειές με τον υπολογιστή δε με αφήνουν να το ξεκουράσω όπως πρέπει…

      Καλό σου βράδυ.

      • Καλημέρα Κώστα,
        η αρχική μου σκέψη για την φωτογραφία δεν ήταν αυτή αλλά εντάξει δέχομαι την άποψη σου χαχα
        Όσο για το χέρι σου παραμέρισε λιγάκι τις δουλειές, γιατί θα μπεις σε περιπέτειες, δεν παίζουμε με τέτοια…
        Όμορφη ημέρα να έχεις με χρώματα και όμορφες στιγμές!

        • Εντάξει, ας μην είμαστε απόλυτοι, χα, χα, χα… Όταν τελείωσα το γράψιμο της ανάρτησης αναζήτησα εικόνες με ήρωες παραμυθιών για να βάλω στην κορυφή. Όταν έπεσα πάνω στη Μόνικα οι υπόλοιπες εικόνες απλώς εξαφανίστηκαν… 😉

          Το χέρι δεν μπορεί να ξεκουραστεί προς το παρόν…

          Καλημέρα κι από εμένα 🙂

  6. Συμφωνώ για την ύπαρξη σχεδίου. Αλλά σχεδίου εφαρμόσιμου. Το ζήτημα είναι αν έχει κανείς καταστρώσει ένα τέτοιο σχέδιο, χωρίς υστερόβουλες σκέψεις, χωρίς στραβοκοιτάγματα προς άλλες δυνάμεις εξωτερικές ή εσωτερικές;
    Σχέδιο λοιπόν. Είμαι μέσα! Αλλά θα στραβοκοιτάζω προς Μόνικα μεριά! Μήπως βρε Κώστα το σχέδιο πρέπει να έχει και λίγο ερωτισμό; Αυτός δεν είναι η πηγή της ζωής; Γιατί να μην είναι και η πηγή της λύσης;
    Καλήμερα από γηραιό μεν , κραταιό δε, πολίτη με τρωγλοδυτικές καταβολές!

    • Χριστόφορε, αν αρχίσουμε πάλι να κάνει ο καθένας ότι θέλει, θα καταλήξουμε για ακόμα μια φορά στο ίδιο σημείο. Αυτή τη φορά πρέπει να μπουν τα πράγματα σε σωστές βάσεις, νομίζω είναι η κατάλληλη στιγμή.

      Α, και πρόσεξε μην πιαστείς που κοιτάς λοξά(!) κραταιέ πολίτη. 🙂

    • GiP
    • 21 Αυγούστου 2012

    Κώστα,

    Ένας από τους 1217 καυγάδες που κάνω επι καθημερινής βάσης με τον αγαπημένο μου φίλο μου Χριστόφορο (αν τους κοψόυμε θα πάθουμε στερητικό ! χαχαχα) είναι κι αυτό. Εκείνος πιστεύει ότι πρέπει να καταστραφούμε εντελώς για να επέθει κάθαρση.

    Εγώ δεν τον θέλω αυτό αλλά όπως γράφω εδώ και χρόνια, άλλο το τι θέλω, άλλο το τι βλέπω να έρχεται. Θα έλθουν και τα εθνικά θέματα, σαν κερασάκι στην κούρσα. Τότε θα πιάσουμε πάτο. Διότι ή θα χυθεί αίμα σε μία προσπάθεια να κρσατήσουμε ότι μπορεί να κρατηθεί, ή θα ενδώσουμε σε πιέσες και θα υποχωρήσουμε χωρίς να ανοίξει μύτη. Πάτος και τα δύο.Δεν θέλω να πω ότι βρίσκω πιο αντρίκια την μάχη έστω και στριμωγμένοι σον τόίχο γιατί θα μου λένε «τα λες επείδη εσύ δεν θα πας στον πόλεμο». Εχω όμως γιο.

    Από εκεί και πέρα, μία χώρα πρέπειο να κυβερνάται. Αυτό που λέω κάνει τον Χριστόφορο έξαλλο, τσακωνόμαστε καθημερινά για αυτό. Εγώ θέλω νόμο, τάξη, ανθρώπους να προσπαθούνε με νύχια και με δόντια να σταθούνε όρθιοι και να ΧΤΙΣΟΥΝ. Δεν θέλω εξαγριωμένα, άναρχα πλήθη να γκρεμίζουν για να ξεσπάσει η δικαιολογημένη οργή τους. Δεν θέλω νόμο της ζούγκλας. Ο Χριστόφορος λέει «μα είμαστε ήδη ζουγκλα, είμαστε πλέον ξένη αποικία» και αρχίζει τα «αποθανέτω η ψυχή μου μετά των αλλοφύλων».(με άλλα λόγια το λέει αλλά αυτό είναι το νόημα)

    Εγώ θα προτιμούσαν να μη αποθάνω ,μετά Γερμανών ουδόλως φίλων ή Άγγλων ομοφυλοφίλων !! Θέλω να γύρω στο πλάϊ της Μόνικας, πειράζει ; Και όχι για να αποθάνω !! (λέμε τώρα ! χαχαχα)

    Τι έβαλες τη Μόνικα και είναι και τραβηχτικιά ? Τώρα θα τσακωνόμαστε με το Χρισόφορο και εδώ.

    Τους πτυεροδάκτυλους εγώ τους έστειλα πα΄νω από το σπίτι του Χριστόφορου στο Χαλάνδρι ! Να κατασκοπεύουν μπας και μου κουβαλήσει αιφνιδίως τη Μόνικα !! χαχαχα

    • Γιώργο και οι δυο απόψεις, του Χριστόφορου και η δική σου μπορούν να στοιχειοθετηθούν και να στηριχτούν σε δυνατά επιχειρήματα. Και η μια λογική, αυτή της καταστροφής και η άλλη μπορούν να αποτελέσουν βάση για μια συζήτηση μακρά. Το θέμα είναι πως ότι επιλεγεί, όπως είπα και πιο πάνω, πρέπει να γίνει σχεδιασμένα και τώρα πια να μην αφήσουμε τίποτα στην τύχη. Διότι η χάραξη μιας στρατηγικής και μιας πορείας χωρίς σχέδιο ισοδυναμεί κατά τη γνώμη μου με εκ των προτέρων αποτυχία!

      Χαίρομαι που έχετε τόσο θερμούς καυγάδες με το Χριστόφορο, αυτό προδίδει μια γερή φιλία. Άλλωστε τόσα χρόνια που τσακώνεστε θα το έχετε συνηθίσει τώρα πια, φαντάζομαι έχετε αρχίσει από την ιουρασική περίοδο, έτσι δεν είναι αγαπητέ μου T-Rex; Χα, χα, χα… 🙂

      Αφού υπάρχει τόσο μεγάλο πρόβλημα με τη Μόνικα αύριο θα την αλλάξω, θα βάλω στη θέση της τη Μέρκελ, αχα, χα, χα… 😉

      Α, και που είσαι, μη στέλνεις πτεροδάκτυλους στο σπίτι του Χριστόφορου, θα του φάνε τα πιτσούνια! 🙂 🙂 🙂

      Καλό σου βράδυ.

    • ο δείμος του πολίτη
    • 21 Αυγούστου 2012

    Κοίτα στα ήθη δε νομίζω ότι θέλησε κανείς να ταυτιστούν, αλλά να συμπλεύσουν ειρηνικά μάλλον. Όσον αφορά όμως την οικονομία (πολιτική και κοινωνική εξέλιξη) υπάρχουν πολλές αιτίες, αν κι ορισμένοι μέναμε πολύ σκεπτικοί/σκεπτικιστές στην εξέλιξη. Το κράτος δανειζόταν φτηνά, οι εγχώριες ελίτ δανείζονταν με μηδενικό κόστος (επιχειρήσεις και τράπεζες) και με λίγα ψίχουλα για τους πολίτες. Τα ψίχουλα αυτά θα συντηρούσαν και το εμπορικό ισοζύγιο του βορρα…

    • Δήμο, δυστυχώς το χρήμα εξουσιάζει τα πάντα. οπότε μέσα σ’ αυτά μοιραία θα υπέκυπταν και τα ήθη και τα έθιμα. Στα υπόλοιπα δε διαφωνούμε, απλώς τονίζω πως ακόμα και το φθηνό δανεικό χρήμα είναι δανεικό και πρέπει να εργαστεί κανείς για να το αποπληρώσει και όχι να δανείζεται ξανά για να πληρώσει τα παλιά του χρέη.

      Καλό σου βράδυ.

    • GiP
    • 22 Αυγούστου 2012

    Τελικά και εσύ Κώστα έχεις ένα σοβαρό επιχείιρημα, το έβαλες και φωτογραφία ! :))

    Βέβαια πάντα υπάρχουν αντεπιχειρήματα όπως θα δεις πατώντας εδώ
    ή το συντριπτικότερο…
    πατώντας εδώ !

    XAXAXA

    ΚΑΛΆ ΝΑ ΕΊΜΑΣΤΕ ΕΊΤΕ ΣΥΜΦΩΝΟΎΜΕ ΕΊΤΕ ΌΧΙ !
    καλη σου εβδομαδα !! (το υπόλοιπο, με όποιο «επιχείρημα» σου εύχομαι !
    Φεύγω τώρα γιατί αυτά τα επιχειρήματα η γυναίκα μου δεν τα κατανοεί και έρχεται με τον πλάστη !! χαχαχα)

    • Τον πλάστη, γρήγορα τον πλάστη!

      Μα πόσο μου αρέσουν τα παραμύθια τελικά… 😉

      Χα, χα, χα…

      Την καλημέρα μου.

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: