Για τη Μαρίνα.

Αυτή η ανάρτηση έχει ιδιαίτερο σκοπό. Όσοι τη διαβάσετε θα σας παρακαλούσα να αφήσετε ένα σχόλιο…

Μια εξαιρετική παρουσία στα ιστολόγια πήρε μια απόφαση που με γέμισε θλίψη. Η Μαρίνα αποφάσισε να σταματήσει να γράφει και να σβήσει το ιστολόγιό της. Ο λόγος είναι πως αντιγράφουν τις σκέψεις της και τις οικειοποιούνται άλλοι, χωρίς καν να κάνουν μια αναφορά στο ιστολόγιό της. Είναι βεβαίως σοβαρός λόγος για εκείνη, η οποία στάθμισε τα πράγματα κι αποφάσισε να σταματήσει την παρουσία της. Όμως, όλοι εμείς που τη διαβάζουμε νομίζω ότι πρέπει να τη στηρίξουμε και να της δείξουμε πρώτα απ’ όλα πως παρά το γεγονός ότι η ζωή είναι δύσκολη και πως τέτοια φαινόμενα θα συναντήσει κι άλλες φορές στη ζωή της, εκείνη δεν πρέπει να τα παρατάει. Δεν πρέπει να νικηθεί χωρίς να εξαντλήσει κάθε περιθώριο στη ζωή της. Είναι νομίζω ένα σημαντικό μάθημα, αν δε συνυπολογίσουμε και το γεγονός ότι είναι νεαρή σε ηλικία.

Τη Μαρίνα δεν τη γνωρίζω προσωπικά. Το μόνο που ξέρω είναι πως είναι φοιτήτρια. Αξίζει να αφήσουμε λοιπόν έναν άνθρωπο σ’ αυτή τη φάση της ζωής του χωρίς βοήθεια; Χωρίς να τη στηρίξουμε; Και χωρίς να την πείσουμε πως η απόφασή της αυτή είναι προς τη λάθος κατεύθυνση; Να μην της πούμε πως στο τέλος θα κερδίσει εκείνη κι όχι όλοι αυτοί που ξεδιάντροπα τις κλέβουν τις σκέψεις;

Ας αφήσουμε όλοι ένα σχόλιο για να το διαβάσει ή ας κάνουμε όλοι μια αντίστοιχη ανάρτηση για τη Μαρίνα… Να της δείξουμε πως δεν είναι μόνη… Να την πείσουμε να αλλάξει γνώμη και να μείνει μαζί μας…

Advertisements
    • ria
    • 19 Ιουνίου 2012

    πρώτη φορά γράφω σχόλιο κατά παραγγελία…

    λοιπόν, η μαρίνα, θα πρέπει να καταλάβει ότι το μπλόγινγκ και οι μπλόγκερς, είναι μια μικρογραφία της κοινωνίας μας. όπως θα κλέψουν τις ιδέες της αργότερα οι προϊστάμενοί της, έτσι κλέβουν και τα γραφόμενά της άλλοι μπλόγκερ. όπως μεθαύριο θα εκφράζει την άποψή της και μετά θα ακούει κάποιον να την οικιοποιείται, έτσι θα πρέπει να μάθει και να μη στενοχωριέται για αυτά. αν δεν μπορει να το κατανοήσει, τότε είναι απλά ανώριμη…

  1. Καλησπέρα ή μάλλον καλημέρα

    Αν παρηγορεί τη Μαρίνα και την κάθε Μαρίνα, θα έλεγα ότι δικά μου γραπτά (και ομολογώ όχι τα καλύτερά μου) τα έχω δει να υπάρχουν εδώ κι εκεί, σκόρπια και μάλιστα χωρίς αναφορά στην πηγή, το αυτό και με τις φωτογραφίες μου. Επίσης κι εγώ ο ίδιος, όπως άλλωστε και περισσότεροι έχουμε κάτι «κλέψει» στο παρελθόν και θα το ξανακάνουμε και στο μέλλον, αλλά έχουμε τουλάχιστον το τακτ να το ενσωματώνουμε στο δικά μας μέτρα και σταθμά. Τέλος, η διαδικασία της «κλοπής» είναι μέσα στην ίδια τη ζωή, καθώς όπως αναφέρει και η σχολιάστρια παραπάνω, ο ανώτερος σου θα σου κλέψει μια ωραία δική σου ιδέα και θα την οικοιοποιηθεί, το ίδιο θα κάνεις κι εσύ ως ένα βαθμό όταν σου δοθεί η ευκαιρία και σε τελική ανάλυση θα στεναχωριόμουν πιο πολύ αν είχα γράψει το Πόλεμος κι Ειρήνη ή τους αδερφούς Καραμαζόφ και έβλεπα να μου το κλέβουν, παρά σκόρπιες σκέψεις σε ένα blog που έτσι κι αλλιώς από τη στιγμή που γράφεις στο διαδίκτυο το έχεις ως ένα βαθμό αποδεχτεί ως μέρος ενός παιχνιδιού.

    Be Cool λοιπόν, υπάρχουν και χειρότερα στη ζωή

  2. Ομολογώ πως έμεινα λίγο κόκκαλο, δεν έχω συναντήσει παρόμοιο περιστατικό και είναι κρίμα, πολύ κρίμα. Εγώ δεν θα αναλύσω τι ισχύει και τι όχι στον χώρο των μπλογκερς, για κάθε άνθρωπο η αντίληψη είναι διαφορετική.
    Νομίζω πως οι αναρτήσεις στο μπλογκ δεν είναι απλά κείμενα που παραμένουν σε ένα φάκελο σε έναν υπολογιστή. Τα μοιράζεσαι, και μέσα από αυτά μοιράζεσαι τις σκέψεις σου, τα συναισθήματά σου, αυτά που πιστεύεις ότι έχεις μέσα σου και θέλεις να δεις αν ισχύουν, αν βρίσκουν ανταπόκριση και όλα αυτά, μέσα από την δημιουργία, τη σύνθεση, την ευρηματικότητα, την έμπνευση… Είναι τόσο ανθρώπινα όλα αυτά! Ακόμα και αν πέφτεις θύμα αντιγραφής, κλοπής των πνευματικών σου δικαιωμάτων, δεν πρέπει να ξεχνάς νομίζω τους ανθρώπους που σε στηρίζουν, που μπορεί να μην είναι πάντα εκεί, αλλά ξέρεις ότι κάποια στιγμή θα σε επισκεφτούν, θα σου αφήσουν κάτι που βγαίνει από μέσα τους και είναι τόσο ανθρώπινο και ειλικρινές.

    Και ναι κάνω επίκληση στο συναίσθημα γιατί αυτή είναι η πραγματικότητα, μπορεί να έχεις επικοινωνία με 10-20 άτομα στον μπλογκοχώρο αλλά κάθε ένας είναι ξεχωριστός, έχεις μάθει να τον βλέπεις να τριγυρνάει εδώ γύρω και κυρίως είναι λυπηρό όταν χάσεις τα βήματά του και όλα πλέον θεωρούνται μια φούσκα που έσκασε. Ε μα κρίμα δεν είναι;

    Συμβουλεύω την αγαπητή Μαρίνα να μην τα παραιτήσει τόσο εύκολα, γιατί υπάρχουν και άνθρωποι που την θέλουν εδώ να μας μιλάει και να της μιλάμε..

    Να τα μεταφέρεις Τελευταίε όλα αυτά, για να διαπιστώσει και η ίδια ότι εμείς, πόσο μάλλον εσύ με αυτήν σου την κίνηση, επιθυμείς την παραμονή της εδώ.

    Καλό σου βράδυ. 🙂

  3. Καλημέρα,
    Αγαπητή Μαρίνα πολλές φορές έχω σκεφτεί να καταργήσω το δικό μου μπλογκ, όχι όμως για τους ίδιους λόγους. Δεν το έκανα, διότι μέσα από αυτό γνώρισα πολύ αξιόλογους ανθρώπους, διάβασα ενδιαφέρουσες απόψεις και επιπλέον απέκτησα λίγους μεν αλλά πολύ καλούς διαδικτυακούς φίλους.
    Το πρόβλημα που σε απασχολεί είναι σοβαρό αλλα όχι τόσο ώστε να σε οδηγήσει σε μια τόσο σημαντική απόφαση.
    Εγώ το αντιμετωπίζω λίγο πιο στωικά θα έλεγα. Δεν με ενεδιαφέρει ποιος θα αναπαράγει τις απόψεις μου ούτε τις φωτογραφίες μου Ξέρω ότι είναι οι δικές μου. Δεν ασχολούμαι.
    Βέβαια πάντα αναφέρω την πηγή ,όταν χρησιμοποιώ κείμενα άλλων, αλλά στις φωτογραφίες σπάνια το κάνω . Από τη στιγμή που ανεβαίνουν στο διαδίκτυο γίνονται κοινό κτήμα.
    Αν εσύ όμως θέλεις να προστατεύσεις τα δικαιώματά σου , μπορείς να μπεις στη σελίδα που θεωρείς ότι έχει κάτι δικό σου χωρίς να το αναφέρει και να σχολιάσεις αναλόγως .
    Χρειάζεται να παλεύουμε για να διατηρούμε αυτό που έχουμε, δεν εγκαταλείπουμε έτσι απλά.
    Ελπίζω να το ξανασκεφθείς

  4. Καλημέρα, ομολογώ πως σάστισα με την ανάρτηση αυτή. Δεν την περίμενα και με ξάφνιασε.
    Δυστυχώς ή ευτυχώς, δεν έχω μάθει να ανέχομαι πράγματα που με ενοχλούν. Και το να σφετερίζονται τα κείμενα μου, ε με ενοχλεί.
    Δεν διαφωνώ ότι όλα είναι μέσα στην ζωή. Αλλά το γεγονός ότι θα πρέπει να δεχτώ τον χαρακτηρισμό «ανώριμη» επειδή δεν είμαι σε θέση να βλέπω τον χρόνο, τις σκέψεις και τα συναισθήματα μου σε χέρια ανθρώπων που δεν κουράστηκαν για να τα αποκτήσουν με ξάφνιασε ακόμα πιο πολύ.
    Επίσης δεν μπορώ να δεχτώ ότι δεν πρέπει να στεναχωριέμαι επειδή μου έκλεψαν «Το δώρο της αγκαλιάς» και όχι το «Έγκλημα και Τιμωρία». Γιατί δεν σκέφτηκα, δεν ένιωσα και δεν έγραψα το «Έγκλημα και Τιμωρία», το κείμενο μου έγραψα και αυτό αγαπώ.
    Συμφωνώ ότι από την στιγμή που μπήκα στην διαδικασία να τα δημοσιεύω στο διαδίκτυο όλο και κάποιος θα το έκλεβε. Για να το αποφύγω έβαλα ειδική παράκληση στο blog μου σε εμφανές σημείο, την οποία συστηματικά αγνοούν. Δεν είναι το ίδιο με τις φωτογραφίες στο διαδίκτυο, γιατί δεν γνωρίζω την αρχική πηγή και άρα δεν γνωρίζω ποιος είναι ο συγγραφέας ενώ στην συγκεκριμένη περίπτωση η αρχική πηγή είναι γνωστή και υπάρχει παράκληση για αναφορά της πηγής. Επίσης στην φωτογραφία ο συγγραφέας θα μπορούσε να υπογράψει επάνω στην φωτογραφία όπως έχω κάνει εγώ σε πολλές φωτογραφίες που έχω φτιάξει από το μηδέν (δεν μιλώ για φωτογραφίες που βρήκα και έγραψα κάποιο κείμενο επάνω) και αργότερα τις είδα σε σελίδες του facebook, περικομμένες για να μην φαίνεται το όνομα μου. Εγώ πάντα υπογράφω τα κείμενα μου, γι αυτό με ενοχλεί όταν τα βλέπω αλλού, χωρίς αναφορά της πηγής. Δεν είναι ότι δεν το ζήτησα και άρα δεν το ξέρουν είναι το ότι το αγνοούν επιδεικτικά.
    Για πολλούς η απόφαση μου κρίνεται παιδική, το ξέρω. Θεωρώ όμως πως δεν ζητώ κάτι παράλογο, αντίθετα κάτι δίκαιο. Όπως και να ‘χει Κώστα σε ευχαριστώ για τον κόπο που μπήκες και έκανες εξαιτίας μου και για την εκτίμηση σου. Κουφετάριε, σε ευχαριστώ πολύ και εσένα. Επίσης ευχαριστώ και τους παραπάνω σχολιαστές που μπήκαν στον κόπο να εκφράσουν την γνώμη τους.
    Να έχετε όλοι μια όμορφη ημέρα.

  5. Η Ζωή μου έμαθε ν΄αντιμετωπίζω τα προβλήματα μου, με ΔΡΑΣΗ…έχω βάλει κατ’ αρχάς στη «μπάντα» συναισθηματισμούς που βραχυκυκλώνουν και δεν αφήνουν τον λογισμό να λειτουργήσει…έτσι προτείνω ΔΡΑΣΗ:
    1. Να δώσει ανοιχτά τα mail ή τα ιστολόγια των «ληστών», να μπούμε μέσα και να κάνουμε «τρελό πάρτι» όπως αναφέρει και ένας καλός φίλος της Μαρίνας, αυτό θα είναι χρήσιμο και για μας όλους, μελλοντικά…το έκανε και ένας παλιός μπλόγκερ και έγινε χαμός! (ο κλέφτης αναγκάστηκε να εξαφανιστεί από το internet! 😉
    2. Μπορεί να πάρει τα πράγματα στα χέρια της, όπως έκαναν παλιά πολλοί που το πολύ blogging κόντεψε να τους κλείσει το σπίτι (!)
    Να επιτρέπει εκείνη την πρόσβαση στο blog της με:
    «Η πρόσβαση σε αυτό το ιστολόγιο επιτρέπεται μόνο σε προσκεκλημένους αναγνώστες»…
    3. Τι φοβάται και δεν θέλει να ξεσκεπάσει τους ακατονόμαστους;
    Προσωπικά αντιπαθώ (σφόδρα) τα facebook και τα twitter και θεωρώ πως έτσι είσαι «ανοιχτός» σε οτιδήποτε!
    Ότι γράφω εδώ, της το είχα γράψει και πριν λίγο καιρό όταν είχε το παρόμοιο πρόβλημα!
    Μπράβο Κώστα που ΜΑΣ στηρίζεις, είναι και αυτό ΔΡΑΣΗ!
    Καλή μέρα μας! 🙂

    • Μαγισσούλα μου κάθε κείμενο έχει κλαπεί και από διαφορετικό άτομο. Δεν έχω τον χρόνο να βλέπω ποιος έχει κλέψει το κάθε κείμενο για να μπορώ να δράσω ανάλογα. Είναι πολλοί και διαφορετικοί.
      Γι αυτό πήρα χθες την απόφαση που πήρα. Μετά από ατέλειωτες όμως κουβέντες με άτομα που αγαπώ κατάλαβα πως αυτό δεν ήταν λύση αλλά ίσως ένα ακόμα πρόβλημα. Γιατί η υποχώρηση στα δικαιώματα σου άνετα χαρακτηρίζεται ως πρόβλημα. Πάνω στους συναισθηματισμούς που εγώ δεν έχω μάθει να μην λαμβάνω υπόψιν, πήρα μια παρορμητική και βιαστική απόφαση.
      Σκέφτηκα να μείνω και να κάνω κάτι πιο αποτελεσματικό. Θα κάνω τα πράγματα με τον δικό μου τρόπο. Και ελπίζω να βγει σε καλό. Εν καιρώ θα σας ανακοινώσω τις ιδέες μου.
      Καλημέρα και σε ευχαριστώ για όλα και εσένα και τον Κώστα.

    • GiP
    • 19 Ιουνίου 2012

    Άφησα μνμ στο μπλογκ της. Ελπίζω να αλλάξει γνώμη, αν και την είδα να στέκεται στο ότι δεν θέλει να χαρακτηρισθεί ότι αλλάζει γνώμη. Ελπίζω να επικρατήσουν μέσα της δεύτερες σκέψεις.

  6. Προσωπικά άφησα τούτο το σχόλιο: Διαφωνώ καθέτως με τη στάση σου. Ζω το ελληνόφωνο διαδίκτυο από την εποχή της πρίζας και ως «δείμος» από το 2006 (δηλαδή σχεδόν δύο ιωβηλαία).
    Το clopy paste δεν είναι σπάνιο, αλλά ο κανόνας. Αντίθετα, εγώ θα σου πρότεινα να κάνεις ρεζίλι όποιον αντιγράφει (να τον ξεμπροστιάσεις) και μόλις το μάθουμε κι εμείς από εσένα να αρχίσουμε τις δικές μας επιθέσεις και σχόλια, ώστε να μάθει ότι δεν επιτρέπεται να κλέβουμε ιδέες και κρίσεις άλλων.
    Εξάλλου, βασικός όρος του διαδικτύου είναι η ανταλλαγή ιδεών. Προσωπικά έχω γράψει για το διαδίκτυο (όχι ως βιβλία) πάνω από δέκα μελέτες πρωτότυπες (δες σο μενού στην κορυφή της σελίδας μου). Έχουν κλαπεί, έχουν αντιγραφεί χωρίς καν να με ρωτούν. Τακτοποιήθηκαν οι κλέφτες κι αποκαλύφτηκαν. Και ίσως δεν είναι κακό να μας κλέβουν ιδέες, εκτός αν είναι προϊόν μελέτης που χρειάζεσαι για κάποιο project

  7. Σας ευχαριστώ όλους για την ανταπόκρισή σας. Τελικά βγήκε κάτι καλό…

    Άντε και με την ίδια ψυχολογία να πάμε και την Ελλάδα μας μπροστά, γιατί αν στηριχτούμε μόνο στους άλλους… σωθήκαμε… 🙂

  8. Είδες τι κάνει η συμπαράσταση!!!
    Φιλικά…..

  9. Δεν την ξέρω τη Μαρίνα, και πρώτη φορά επισκέφθηκα το ιστολόγιό της.Θα πω ένα πράγμα: διαδίκτυο είναι και οι κλοπές αναμενόμενες. Υπάρχει τρόπος νομικός να καλύψει τις ιδέες της και τις σκέψεις της. Όμως ας μη δίνουμε και πολύ σημασία! Για να κλέψει κάποιος τις ιδέες της σίγουρα τις βρήκε πολύτιμες, αξιοπρόσεκτες και θέλει να τις μοιραστεί με άλλους. Μπορεί να οικειοποιείται ξένες σκέψεις αλλά ας το δει και αλλιώς η Μαρίνα. Πόσοι που θα διαβάσουν δικά της κείμενα αλλού, θα θυμούνται ποιος τα έγραψε και πότε; Φεύγοντας από ένα μπλογκ θυμάσαι περισσότερο τα συναισθήματα που σου γέννησε ένα καλό γραπτό, θυμάσαι τα μηνύματα που πέρασε και ίσως αν σε βοήθησε στην καθημερινότητά σου, θυμάσαι αυτή τη βοήθεια! Ας το δει έτσι….τα κείμενά της μπορεί να μην έχουν την υπογραφή της αλλά μπορεί να βοήθησαν πολύ κόσμο. Και σημειωτέον ο κλέφτης που κλέβει από διαφορετικά μπλογκ φαίνεται από την πρώτη στιγμή .Οι αναγνώστες του σίγουρα ξέρουν ότι είναι κλεμμένα γιατί κάθε ένα γραπτό, έχει διαφορετικό στυλ και ύφος. Εσύ Κώστα θα το ξέρεις καλύτερα.
    Δεν μπορώ όμως να τη συμβουλεύσω να κρατήσει κάτι που την στενοχωρεί. Ας μην το βάλει κάτω…..Και κάτι τελευταίο. Όταν παραιτούνται από το διαδίκτυο σπουδαίοι άνθρωποι με περιεχόμενο και υψηλό πνεύμα, το διαδίκτυο γίνεται φτωχότερο………Κρίμα δεν είναι Μαρίνα;
    Την Καλησπέρα μου

  10. Μπήκα να πω ένα γεια και να καλαμπουρήσω με το «Έμεινα Προκόπης» που εγραψες στην Μαγισσούλα και να δω τι έκανα και δεν έπαιρνα ενημερώσεις του ιστολογίου σου τόσο καιρό αγαπητέ Κώστα και έμεινα εδώ να διαβάζω τη στεναχώρια της Μαρίνας.
    Τι να πω! Το blogging καλό είναι να μας δίνει χαρά!
    Σε προσωπικό επίπεδο είμαι τόσο γενναιόδωρη με ότι ανεβάζω, που ειλικρινά δε με νοιάζει αν τα πάρουν κι άλλοι. Έχω τόσα κι αλλά τόσα και ακόμα τόσα, να πω, να φτιάξω, να σκαρώσω, να φωτογραφήσω, να μοιραστώ, που όποιος μπορεί να βολευτεί με αυτά που τελικά μοιράζομαι, να το κάνει με χαρά θέλω. Να τα παίρνει να τα μοιράζει σαν δικά του αν μπορεί να τα κάνει βίωμα, μαγκιά του!
    Το ψεύτικο φαίνεται από χιλιόμετρα.
    Κανείς δεν θα κάτσει στο ψεύτικο, και το κλεμμένο είναι ψεύτικο.
    Στη θέση της Μαρίνας δεν θα ανησυχούσα καθόλου. Βέβαια δεν ξέρω τι γράφει η κοπέλα, δεν έχω συναντηθεί μαζί της ως τώρα από όσο θυμάμαι και ίσως να γράφει πολύ αξιόλογα λογοτεχνικά κείμενα, που μπορεί να θέλει να τα εκδώσει κάποια στιγμή. Καλύτερα λοιπόν να φροντίσει να τα κατοχυρώσει κάπως. Φαντάζομαι γίνεται…
    Ευχές και happy blogging eneryone!

    • Πράγματι, ο «Προκόπης» ήταν μια εξαιρετική στιγμή, χα, χα, χα…

      Ευχαριστώ για την υποστήριξη στη Μαρίνα!

  11. Την Μαρίνα δεν την έχω συναντήσει ως blogger. Δεν ξέρω τίποτα γι αυτήν αλλά ξέρω πολλά για μένα!!! Ξέρεις πόσες φορές κι εγώ έχω πάρει την απόφαση να διακόψω, να κλείσω το ιστολογιό μου, για διάφορους λόγους; Πολλές! Μάλιστα κατά διαστήματα δεν είχα καν την διάθεση να μπαίνω μέσα, ούτε για να ρίξω έστω και μια ματιά. Ήταν μια φάση επιθυμίας απομόνωσης που μας όλους κατά καιρούς χωρίς να ξέρουμε ακριβώς τον λόγο. Καμιά φορά, μας απογοητέυει η αντίδραση ή η μη αντίδραση των άλλων. Άλλες πάλι φορές μας εκνευρίζει γιατί άλλοι οικειοποιούνται σκέψεις μας. Αλλά αν το σκεφτεί κανείς όλα τα παραπάνω συμβαίνουν σε όλους μας στην καθημερινή μας ζωή με την μια ή την άλλη μορφή. Φυσικά δεν κλεινόμαστε στο σπίτι, με κατεβασμένα τα παντζούρια, κλειστά τα τηλέφωνα, σβησμένα ραδιόφωνα και τηλεοράσεις, γιατί τότε καλύτερα να πάμε σε κανένα μοναστήρι που έχει και καθαρή ατμόσφαιρα, υγιεινή, διατροφή, και ….τραγουδάμε κιόλας.
    Εγώ – αν με ρωτούσε κανείς- θα έλεγα άφησε τον εαυτό σου να κάνει τα απολύτως φυσιολογικά του «πείσματα», άφησε τον να αποδείξει ποιος είναι το αφεντικό! Αυτό θα πάρει όσο χρειάζεται.
    Όμως το να κλείσει τον μπλόγκ της για οποιονδήποτε λόγο θα είναι κάτι που θα το μετανιώσει μετά. Δεν ξέρω αυτήν την στιγμή με τι ασχολείται αλλά να ξέρει ότι πάντα θα υπάρχουν άνθρωποι που θα ενδιαφέρονται για τις σκέψεις της ή για ότι άλλο παρουσιάζει. Πάντως αν γράφει κείμενα που θα θελήσει να τα εκδώσει ναι συμφωνώ απολύτως με την Georgina Kassavetes (πολύ διάσημο επώνυμο), να τα κατοχυρώσει. Ίσως να την επισκεφτώ την Μαρίνα στον χώρο της!
    Καλό βράδυ σε όλες και όλους!

  12. Ω! να και η αγαπημένη εορτάζουσα (σήμερα) Georgina… χαίρομαι που έκανε join the parea… (τώρα έτσι να το πούμε;) αξίζει τον κόπο μια βόλτα στο blog της που για μένα είναι από αυτά που διαθέτουν το καλύτερο χιούμορ, ευαισθησία, πάνω απ’ όλα αυτοσαρκασμό και πολλές νοστιμιές!
    «Το προφανώς καταξιώθηκα»… θα ενδιαφέρει και την Μαρίνα! 😉
    ΑΦιλιά σε όλους και ζήτω το ελεύθερο blogging! 🙂

    • Πωπω ρεκλάμα! Είναι καλά εδώ! Θα έρχομαι να με χαϊδεύετε! Στεφανία μου με συγκινείς!
      Υγ. Και τώρα που με καλοπιάσατε να σας εκμυστηρευτώ πως το επώνυμο δεν είναι «ψωνίστικο» μόνο(!)…Κασσαβέτη λένε τον άντρα μου και το δανείστηκα!

  13. Για να είμαι ειλικρινής δεν μπορώ να καταλάβω την τόσο μεγάλη ευαισθησία επειδή κάποιοι έχουν αντιγράψει κείμενά σου.
    Στα 6 χρόνια που ασχολούμαι με το μπλογκάρισμα (ωραία λέξη!) πολλές φορές έχω δει κείμενα μου να έχουν δημοσιευθεί αλλού με αναφορά στην πηγή, αλλά και άλλες φορές χωρίς καμιά αναφορά.
    Ένα ποστ μου μάλιστα που είχε φτάσει να έχει πάνω από 1000 επισκέψεις την ημέρα ,είχε έρθει πίσω σε μένα, ανώνυμο με e-mail !
    Πάντως είναι απλό να το να διαπιστώσεις αν σε έχουν κλέψει.
    Βάζεις στον γούγλη μια μικρή φράση ή μια σπάνια λέξη από κείμενο σου που πιστεύεις πως μπορεί να έχει κλαπεί, και βλέπεις πόσοι το έχουν αντιγράψει.
    Το ποστ που ανέφερα το βρήκα πάνω από 100 φορές και σε καμιά 20ρια δεν ανέφεραν πηγή. Ορισμένοι το είχαν πάρει ανώνυμο με e-mail και η πλειονότητα μετά από παρέμβαση μου πρόσθεσε την πηγή.
    Βέβαια αναγκάστηκα να γραφτώ σε 2-3 φόρουμ που ορισμένοι θρασείς το εμφάνιζαν σαν δικό τους έχοντας μάλιστα δεχτεί και εγκωμιαστικά σχόλια! Τιμωρήθηκαν όλοι με διαγραφή.
    Πάντως αν σε αντιγράφουν σημαίνει πως αυτά που γράφεις μάλλον ενδιαφέρουν μερικούς άλλους.

  14. Προς όλους τους αναγνώστες και σχολιαστές:

    Ειλικρινά με συγκινήσατε με το ενδιαφέρον σας. Είναι τιμή μου που συνδιαλέγομαι με Ανθρώπους και όχι με αδιάφορους τύπους που δεν ενδιαφέρονται για το διπλανό τους. Είστε πραγματικά όλοι σας μέσα στην καρδιά μου. Νιώθω πως αυτό που κάνατε, μπορεί να θεωρείτε ότι είναι μικρό και λίγο, αλλά πιστέψτε με, η βοήθεια και η καλή πράξη πάντα επιστρέφεται μεγαλύτερη…

    Σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου… Οι φίλοι μου έγιναν πολύ περισσότεροι σε μια στιγμή μόνο μέσα… 🙂

  15. Σας ευχαριστώ πολύ για τα σχόλια σας κυρίως επειδή τους περισσότερους δεν σας γνωρίζω και ωστόσο μοιραστήκατε μαζί μου κάποιες σκέψεις σας επί του θέματος. Οι λόγοι πολλοί και διάφοροι. Ίσως η ευαισθησία μου για κάποιους να μην εξηγείται μα σε εμένα δεν φαίνεται αναίτια. Επέλεξα όμως να παραμείνω στον χώρο μου και να συνεχίσω αυτό που κάνω, πρώτα από όλα γιατί πρέπει να μην έχεις καρδιά για να γυρίσεις την πλάτη στην στήριξη τόσων ανθρώπων και η αλήθεια είναι πως θέλω να πιστεύω πως εγώ έχω καρδιά και επιπλέον γιατί όταν ηρέμησα κατάλαβα πως δεν πρέπει να υποχωρήσω αλλά να κάνω τα πράγματα με τον δικό μου τρόπο.
    Όπως και να ‘χει και πάλι σας ευχαριστώ όλους και κυρίως εσένα Κώστα.
    Να έχετε όλοι ένα όμορφο βράδυ! 🙂

    • Μαρίνα, μην ευχαριστείς εμένα αλλά τη δύναμη των ανθρώπων που όταν δρουν όλοι μαζί μπορεί να πετύχουν θαύματα! Και κυρίως όλους τους κυρίους και τις κυρίες από πάνω που απέδειξαν ότι δεν είναι αδιάφοροι!

      Καλή συνέχεια 🙂 … θα σε διαβάζουμε κι άμα καμιά φορά σε αντιγράφουμε να μας συγχωρείς, χα, χα, χα… Είναι που γράφεις πολύ ωραία!

  16. καλησπερα

    • Καλώς ήρθες στην παρέα μας! Έπεσες επάνω σε μια ευαίσθητη ανάρτηση, οπότε η εμφάνισή σου είναι σημαδιακή!

      Θα τα λέμε συχνά από εδώ κι εμπρός 🙂

      • εχουμε ξαναμιλησει και στο παρελθον ,ισως ξεχασατε ,ειμαι μελος σας εδω και λιγους μηνες..οπως και να χει σας ευχαριστω που με δεκτηκατετ στην παρεα σας. θα τα λεμε ναι 🙂

        • Έχεις απόλυτο δίκιο… Ζητώ συγνώμη γιατί το ξέχασα!

          • δεν πειραζει..δεν υπαρχει προβλημα κανενα..

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: