Το Ελληνικό φαινόμενο και το Ευρώ.

Σε μια ιεραρχία, κάθε μέλος τείνει να ανέλθει μέχρι το επίπεδο στο οποίο δεν έχει τις ικανότητες να ανταποκριθεί. [1]

Laurence  Peter, Καναδός  ακαδημαϊκός

Η Ελλάδα, από τη δημιουργία του κράτους μέχρι σήμερα έχει αποδείξει περίτρανα πως είναι ικανή να σωρεύει προβλήματα, δια του λαϊκισμού των πολιτικών κυρίως αλλά και των οραμάτων που τελικώς απέτυχαν, τα οποία έρχονται πάντα να φορτωθούν στις πλάτες του λαού. Αυτό δεν αποτελεί κάποια παραδοξότητα, άλλωστε μέσα στην πολιτική υπάρχει πάντα η πιθανότητα λανθασμένων επιλογών και πτώχευσης, οικονομικής, ηθικής, αξιών κλπ. Κάποιοι μάλιστα μπορεί να ισχυριστούν πως η “συνήθεια” αυτή των Ελλήνων εδράζει την ύπαρξή της ακόμα και μέσα στο γονιδίωμά μας ως έθνους.

Η χώρα, ειδικά μετά τη μεταπολίτευση, άρχισε να κάνει σημαντικά βήματα προόδου σε όλα τα επίπεδα ενώ ταυτόχρονα φάνηκε πως έκανε προσπάθειες  απεμπλοκής από το νοσηρό της παρελθόν. Έγινε μέλος σε ευρωπαϊκούς και διεθνείς οργανισμούς, διαδραμάτισε κυρίαρχο ρόλο στα Βαλκάνια, άρχισε να αναπτύσσεται σε αρκετούς τομείς και να αναπτύσσει, στοιχειωδώς έστω, υποδομή κατάλληλη για το σύγχρονο οικονομικό περιβάλλον. Το αποκορύφωμα ήρθε με την είσοδό της στον κόσμο του ενιαίου ευρωπαϊκού νομίσματος αλλά και τους μεγάλους ρυθμούς ανάπτυξης κατά την περίοδο πριν την ανάληψη των Ολυμπιακών Αγώνων από την Αθήνα το 2004. Οι εταίροι της την εμπιστεύτηκαν και την αντιμετώπισαν ως ισότιμη μέσα στην οικογένεια της Ευρώπης και του Ευρώ.

Κάτι όμως πήγε στραβά. Δεν είναι σκοπός μας εδώ να εξετάσουμε τι λάθη έγιναν και πότε αυτά έλαβαν χώρα. Εκείνο στο οποίο θέλουμε να επικεντρώσουμε την προσοχή μας είναι το γεγονός ότι κάτι τέτοιο δεν είχε προβλεφθεί παρά το γεγονός ότι όλο το ευρωπαϊκό οικοδόμημα χτίστηκε και αποτελεί προϊόν διαβουλεύσεων και σκέψης πολλών ανθρώπων, ειδικών και με μεγάλη εμπειρία σε θέματα πολιτικής και οικονομίας. Το αποτέλεσμα της εγκληματικής και ακατανόητης αυτής παράλειψης και αστοχίας είναι να υπάρχει σήμερα ένας, κατά τα φαινόμενα τουλάχιστον, θνησιγενής οργανισμός ο οποίος εξακολουθεί να υφίσταται μεν αλλά η επιβίωσή του εξαρτάται κυριολεκτικά από μια κλωστή. Το ισχυρό ευρώ αποδείχτηκε τελικά πως στηρίζεται σε ξύλινα πόδια, σαρακοφαγωμένα πια από τις διεθνείς αγορές αλλά και την αδιαλλαξία ορισμένων από τους εταίρους – μέλη του.

Το ελληνικό πρόβλημα αποτέλεσε όχι απλώς ένα πείραμα, όπως αρκετοί διατυμπανίζουν λόγω της αδύναμης οικονομίας της χώρας, αλλά μια τρανή απόδειξη πως το ευρώ γεννήθηκε για να εξυπηρετήσει όχι τα συμφέροντα των λαών της Ευρώπης αλλά των ισχυρών και των αγορών του χρήματος. Το διακύβευμα πια δεν είναι η παραμονή της χώρας στην ευρωζώνη, αλλά η ύπαρξη της ίδιας της ευρωζώνης, ίσως και της ίδιας της ευρωπαϊκής ένωσης. Κάθε αξιοπιστία που έχει απομείνει στο άλλοτε ισχυρό νόμισμα κλονίζεται και χάνεται κάτω από το βάρος των επί μέρους οικονομιών της Ευρώπης που αδυνατούν να ανταπεξέρθουν στις σύγχρονες οικονομικές συνθήκες. Ισπανία και Ιταλία, οι μεγάλες αυτές οικονομίες, ασφυκτιούν και κοντανασαίνουν κάτω από τα δυσθεώρητα επιτόκια δανεισμού, αποδομώντας αργά μεν αλλά σταθερά την εμπιστοσύνη του κόσμου στο κοινό νόμισμα. Αυτό ακριβώς είναι κατά την άποψή μας το μεγαλύτερο και σημαντικότερο πρόβλημα και σε βάθος χρόνου τίποτα δεν αποκλείει το ενδεχόμενο να αποδειχτεί ο δούρειος ίππος εξαιτίας του οποίου το ευρώ θα καταρρεύσει.

Μια μικρή χώρα, μια αδύναμη οικονομία, ένας αδύναμος κρίκος, η Ελλάδα με τις εγγενείς ιδιαιτερότητές της, ίσως τελικά να είναι η “ασήμαντη” λεπτομέρεια που δε λήφθηκε υπόψη και η οποία ενδέχεται να καταστρέψει την ευρωπαϊκή συνοχή. Ή, αν οι ηγέτες είναι πράγματι ικανοί και μπορούν να αντιληφθούν, να φανταστούν και να οραματιστούν το μέλλον, να την ενδυναμώσει. Ας ελπίσουμε πως θα ισχύσει το δεύτερο!

[1] Γνωστό και ως η Aρχή του Peter.

Advertisements
  1. Ο Thomas Paine είχε πει : «Προχώρα πρώτος ή ακολούθησε ή φύγε από τη μέση». Δεν κάνω όμως αυτή την στιγμή επίκληση στην αυθεντία, όχι. Απλά αυτή η φράση είναι η πορεία της Ελλάδας. Από εκεί που θέσαμε τις βάσεις στις επιστήμες, τα γράμματα και τον πολιτισμό -και άρα περπατούσαμε πρώτοι- συμφωνήσαμε να ακολουθήσουμε λαούς χωρίς «περιεχόμενο», χωρίς ιστορία και τώρα αυτοί, προσπαθούν να μας βγάλουν από την μέση.
    Ξέρεις είναι αστείο πώς πολλές φορές στην προσπάθεια σου ένας εφιάλτης να γίνει αληθινός, κάνεις τόσα πολλά που στο τέλος τον υποδέχεσαι και τον βιώνεις δίχως άλλη επιλογή. Όταν δημιουργήθηκαν οργανισμοί όπως το ΔΝΤ κτλ έγινε γιατί οι «ισχυρές» οικονομίες ήθελαν να πάρουν μέτρα για να μην κινδυνεύσουν. Έτσι αν μια οικονομία δεν πήγαινε καλά θα την έσωζαν πριν τους οδηγούσε και αυτούς στην κατρακύλα.
    Όμως πιστεύω πως όλοι μαζί θα πέσουν στον λάκκο που έσκαψαν. Νόμιζαν πως η Ελλάδα είναι απλά ένα μπαλκόνι στην τεράστια πολυκατοικία που έχτισαν. Αποδείχτηκε πως είναι ένας όροφος και μάλιστα χαμηλός και αν πέσει, θα πέσουν και οι από πάνω όροφοι.
    Για να κλείσω για να μην σε κουράσω πάλι με μεγάλες απαντήσεις. Η Ευρώπη δρα σπασμωδικά χωρίς να καταλαβαίνει πως αυτό που πρέπει να κάνει είναι να σώσει την Ελλάδα, όχι να την αφήσει να ξεψυχήσει.
    Από την άλλη, η Ελλάδα δεν είμαι σίγουρη αν χρειάζεται απλά κάποιον ηγέτη για να την βοηθήσει. Πιστεύω πως χρειάζεται έναν πατριώτη, που θα υπερασπιστεί πια – έστω και αργά- αυτά τα εδάφη που άνθρωποι πέθαναν για να σωθούν και που έχουν ποτιστεί από το αίμα των Ελλήνων. Ας μην τα ξεπουλάμε πια στο όνομα της οικονομίας…
    Εξαιρετικό κείμενο για ακόμα μία φορά. Οι προβληματισμοί που πηγάζουν από αυτό δε, τόσο καίριοι…
    Να έχεις μια όμορφη ημέρα Κώστα. Καλό πρωινό! 🙂

    • Δε νομίζω ότι μπορώ να προσθέσω κάτι στο σχόλιό σου! Θα ήταν περιττό αφού τα είπες όλα..

      Την καλησπέρα μου Μαρίνα 🙂

  2. Διοικείν εστι προβλέπειν! Από τη στιγμή που δεν πρόβλεψαν τις συνέπειες των ενεργειών τους σημαίνει οτι δεν διοικούσαν. Απλά εκμεταλεύονταν τις θέσεις τους.
    Ποιος να προβλέψει άλλωστε. Οι μεν ανάθεταν/έδειναν τα έργα σε κολητούς/φίλους/γνωστούς με το αζημείωτο και οι δε έκαναν «μόκο» και αποδέχονταν τα έργα αφού ήξεραν οτι θα τα ΄κονομίσουν χοντρά.
    Εάν εγώ είμαι το κράτος και δώσω σε εσένα ένα έργο, έναν δρόμο π.χ, και μου τάξεις μίζα, τότε και οι δύο θα είμαστε «κερδισμένοι». Μήπως θα σκεφτούμε το αν ο δρόμος πληροί τις προδιαγραφές ασφαλείας ή οτιδήποτε άλλο;; Θα μας νοιάζει να προβλέψουμε εάν ο δρόμος αποτελέσει καταστροφή αντί γαι οφέλεια στον κόσμο;
    Άλλο παράδειγμα, έχω εγώ κάποια εξουσία και τοποθετώ εσένα το φίλο/συγγενή/γνωστό μου (χωρίς να έχεις κανένα προσόν) σε θέση διευθυντή-προέδρου κάπου. Εγώ σε τοποθέτησα και ξέρω οτι θα μου δίνεις τη μίζα μου όσο εσύ κονομάς από τη θέση που σε τοποθέτησα. Εσύ κάνεις τη «δουλειά» σου και φυσικά κάνεις μόκο. Σκέφτηκε κανείς από τους δυο μας τις συνέπειες στην κοινωνία,αυτής της «συναλλαγής» που κάναμε; Προβλέψαμε τίποτα; Ούτε καν το σκεφτήκαμε.
    Ετσι γίνονταν τα περισσότερα τόσα χρόνια.
    Άρα, κατ’ εμέ, δεν αποτελεί έκπληξη το γιατί δεν προβλέφτηκαν οι συνέπειες της κακοδιοίκησης τόσων ετών. Απλά δεν τους ένοιζε, όσο «επιστήμονες» ή μορφωμένοι κι αν ήταν αυτοί.

    • Kalitere, καλώς ήρθες στο ιστολόγιό μου.

      Το πρόβλημα εδώ δεν έχει να κάνει με την Ελληνική πραγματικότητα όσο με την απρονοησία του συνόλου των χωρών της ευρωζώνης. Δεν είχε προβλεφτεί η πιθανότητα κάτι να μην πάει καλά ή το ενδεχόμενο μια χώρα να βρεθεί στο χείλος της πτώχευσης. Αλλά τα λάθη δε σταματούν εδώ. Ακόμα και όταν έγινε συνείδηση το γεγονός ότι η Ελλάδα ή οι άλλες χώρες του Ευρωπαϊκού νότου δεν πάνε καλά στην οικονομία τους, αντί να κινηθούν προς την κατεύθυνση της αλληλεγγύης αλλά και της άμβλυνσης του προβλήματος, έκαναν ακριβώς το αντίθετο ρίχνοντας λάδι στη φωτιά. Τα αποτελέσματα τα βλέπουμε τώρα και τρίβουμε τα μάτια μας. Τα τεράστια χρέη της Ιταλίας και της Ισπανίας έχουν ρίξει τη σκιά τους πάνω στη Γηραιά Ήπειρο κι όπως φαίνεται θα τη διαλύσουν… Δυστυχώς.

      Καλό σου απόγευμα. Ελπίζω να τα λέμε συχνά.

      • ο δείμος του πολίτη
      • 8 Ιουνίου 2012

      Χωρίς να έχεις άδικο, θα σημειώσω ότι τα ελληνικά προβλήματα -σε μικρότερο ίσως βαθμό- εντοπίζονται παντού. Οι μίζες της Siemens εμφανίστηκαν και αλλού (απλά εδώ δεν καταδικάστηκαν), το ίδιο και τα εξοπλιστικά ή άλλα. Ο ανταγωνισμός το αποκαλύπτει όλα, αλλά μη έχοντας ανταγωνισμό, αλλά καρτέλ, όλα κρύβονταν και μοιράζονταν.
      Ωστόσο, αυτά έχουν λίγη σχέση με τα δομικά ευρωνομισματικά προβλήματα. Το κεφάλι ποτέ δε μυρίζει από την ουρά. Αν το 2% του ευρωπαίκού ΑΕΠ είναι σε θέση να απειλεί εδώ και 3 έτη την Ένωση, τότε κάτι πάει πολύ στραβά.
      Αν το 0,003% του παγκόσμιου ΑΕΠ ανεβάζει και κατεβάζει χρηματηστήρια, τότε το πρόβλημα, είναι σίγουρα εκτός Ελλάδας.

  3. Καλησπέρα Κώστα. Πιστεύω ότι η Ελλάδα ναι μεν, έκανε προόδους σημείωσε δε, σημαντική ανάπτυξη παρόλα τα πολιτικά προβλήματα που πάντα αντιμετώπιζε.΅ Όμως Κώστα η χώρα μας φάνηκε ότι δεν είχε θέσει γερά θεμέλια αυτής της πορείας . Είναι το πρώτο που σημειώνω. Το δεύτερο είναι ότι η ΕΕ, τελικά φάνηκε ότι είναι μια ένωση οικονομική που καμιά διάθεση δεν δείχνει να κρατήσει τη συνοχή της, με μέλη ισότιμα και με τη συμπαράσταση που πραγματικά θα έπρεπε να δείχνει σε ισότιμα μέλη, όταν αντιμετωπίζουν δυσκολίες. Η κρίση στη χώρα μας δεν ξέρω αν είναι ένα πείραμα, ή αν το κοινό νόμισμα εξυπηρετεί μόνο τις διεθνείς αγορές–δεν τα απορρίπτω όμως–αλλά σίγουρα έδειξε ότι η ΕΕ απαρτίζεται από μια ελιτ κρατών ισχυρών και με δορυφόρους τους, τα άλλα κράτη, που πρέπει να υπακούν ωσάν υπήκοοι μιας μεγάλης αυτοκρατορίας!!!!!!!!! Είναι για μένα προσωπικά Κώστα σαν να συνέβαλε η Ελλάδα με το πρόβλημά της να πέσουν οι μάσκες. Και επειδή αναφέρεσαι στους πολλούς και ειδικευμένους της ένωσης που δεν »είδαν» ότι μια κλωστή σαν την Ελληνική μπορεί να γκρεμίσει αυτό το οικοδόμημα, να πω ότι μου κάνει εντύπωση πώς τέτοια μυαλά δεν »είδαν» το επικίνδυνο από μια κατάσταση σαν την Ελληνική. Εκτός και αν ήξεραν και αν είχαν δει………..και αυτό ακριβώς επιθυμούν για λόγους που θα φανούν σε λίγο καιρό!!!!!!!!!!!!!!!
    Να σαι καλά!

    • Άννα, είναι πολύ πιθανόν ο ισχυρισμός σου να είναι σωστός. Πως δηλαδή όλα είχαν προβλεφθεί κι έγιναν στη βάση ενός καλοσχεδιασμένου πλάνου. Κανείς δεν μπορεί να ξέρει την αλήθεια, εκείνο όμως που είναι σίγουρο, είναι πως πια ο λαός της χώρας μας υποφέρει και θα αρχίσουν να υποφέρουν και οι Ισπανοί σε λίγο, πιθανόν δε και οι Ιταλοί. Κι αυτό δε νομίζω ότι θα οδηγήσει σε ένα καλό μέλλον για την Ευρώπη.

      Την καλησπέρα μου.

  4. Το σενάριο του παγκόσμιου κραχ που πρωτοδιατύπωσαν εδώ και δύο χρόνια τώρα, οι οικονομολόγοι Βαρουφάκης και Καζάκης ισχυροποιείται!
    Εκείνο για το οποίο ανησυχώ είναι αν σε ένα τέτοιο σενάριο,μετά απο μία παγκόσμια δηλαδή οικονομική κατάρρευση, όλοι ξεκινήσουν εκ του μηδενός και μεις το ίδιο αλλά κουβαλώντας και τα χρέη που μας φόρτωσαν…επιμένω βάσει σχεδίου οι εταίροι μας Γερμανοί.
    ΄Ετσι όπως τα έχουν καταφέρει τα πολιτικά μας σαίνια, όλοι θα ξεχρεώσουν με μια πτώχευση και μεις μόνο θα μείνουμε με τις υπογραφές των μνημονίων για τα χρέη…

    • Δεν ξέρω Κάρυ μου αν εξακολουθήσουμε να έχουμε χρέη μετά από ένα ενδεχόμενο κραχ. Στο κάτω κάτω θα δουλέψουμε και θα τα πληρώσουμε. Εκείνο που με φοβίζει είναι το γεγονός πως αν γίνει κάτι τέτοιο ίσως ξεκινήσει πόλεμος. Σκέψου πόσο βολεύει ένας πόλεμος σε μια τέτοια κατάσταση…

    • ο δείμος του πολίτη
    • 8 Ιουνίου 2012

    Προσυπογράφω την ανάρτηση. Μέσα στο πραγματικό νόημα. Αλλού είναι το διακύβευμα κι όχι στο νόμισμα. Ουσιαστικά συμμετέχουμε στο ερώτημα τι Ευρώπη θέλουμε…

    • Ακριβώς Δήμο, το πραγματικό ερώτημα είναι ποια Ευρώπη θέλουμε. Ποια Ευρώπη θέλουν οι λαοί και οι πολίτες της και όχι οι εξωθεσμικοί παράγοντες που επηρεάζουν τις ζωές μας με μοναδικό κριτήριο το κέρδος. Αλλά, αναρωτιέμαι, είναι ποτέ δυνατόν να μεταμορφωθεί και να γίνει η Ευρώπη έτσι όπως πραγματικά θέλουν οι πολίτες της;

  5. Μου άρεσαν πολύ οι παρατηρήσεις σου και οι διαπιστώσεις σου Τελευταίε, συνοψίζεις ιστορικές πραγματικότητες σε τόσο σύντομο κείμενο, αυτό είναι ταλέντο 🙂

    Ξέρεις τι ερώτηση ήρθε στο μυαλό μου μόλις το διάβασα; Οκ ήμασταν το πείραμα, το ευρώ εξυπηρετεί τα μεγάλα κεφάλαια, μια οικονομική και πολιτική ελίτ, χωρίς να φαίνεται στην πράξη η ενωμένη Ευρώπη. Τι μέλλει γενέσθαι; Δηλαδή ΠΑΣΟΚ, ΝΔ το έχουμε ξαναδεί το πλάνο, μας οδήγησαν στην καταστροφή, στην υπανάπτυξη. Τον ΣΥΡΙΖΑ ας πούμε ότι λέει πολλά, δεσμεύεται προεκλογικά για ζητήματα που στην πράξη δεν φαίνεται να μπορούν να εφαρμοστούν. Δεν θα μιλήσω για τα μικρότερα κόμματα. Με μια Ευρώπη λοιπόν που πιέζει τη χώρα μας για αποπληρωμή του χρέους με μειώσεις, με ένα πολιτικό σύστημα αναξιόπιστο και μη λειτουργικό και εκτός των άλλων με ένα πολιτικό σύστημα που σε περίοδο ευφορίας και οικονομικής ευμάρειας οδηγήθηκε σε οικονομικά σκάνδαλα με μηδενική εκμετάλλευση των ευκαιριών που εμφανίστηκαν και με ένα φινάλε εν έτει 2012 δραματικό και αδιέξοδο,

    που οδηγούμαστε τελικά; Ποιό είναι το μέλλον το δικό μας αλλά και της Ευρώπης; Δεν σου ζητάω σαφώς απάντηση, σαν να σε θεωρώ προφήτη αλλά δεν αναρωτιόμαστε όλοι όταν κάνουμε τους απολογισμούς μας και τις διαπιστώσεις μας;

    • Koufetarie, το ερώτημά σου νομίζω είναι και το πιο σοβαρό. Κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά που οδηγούμαστε, αλλά μπορούμε να προετοιμάσουμε το μέλλον μας μόνοι μας και να μην αφήσουμε την τύχη να έχει τον πρώτο λόγο. Μια σοβαρή πολιτική χρειάζεται η οποία πρωτίστως να εξυπηρετεί τα συμφέροντα του τόπου και μετά όλα τα υπόλοιπα. Θαρρώ πως σπασμωδικές κινήσεις, χωρίς κοστολόγηση και κυρίως χωρίς προβολή στο μέλλον ώστε να μελετήσουμε τον αντίκτυπο που θα επιφέρει, είναι ότι χειρότερο. Είδα, για παράδειγμα, διαφήμιση που λέει ότι θα διαγράψει τα χρέη και τα δάνεια που έχουν οι Έλληνες στις τράπεζες! Αυτά δεν είναι σοβαρές πολιτικές τοποθετήσεις και έχουν ξεπεράσει κατά πολύ το λαϊκισμό των προηγούμενων 20 – 30 χρόνων!

      Η ευθύνη μας απέναντι στο μέλλον είναι και υπόθεση του καθενός μας. Δεν αρκεί μόνο η πολιτική και η κυβέρνηση για να λύσει τα προβλήματα. Κάθε φορά που αποφασίζουμε να μην πετάμε το σκουπίδι έξω από το παράθυρο του αυτοκινήτου μας και κάθε φορά που κάνουμε τη δουλειά μας σωστά, το μέλλον μας γίνεται καλύτερο. Κάθε φορά όμως που σβήνουμε το τσιγάρο στην αμμουδιά και τη γεμίζουμε με γόπες, το μέλλον μας γίνεται χειρότερο! Ας ξεκινήσει ο καθένας από εμάς να γίνεται λίγο καλύτερος και νομίζω πως τότε η απάντηση στο ερώτημά σου φίλε μου koufetarie θα έρθει από μόνη της!

      Συγγνώμη που άργησα να σου απαντήσω, έπρεπε να τελειώσω κάποιες δουλειές τις προηγούμενες ημέρες και δεν είχα καθόλου χρόνο.

      Την καλημέρα μου.

  6. Καλημέρα Κώστα!
    Μου τελείωσαν τα σενάρια… αλλά αυτό δεν σημαίνει πως σκλήρυνα και την καρδιά μου… γι αυτό ήρθα να ευχηθώ να έχεις μια χαλαρή Κυριακή και μια υποφερτή βδομάδα!

    ΑΦιλιά! :))

    • Καλή μου μάγισσα, κοντός ψαλμός αλληλούια λέει ο λαός και σε λίγο καιρό όλα θα έχουν πάρει το δρόμο τους και οι εξελίξεις θα είναι μπροστά στα μάτια μας. Οψόμεθα…

      Την καλημέρα μου και καλή εβδομάδα 🙂

      Συγγνώμη για την καθυστέρηση στην απάντηση, οι δουλειές δε μου άφησαν χρόνο 😉

  7. Έχουμε ωριμάσει αρκετά αυτά τα χρόνια και αυτό φαίνεται από τη ψυχραιμία που έχουμε αυτές τις δύσκολες μέρες. Δεν είναι αδιαφορία ή ότι δεν καταλαβαίνουμε τι έρχεται, αντίθετα είναι συνειδητοποίηση. Πόσο εύκολο να γράφεις κατηγορίες, μπουχτίσαμε με αυτά τόσο καιρό, το δύσκολο είναι το να γράφεις και να προβληματίζεσαι με σοβαρά επιχειρήματα για όλη την κατάσταση. Μπράβο για τη λογική σε μια εποχή που έχει εκλείψει η λογική.

    • Μαίρη, θα συμφωνήσουμε πως πια έχουμε συνειδητοποιήσει τι γίνεται γύρω μας. Κι ένας σημαντικός παράγοντας είναι το διαδίκτυο όπου η κυκλοφορία των ειδήσεων είναι δύσκολο πια να υποστεί λογοκρισίες ή παραποιήσεις και αν μη τι άλλο ο πλουραλισμός των απόψεων ανοίγει το μυαλό και το πνεύμα των ανθρώπων.

      Σε ευχαριστώ για το σχόλιό σου και ζητώ συγγνώμη για την καθυστέρηση στην απάντηση. Καλή σου ημέρα και καλή εβδομάδα.

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: