Πως οι ηγέτες εμπνέουν!

Είμαστε σε προεκλογική περίοδο. Λάθος! Νομίζω πως είμαστε μέσα σε μια ταινία τρόμου. Δεν υπερβάλλω! Κι αν νομίζετε πως χρησιμοποίησα τον όρο «ταινία τρόμου» για το σκοπό αυτό, τότε αφήστε με να σας εξηγήσω γιατί ισχυρίζομαι πως όλο αυτό που ζούμε κάθε άλλο παρά προεκλογική περίοδος δεν είναι.

Τα μηνύματα που φτάνουν στα αισθητήρια όργανά μας, είτε προέρχονται μέσα είτε έξω από τη χώρα, σκοπό έχουν να μας τρομοκρατήσουν. Θα μείνουμε στο ευρώ ή θα βγούμε; Θα γυρίζουμε στη δραχμή και θα τελειώσει ο κόσμος ή θα τελειώσει ο κόσμος μέσα στο ευρώ; Η ευρωζώνη είναι η ασπίδα που μας προστατεύει ή είναι η αιτία που τα πράγματα πάνε από το κακό στο χειρότερο; Έχει δίκιο η δεξιά ή η αριστερά; Θα έχουμε να φάμε ή όχι; Θα μας πάρουν τα σπίτια ή όχι; Θα ζήσουμε ή θα πεθάνουμε; … Βιώνουμε ένα σενάριο (κακογραμμένης) ταινίας τρόμου, μόνο που δεν είμαστε σε μια σκοτεινή αίθουσα κινηματογράφου αλλά μέσα σε σκοτεινά χρόνια που οι εφιάλτες παίζουν με τις αισθήσεις μας όταν είμαστε ξύπνιοι…

Υπάρχουν πολλοί λόγοι που συμβαίνει αυτό. Λίγο πολύ όλοι μας τους γνωρίζουμε κι έχουν γραφτεί πολλά για το ζήτημα. Με δεδομένο δε πως ακόμα και σήμερα και κάτω από αυτές τις αντίξοες συνθήκες δεν έχουμε ένα κοινό όραμα οι Έλληνες κι ένα κοινό στόχο, τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο δύσκολα. Εκείνο όμως για το οποίο δε γίνεται σχεδόν καμιά συζήτηση, που περνάει ουσιαστικά απαρατήρητο, είναι πως εντός της χώρας δεν υπάρχει ένας αρχηγός [1], ένας ηγέτης που να εμπνεύσει τους ανθρώπους και να βάλει τις Κασσάνδρες στη θέση τους (με εξαίρεση ίσως την τραγελαφική και αποτυχημένη περίπτωση του Αλέξη που ως άλλος Ιζνογκούντ προσπάθησε να γίνει Ανδρέας στη θέση του Ανδρέα!). Να λειτουργήσει σαν οδηγός για όλους τους υπόλοιπους. Κι αυτό γιατί ούτε οι ίδιοι οι επίδοξοι ένοικοι του Μαξίμου δεν πιστεύουν αυτά που λένε, δεν εμπνέουν ούτε τον εαυτό τους. Δεν υπάρχουν χαρισματικοί ηγέτες. Και χαρισματικός δεν είναι κάποιος υπεράνθρωπος που κατέβηκε από άλλον πλανήτη. Χαρισματικός είναι απλώς ένας άνθρωπος που ξέρει επακριβώς γιατί θέλει να κάνει αυτό που οραματίζεται και μοιράζεται το όραμά του με τους υπόλοιπους. Και όχι γιατί πρέπει να κάνει κάτι επειδή το επιτάσσουν οι περιστάσεις (ή/και οι image makers!).

Αν έχετε 18 λεπτά της ώρας χρόνο για να διαθέσετε, ρίξτε μια ματιά στο βίντεο από την ομιλία στο TED του Σάιμον Σίνεκ. Θα τη βρείτε εδώ με ελληνικούς υπότιτλους. Ίσως τότε να συνειδητοποιήσετε κι εσείς, όπως συνειδητοποίησα κι εγώ, γιατί αυτό που έχει ανάγκη η χώρα δεν είναι ούτε το ευρώ ούτε το μνημόνιο (ούτε καν τις εκλογές) αλλά κάτι άλλο, μεγαλύτερο και σημαντικότερο αλλά και πως δεν είμαστε σε προεκλογική περίοδο αλλά σε ταινία τρόμου, αφού μοιάζουμε με ανεξέλεγκτο κοπάδι χωρίς κάποιον άξιο να αναλάβει την ευθύνη της διακυβέρνησης της χώρας! Γιατί, αν θέλουμε να λέμε την αλήθεια χωρίς να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, για να υπάρχει σειρά στα πράγματα και μάλιστα σωστή σειρά, πρέπει να υπάρχει και ηγέτης.

[1] Με τον όρο «αρχηγός» δεν εννοώ κατ’ ανάγκη μόνο κάποιο φυσικό πρόσωπο. Θα μπορούσε να είναι ένας θεσμός (πχ. η Εκκλησία), ένας κομματικός οργανισμός, ένα κίνημα πολιτών κλπ.
Advertisements
  1. Έχεις απόλυτο δίκιο ότι δεν υπάρχουν στην χώρα μας χαρισματικοί ηγέτες αλλά δυστυχώς όμως δεν υπάρχει πλέον και το όραμα που θα μπορούσε ο κόσμος να πιστέψει.

    • Αθεόφοβε, η προσωπική μου άποψη είναι πως όραμα υπάρχει. Είναι αυτό της κοινωνικής ευημερίας και προόδου. Απλώς οι κυβερνώντες και τα ΜΜΕ πολύ περισσότερο, φροντίζουν να το κρύβουν επιμελώς βάζοντάς το σε δεύτερη μοίρα και φέρνοντας στο προσκήνιο άλλα, δευτερεύουσας σημασίας πράγματα.

      Την καλημέρα μου.

  2. Έχεις δίκιο………….Συμφωνώ απόλυτα. Δυστυχώς σε μας δεν βγήκε μπροστά κανένας για να εμπνεύσει. Συνήθως έτσι γίνεται σε τόσο δύσκολους καιρούς…Αλλά υπάρχει και η άλλη εξήγηση: ίσως τα περιθώρια να κινηθεί κανείς μέσα σε μια τρομαχτικά αιμοβόρα ελεύθερη οικονομία της παγκοσμιοποίησης να είναι απειροελάχιστα και κανένας να μη παίρνει το ρίσκο……………
    Καλή σου μέρα

    • Αν κανείς δεν είναι ικανός να πάρει ρίσκα, τότε δεν είναι ικανός για τίποτα! Γνώμη μου είναι αυτό και βεβαίως μπορεί να μοιάζει απόλυτη, αλλά αν το σκεφτεί κανείς ψύχραιμα θα δει ότι η πρόοδος σε όλες τις ιστορικές περιόδους προήρθε από ανθρώπους που τόλμησαν και κατά περιπτώσεις πήγαν κόντρα στο ρεύμα!

      Την καλημέρα μου Άννα.

    • ο δείμος του πολίτη
    • 30 Μαΐου 2012

    Συμφωνώ απολύτως με το άρθρο. Δεν υπάρχουν χαρισματικοί ηγέτες. Ο σωστός ηγέτης είναι εκείνος που ακούει αυτό που θέλει ο λαός, που το σχηματίζει και το υλοποιεί ως πολιτική και το πάει λίγο παραπέρα.
    Και πράγματι δεν έχουμε σήμερα ένα κοινό όραμα. Τα μέχρι σήμερα οράματα ήταν καλλιεργημένα από τα ΜΜΕ -ταυτίζονταν με τα πολιτικά και οικονομικά συμφέροντά τους- κι έρχονταν από τα πάνω (πχ η ΟΝΕ) εξυπηρετώντας άλλες σκοπιμότητες. Ο χρόνιος ατομισμός με τον οποίο χειραγωγηθήκαμε, δεν επέτρεψε να αναδειχθούν κοινά οράματα, πλην εκείνων των μετανεωτερικών της άρνησης και της διαμαρτυρίας. Κάτι θετικό όχι. Κι έχουμε μεγάλη ανάγκη από ένα νέο Στρατηγικό Σχεδιασμό που βγει με συλλογικές διαδικασίες και άμεση συμμετοχή των πολιτών (όχι μόνο με τριτοβάθμιους φορείς) από μία νέα Μεγάλη Ιδέα. Τα οράματα των αρχηγών φάνηκε ότι μόνο το λαό δεν εξυπηρετούσαν.

    • Δήμο, πράγματι ο ατομικισμός έχει οδηγήσει την κοινωνία σε λανθασμένους δρόμους και τα πρότυπα που προβάλλονται ουδεμία σχέση έχουν με τα συλλογικά ιδεώδη. Έγραψα στην απάντησή μου στον αθεόφοβο πιο πάνω, πως όραμα υπάρχει, εννοώντας πως είναι στοιχειώδης έστω η κοινωνική ηρεμία και πρόοδος. Αλλά τελικά, ακόμα και τα αυτονόητα πια έχουν αρχίσει να γίνονται δυσεύρετα!

      Νομίζω πως αυτό που διαφάνηκε έντονα στις προηγούμενες εκλογές είναι η έλλειψη εμπνευσμένης ηγεσίας. Οι πολιτικοί αρχηγοί είναι κατά τη γνώμη μου μέτριοι κι ενδεχομένως μικρότεροι των περιστάσεων. Ακόμα και μέσα στη δύσκολη συγκυρία που βιώνουμε δεν μπόρεσαν να αναδείξουν τον καλύτερο εαυτό τους. Μια ισχυρή προσωπικότητα έχω την εντύπωση πως θα άλλαζε κατά πολύ τους κανόνες του παιχνιδιού. Δες ας πούμε πως κάνει κουμάντο η Μέρκελ τώρα σε όλη την Ευρώπη. Είναι βεβαίως η κυρίαρχη θέση της Γερμανίας αλλά σε κάθε περίπτωση συνδράμει και η προσωπικότητά της. Δε δίστασε να επέμβει εν μέσω εκλογών και τελείως ξεδιάντροπα να ζητήσει δημοψήφισμα από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Καταλήγοντας, θεωρώ πως η έλλειψη μιας ισχυρής προσωπικότητας, ανεξαρτήτως χώρου, στη συγκεκριμένη χρονική περίοδο, είναι εις βάρος της χώρας.

      Την καλημέρα μου.

  3. Καλησπέρα Κώστα,
    Ο Αμερικανός πρόεδρος John Quincy Adams είχε πει πως : «Αν οι πράξεις σου εμπνέουν άλλους ανθρώπους να ονειρεύονται περισσότερο, να μαθαίνουν περισσότερο, να κάνουν περισσότερα, να γίνονται κάτι περισσότερο, τότε είσαι ηγέτης». Σαφώς τέτοια προσωπικότητα δεν υπάρχει στην Ελλάδα και αν υπάρχει κρύβεται πολύ καλά μάλλον για λόγους ανωτερότητας – γιατί το να είσαι πολιτικός στην Ελλάδα του ’12 μάλλον είναι ξεπεσμός-.
    Από την άλλη η Βρετανίδα πρωθυπουργός Μάργκαρετ Θάτσερ είχε δηλώσει πως :»Το να είσαι ισχυρός είναι σαν να είσαι κυρία. Αν πρέπει να δηλώσεις ότι είσαι, δεν είσαι». Σίγουρα στην Ελλάδα αυτό συναντάται αφού βγαίνουν κόμματα τα οποία δηλώνουν ισχυρά και ζητούν αυτοδυναμία τα οποία αποδείχτηκε τελικά πως σαφώς είναι κατώτερα των περιστάσεων. Σπάνια συμφωνώ με δηλώσεις πολιτικών μα συμφωνώ και με τα δύο αποφθέγματα που παρέθεσα.
    Αυτή την στιγμή η Ελλάδα κατά την ταπεινή, προσωπική μου γνώμη χρειάζεται έναν νέο άνθρωπο με διάθεση και ιδέες να ηγηθεί ενός κόμματος με αξίες και πρόγραμμα. Να μην τον έχουν αγγίξει τα πολιτικά κυκλώματα και να μπορεί να ελιχθεί στις συνεδριάσεις. Και πάνω από όλα να έχει όνειρα. Αν δεν ονειρεύεσαι, τι επιδιώκεις;
    Φυσικά αυτό που σου περιέγραψα δεν είναι ουτοπικό, υπάρχει. Αλλά σίγουρα είναι στον δρόμο για το εξωτερικό αφού οι περισσότεροι νέοι εγκαταλείπουν την Ελλάδα και αυτό σίγουρα θα πάρει και μεγαλύτερες διαστάσεις.
    Κάθε μέρα ξυπνώ με αγωνία για να δω τι ακόμα θα συμβεί σε μια χώρα ήδη ταλαιπωρημένη. Οι ήδη υπάρχοντες δεν μπορούν να βρουν λύσεις το έδειξαν. Ειλικρινά δεν ξέρω τι μπορεί να γίνει. Το να καθόμαστε όμως και με σταυρωμένα τα χέρια δεν βοηθά. Για να φτιάξεις ομελέτα πρέπει να σπάσεις τα αυγά, αν δεν έχεις την δύναμη και την θέληση να τα σπάσεις και απλά τα κρατάς, δεν φτιάχνεις ομελέτα δυστυχώς!!
    Καλό μεσημεράκι χρωματιστό σου εύχομαι Κώστα. (Εξαίρεσαι ωστόσο τους κομματικούς χρωματισμούς δεν ξέρεις τι μπορεί να επιφέρουν χαχα)

    • Μαρίνα, αγνοούσα τα λόγια των πολιτικών που ανέφερες, αλλά βεβαίως συμφωνώ μαζί τους. Τα πράγματα είναι όπως ακριβώς τα είπες. Από τη μια αυτό που χρειάζεται ο τόπος είναι έναν νέο άνθρωπο με όνειρα κι από την άλλη να σπάσουν μερικά αυγά. Αλλιώς, απλώς θα συνεχίσουμε να υπάρχουμε με τις μετριότητες, μέσα στη μετριότητά μας.

      Ο αυστριακός συγγραφέας και δημοσιογράφος Κάρλ Κράους, είχε πει πως όταν ο ήλιος του πολιτισμού είναι χαμηλά, τότε ακόμα και οι νάνοι ρίχνουν μεγάλες σκιές. Αν το παραφράσουμε κι αντί «του πολιτισμού» γράψουμε «της πολιτικής», νομίζω πως βγάζει υπέροχο νόημα, ταιριαστό για την περίπτωσή μας.

      Την καλησπέρα μου.

  4. Βρήκα εξαιρετική την ανάρτηση σου, και συμφωνώ απολύτως ότι υπάρχει τρομακτική έλλειψη εμπνευσμένων ανθρώπων σε όλα τα επίπεδα σήμερα. Είδα και το βίντεο το οποίο μιλάει ακριβώς για το πρόβλημα αυτό.
    Καλό σου βράδυ

    • Χριστόφορε, το βίντεο νομίζω ότι μιλάει ακριβώς για το επίκεντρο του προβλήματος της έλλειψης εμπνευσμένων ανθρώπων στη χώρα. Γι’ αυτό το συμπεριέλαβα στην ανάρτησή μου. Σε κάθε περίπτωση πάντως, νομίζω πως η έλλειψη τέτοιων ανθρώπων με όραμα είναι στα αρνητικά της χώρας.

      Την καλησπέρα μου.

  5. Κόντρα στο ρεύμα….ωραία ακούγεται. Συμφωνώ ότι ο μεγάλος ηγέτης πρέπει να παίρνει ρίσκα. Να πηγαίνει κόντρα σε όλους, να ακολουθεί τα όνειρά του/μας, να εμπνέει και να καθοδηγεί. Όμως στη διακυβέρνηση μιας χώρας Κώστα τι ρίσκα θα πρέπει να είναι διατεθειμένος να πάρει ένας ηγέτης; Η αλήθεια είναι ότι σήμερα σε μια παγκοσμιοποιημένη οικονομία έχουν στενέψει πολύ τα περιθώρια για εμπνευσμένους ηγέτες. Μήπως δεν υποστηρίζεται πλέον η ανάληψη των κυβερνήσεων από τεχνοκράτες; Για να πάψουν –μήπως–να μπορούν να αναδεικνύονται τέτοιοι ηγέτες; Δεν είναι -πιστεύω – σαν το πλασάρισμα ενός προϊόντος στην αγορά. Δεν είναι να πείσεις για το τι πιστεύεις και για τα όνειρά σου. Είναι να μπορείς να τα εφαρμόσεις. Τι θα γινόταν πχ αν διαψεύδονταν οι ελπίδες των ψηφοφόρων από έναν τέτοιο ηγέτη, αφού η πραγματοποίηση των ονείρων του/μας θα ήταν απραγματοποίητη;;;Αυτό είναι το ρίσκο …αυτό εννοούσα!Ίσως γι αυτό δεν έχει αναδειχτεί κανένας τέτοιος τουλάχιστον ακόμη. Γιατί σίγουρα υπάρχει.
    Καλό βράδυ!

    • Άννα, σε κάθε ιστορική περίοδο κάποιος θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι δε θα μπορούσε να υπάρξει ένας ηγέτης ικανός να πάει κόντρα στο ρεύμα και τις μεγάλες δυνάμεις. Ποιος θα πίστευε άλλωστε ότι ο Γκάντι θα πετύχαινε την ανεξαρτησία της Ινδίας από τους Βρετανούς; Ποιος θα πίστευε ότι ο Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ θα πήγαινε κόντρα στο αμερικάνικο κατεστημένο και θα το κέρδιζε;

      Κάθε εποχή έχει τις δικές της προκλήσεις και κάθε εποχή μπορεί να υπάρξουν πρόσωπα που τελικά γράφονται στην ιστορία για τις ηγετικές τους ικανότητες και την έμπνευση που προκαλούν στους ανθρώπους!

      Καλό σου βράδυ.

  6. Σίγουρα λείπει το όραμα, και ο άνθρωπος που θα μας το εμπνεύσει. Κατά μια έννοια όμως, ίσως καλύτερα, από την άποψη ότι και ο Χίτλερ υπήρξε ένας μεγάλος ‘ηγέτης’, καταστροφικός, διαστροφικός, μα όμως στην εποχή του ενέπνευσε εκατομμύρια ανθρώπους. Υπό μια έννοια λοιπόν, ίσως να είναι καλό που δεν έχουμε σήμερα κάποιον που να μπορεί να μαγνητίζει έτσι τα πλήθη. Γιατί αυτό δεν λειτουργεί πάντα θετικά. Τουλάχιστον σήμερα ξέρουμε πως οι πολιτικοί είναι ανίκανοι. Δεν τους εμπιστεύεται κανείς. Καταρρέουν όλοι, σίγουρα τα πράγματα δεν πάνε καλά. Μακάρι να μπορούσε μέσα σε αυτό το ‘σκοτάδι’ να γεννηθεί κάτι που να φέρει πραγματικά το φως, αυτό όχι φυσικά μόνο για την Ελλάδα, μα πανευρωπαϊκά (καλύτερα παγκόσμια).

    Κατ’άλλα η ιστορία μας διδάσκει ότι τους σπουδαίους ανθρώπους τους γεννάνε οι εποχές τους. Οπότε μπορεί αυτή η νέα πολύ δύσκολη εποχή, τόσο διαφορετική από το χτες, να φέρει και νέους πολιτικούς, ανθρώπους με οράματα, όχι τόσο εφησυχασμένους… Κρατώ το βίντεο από το TED και θα το παρακολουθήσω με την πρώτη ευκαιρία!

    • Υπό την οπτική γωνία που το θέτεις το ζήτημα, πράγματι είναι καλό που δεν έχουμε ένα Χίτλερ στις μέρες μας. Σε καμία περίπτωση κανείς δε θα ήθελε ένα τέτοιο ηγέτη.

      Σωστά λες πως τους σπουδαίους ανθρώπους τους γεννάνε οι εποχές. Αλλά αναρωτιέμαι αν όχι τώρα, πότε;

      Την καλημέρα μου Μαίρη.

      • Σίγουρα και εγώ αναρωτιέμαι, αν όχι τώρα πότε; Ίσως νομίζουμε πως είμαστε στο τέλος του δρόμου, μα ίσως είμαστε ακόμη στην αρχή. Έλα ντε.
        Οι μέρες φαίνεται να κυλούν αργά…, αλλά αντίθετα νομίζω πως τρέχουν, είδες τι γίνεται στην Ισπανία… Ανυπομονώ να δω το βιντεάκι, το βράδυ που θα είμαι πιο ήρεμη, με περισσότερο χρόνο. Καλημέρα!

        • Πράγματι, δεν ξέρουμε αν είμαστε στο τέλος ή την αρχή, σ’ αυτό έχεις μεγάλο δίκιο!

          Το βιντεάκι δες το, νομίζω, χωρίς να ξέρω το χαρακτήρα σου βέβαια, ότι θα σου αρέσει!

  7. Καλό ! Μου άρεσε ιδιαίτερα η ομιλία του Saimon Sinek . Στην αρχή το έβαλα από περιέργεια, και μετά με ρούφηξε !! Οι μεγάλοι καθοδηγηητές το ξέρουν από ένστικτο.

    Δεν είναι τυχαίο που όλη η Ευρώπη πάει κατά διαβόλου… Οι μεγάλες φυσιογνωμίες της μεταπολεμικης εποχής έλειψαν από όλα τα κράτη.

    Ξεράθηκαν τα λουλούδια και γεμίσαμε ζιζάνια και αγριοχορτα….

    • Γιώργο, πράγματι η ομιλία του Saimon Sinek είναι πολύ καλή. Κι αν θέλουμε να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, τέτοιοι άνθρωποι, τέτοιοι ηγέτες σήμερα δεν υπάρχουν. Όπως λες κι εσύ, ξεράθηκαν τα λουλούδια και κυριάρχησαν τα ζιζάνια…

      Την καλημέρα μου.

  8. Εεεε θα συμφωνήσω κι’εγώ! ΄Ελλειψη χαρισματικών πολιτικών σημειώνεται όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σ’ολόκληρη την Ευρώπη!

    Αναρωτιέμαι όμως αν άλλαξαν οι εποχές και το επίπεδο γνώσης των ανθρώπων ώστε να μην εμπνέονται πλέον απο ρήτορες γιατί απλά δεν πείθονται απ’αυτούς! Εχουν πλέον αναπτυγμένη κρίση ή έχουν απογοητευτεί και προδοθεί απο Εθνοσωτήρες?

    Για την περίπτωση του Αλέξη νομίζω πως γίνεσαι πολύ αυστηρός Τελευταίε μου…ίσως επηρεασμένος κι’εσύ από την φοβερό πόλεμο που του κάνουν όλοι!
    Θα δούμε όμως , θα δοκιμαστεί κι’αυτός…Είμαι σίγουρη πως τις επερχόμενες εκλογές , ο ΣΥΡΙΖΑ θα καταφέρει να σχηματίσει κυβέρνηση!
    Την καλημέρα μου!

    • Κάρυ μου, λες να συμβαίνει αυτό; Οι ρήτορες να την πάτησαν εξαιτίας της μόρφωσης των ανθρώπων; Αυτό ξέρεις, μας κολακεύει όλους αφού δεν υπάρχει κανείς να ξεχωρίζει! Πάντως, για να μιλήσω σοβαρά, είναι πολύ πιθανό να συμβαίνει αυτό που λες. Τα πράγματα σήμερα είναι πολύ πιο δύσκολα για τους επίδοξους Μαυρογυαλούρους απ’ ότι στο παρελθόν!

      Όσο για τον Τσίπρα, Κάρυ μου νομίζω πως πρέπει να είμαι σκληρός. Δεν πας στον χασοδίκη, πας στον καλύτερο δικηγόρο, όπως θες και τον καλύτερο δάσκαλο για τα παιδιά σου ή τον καλύτερο γιατρό να σου κάνει διάγνωση. Γιατί λοιπόν να μην είμαστε αυστηροί με αυτούς που μας κυβερνούν; Και μάλιστα πολύ αυστηροί αφού αυτοί καθορίζουν το μέλλον των παιδιών μας; Θα είμαστε φτηνοί στο λάδι και ακριβοί στο ξύδι;

      Ειλικρινά όμως σου λέω πως δεν έχω επηρεαστεί καθόλου από τον πόλεμο στον Τσίπρα, αυτόν που οι επικοινωνιολόγοι έντεχνα τον μετασχημάτισαν σε «Αλέξη», όπως τον αποκαλείς, κατά αντιστοιχία με το «Ανδρέας»! Ο Αλέξης δεν μπορεί να γίνει ποτέ Ανδρέας, τόσο γιατί οι συνθήκες και οι περιστάσεις είναι διαφορετικές όσο και γιατί ποιοτικά η διαφορά είναι τεράστια. Είναι άλλο πράγμα να είναι χαρισματικός κι άλλο να σε κάνουν να φαίνεσαι ότι είσαι! Όπως είπα και πιο πάνω απαντώντας στη Μαρία (Drama Queen), παραφράζοντας τα λόγια του Κάρλ Κράους, όταν ο ήλιος της πολιτικής είναι χαμηλά, τότε ακόμα και οι νάνοι ρίχνουν μεγάλες σκιές. Πάντως, δέχομαι την άποψή σου, άλλωστε πριν τις εκλογές του Μαϊού ήμουν ο πρώτος που συμφωνούσε με τα επιχειρήματά σου ασχέτως αν τώρα πια διαφωνώ.

      Την καλημέρα μου.

  9. Θα συμφωνήσω μαζί σου, πλέον ηγέτες δεν υπάρχουν και αν δυστυχώς πίστευα πως υπήρχε έστω και ένας καθαρός, το σύστημα θα είχε πέσει πάνω του και θα προσπαθούσε να τον εκτοπίσει. Από κει και πέρα και γω λέω πάλι για τον Τσίπρα πως μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου θα είναι η μόνη επιλογή που έχω να δοκιμάσω μιας και οι υπόλοιποι με τα έργα τους κατέστρεψαν την οικονομία της χώρας, διέλυσαν τον απλό εργαζόμενο, δουλειές δεν βρίσκεις ούτε με δείγμα, ε τουλάχιστον ξέρω που δεν θα στραφώ σ αυτές τις εκλογές, είναι σα να αυτοκτονώ. Ρώσικη ρουλέτα. Διότι η αναξιοπιστία, η αδικία και το ψέμα έχουν μπλεχτεί με την πραγματικότητα και κανείς δεν γνωρίζει τελικά με σιγουριά τι είναι πιο σωστό ή λιγότερο λάθος.

    Τις καλημέρες μου!!

    • koufetarie, για την τελευταία σου πρόταση έγραψα τις απόψεις μου στην αμέσως επόμενη ανάρτησή.

      Το σκεπτικό σου αποτελεί νομίζω το σκεπτικό της πλειοψηφίας των Ελλήνων σήμερα. Δεν έχεις άδικο, απλώς πρέπει να επισημάνουμε το γεγονός ότι πρέπει να αποφευχθούν βεβιασμένες κινήσεις οι οποίες ενδεχομένως να οδηγήσουν σε καταστροφικά αποτελέσματα. Και προς Θεού, να μη δημιουργούμε ούτε φαντάσματα ούτε ήρωες εκεί που δεν υπάρχουν.

      Την καλημέρα μου.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: