Χρώμα.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.


Ο
ι μέρες που έρχονται απαιτούν περισυλλογή. Ανεξάρτητα από τα πιστεύω του καθενός, νομίζω πως η περίοδος αυτή χαρακτηρίζεται από δυο πράγματα. Το ένα είναι η αναγέννηση της Φύσης και η ομορφιά της που προσδίδει ένα αίσθημα ελευθερίας σε όλους μας. Το άλλο αφορά σε όλους εκείνους που περπάτησαν στην ίδια Γη που ζούμε εμείς σήμερα, οι οποίοι με τη διδασκαλία και τον τρόπο ζωής τους μας δίδαξαν την Αγάπη. Μας έδειξαν επίσης το αυτονόητο κι αυτό που ξεχνάμε κάθε μέρα, πως πρώτα απ’ όλα είμαστε Άνθρωποι.

Κι επειδή ο καθένας έχει διαφορετική αφετηρία στις σκέψεις του, ακολουθεί διαφορετική διαδρομή και καταλήγει σε διαφορετική Ιθάκη, επέλεξα κάποιες φωτογραφίες μου να σας χαρίσω, όμως τους αφαίρεσα το χρώμα ώστε το κάθε ζευγάρι μάτια που θα τις δει να προσθέσει τα δικά του χρώματα. Κατ’ αντιστοιχία με τις σκέψεις και τις επιλογές του.

Advertisements
  1. Στέκομαι Μετέωρος ανάμεσα στο Θεό και τη Φύση. Προς στιγμήν διαλέγω τη Φύση μυρίζοντας ευλαβικά τα ροζέ της φύλλα, χαϊδεύοντας τα μυτερά της αγκάθια. Συνεχίζω να εξερευνώ αυτά που βλέπω βρίσκοντας συντροφιά κάτω από ένα πελώριο δέντρο με μία κουφάλα που από μακριά δεν ήταν διακριτή. Κι όμως υπήρχε τελικά. Κοιτάω ψηλά τα κλαδιά του και εξακολουθώ να πιστεύω σε αυτά που βλέπω. Τα δάχτυλά μου όμως στάζουν αίμα και σπεύδω να βρω κάτι να απαλύνω τον πόνο τους.. Μπροστά μου συναντώ τον τρούλο μιας εκκλησίας περιτριγυρισμένο από πλούσια βλάστηση. Το μάτι μου έπεσε πάλι σε ένα πολύ όμορφο λουλούδι, ωστόσο η ζέστη και το αίμα με κάνουν να θολώσω, δεν μπόρεσα να χαρώ από κοντά την κολώνια του. Αμφισβητώντας αυτή την θρησκευτική οικοδομική καταπάτηση ενάντια στη Φύση, εισβάλω στο χώρο της εκκλησίας.Εκεί ένας ιερέας προθυμοποιείται να μου προσφέρει τις πρώτες βοήθειες. Με βάζει και κάθομαι σε ένα πεζούλι. Μέσα στη σύγχυσή μου ο ήχος ενός καναρινιού μου αποσπά την προσοχή και την αίσθηση του πόνου. Κοιτάω ψηλά. Ήταν μέσα σε ένα κλουβί. Ο ιερέας έρχεται και ξαφνικά συνειδητοποιώ ότι η Φύση με οδήγησε στο Θείο στοιχείο της. Στον ιερό της βωμό. Τελικά δεν ήμουν εγώ που επέλεξα τη Φύση. Η Φύση ήταν αυτή που με οδήγησε στο Θεό..

    Ας γυρίσουμε λοιπόν λίγο πίσω στη γέννηση της ανθρώπινης νοημοσύνης και ας προσπαθήσουμε να αποτάξουμε όλες αυτές τις κατασκευασμένες ανθρώπινες διαφορετικότητες, ας νιώσουμε επιτέλους λίγο την ανάγκη της αγάπης όπως λες Τελευταίε, της αλληλεγύης, της συλλογικής αγάπης για έναν κοινό σκοπό, για όλους εμάς. Επιτέλους.

    Υ.Γ. Σκέφτηκα να μοιραστώ τις σκέψεις μου παραπάνω με βάση τις φωτογραφίες σου κατά σειρά προβολής. Μου έκαναν καλό μέσα μου.

    Καλή σου μέρα Τελευταίε!

    • Εκπληκτικό σχόλιο! Koufetarie, νομίζω ότι «έκλεψες» την παράσταση με τα λόγια σου 🙂
      Δεν μπορώ και νομίζω δεν κάνει να προσθέσω τίποτε άλλο…

      Την καλημέρα μου.

      • Εμ’ δεν λες σε μας τους υπόλοιπους σχολιαστές τι απέμεινε να σχολιάσουμε μετά τον Κουφετάριο?
        Υποκλίνομαι στο φωτογράφο αλλά και στην ποιητική ανάλυση του Κουφετάριου…

        • Χα, χα, χα… Πραγματικά ο Κουφετάριος έδωσε τον καλύτερο εαυτό του! Αλλά είμαι σίγουρος ότι κι εσύ δεν πας πίσω αν το θελήσεις στην ποιητική έκφρασή σου!
          🙂

  2. Τι όμορφες εικόνες!! Πολύ ιδιαίτερες!
    Η αλήθεια είναι ότι καλό θα ήταν αυτές τις ημέρες να ξανασκεφτούμε την πορεία μας και να αναζητήσουμε την χαμένη ανθρωπιά μας. Να παραδειγματιστούμε από τις καταστάσεις που έγιναν τέτοιες μέρες χρόνια πριν και να σκεφτούμε πολύ τι αξίζει τελικά και τι όχι.
    Σου εύχομαι να έχεις καλές γιορτές και Καλό Πάσχα 🙂

    • Η ανθρωπιά μας χάνεται κάθε πρωί που ξυπνάμε και δε λέμε καλημέρα στο/στη σύντροφο και τα παιδιά μας. Κάθε φορά που ξεχνάμε ότι κάποιος είναι σε χειρότερη θέση από εμάς κι αντί να βοηθήσουμε κοιτάμε να διασφαλίσουμε τα κεκτημένα μας. Κάθε φορά που φλερτάρουμε με την αιωνιότητα θεωρώντας την ύπαρξή μας άφθαρτη. Οι μέρες που διανύουμε είναι, νομίζω, μια κατάλληλη περίοδος να αγαπήσουμε, να συγχωρέσουμε, να μιλήσουμε. Να ξεφύγουμε από τα στενά όρια του εαυτού μας. Κι ενδεχομένως να ρίξουμε μια ματιά γύρω μας εστιάζοντας την προσοχή μας στη Δημιουργία και στη Φύση και να αφήσουμε την αλαζονεία να φύγει από μέσα μας, μήπως και η ταπεινότητα κυριεύσει την ψυχή μας.

      Καλή σου ημέρα. Σου στέλνω κι εγώ με τη σειρά μου τις καλύτερες ευχές μου.

    • GiP
    • 9 Απριλίου 2012

    Eκπληκτικές φωτογραφίες.
    Το ασπρόμαυρο έχει υποβλητική δύναμη, συχνά είναι πιό εκφραστικό.

    Να είμαστε καλά. Καλό σου Πάσχα.

    • Γιώργο, η απουσία χρώματος δρα ως ενισχυτικό της φαντασίας, τουλάχιστον στη δική μου περίπτωση. Γι’ αυτό και μου αρέσει να απαθανατίζω στιγμές με γνώμονα το άσπρο και το μαύρο ή την απουσία χρώματος αν θες. Οι συγκεκριμένες φωτογραφίες βέβαια είναι προϊόν επεξεργασίας, αλλά σε κάθε περίπτωση εκφράζουν το σκεπτικό μου.

      Να είμαστε καλά. Καλό Πάσχα και σε ‘σένα.

    • Νέστορας
    • 9 Απριλίου 2012

    πολύ ήρεμες εικόνες… εκείνο το όμορφο μεγάλο δέντρο είναι άραγε το ίδιο με το χιονισμένο σου άβαταρ;
    πολύ μου άρεσε αυτή η ανάρτηση… περισυλλογή και ανασυγκρότηση, νηφάλια, ήρεμα και με ειλικρίνεια 🙂

    • Νέστορα, εκείνο το μεγάλο δέντρο είναι ίδιο με το άβαταρ, απλώς οι δυο εικόνες είναι από διαφορετικές εποχές, όπως παρατήρησες!

      Καλό σου απόγευμα 🙂

  3. Το μαυρόασπρο στην φωτογραφία, σε μένα δίνει την ίδια αίσθηση που έχω όταν μπαίνω σε ένα παλαιοπωλείο.
    Απαλλάσσεται από τα χρώματα του παρόντος και βαφτίζεται στο ξέθωρο του χρόνου…
    Καλό Πάσχα φίλε μου Τελευταίε να περάσετε και Ανάσταση στις καρδιές σας εύχομαι!
    Φιλιά πολλά

    • Την ίδια αίσθηση έχω κι εγώ. Αυτή η αίσθηση του παλιού, του ανεξερεύνητου ενδεχομένως, είναι που μου κεντρίζει το ενδιαφέρον.

      Ανταποδίδω τις ευχές σου με όλη μου την καρδιά! Φιλιά και σε ‘σένα 🙂

  4. Πέρασα από την ηλεκτρονική σου γωνιά άδεια κι έφυγα γεμάτη… γυαλίζοντας από το γαλήνιο φως που έσταξαν πάνω μου όλες σου αυτές οι ωραίες σου εικόνες… πασπαλισμένη με την ασημόσκονη όλων αυτών των σκέψεων… Αλήθεια, είμαστε όλοι άνθρωποι.. κι όταν ενωθούμε κάνουμε θαύματα… όπως σε αυτή τη »συνάντηση»…
    Ευχές για ένα Πάσχα γεμάτο αναγεννήσεις και αγάπη..
    Κι ας αναστηθούμε επιτέλους όλοι μαζί..
    Καλό βράδυ

    • Χαίρομαι που σου δημιούργησα τέτοια αισθήματα! Σου στέλνω κι εγώ τις καλύτερες ευχές μου για τις ημέρες μαζί με την καλημέρα μου 🙂

  5. Έκανες την φαντασία μου να οργιάσει! Με πλημμύρισαν χρώματα , μυρωδιές και ήχοι.
    Μου άρεσαν όλες οι εικόνες σου αλλά λάτρεψα αυτό το κατακόκκινο τριαντάφυλλο που έχει ακόμα την πρωινιά δροσιά στα φύλλα του. Πες μου ,δεν είναι υπέροχο?
    Να έχεις ένα πολύ όμορφο Πάσχα.
    Σε φιλώ.

    • Μελίτα, λύσε μου μια απορία: Το τριαντάφυλλο εσύ το «είδες» κόκκινο ή κατάλαβες από κάπου ότι πράγματι ήταν κόκκινο; Γιατί όντως ήταν κόκκινο!

      Έχεις την καλημέρα μου, τις ευχές και τα φιλιά μου 🙂

      • Χααχαχαχ κοίτα που η φαντασία μου δεν έπεσε έξω από την πραγματικότητα.
        Την καλησπέρα μου ,Κώστα .

        • 🙂

  6. Τέτοιες μέρες αισθάνομαι κάπως σαν το Χριστό. Μόνο που εκείνου το μαρτύριο κράτησε μόνο 3 μέρες και μετά αναστήθηκε (λέμε τώρα). Το δικό μας κρατά χρόνια κι ανάσταση δεν προβλέπεται…

    • Δήμο, ο Χριστός αναστήθηκε αν μη τι άλλο επειδή τα λόγια της Αγάπης που δίδαξε υπάρχουν ακόμα μέσα μας, δεν πέθαναν, αρκεί να έχουμε τη θέληση και τη δύναμη να τα κοιτάξουμε!

      Όσο αφορά στο δικό μας μαρτύριο, ήθελέστα και παθέστα. Μακάρι να μας ανοίξουν τα μάτια και να μπορέσουμε επιτέλους να κοιτάξουμε την αλήθεια κατάματα, μόνο τότε θα έρθει η δική μας ανάσταση.

      Την καλημέρα μου.

  7. Αν δεν υπήρχαν και αυτά τα blogs, να ξεκουράζουμε λιγάκι τη σκέψη μας και ν’ακουμπάμε τις ανησυχίες και τα συναισθήματά μας, πώς θα μπορούσαμε να διαχειριστούμε την ορμητικότητα της ζωής;
    Προσωπικά, σ’ευχαριστώ, Τελευταίε γιατί πάντα στο μπλογκ σου παίρνω μια φρέσκια βαθιά ανάσα και συνεχίζω.
    Καλό Πάσχα.

    • Χρωματιστή, σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια. Πάντως, τα ιστολόγια νομίζω ότι ευνοούν την αμφίδρομη επικοινωνία, οπότε οι ανάσες που παίρνεις εσύ από το δικό μου μπλογκ είναι παρόμοιες με τις ανάσες που παίρνω κι εγώ από το δικό σου. Όλοι μας δίνουμε και παίρνουμε. Αν δε, η επικοινωνία αυτή στηρίζεται σε σωστούς κανόνες και έστω μια στοιχειώδη ευγένεια αλλά και έμπνευση, τότε είναι χρήσιμη και εποικοδομητική.

      Καλές γιορτές και σε σένα.

  8. Οι φωτογραφίες σου και το κείμενο Κώστα μου, μου βγάζουν μια ποιητική διάθεση, έτσι σου αντιγράφω μερικούς στίχους που αγαπώ πολύ:

    «Το βουνό χάνεται μέσα στα νερά που χορεύουν,
    μα η κορφή του είναι κρυμμένη μέσα στο γκρίζο σύννεφο.

    Στο κούτσουρο ενός νεκρού κυπαρισσιού
    φύτρωσε ένα υπέροχο λουλούδι.

    Η αγάπη μου είναι φτιαγμένη από Ζωή
    και στο μονοπάτι της δεν υπάρχει θάνατος».
    Κρισναμούρτι
    «Παραβολές και ποιήματα».

    Καλό Πάσχα και από εδώ εύχομαι σ’ όλη την «Τελευταία» οικογένεια! :))

    • Στεφανία, τι όμορφο ποίημα! Ταιριάζει ακριβώς με τη φιλοσοφία της ζωής μου, εντός των ημερών θα αποκτήσω το πρώτο μου βιβλίο του Κρισναμούρτι. Τα φέρνεις από εδώ, τα φέρνεις από εκεί, έκανες και μερικά ξόρκια, τσουπ… να σου ο Κρισναμούρτι στη βιβλιοθήκη μου! Τι λες για το «Η αναζήτηση της αλήθειας»;

      Καλές γιορτές και σε σένα καλή μου μάγισσα και σε όλη την Παραμυθο-οικογένεια! Φιλιά πολλά σε όλους σας και από τον Ηλία μου, που ακόμα ψάχνει να βρει μαγικό γιλέκο!
      🙂

  9. Ω! «Η αναζήτηση της Αλήθειας» , είναι το τελευταίο βιβλίο του Κρισναμούρτι που κυκλοφόρησε…είναι ένα πολύ μικρό σε μέγεθος βιβλίο, αλλά μεγάλο κατά την γνώμη μου σε νόημα (!) είναι επιλογές από διάφορες ομιλίες του Κρ. που έκανε ο Νίκος Πιλάβιος-Παραμυθάς.
    Και για να μην υπάρξει καμιά παρανόηση όλες οι μεταφράσεις που κάναμε και εξακολουθούμε και κάνουμε είναι χωρίς αμοιβή!

    ΑΦιλιά σε όλους σας και ειδικά στον Ηλία από το μαγικό μολύβι!

    • Καλή μου Άιναφετς, η Αναζήτηση της Αλήθειας είναι πια… μέσα στην τσέπη μου! Ήθελα να πω στη βιβλιοθήκη μου, αλλά είναι ένα τοσοδούλικο βιβλίο που μόλις το είδα χαμογέλασα!!! Είπες ότι είναι μικρό σε μέγεθος, αλλά εγώ νόμισα ότι απλώς θα έχει λίγες σελίδες! Όχι ότι θα ήταν λιλιπούτειο! Πάντως, αν και μικρό, λίγο που του έριξα μια ματιά, πρέπει να είναι πολύ «μεγάλο»! Εντός των ημερών θα το μελετήσω, αν και οι γιορτές μπορεί να με καθυστερήσουν λίγο.

      Δυστυχώς τα άλλα βιβλία που μου είχες συστήσει, Η αίσθηση της Ευτυχίας και Το ξύπνημα της νοημοσύνης δεν τα είχε το βιβλιοπωλείο που αγοράζω τα βιβλία μου εδώ στη Λαμία. Και η ατυχία είναι πως δεν τα βρήκα ούτε στο άλλο βιβλιοπωλείο που συχνάζω. Αν δε τα βρω και στη Λάρισα που μάλλον θα βρεθώ στα τέλη της επόμενης εβδομάδας θα τα πάρω μέσω διαδικτύου.

      Σε καλησπερίζω και σε ευχαριστώ για την προτροπή!

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: