Παραλληλισμοί.

Από το ιστολόγιο του Δημήτρη

Πριν αρκετό καιρό ο συνοδοιπόρος στα blog και καλός μου φίλος, ο Δημήτρης, βρέθηκε στη Λαμία. Κάποια στιγμή βρεθήκαμε στο Γοργοπόταμο όπου ο Δημήτρης απαθανάτιζε το σκηνικό με τη φωτογραφική του μηχανή. Κάποια στιγμή τον ρώτησα γιατί τράβηξε μια συγκεκριμένη φωτογραφία (αυτή πιο πάνω) έχοντας το πλάνο ανοιχτό και δεν έκανε ζουμ στο σημείο ενδιαφέροντος (το δεντράκι που φαίνεται πάνω στο βράχο δεξιά). Μου εξήγησε με απλά λόγια και κατάλαβα το λάθος μου. Μου είπε και κάτι καταπληκτικό: «Η διαφορά του επαγγελματία φωτογράφου με τον ερασιτέχνη είναι το γεγονός ότι ο επαγγελματίας ξέρει πια φωτογραφία να μην τραβήξει.»

Αυτό αποτέλεσε ένα πολύ καλό μάθημα για μένα για πολλούς τομείς της ζωής μου και άρχισα να βλέπω τα πράγματα με το σκεπτικό αυτό. Ο επαγγελματίας φωτογράφος δε σπαταλά ούτε χρόνο ούτε πόρους για να κάνει κάτι που δεν πρέπει, σε αντίθεση με τον ερασιτέχνη που θα το κάνει είτε για να το δοκιμάσει είτε λόγω άγνοιας. Ο επαγγελματίας δηλαδή πρέπει να διαθέτει γνώσεις, εμπειρία, εκπαίδευση και γνώσεις, εμπειρία κι εκπαίδευση! Αυτό ισχύει για όλα τα πράγματα και όλες τις εκφάνσεις της ζωής που σχετίζονται με πράγματα σοβαρά.

Άρχισα να ανασύρω στη μνήμη μου τα πολιτικά δρώμενα στην Ελλάδα της τελευταίας εικοσαετίας. Θυμήθηκα τη διαρκή υποτιθέμενη λιτότητα με τις τεράστιες παροχές στους ημέτερους. Θυμήθηκα συντάξεις που δινόντουσαν σε πεθαμένους, χρέη σε ΠΑΕ που χαρίζονταν, ομολογημένες μίζες που παραγράφονταν ως αδίκημα. Θυμήθηκα δυο τρεις μεγάλες (συνήθως γερμανικών συμφερόντων) εταιρείες που ανέλαβαν να φτιάξουν την υποδομή της χώρας γεμίζοντας το δημόσιο και τους οργανισμούς με αμφίβολης ποιότητας πανάκριβα υλικά, που μεταξύ των άλλων ενίοτε παρέκκλιναν της ευθείας γραμμής, έγερναν κάπως βρε αδερφέ κάτι πλεούμενα! Μου ήρθε στο μυαλό η αξιοποίηση των Ολυμπιακών Ακινήτων και οι διοικητικές μεταρρυθμίσεις που τάχα μου θα επανεκκινούσαν το κράτος. Η πάταξη της γραφειοκρατίας που μέρα με τη μέρα γιγαντώνεται μέσα από την πολυνομία. Το κυνήγι της διαφθοράς και η πάταξη της φοροδιαφυγής που έχει ριζώσει τόσο βαθιά που πια έχει γραφτεί στο γονιδίωμά μας ως έθνους και για να εξοντωθεί πρέπει να φύγουν οι Έλληνες από την Ελλάδα. Η Δικαιοσύνη που κινείται με ρυθμούς χελώνας. Η υγεία που ένας επίδεσμος στο νοσοκομείο κοστίζει στο κράτος όσο ένα διαμέρισμα στο Κολωνάκι. Η παιδεία που τα συστήματα αλλάζουν συχνότερα κι από τα δρομολόγια του Μετρό!

Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου νομίζω ότι τίποτα ουσιαστικό δεν έχει αλλάξει στη χώρα, το μόνο που άλλαζε ήταν τα ονόματα των θεσμών και των αρχόντων που μας κυβερνούσαν. Κι από τη ραστώνη και τη σιέστα ξαφνικά φάγαμε μια σφαλιάρα ξεγυρισμένη από τους ίδιους ανθρώπους που μέχρι χτες μας καθησύχαζαν τάζοντάς μας Ολυμπιακούς Αγώνες και Εθνική Υπερηφάνια. Από εκείνους που αντάλλαζαν νερό της λίμνης με οικόπεδα και χρέη με ομόλογα για να μας πείσουν ότι στα άδεια και υπερχρεωμένα εξαιτίας τους πορτοφόλια μας λεφτά υπάρχουν. Κι εκείνους που εξωθούσαν στα άκρα τους αδερφούς ποτίζοντας το αίμα τους με χρώμα πράσινο και μπλε και κόκκινο και ποιος ξέρει τι άλλο προκειμένου να εξασφαλίσουν πιστή πελατεία.

Όλοι αυτοί έκαναν ζουμ, κανείς δεν είδε το πλάνο ολόκληρο. Τράβηξαν τη φωτογραφία που δεν έπρεπε. Κι αυτό εκ μέρους τους προδίδει ερασιτεχνισμό, έλλειψη γνώσεων, εμπειρίας και εκπαίδευσης. Και βεβαίως ανευθυνότητα και θρασύτητα που τόλμησαν να αναγορεύσουν εαυτούς σε ειδικούς της πολιτικής και ειδήμονες του μέλλοντος.

Από την άλλη μεριά, κάθε φορά που η Βουλή ανέμενε τους νέους ενοίκους της, εμείς ως φωτογράφοι ουδέποτε δεν κρατήσαμε στα χέρια μας ευρυγώνιο φακό, παρά μονάχα το ακριβώς ανάποδο. Μονίμως είχαμε κολλημένη τη ματιά μας στον προσοφθάλμιο εστιάζοντας συνήθως κάποιο πρόσωπο και κάποιο χρώμα και ουδέποτε κάναμε τον κόπο να ανοίξουμε και τα δυο τα μάτια στο τοπίο μπροστά μας για να δούμε το πλάνο ολόκληρο. Και τώρα τρώμε τις σφαλιάρες από τον Σόιμπλε και τον κάθε Σόιμπλε. Και δεν έχει άδικο, που κοιτούσες περήφανε Έλληνα τόσα χρόνια, είναι σαν να λέει. Τρέχα τώρα πίσω από το βουλευτή σου να σου ξεπληρώσει το δάνειο και να σου βρει δουλειά που σε απέλυσαν με το έτσι θέλω! Ψήφιζες κι έδινες δύναμη στους ερασιτέχνες, κοίτα τώρα τη φωτογραφία της χώρας σου πόσο χάλια είναι…

Και το κακό είναι ότι γνωρίζοντας πια το πρόβλημα, τη μηχανή την κρατάνε ακόμα στα χέρια τους ερασιτέχνες… Οπότε εικόνα από το πλάνο συνολικά δεν πρόκειται να έχουμε, παρά μόνο αποσπασματικές και σπασμωδικές κινήσεις! Ας ευχηθούμε τουλάχιστον σήμερα το βράδυ, οι διαπραγματεύσεις που γίνονται στην Ευρώπη για το κούρεμα του χρέους να έχουν το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα για τη χώρα.

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ 22/2/2012, 8:00μμ : Μια πολύ καλή συνέχεια της συζήτησης που άνοιξε με την παρούσα ανάρτηση, μπορείτε να βρείτε στο ιστολόγιο του Δημήτρη, εδώ.

Advertisements
  1. Γαμώ τους παραλληλισμούς. Αν μάλιστα αποσιωπήσεις το προσωπικό στοιχείο της πρώτης παραγράφου (από ζήλια το λέω μη νομίζεις), κάνεις γαμώ τα διαχρονικά κείμενα.

    • Δήμο να είσαι καλά!

  2. Είναι τιμή μου που αναφέρεις από που ξεκίνησε η ιδέα, αλλά η ιδέα αυτού του κειμένου και ο παραλληλισμός είναι εντελώς δικά σου και έχεις χτυπήσει στο κέντρο του στόχου. Όχι μόνο για το ότι ελάχιστοι κοιτάν την μεγάλη εικόνα, που γίνεται υπερευρυγώνια αν την ανοίξουμε τόσο πολύ ώστε να βλέπουμε όχι μόνο την δική μας ευρεία εικόνα, αλλά και των άλλων -μια και όλες αποτελούν την πραγματικότητα, αλλά και το ότι ο «επαγγελματισμός» από τον οποίον ξεκινάς είναι ακριβώς ο τρόπος σκέψης που ξεπερνάει τα προσωπικά συμφέροντα και βλέπει πως η μεγάλη εικόνα αποδεικνύει ότι και τα δικά μας ατομικά συμφέροντα ακόμα βλάπτουμε με το να εστιάζουμε μόνο στην δική μας κάθε άποψη.

    Υπάρχουν τόσα πολλά που μπορούμε να κάνουμε -πόσοι όμως σκεφτόμαστε τι είναι αυτά που δεν πρέπει να κάνουμε, κι ας είναι σε ατομικό επίπεδο αρεστά και εκ πρώτης όψεως ακίνδυνα.

    Η δημοκρατία είναι πολύπλοκο και δύσκολο πράγμα…δεν είναι για ερασιτέχνες, ούτε για υποκειμενικές γωνίες…

    Παρεμπίπτοντος, η υπερευρυγώνια φωτογραφία είναι δική της ξεχωριστή τέχνη, και πάρα πολύ δύσκολη… αλλά μπορεί να φέρει μοναδικά αποτελέσματα.

    • Δημήτρη, κάθε δίδαγμα, όσο εξειδικευμένο κι αν είναι, μπορεί να βρει εφαρμογή και σε άλλους τομείς και δραστηριότητες από εκείνο για το οποίο ειπώθηκε. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, έχουμε να κάνουμε με κοντόφθαλμες πολιτικές και πολιτικούς που δίνουν την εντύπωση ότι φοράνε παρωπίδες. Αν δεν κάτσουν σοβαρά να δούνε τα πράγματα σε όλο τους το βάθος και σε όλο τους το πλάτος, τότε το μόνο που θα κάνουν είναι να να φτιάχνουν ημίμετρα τα οποία θα προσπαθούν να διορθώσουν κάτι αλλά θα καταστρέφουν κάτι άλλο. Σήμερα, τρανό παράδειγμα αυτής της περίπτωσης είναι το γεγονός ότι όλοι οι πολιτικοί έχουν εστιάσει την προσοχή τους στα νούμερα έχοντας ξεχάσει τον άνθρωπο. Και που γίνεται αυτό; Σε μια χώρα που από τη δημιουργία της είχε πάντα ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα, έστω κι αν στην ιστορία της συχνά πυκνά έδινε μια και γκρέμιζε ότι υπέροχο είχε φτιάξει. Ο άνθρωπος ήταν πάντα μπροστά, πάντα πρώτος. Εκτός από τη σύγχρονη εποχή που ο άνθρωπος δεν υπάρχει πουθενά στο πλάνο.
      Ο ηγέτης πρέπει να είναι μαέστρος. Εκείνος ξέρει όλο το έργο και αναλόγως σκηνοθετεί και διευθύνει. Αν επικεντρωθεί μόνο σε κάποιο κομμάτι, όσο τέλειο κι αν είναι αυτό, το σύνολο κινδυνεύει να είναι χάλια.

      Την καλημέρα μου.

  3. Θα συμφωνήσω με τον Δείμο του Πολίτη οι παραλληλισμοί ήταν συγκλονιστικοί! Πραγματικά εντυπωσιάστηκα! Δεν θα σχολιάσω τίποτα, παρ’όλες τις σκέψεις που κατεβαίνουν διαβάζοντας την ανάρτησή σου, γιατί πολύ απλά οποιοδήποτε σχόλιο μου αυτή τη φορά είναι περιττό!

    (Έχεις τζάμπα καφέ για ένα χρόνο από μένα) 😀

    • Κουφετάριε, σε ευχαριστώ για το σχόλιο και τα καλά σου λόγια. Και για τον καφέ! 😉

    • Νέστορας
    • 21 Φεβρουαρίου 2012

    πράγματι πανέμορφη ανάρτηση Κώστα! τις καλημέρες μου

    • Καλημέρα κι από εμένα Νέστορα. 🙂

    • kariatida62
    • 21 Φεβρουαρίου 2012

    Ανάρτηση απρόβλεπτη μέχρι τo τέλος της
    Τελευταίε συχνά ξεκινώ μαζί σου για έναν προορισμό που νομίζω πως παίρνουμε και τελικώς αλλού καταλήγω, πάντα ευχάριστα…

    Συχνά έχω πιάσει τον εαυτό μου να κάνει απογοητευτικές διαπιστώσεις, μετά απο διάφορες γνωριμίες! Καταλήγω ως εξής: Για σκέψου…αυτός ο άνθρωπος θα κληθεί μεθ’αύριο να ψηφίσει και να καθορίσει έστω απειροελάχιστα την πορεία αυτού του τόπου…!

    • Κάρυ μου, ζητώ από εσένα κι από όλους τους άλλους συγνώμη που άργησα να απαντήσω. Ανωτέρα βία…

      Είδες, εμείς οι Στρατηγοί αλλού δείχνουμε ότι πάμε κι αλλού τελικά βρισκόμαστε! Στρατηγική… χα, χα, χα… Να είσαι καλά για τα λόγια σου 🙂

      Όσο για τους ανθρώπους που συναντάς, μπορεί ο καθένας να επηρεάζει απειροελάχιστα τα πράγματα αλλά σκέψου ότι είναι πολύ και το αποτέλεσμα δρα αθροιστικά…

  4. Δεν τολμώ να κρίνω το αποτέλεσμα του κουρέματος…Το μόνο σίγουρο είναι πως τώρα αρχίζει πια επισήμως το κυνήγι εξουσίας, ψήφου και παραμυθιάσματος από την αυριανή εξουσία…
    Και εμείς πια, καθαρά όμηροι των τραπεζών…!

    • Αν μου επιτρέπετε, και με το συμπάθειο, την αυριανή εξουσία θα την ξηφίσουμε εμείς, και οι τραπεζίτες δεν μας κράτησαν ποτέ μαχαίρι στο λαιμό: Όμηροι του εαυτού μας είμαστε, και του γεγονότος ότι πάντα όλοι οι άλλοι οι κακοί φταίνε και εμείς είμαστε τα θύματα…

      Όσο για το κούρεμα, τι κρίση να τολμήσει κανείς: ειναι απλό: Έχουμε χρεοκοπήσει, οι δανειστές θα χάσουνε λεφτά, αλλά λέγοντάς το Γιαννάκη αντί για Γιάννη, γλυτώνουμε την δραχμή και την απομώνοση.

  5. Υπάρχουν ακόμα πολίτες που πιστεύουν, πως για ότι συμβαίνει στην ανθρωπότητα δεν είναι από «πίσω» το χρήμα= το τραπεζικό σύστημα;
    Υπάρχουν ακόμα πολίτες που πιστεύουν πως ο Παπα…τάδε έγινε τυχαία πρωθυπουργός;
    Υπάρχουν ακόμα πολίτες που πιστεύουν πως η αγορά, ανάπτυξη κλπ μπορεί να κινηθεί χωρίς τα δάνεια ή τις διευκολύνσεις από τις τράπεζες;
    Υπάρχουν ακόμα πολίτες που πιστεύουν πως το όποιο κόμμα θα μπορέσει να τα βγάλει πέρα με τους «ολίγους» που κρατούν στο χέρι τους τις τύχες όλης της ανθρωπότητας;
    Οι τράπεζες διοικούν όλη την ανθρωπότητα…ανεβάζουν και κατεβάζουν κυβερνήσεις…
    Μου αρέσει να βλέπω τα σύκα-σύκα και τη σκάφη-σκάφη!
    Αχ! πάλι τα πήρα…συγνώμη! :))

    • Άιναφετς, πάντα οι έχοντες και κατέχοντες έκαναν κουμάντο. Το ίδιο θα γίνει και τώρα. Και οι τράπεζες που έχουν το πάνω χέρι λόγω της υπέρμετρης συγκέντρωσης του πλούτου σίγουρα έχουν ένα λόγο παραπάνω να κινήσουν τα νήματα κατά πως τις συμφέρει. Βέβαια, δεν είναι φιλανθρωπικά ιδρύματα και κανείς δεν μπορεί να τις κατηγορήσει. Εκεί που μπορεί να ασκηθεί κριτική είναι στους πολιτικούς που έχουν, με τους νόμους που θεσπίζουν, κατά κάποιο τρόπο νομιμοποιήσει την τοκογλυφία των τραπεζών και τη χωρίς κανένα έλεγχο συγκέντρωση πλούτου. Εκεί νομίζω είναι το κλειδί, αλλά το θέμα είναι ότι τώρα πια κανείς δεν έχει ούτε τη δύναμη ούτε τη διάθεση να αλλάξει τα πράγματα…

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: