Μέλλον.

Από το in.gr

Διαβάζοντας την τρέχουσα ειδησεογραφία, έπεσα πάνω σε τούτη τη λιτή είδηση, που πέρασε τελείως αθόρυβα από παντού! Πέντε γραμμές όλες κι όλες. Κι αναρωτιέμαι μήπως ο λόγος που μπήκε η χώρα στο ΔΝΤ, που είχαμε το Μεσοπρόθεσμο, που τώρα δε μας δίνουν τη δόση μας και που ο κόσμος έχει περάσει κάτω από το όριο της αντοχής του, ήταν αυτές οι πέντε γραμμές… Και μαζί μ’ αυτές και μερικά άλλα κυριαρχικά μας δικαιώματα που τα απεμπολούμε έναντι πινακίου φακής από μια κυβέρνηση ανάξιων ανδρών που δε φοράνε παντελόνια…

Δεν ξέρω για πόσο θα συνεχίσω να γράφω ακόμα, γιατί φοβάμαι ότι είτε θα μου το απαγορέψει το απολυταρχικό καθεστώς που κυβερνά τη χώρα μου είτε γιατί η χώρα μου θα έχει πουληθεί κι εγώ θα βρίσκομαι σε άλλη χώρα, κάτω όμως από τον ίδιο υπέροχο ήλιο που αντίκριζε ο Σωκράτης κι ο Λεωνίδας! Ή απλώς, λίγο πριν την 7η δόση, αν υπάρξει τέτοια και δεν έχουμε πτωχεύσει ως χώρα μέχρι τότε, δε θα μπορώ να πληρώσω τα τηλεπικοινωνιακά τέλη και δε θα έχω πρόσβαση στο διαδίκτυο! Όπως και να έχει, δύο ακριβώς μέρες πριν συμπληρώσω ένα χρόνο στο teleytaios.wordpress.com, αντί του επετειακού άρθρου, ως είθισται, θα ήθελα απλώς να ευχηθώ να έχω τη δυνατότητα να συνεχίσω να γράφω για πολλά χρόνια ακόμα. Να την έχουμε όλοι μας, γιατί τελικά, τίποτα δεν είναι δεδομένο.

Θυμάμαι εκείνο το υπέροχο πρωινό που ταξίδευα για να φτάσω στη δουλειά μου και που πήρα την απόφαση να επανέρθω στον υπέροχο κόσμο των ιστολογίων.

Πρωινό - (c) Τελευταίος


Επέλεξα να είμαι ο «Τελευταίος» για λόγους που ίσως αναφερθώ σε επόμενη ανάρτηση. Διάλεξα μια από τις αγαπημένες μου φωτογραφίες για να με αντιπροσωπεύει.

(c) Τελευταίος

Έφτιαξα το ιστολόγιο το 2009, αλλά η πρώτη ανάρτηση έγινε στις 8 Οκτωβρίου του 2010.

Τι κατάφερα; Πολλά πράγματα. Γνώρισα ενδιαφέροντες ανθρώπους και με γνώρισαν κι εκείνοι. Σε αριθμούς δε θα αναφερθώ. Άλλωστε δεν έχει νόημα. Με μια μόνο εξαίρεση: Αυτή των σχολίων. Των δικών σας σχολίων. 1.405 σχόλια. Δικά σας, χωρίς τα δικά μου. Αυτά τα 1.405 σχόλια είναι ότι έχω καταφέρει εδώ, στο teleytaios.wordpress.com! Αυτά είναι τα στολίδια μου. Μαζί και δυο υπέροχες αναρτήσεις του Δημήτρη (thinks) [εδώ] και του Θωμά (Λογομνήμων) [εδώ], που ευγενικά οι πνευματικοί δημιουργοί τους με άφησαν να τα αναδημοσιεύσω και που κοσμούν ετούτο το ιστολόγιο.

Σας ευχαριστώ για όλα. Όλους. Μέσα από τα κείμενά σας έμαθα, συγκινήθηκα, γέλασα. Μα πάνω απ όλα έγινα καλύτερος άνθρωπος κι είδα πολλά πράγματα από διαφορετική οπτική γωνία.

Και τώρα σας ζητώ να δείξετε κατανόηση, διότι ο Τελευταίος θα απουσιάσει για ένα χρονικό διάστημα. Οι ανατροπές που έγιναν είναι μεγάλες και πρέπει να διαθέσω το χρόνο που διέθετα για το ιστολόγιο σε άλλες δραστηριότητες. Ελπίζω να είμαι μαζί σας πολύ σύντομα.

Κυρίες και κύριοι,

για τη χρονιά που πέρασε, η παρουσία σας εδώ ήταν πολύτιμη

και η τιμή ήταν όλη δική μου!

Φιλικά,

Κώστας.

Advertisements
  1. Κανείς δε ξέρει τι φέρνει το αύριο και πόσο μάλλον τέτοιες εποχές. Τα πάντα είναι στον αέρα, οπότε ούτε και εμείς ξέρουμε πόσο θα μπορούμε να γράφουμε στα δικά μας… Θα ήθελα και εγώ να σε ευχαριστήσω για όλα όσα μοιραστήκαμε όλο αυτό το διάστημα. Οι πανέμορφες φωτο σου, μέσα από μια μελαγχολία δίνουν μια ώθηση και αγάπη προς τη ζωή. Θα περάσουμε δια πυρός και σιδήρου, αλλά δε θα χαθούμε. Ξανά εδώ θα βρεθούμε -εύχομαι- ακόμη πιο ενωμένοι και δυνατοί. Αν μη τι άλλο, αν κάτι συμβεί.. να ξέρεις πως θα μου λείψει η επικοινωνία μας, όπως και όλων των υπόλοιπων φίλων. Να είσαι πάντα καλά!

    Υγ Για τα πετρέλαια συμφωνώ..

    • Αγαπητή μου RoadArtist, σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια. Έχουν ιδιαίτερη αξία για μένα κι ελπίζω κι εγώ ολόψυχα να μη χαθεί η επικοινωνία μας. Αισιοδοξώ όμως να επιστρέψω γρήγορα και το διάστημα της απουσίας μου να μην είναι μεγάλο. 😉

    • ria
    • 6 Οκτωβρίου 2011

    μας στενοχώρεσες με την επικειμενη απουσία σου, ελπίζω όμως γρήγορα να διευθετηθούν τα ζητήματα που θα σε κρατήσουν μακριά από το μπλογκοχωριό. και εμείς κώστα, σε ευχαριστούμε για τις πολύ ενδιαφερουσες αναρτήσεις σου.
    εις το επανειδείν, λοιπόν!

    • Καρυάτιδα Ακροπολίδου
    • 6 Οκτωβρίου 2011

    Μπλόγκερς σαν τον Στρατηγό Τελευταίο που πάντα έχουν κάτι σημαντικό να πούν μέσω των αναρτήσεων και των σχολίων των φίλων που φιλοξενούν δεν πρέπει να σιωπούν!

    Εύχομαι γρήγορα να διευθετήσεις τα ζητήματα που σ’απασχολούν και να γυρίσεις κοντά μας.
    Kαλή αντάμωση (δεν θα πω στα γουναράδικα) αλλά εδώ πάλι στον δικό μας μπλογκό-κοσμο!
    Η τιμή και η χαρά ήταν δική μας που σε γνωρίσαμε!

    Υ.Γ. Ίδιες υποψίες τρέφουμε…άλλωστε αν δεν σκεφτόμασταν το ίδιο δεν θα υπηρετούσαμε στο ίδιο τάγμα :))

    • Κάρυ μου, ένας Στρατηγός δε σιωπά ποτέ! Απλώς ανέλαβα μια μυστική αποστολή και πρέπει να απουσιάσω για λίγο! Μετά όμως θα επανέρθω δριμύτερος, καβάλα πάνω στο άσπρο άλογό μου! Επί τη ευκαιρία, θα προσθέσω και μερικά φτερά στην περικεφαλαία μου, που χάθηκαν κατά τη διάρκεια των τελευταίων εκστρατειών μου!!!

      Υ.Γ. Να μου φιλήσεις το Μαμούνι!

    • ria
    • 6 Οκτωβρίου 2011

    μη μου πεις ότι είσαι συνάδελφος, στρατιωτικός;;;
    τελικά, είμαστε πολλοί στρατιωτικοί μπλόγγερς!

    • Ria μου, όχι δεν είμαι στρατιωτικός. Στο δημόσιο εργάζομαι, αλλά δεν είμαι ένστολος όπως εσύ! Η αναφορά της Καρυάτιδας από πάνω έγινε απλώς γιατί μου είχε δώσει το παρατσούκλι «Στρατηγός» όταν προθυμοποιήθηκα να «ηγηθώ» της εκστρατείας κατά των σχολιαστών στο δικό της ιστολόγιο, όταν δεχόταν, κατά κάποιο τρόπο, καταιγισμό πυρών! Ξέρεις εσύ, έτσι δεν είναι;

      Σε ευχαριστώ για τα λόγια σου και θα τα πούμε ξανά σύντομα.

  2. Κάποιος που επικοινωνεί με την ζωή και τους γύρω του γράφοντας δεν μπορεί να μείνει για πολύ μακριά από το χαρτί και το μολύβι του και μια που στην επικοινωνία μόνο Τελευταίος δεν είσαι Κώστα μου, ξέρω πως θα μπορέσω να συνεχίσω να σε διαβάζω, αργά ή γρήγορα, κι έτσι το παίρνω σαν διάλλειμα και όχι σαν αντίο από τα ηλεκτρονικά μας μέρη. Ο χώρος μας χρειάζεται ανθρώπους σαν κι εσένα και καρδιές και μυαλό σαν τα δικά σου… Στεναχωρήθηκα όταν το διάβασα πριν ώρες, γατί αυτό το μαύρο σύννεφο έχει αρχίσει να βρέχει φαίνεται και σε αυτό το μπλογκ του οποίου ο ήλιος είμαι σίγουρος ότι θα νικήσει…

    Εγώ είμαι και χαρούμενος γιατί ευτυχώς όποτε θλεουμεκαι όποτε μπρούμε τα λέμε κι αλλιώς και βλεπόμαστε, όπως και η Μαργαρίτα και εγώ ξέρουμε ότι πάντα θα γίνεται από το Σαββατοκύριακο που περάσαμε μαζί… και λυπημένος γιατί καθημερινά επιβεβαιώνεται ότι τα Ελληνικά μπλογκ, από καιρό τώρα, όλο και περισσότερο καθρεπτίζουν τα γεγονότα. Αν ομως τα αφήσουμε να μας το πάρουν και αυτό, τότε θα έχουμε χάσει σε πολλά επίπεδα.

    Ελπίζω να βρεις το κουράγιο, και την ώρα, να συνεχίσεις.

    Καλό βράδυ, καλέ μου φίλε.

    • Δημήτρη μου, αυτό ακριβώς είναι. Ένα διάλειμμα για να μπορέσω να φανώ συνεπείς στις υποχρεώσεις μου. Ήδη το τελευταίο χρονικό διάστημα δεν ήμουνα πολύ συνεπής στο ιστολόγιό μου, εσύ ξέρεις το γιατί καλύτερα από τον καθένα, κι έτσι αποφάσισα για λίγο να κάνω αυτό το διάλειμμα. Το διάστημα που θα λείπω το έχω προσδιορίσει περίπου στον ένα με δύο μήνες, αλλά επειδή τα πράγματα είναι πολύ ρευστά ίσως να αλλάξει. Πάντως, αισιοδοξώ να είμαι πίσω πολύ νωρίτερα!

      Μεταξύ μας βεβαίως υπάρχει και θα υπάρχει επικοινωνία. Ειδικά μετά και τη δια ζώσης γνωριμία μας, αποτελείτε, η Μαργαρίτα κι εσύ, ένα κομμάτι των πολύ πολύ καλών μας φίλων! Οπότε, δε θα με ξεφορτωθείς τόσο εύκολα, χα, χα, χα… 😉

    • vad
    • 7 Οκτωβρίου 2011

    Τα εχουμε ξαναπει,πρωτα η ζωή και υστερα το μπλογκ…
    -Περι πετρελαιων,λες μεσα από την κρίση να μεταμορφωθούμε σε…σεϊχηδες;:)))
    Αντε,να γυρισεις όταν θα εισαι ετοιμος και θα εχεις χρόνο…

    • Φίλε μου Vad, πράγματι, πρώτα είναι η ζωή και μετά το μπλογκ. Πάντως, τον ΑΠΟΥΡΩ θα συνεχίσω να τον διαβάζω! Είναι το καλύτερο κομμάτι των εφημερίδων!!!

  3. Χθες, ομολογώ, στεναχωρέθηκα πολύ με την ξαφνική σου ανακοίνωση, μέχρι που αναρωτήθηκα μήπως έφτασε η ώρα να σταματήσω κι εγώ. Σήμερα, βέβαια, μετά τις εξηγήσεις που έδωσες, αισθάνθηκα κάπως καλύτερα. Ελπίζω βέβαια να ισχύσει η γρήγορη επιστροφή που έγραψες, γιατί όπως λέει και το γνωστό ρητό, μόνο όταν σου λείψει κάτι νιώθεις πόσο σημαντικό είναι, κι εγώ άρχισα ήδη να νιώθω αυτό το συναίσθημα.
    Το blog σου ήταν, (διορθώνω: είναι) ένα αγαπησιάρικο blog, με ενδιαφέροντα θέματα και ακόμη πιο ενδιαφέροντα σχόλια. Η ανθρώπινη πινελιά που πρόσθεσες, μιλώντας για την οικογένειά σου, για διάφορες προσωπικές σου στιγμές, για τους φίλους σου (αν έβαζα σε μια κλίμακα τι αποκόμισα εγώ τα δυόμισι χρόνια ενασχόλησής μου με το διαδίκτυο, στο νούμερο ένα θα έβαζα τη γνωριμία μας και τη δημιουργία της φιλίας μας), αυτή λοιπόν η ανθρώπινη πινελιά θα έλεγα πως φέρει την προσωπική σου σφραγίδα, που βέβαια πάει κόντρα σε όλα τα στερεότυπα του διαδικτύου και περιλαμβάνει: την ανάδειξη των σχολίων σε ρόλο πρωταγωνιστή της ανάρτησης, τις συχνές αναφορές σου σε προσωπικές στιγμές, την κατάργηση της ανωνυμίας και βέβαια -ίσως το κυριότερο- τη μετατροπή των διαδικτυακών, «εικονικών» γνωριμιών σε αληθινές φιλίες.
    Ήθελα όμως να πω και πόσο επηρέασες εμένα και το ιστολόγιό μου με τα σχόλια και τις απόψεις σου. Ειλικρινά μέχρι τη γνωριμία μας, δεν με ενδιέφεραν τα σχόλια, επιθυμία μου ήταν να φτιάξω μια ενδιαφέρουσα ιστοσελίδα, αλλά ως εκεί, φρόντιζα μάλιστα να μη βάζω το παραμικρό δικό μου κείμενο, παρά μόνο όταν χρειαζόταν κάποια εισαγωγή. Τη γέννηση του δικού μου blog, εγώ προσωπικά, την ταυτίζω με την ευχάριστη «εισβολή» σου, με τα σχόλια και τις χιουμοριστικές παρατηρήσεις σου. Τότε ήταν που άρχισα να καταλαβαίνω πως αυτό που έλειπε από τη δική μου ιστοσελίδα για να γίνει blog, ήταν να δώσω το δικό μου στίγμα, τα δικά μου κείμενα, κάτι που δειλά δειλά τώρα προσπαθώ να κάνω με τη δική σου βέβαια παρότρυνση.
    Μάλλον είπα πολλά, τελειώνω εδώ πριν αρχίσω να γίνομαι κουραστικός. Θα ήθελα να σε παρακαλέσω να ξανασκεφτείς αυτή σου την απόφαση. Φαντάζομαι πως έστω και μια ανάρτηση την εβδομάδα θα ήταν μέσα στις χρονικές σου δυνατότητες, αν ο χρόνος είναι το πρόβλημα που αντιμετωπίζεις και όχι κάτι άλλο. Έχασα το καλοκαίρι, εντελώς ξαφνικά, μια καλή διαδικτυακή μου φίλη, και ειλικρινά νιώθω πως δε θα αντέξω μια δεύτερη απώλεια, πολύ πιο σημαντική, γιατί προ πολλού έχει ξεπεράσει τα «εικονικά» όρια κι έχει γίνει πραγματική φιλία. Κι όσο σκέφτομαι πως για ενάμισι χρόνο αισθανόμουνα όμορφα με τη διαδικτυακή μου μοναξιά, κι ούτε που με απασχολούσε το θέμα, συνειδητοποιώ τώρα τη μεγάλη δύναμη της φιλίας που μόνο ένας Ζουργός θα μπορούσε -και το κατάφερε- να περιγράψει με τόση μαστοριά.

    • Καλέ μου φίλε Θωμά, τι να πω; Τι μπορώ να πω; Το σχόλιό σου με έχει γεμίσει χαμόγελα, ξέρεις από εκείνα που τα μάγουλα γύρω γύρω είναι κόκκινα! Είναι ότι πιο όμορφο έχω ακούσει… Κι επέτρεψέ μου να πω «ακούσει» αντί «διαβάσει» γιατί έφτασε στα αυτιά μου ο ήχος της φωνής σου στην κυριολεξία!!!

      Σε ευχαριστώ ολόψυχα που με θεωρείς φίλο και μάλιστα κατατάσσεις στην πρώτη θέση της ενασχόλησής σου στο διαδίκτυο τη γνωριμία μας. Είναι πραγματικά μεγάλη τιμή για μένα Θωμά. Και μαζί με τη χαρά, υπάρχει και η λύπη. Λύπη που είσαι τόσο μακριά και δεν μπορούμε να τα λέμε δια ζώσης. Και λύπη που δεν μπορείς να γίνεις ο δάσκαλος των παιδιών μου. Αν, Θωμά, όλοι οι δάσκαλοι είχαν τη δική σου ποιότητα, η χώρα δε θα είχε τα χάλια που έχει, αντίθετα, θα θύμιζε κάτι από την την αρχαία της αίγλη. Κι αυτό το λέω κυριολεκτώντας Θωμά.

      Χαίρομαι που υπήρξα η αφορμή για να «μεταμορφωθεί» κατά κάποιο τρόπο το ιστολόγιό σου. Κι αν η αλλαγή ήταν πέρα από ότι είχες σχεδιάσει σου ζητώ συγνώμη! Αλλά, νομίζω ότι το ιστολόγιό σου ήταν και είναι ένα πραγματικό κόσμημα. Άντε περιμένω τη συνέχεια του παππού και που είσαι, το μυθιστόρημα δε θα το γλυτώσεις, θα σε αναγκάσω να το γράψεις, έστω κι αν χρειαστεί να γράψω κι εγώ μερικές γραμμές. Όχι τίποτα άλλο, για να κάνεις το «κομμάτι» σου στον άλλο δάσκαλο, στο φίλο σου το Ζουργό, χα, χα, χα!!!

      Τα λόγια σου είναι σαν το γλυκό μέλι. Πότισαν όλο μου το είναι με τη γλύκα τους. Σε ευχαριστώ πολύ και μη φοβάσαι, σύντομα θα είμαι πίσω. Άλλωστε, θα είμαι ο Τελευταίος που θα παρατήσει το γράψιμο… 😉

    • σ αγαπω
    • 7 Οκτωβρίου 2011

    τωρα που σας βρήκα?…:((

    να περνατε παντα ομορφα …με υγεια πανω απ όλα….

    καλη συνεχεια με φιλια ολιγον τι θλιμμένα..

    • Σύντομα θα είμαι πίσω, δε θα γλυτώσετε εύκολα από την παρουσία μου, χα, χα, χα… 😉

      Να είσαι πάντα καλά!

    • squarelogic
    • 8 Οκτωβρίου 2011

    Dε νομίζω οτι θ’αντέξεις πολύ να μην παρεμβαίνεις δικτυακά στα όσα έρχονται…
    Η ανάγκη να επηρεάσεις την σκέψη καποιων,έστω ανθρώπων,που με τη σειρά τους θα μεταδώσουν τις δονήσεις σε δικούς τους γνωστούς,σε συνδυασμό με την εκτόνωση της δικής σου φόρτισης,θεωρώ οτι είναι ακατανίκητη…
    Οπως και νάχει,εύχομαι όλα όσα μετρούν να πανε καλά,και πίσω στο πόστο σου σύντομα…

    • Φίλε μου SquareLogic, έχεις 100% δίκιο. Αυτή η ανάγκη που περιγράφεις είναι σα το σαράκι, δε σε αφήνει ποτέ. Άλλωστε και παλιότερα που είχα άλλο μπλογκ και το σταμάτησα λέγοντας ότι δε θα ξαναγράψω, τελικά διαψεύστηκα… Άλλωστε, θεωρώ ότι τα ιστολόγια αποτελούν την καλύτερη πηγή για να «διαβάσει» κανείς τις σκέψεις των ανθρώπων, καθαρές και χωρίς φίλτρα να παρεμβάλλονται. Και για να σου πω την αλήθεια, προσωπικά έχω αλλάξει γνώμη για πολλά πράγματα κι έχω επηρεαστεί από την ανάγνωση των ιστολογίων όπως το δικό σου. Και βεβαίως δεν πρέπει να ξεχνάμε ποτέ το διάλογο που γίνεται με τα σχόλια, που είναι το ζουμί της συζήτησης, που λέει και ο φίλος μου ο Δημήτρης (thinks) μπροστά μπροστά στο μπλόγκ του!

    • vp
    • 8 Οκτωβρίου 2011

    Νομίζω πρώτη φορά σχολίασα στο blog σου από το εξωτερικό, τώρα συμπτωματικά πάλι βρίσκομαι έξω.
    Εύχομαι αυτή η κατάσταση που βιώνουμε να μην είναι αφορμή ώστε να χαθεί η συνοχή και η συνέχεια των ιστολογίων, όπου μοιράζονται σκέψεις και απόψεις με σοβαρότητα.
    Αν και δεν σχολίαζα πάντα, χαιρόμουν να διαβάζω την οπτική που κατέγραφες στα διάφορα.
    Καλή επάνοδο και γρήγορα:))

    • vp
    • 8 Οκτωβρίου 2011

    Όπου vp Thalassenia, ;))

    • Θαλασσένια, μιας και είσαι στο εξωτερικό, δεν κάθεσαι εκεί; Τι να κάνεις πίσω;

      Να είσαι πάντα καλά και να συνεχίσεις να γράφεις. Σε ευχαριστώ και για την αφιέρωση στο ιστολόγιό σου! Εύχομαι να περάσεις καλά στο ταξίδι σου 🙂

  4. Εγώ πιστεύω πως θα επιστρέψεις σύντομα γιατί δεν θα αντέχεις χωρίς μπλογκάρισμα! Εις το επανιδείν, να φροντίζεις τον εαυτό σου!

    • Εις το επανιδείν newagemama!



  5. φχαριστώ εγώ…

    • Καλή μου katabran, είσαι η μοναδική που κατάφερες να με κάνεις να σκέφτομαι αν αλλάξω εγκέφαλο, χα, χα, χα… Ενώ πάντα διαβάζω όλες σου τις αναρτήσεις, σπάνια σχολιάζω διότι τις περισσότερες φορές νομίζω ότι θα είμαι εκτός θέματος!!!

      Σε ευχαριστώ για το τραγούδι 😉

      • αν σχολίαζες θα ΄μασταν παρέα… εκτός και επί τα αυτά!
        αν πάψουν όλοι δε θα αντέχεται η εκκωφαντική ησυχία…
        αλλά κανείς δεν μπορεί να αλλάξει τα πράγματα κλεισμένος στα προβλήματα του…
        καλημέρα!

  6. Τελευταίε, εννοείται πως στόχος είναι αυτός. Νομίζω πως εδώ, στο δικό σου μπλογκ το είχαμε ξανααναφέρει. Θέλουν να μας εξαθλιώσουν ώστε να τα ξεπουλήσουμε όλα όσο-όσο, πόσο μάλλον το πετρέλαιο. Και όσο για αυτό που λες «όταν πτωχεύσουμε», θεωρείς ότι δεν έχουμε ήδη;

    Anyway, εύχομαι να συνεχίσεις να εκφράζεσαι μέσω του μπλογκ σου, το ίδιο και ακόμα περισσότερο δημιουργικά, εκτονωτικά και παραγωγικά. Να το απολαμβάνεις και μαζί σου κι εμείς!

    • Χρωματιστή, κάποια στιγμή, αν δεν κάνω λάθος, παρολίγον να αφήσεις το ιστολόγιό σου, έτσι δεν είναι; Ανησύχησα τότε, αλλά ευτυχώς γύρισες. Έτσι θα κάνω κι εγώ. Μάλλον!

      Όσο για τα πετρέλαια, ας τα πάρουν. Ας τα πάρουν όλα. Την αξιοπρέπειά μας όμως δεν μπορούν να μας την πάρουν. Ούτε το Σωκράτη μπορούν να πάρουν, ούτε τον Καζαντζάκη. Αυτή είναι η πραγματική μας περιουσία, αλλά δυστυχώς δεν το έχουμε καταλάβει… Και είναι κρίμα!

  7. Αγαπητέ Κώστα, και γω για κάποιους προσωπικούς λόγους απουσιάσα αρκετό καιρό, ωστόσο νοστάλγισα πάρα πολύ την όμορφη παρέα των αναγνωστών σου και τις συζητήσεις που είχαμε., ελπίζω να έρθεις σύντομα κοντά μας και κάθε μέρα που θα ξημερώνει πλέον να είναι για το καλύτερο.

    • mastermeeple, καλώς ήρθες πίσω στο χώρο των ιστολογίων. Ελπίζω να συνεχίσεις να γράφεις…

  8. Καλησπέρα Τελευταίε.
    Εγώ το μπλογκ μου το έκλεισα, το κατήργησα, το διέγραψα σε βαθμό μη αναστρέψιμο κι επειδή ένιωσα τη οξυγόνο μου να κόβεται, γιατί αυτό είναι το μπλόγκινγκ, οξυγόνο, έφτιαξα νέο.
    Από εμπειρεία, λοιπόν, θα σου πω, μην το καταργήσεις. Για λίγο, ναι, απομακρύνσου, πάρε τις ανάσες σου και ξαναέλα.
    Α! Και δεν σου ‘πα! Αγόρασα το βιβλίο που μου είχες πει για τον Επίκουρο. Είμαι στην αρχή σχετικά ακόμα.
    Ούτε και τον Επίκουρο μπορούν να μας πάρουν.

    • Δε θα το καταργήσω Χρωματιστή, απλώς θα πάρω άδεια για λίγο 😉

      Θέλω να μου πεις τις εντυπώσεις σου μετά το διάβασμα του Επίκουρου, ΟΚ? Και θα σου πω και για ένα ακόμα το οποίο θα έρθει και θα συμπληρώσει αυτό που διαβάζεις τώρα τέλεια…

      Την καλημέρα μου.

  9. Αν και σε βρήκα προσφάτως,και μη έχοντας όσο χρόνο θα ήθελα να σε διαβάσω,θα ευχηθώ να είσαι και πάλι κοντά μας σύντομα.

    Όσο για το θέμα που έθιξες,σχετικά με τα πετρέλαια,θα πω πως το θέμα των πετρελαίων,μα και ο ορυκτός πλούτος,ήταν η αιτία που έκανα ην ΚΑΥΤΕΡΗ ΠΙΠΕΡΙΑ.
    Πιστεύω πως,όχι μόνο όλα αυτα που τραβάμε συμβαίνουν για να μας τα φάνε τζάμπα και βερεσέ,μα είναι και ο λόγος που μας έβαλαν στην Ε.Ο.Κ.

    Τα λέμε πάλι φίλε μου…. 🙂

    • 😉

    • Μαίρη
    • 13 Οκτωβρίου 2011

    Εντάξει φίλε μας τελευταίε πάρε τον χρόνο σου για αυτοσυγκέντρωση και θα σε περιμένουμε δριμύτερο.Οι εποχές είναι πονηρές κι όλοι εμείς της μπλοκογειτονιάς έχουμε ανάγκη την παρουσία σου.
    Να περνάς καλά, όσο για τα πετρέλαια ίσως στην Πατρίδα μας να είναι περισσότερα απ τα νερά μας και θέλουν να μας τα πάρουν εξαθλιώνοντας μας.
    Ας μην τους το επιτρέψουμε..

    • Μαίρη μου, δε θα χαθούμε σίγουρα. Σύντομα ξανά θα είμαστε κοντά!

  10. «Είναι κάτι σταυροδρόμια μαγεμένα, που συναντιόμαστε και ύστερα χανόμαστε..» Ελπίζω όμως πως «στα ίδια μέρη θα ξαναβρεθούμε..».

    Κι εγώ σ’ ευχαριστώ! Για όλα..

    • Κατερίνα μου, να είσαι καλά. Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα ξαναβρεθούμε…

      Συγνώμη σου ζητώ που άργησα να σου απαντήσω, όπως και στην Μαίρη πιο πάνω 😉

      Υ.Γ. Περιμένω νέα… πως πάει η μελέτη για το νέο σου βιβλίο;

  11. Εγώ κι αν αργώ.. Οπότε, καν μην το σκέφτεσαι. Καταλαβαίνω.. 🙂

    Δεν έχω προχωρήσει όσο θα ήθελα, αλλά ελπίζω να δουλέψω περισσότερο τους επόμενους μήνες. Θα μαθαίνεις τις ‘εξελίξεις’..

    Καλημέρα!

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: