Διακοπές.

Κοχύλι (c) Τελευταίος

Η καλοκαιρινή άδεια τελείωσε. Είμαι πολύ κουρασμένος. Κάθε φορά το ίδιο πράγμα, σκέφτομαι διαρκώς πότε θα έρθει η στιγμή να πάρω άδεια για να ξεκουραστώ από την ρουτίνα της καθημερινότητας και πάντα την τελευταία ημέρα της άδειας είμαι πολύ κουρασμένος! Αλλά δεν είναι η αλλαγή που κουράζει… μάλλον η συλλογή των εμπειριών είναι η αιτία…

Κάθε μέρα στη θάλασσα χαιρόμουν το παιχνίδι των μικρών. Ήταν κάτι σαν τελετουργία, από το πρωί που ξυπνούσε ο μικρός άρχιζε «Μπαμπά, θάλασσα… μπάνιο» μέχρι τη στιγμή που φτάναμε στην παραλία κι άρχιζαν να πλατσουρίζουν στα νερά. Η μαμά τους πάντα σηκωνόταν πρωί πρωί κι ετοίμαζε το κολατσιό τους. Το αγαπημένο τους ήταν κάτι ψωμάκια που τα τηγάνιζε ή τα έψηνε και μετά τα γέμιζε με ντομάτα και τυρί. Βρεγμένα όπως ήταν από τη θάλασσα και με την αρμύρα στο στόμα έπεφταν πάνω στα ψωμάκια και σταματημό δεν είχαν!

Μετά ήρθε και το ταξίδι. Ξεκίνησε με ένα καταπληκτικό διάλογο μεταξύ τους όταν περνούσαμε τα τούνελ της εθνικής οδού στο ύψος των Καμένων Βούρλων και του Αγίου Κωνσταντίνου. «Μπαμπά κοίτα, τούνελ» φώναζε γεμάτος έκπληξη ο μεγάλος κι ο μικρός αντιγράφοντάς τον με την αδέξια ακόμα ομιλία του συμπλήρωνε «Κοίτα … τούνετ…τούνετ!!!». Ο προορισμός ένα εξοχικό δίπλα στη θάλασσα με κήπο από γκαζόν γεμάτο παιδικά παιχνίδια. Λες κι είχαν φτάσει στον παράδεισο! Από το πρωί μέχρι το βράδυ έπαιζαν ασταμάτητα, μαζί και το καθημερινό μπάνιο στη θάλασσα, τα κούραζε κι ο βραδινός ύπνος ερχόταν γλυκύτερος κάθε μέρα. Κι εγώ με τη μαμά τους διαρκώς τα παρακολουθούσαμε, λες και μέσα μας δημιουργήθηκε ένας χώρος για να αποθηκεύουμε τις αναμνήσεις από την κάθε στιγμή μαζί τους κι έπρεπε να τον γεμίσουμε. Κάθε μέρα κι από κάτι διαφορετικό, κάτι καινούριο, οι εμπειρίες τους μεγάλωναν και μαζί μ’ αυτές κι ο ενθουσιασμός τους. Το αποτέλεσμα ήταν αυτά να μη σταματάνε ποτέ κι εμείς να μη σταματάμε να τα καμαρώνουμε! Κάθε βράδυ πριν κοιμηθώ, προσπαθούσα να φέρω τη μέρα που πέρασε στη μνήμη μου και συνήθως γελούσα με τα καμώματά τους.

Κήπος (c) Τελευταίος

Δυο τρία βράδια πριν κι ενώ το βραδινό αεράκι γέμιζε το δωμάτιο με δροσιά, σηκώθηκα κι έριξα μια ματιά και στους τρεις τους. Μαμά και δυο αγόρια, αγκαλιασμένοι στο ίδιο κρεβάτι έμοιαζαν σαν οπτασία. Για μερικές στιγμές δεν μπορούσα να πιστέψω ότι αυτή η οικογένεια είναι δική μου, ότι την έχω δημιουργήσει εγώ και ότι είμαι περήφανος για καθένα από τα μέλη της! Βγήκα στον κήπο κι έγειρα στην αιώρα. Η δροσιά ήταν στα όρια του ανεκτού ενώ πίσω από την κόμη του μεγάλου πεύκου ο έναστρος ουρανός έμοιαζε γεμάτος φως. Πολλά αστέρια, πολύ περισσότερα από αυτά που φαίνονται στην πόλη. Έμεινα αρκετή ώρα εκεί κοιτάζοντας το απέραντο σύμπαν και μέσα μου ένιωσα αγαλλίαση. Έδιωξα μια σκέψη μου προς τα αστέρια, ευχαρίστησα τον υπεύθυνο για τη δημιουργία του κόσμου αλλά και της οικογένειάς μου. Του είπα ότι είμαι τυχερός άνθρωπος αλλά δεν είμαι αγνώμονας. Αναγνωρίζω το καλό που μου έχει δοθεί και με κάθε ευκαιρία θα το ανταποδώσω. Το επόμενο πρωί με βρήκε δίπλα στο μικρό ο οποίος προς τα ξημερώματα σηκώθηκε κι ήρθε να με πάρει αγκαλιά… Τι άλλο να ζητήσει κανείς από τη ζωή;

Κοχύλια (c) Τελευταίος

Advertisements
  1. Καλημέρα!!!!!! Καλό μήνα και καλή επιστροφή στα τετριμμένα!!!!!!
    Υπέροχη εγγραφή και να είσαι πάντα περήφανος για τους τρεις τους!!!!!!
    Είναι υπέροχη η οικογένεια!
    Τι άλλο να ζητήσει κανείς;;;;;;
    Καλή εβδομάδα εύχομαι και πάντα τέτοια κούραση ας έχεις!

    • Άννα σε ευχαριστώ και καλώς ήρθες στο ιστολόγιό μου. Οι ωραίες μέρες πέρασαν κι επέστρεψα στο γραφείο, όπου, δυστυχώς, η δουλειά είναι συσσωρευμένη και είναι αρκετή!

      Η οικογένεια πραγματικά είναι κάτι υπέροχο για τον κάθε άνθρωπο ή τουλάχιστον έτσι πρέπει να είναι αλλιώς νομίζω ότι ξεφεύγει από το σκοπό της.

      Ελπίζω να τα λέμε συχνά από εδώ κι εμπρός!

  2. αναπολω κι εγω αυτες τις στιγμες.. τα παιδια μικρα, τα παντα κινουνται γυρω απο αυτα, η αρχη και το τελος αυτα.. καλα κανεις και το απολαμβανεις..

    • Δε θέλω να το σκέφτομαι καθόλου ότι κάποια στιγμή θα μεγαλώσουν και θα φύγουν… 😉

    • kariatida62
    • 1 Αυγούστου 2011

    Aυτές οι στιγμές των καλοκαιρινών διακοπών θα σου μείνουν αξέχαστες σ’όλη την υπόλοιπη ζωή σου…
    Δεν έχω τίποτα άλλο να προσθέσω σ’οσα μας ομολόγησες!
    Απλά βαθμολόγησα τις σκέψεις που μοιράστηκες μαζί μας με 5 αστέρια!!!
    Πεντάστερο το ποστ! :))
    Kαλό Μήνα Στρατηγέ μου και καλώς μας ήρθες!

    • Πρωτίστως καλώς σε ξαναβρήκα και βεβαίως σε ευχαριστώ για την πέντε αστέρων αξιολόγηση! Άλλωστε τι Στρατηγός θα ήμουν αν δεν είχα τόσα πολλά αστέρια…!!!!

      Δεν πρόλαβαν καλά καλά να τελειώσουν κι από τώρα μελαγχολώ τις στιγμές που πέρασαν. Ευτυχώς υπάρχει η προσδοκία για του χρόνου το καλοκαίρι… 😉

  3. Πάντα έτσι να είναι η ζωή φίλε μου Κώστα, και πάντα ευλογημένοι να χαίρεστε ο ένας τον άλλον και την αγάπη που δίνει φως και στ’ αστέρια και στον ήλιο… Καλώς ήρθες πάλι κοντά μας!

    • Φίλε μου Δημήτρη, καλώς σας ξανα-βρήκα!
      Να είσαι καλά και να χαίρεσαι κι εσύ τη δική σου οικογένεια και όλα όσα έχεις επιτύχει στη ζωή σου.

    • ria
    • 1 Αυγούστου 2011

    γύρισες γεμάτος γλυκιά κούραση. δεν υπάρχει πιο ωραίο πράγμα από τα παιδιά που μεγαλώνουν αλλά μας θέλουν ακόμα δίπλα μας!

    καλό μήνα!

    • Καλό μήνα και σε ‘σένα Ρία. Κούραση γλυκιά, ακριβώς όπως το είπες!

  4. τέλειωσε κιόλας;;

    • Δυστυχώς… 😦

  5. Σε διάβασα νωρίτερα αλλά πού χρόνος για να γράψω όσα θέλω.
    ………….
    σσσσσ μη μιλάς για την τύχη σου, μη το λες πουθενά.
    Καμάρωσε και κράτα τις στιγμές ευτυχίας. Αυτή είναι η ζωή, στιγμές.
    Μακάρι να είναι πάντα χαρούμενες για όλους σας 🙂
    Καλή ξεκούραση.

    • Έχεις δίκιο, δεν πρέπει να μιλάω για την τύχη μου!

      Πραγματικά έχεις δίκιο, η ζωή είναι το άθροισμα των στιγμών, τουλάχιστον αυτών που μένουν στη μνήμη για πάντα!

    • Vad
    • 2 Αυγούστου 2011

    Kιέχεις να δεις χαρές ακομα απ’τα καμάρια σου!Φτού!:))

    • Αχ, αυτά τα καμάρια μου τι λαχτάρες έχουν να μου δώσουν… Όπως έδωσα κι εγώ στους δικούς μου κάποτε 😉
      Αλλά υπάρχουν κι οι χαρές που αποζημιώνουν τα πάντα, άλλωστε γι’ αυτές ζούμε!

      Καλημέρα!

  6. τι ωραία που τα έγραψες… αγαλλίασα κι εγώ. Καλημέρα και ευχαριστώ.

    • Καλημέρα και σε ‘σένα Ελίζα. Εγώ ευχαριστώ… 😉

  7. Με συγκίνησες! Να είστε πάντα καλά και να χαίρεστε ο ένας τον άλλον!

    • Κι εσύ να είσαι καλά και καλώς όρισες στο ιστολόγιό μου! Ελπίζω να τα λέμε συχνά 😉

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: