Celebrity.

Μην απορείτε επειδή ξαφνικά το ιστολόγιό μου γέμισε διαφημίσεις. Είναι απολύτως λογικό και φυσικό. Έχουν πέσει πάνω μου όλες οι διαφημιστικές εταιρείες και με παρακαλούν να τους παραχωρήσω έστω και λίγο χώρο προκειμένου να προωθήσουν την πραμάτεια τους…

Αλλά για όσους δε γνωρίζουν το λόγο, ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

———————————————————————— 

Ακολουθεί ένθετο επεξηγηματικό της κατάστασης αλλά μην κάνετε τον κόπο να το διαβάσετε, είναι άνευ ουσίας.

Στις 3 Ιουνίου έλαβα ένα email από την Άσπα το οποίο με γέμισε με πολύ χαρά λέγοντάς μου ότι πρόθεση δική της αλλά και των άλλων τριών δημιουργών του blog Μαμά…δες Μπαμπά…δες, ήταν να συμπεριλάβουν και το δικό μου ιστολόγιο ανάμεσα στα άλλα του εν λόγω blog. Η τιμή που μου έγινε ήταν εξαιρετική και βεβαίως δεν μπορούσα να αρνηθώ. Στις 14 Ιουνίου λοιπόν δημοσιεύτηκε το άρθρο μου «Κυριακή» στο Μαμά…δες Μπαμπά…δες. Ήταν κάτι για το οποίο πραγματικά ένοιωσα υπερήφανος αφού κάποιοι άλλοι αξιόλογοι άνθρωποι θεώρησαν ότι τα γραφόμενά μου αξίζουν να αναδημοσιευτούν.

Τη Δευτέρα το απόγευμα, η Ασπα και ο Χρήστος, έδωσαν την πρώτη τους τηλεοπτική συνέντευξη για το Μαμά…δες Μπαμπά…δες στην ΕΤ3, όπου…

Εδώ είναι το βίντεο της συνέντευξης.

Κλείνει το άνευ ουσίας ένθετο.

———————————————————————— 

…όπου λοιπόν, για ένα διόλου αμελητέο χρονικό διάστημα εμφανίζεται η ανάρτησή μου

στους τηλεοπτικούς δέκτες ολόκληρης της χώρας και όχι μόνο, διότι όπως είναι γνωστό η ΕΤ3 αναμεταδίδεται δορυφορικά σε ολόκληρο τον πλανήτη, αλλά και στο ηλιακό μας σύστημα.

Από εκείνη τη στιγμή και εντεύθεν, έχω αρχίσει να γίνομαι μάρτυρας μιας εξωφρενικής επίθεσης από τα ΜΜΕ, ελληνικά και ξένα, προκειμένου να δώσω συνεντεύξεις, να παρουσιαστώ έστω και για λίγο στα τηλεοπτικά τους πάνελ κλπ. Ήδη, κάποιοι συγγραφείς έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον για τη συγγραφή της αυτοβιογραφίας μου, ενώ το μόνο ενοχλητικό είναι οι παπαράτσι που βρίσκονται  ακροβολισμένοι παντού έξω από το σπίτι μου. Ευτχώς, οι άντρες της προσωπικής μου φρουράς έχουν την κατάσταση υπό τον απόλυτο έλεγχό τους.

Δυστυχώς, θα αργήσετε να με καμαρώσετε στους τηλεοπτικούς δέκτες της ημεδαπής, καθόσον έχω ήδη υπογράψει συμβόλαιο με κάποια ξένα τηλεοπτικά δίκτυα προκειμένου να έχουν την αποκλειστικότητα. Ήδη, ο Larry King ετοιμάζει ένα τηλεοπτικό στούντιο μερικά τετράγωνα από το σπίτι μου προκειμένου να του κάνω την τιμή να παρουσιαστώ στην εκπομπή του. Είναι γνωστό ότι έχω τσακωθεί με τον Μπάρακ και γι΄αυτό δεν πάω στην Αμερική τα τελευταία χρόνια.

Στο σημείο αυτό, θα ήθελα να παρακαλέσω τους χιλιάδες φανατικούς θαυμαστές μου να κάνουν υπομονή.

Image: photostock / FreeDigitalPhotos.net

Το γνωρίζω ότι τους αξίζω, αλλά δεν μπορώ να δοθώ σε όλους ταυτόχρονα! Υπομονή, θα με απολαύσετε όλοι σας…

Τέλος αυτοσαρκασμού

(Χρειαζόταν όμως για να ξεφύγω λίγο από τα καθημερινά προβλήματα…)

Σοβαρολογώντας τώρα, θα ήθελα να εκφράσω τα θερμά μου συγχαρητήρια στην ομάδα του Μαμά…δες Μπαμπά…δες για την πολύ καλή δουλειά που κάνουν. Ιδιαιτέρως δε την Άσπα, της οποίας το ιστολόγιο επισκέπτομαι συχνά προκειμένου να θαυμάσω τις περιπέτειες αλλά και τους εξαιρετικούς διαλόγους της Εβελίνας και της Εβίτας που κάθε φορά με κάνουν να χαμογελώ και να ξεχνιέμαι…

Κι αφού ο λόγος είναι για τη δημοσιότητα, θα ήθελα να σας παραπέμψω στο ιστολόγιο της Κατερίνας για να ακούσετε μια συγγραφέα να τραγουδάει, του Βασίλη που γράφει υπέροχους στίχους, ποίηματα και διηγήματα, στης Χρωματιστής που ομορφαίνει το δικτυακό ραδιόφωνο με τη φωνή της και του Δημήτρη που ο γιος του στα είκοσί του χρόνια έγινε πρωτοσέλιδο στη μεγαλύτερη αμερικανική εφημερίδα και βίντεο στην διαδικτυακή έκδοση της και μας έκανε όλους περήφανους. Μπράβο σε όλους σας.

Κλείνοντας κι επιστρέφοντας στον αυτοσαρκασμό, παραθέτω έναν πραγματικό διάλογο μεταξύ εμού και της συζύγου μου, μετά την παρακολούθηση της Άσπας και του Χρήστου στη συνέντευξή τους στην ΕΤ3, στον οποίο είχα τεχνηέντως σοβαρό ύφος:

Κώστας: Είδες, το ψωμί σου έγινε γνωστό παντού, όλη η Ελλάδα το είδε.

Γεωργία: Το ψωμί μου ή το δικό σου άρθρο έγινε γνωστό;

Κώστας: Κοίτα να δεις, για μένα η δημοσιότητα είναι κάτι οικείο(!), εσύ κοίτα να συνηθίσεις σιγά σιγά…!!!, είπα κοιτώντας αδιάφορα προς το ταβάνι…

Advertisements
  1. Πανέμορφη ανάρτηση.Από που να αρχίσω και ως που να τελειώσω..! Κατ’ αρχην όλες σου οι ρετρό διαφημίσεις είναι υπέροχες τόσο που θελω να τις κλέψω! ειδικά αυτή της Ηβη αλλά και τη Μπεμπέκας.. (δεν την ήξερα (γμτ!) 😉
    Μετά να σε ευχαριστήσω για τα καλά σου λόγια και που με έχεις λινκ ανάμεσα από δυο ωραίες κυρίες.. Τη Χρωματιστή θα την επισκεφθώ να την γνωρίσω, όσο για την Κατερίνα πιστεύω ότι όταν μια συγγραφέας και μάλιστα φίλη σου δέχεται να τραγουδήσει στίχους σου ποιητικούς ή μη, είναι ότι καλύτερο μπορείς να ονειρευτείς για αυτά που γράφεις…
    Το ποστ σου με το απίθανο ψωμί το διάβασα κι εγώ από τους μαμάδες μπαμπάδες που τους έχω φίλους στο fb και σε χάρηκα! Αλλά και στην ΕΤ3!! αυτό θα πει όμορφο κείμενο με γραφή που αγγίζει. Κι ένα μεγάλο μπράβο βέβαια στην κυρία Τελευταίου τη Γεωργία για τις στρουμπουλές φραντζόλες! Καλό βραδάκι!

    • Τις διαφημίσεις Βασίλη μπορείς να τις κλέψεις ελεύθερα, ειδικά τη Μπεμπέκα που σου άρεσε ιδιαιτέρως!!!
      Εγώ θέλω να σε ευχαριστήσω Βασίλη, διότι το ιστολόγιό σου με έχει ταξιδέψει αρκετές φορές. Η Κατερίνα είναι πράγματι ένας αξιόλογος άνθρωπος, όσο για τη Χρωματιστή, στο ιστολόγιό της θα βρεις τα σχετικά λινκς που οδηγούν στις διαδικτυακές ραδιοφωνικές της εκπομπές.
      Η κα Τελευταίου είναι πραγματικά μια από τις πιο αξιόλογες καλλιτέχνιδες της μαγειρικής που έχω συναντήσει και οφείλω να ομολογήσω ότι το καθημερινό μου τραπέζι είναι μια ξεχωριστή αλλά και ευχάριστη εμπειρία!
      Καλό βράδυ και σε σένα Βασίλη.

  2. μα ηταν πολυ ωραιο ποστ..
    αντε και εις ανωτερα βρε..

    δε λες στη γεωργια να το ψαξει για κανενα μπλογκ με συνταγες;

    *οι διαφημησεις που εβαλες εξαιρετικες, θα ηθελα πολυ να δοκιμασω αυτο τον ΗΒΗ χυμο, επισης πολυ εντυπωση μου εκαναν τα ΜΠΕΜΠΕΚΑ.. ρε συ τι εποχες εχουμε αφησει πισω μας :):):)

    • Να είσαι καλά Στέλλα 🙂
      Έχουμε σκεφτεί το μπλογκ με τις συνταγές, αλλά με δυο μικρά παιδιά δεν μένει και πολύς χρόνος για γράψιμο…

      Είδες η Μπεμπέκα; 😉

  3. Πολύ μου άρεσε αυτή η ανάρτηση! Όχι μόνο επειδή απόλαυσα το χιούμορ σου, αλλά και για τις εικόνες μιας άλλης εποχής που μας θύμησες. Έχω χάσει επεισόδια διαπιστώνω βέβαια και πολύ θέλω να μάθω για το ξακουστό ψωμί της συζύγου (τυχερός λοιπόν είσαι που σε φροντίζει), οπότε πάω να τσεκάρω άμεσα τα link.

    Σ’ ευχαριστώ πάρα μα πάρα πολύ για την αναφορά και ακόμη περισσότερο που αν και δεν προλαβαίνω να έρχομαι από ‘δω όσο συχνά θα ήθελα, εσύ δεν το λαμβάνεις υπόψη και δεν με παρεξηγείς. Αισθάνομαι πως έχω κερδίσει έναν νέο φίλο (ο ‘παλιός’ είναι κι αυτός εδώ-καλησπέρα Βασίλη!) και πολύ θα χαρώ να τα πούμε κάποια στιγμή κι από κοντά. Να ‘σαι καλά και να χαίρεσαι την όμορφη σου οικογένεια.

    • Το ψωμί καλό είναι να το βλέπεις στην φωτογραφία, αλλά ακόμα καλύτερο να το γεύεσαι με όλες σου τις αισθήσεις!

      Δε χρειάζεται ούτε να με ευχαριστείς για την αναφορά ούτε βεβαίως να σκέφτεσαι ότι οι επισκέψεις σου είναι το μέτρο με το οποίο θα κρίνω τη φιλία μας. Άλλωστε εσύ έχεις κάνει μια μεγάλη επίσκεψη στο ίδιο μου το σπίτι με το υπέροχο βιβλίο σου που μάλλον εγώ έχω μείνει πίσω και σου οφείλω πολλές μα πάρα πολλές επισκέψεις Κατερίνα. Ευχή μου είναι πραγματικά κάποια στιγμή να τα πούμε και δια ζώσης.

      Σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.

  4. Μια ανάρτηση με κλιμακούμενη τελειότητα. Ξεκίνησες από το τέλειο-τις διαφημίσεις, συνέχισες με το πολύ τέλειο-το χιούμορ και το απογείωσες με το υπερτέλειο-τη συνειδητοποίηση της διασημότητάς σου.
    Και κοίτα που θα την ψωνίσω τώρα κι εγώ επειδή έχουμε ανταλλάξει και δυο κουβέντες!
    Πάντως πρέπει να το παραδεχτείς ότι χωρίς τη ζεστασιά της γυναίκας σου δεν θα είχες κατακτήσει αυτή τη διασημότητα!
    Μπράβο που μας χάρισες μια απολαυστικη ανάρτηση.

    • Χρωματιστή, μη σε ξανακούσω να λες ότι θα την ψωνίσεις. Εμείς οι celebrities δεν την ψωνίζουμε, είμαστε ήδη ψωνισμένοι!!!

      Η γυναίκα μου είναι όντως η πηγή της ευτυχίας μου και βεβαίως και της διασημότητάς μου, αν και θα μπορούσα να έχω ισχυριστεί ότι το φαγητό το είχα φτιάξει εγώ και να έπαιρνα όλη τη δόξα. Αλλά δυστυχώς ο imagemaker μου συνέστησε να μην το κάνω, είναι πολύ χτες το μαγείρεμα, μπας κλας βρε παιδί μου. Ντεμοντέ. Αλλά κάποιος πρέπει να το κάνει γιατί το στομάχι πρέπει που και που να γεμίζει… 😉

      Να είσαι καλά. Καλό σου βράδυ.

  5. Θέλω κι εγώ αυτόγραφο!
    Μπράβο και πάλι μπράβο. Είναι μια Κυριακή που από ότι φαίνεται δε θα ξεχάσετε/ξεχάσουμε ποτέ!
    Πάμε να κατακτήσουμε τα ξένα κανάλια τώρα! 🙂

    • Πραγματικά αυτή η Κυριακή δε θα ξεχαστεί εύκολα!
      Μπράβο σου για όλη την προσπάθεια που έχεις καταβάλει. Το κέφι, το μεράκι και η αγάπη για αυτό που κάνεις φαίνεται και είναι πραγματικά άξιο συγχαρητηρίων.

      Όσο για τα κανάλια, πριν λίγο μιλούσα με το CNN 😉 Τι λες, την ερχόμενη εβδομάδα πεταγόμαστε μια βόλτα;

    • Καρυάτιδα Ακροπολίδου
    • 24 Ιουνίου 2011

    Ωχου κι’εχασα τον στρατηγό μου!!!
    Μου τον έφαγε η ρουφιάνα η δημοσιότητα!!! χαχαχαχαχαχαχαχα!

    • Καρυάτιδα, κάτι έγινε και η απάντησή μου εξαφανίστηκε! Δάκτυλος των κατωτέρων μου που εποφθαλμιούν τη θέση μου. Σίγουρα! Πρέπει να λάβω τα μέτρα μου, θα τους ξηλώσω τα γαλόνια μέχρι αν βρω το δράστη…

      Κάρυ, δεν ξέρω γιατί, αλλά η απάντησή μου δεν αναρτήθηκε. Προφανώς είναι δικό μου το λάθος και σου ζητώ συγνώμη για την καθυστέρηση. Δεν το είδα! Αλλά ως στρατηγός βεβαίως συγχωρούμαι… Έτσι δεν είναι; 😉

    • Προ-τελευταίος
    • 24 Ιουνίου 2011

    Σίγουρα 2 μαρτυρίες είναι ισχυρότερες από 1. Επιβεβαιώνω, λοιπόν, το γνήσιο της μαρτυρίας του »τελευταίου» σχετικά με τις μαγειρικές ικανότητες της κυρίας »τελευταίου», αφού τυγχάνω αδερφός του προαναφερόμενου και συγκάτοικός του στο ίδιο οίκημα. Κι επειδή είμαι και μεγαλύτερός του ηλικιακά, δικαιωματικά μου απονέμω και τον τίτλο του »προ-τελευταίου». Είναι, λοιπόν, ευχάριστο να αφουγκράζονται οι αισθήσεις μου αρκετά συχνά περίτεχνες μυρωδιές και γεύσεις, αλλά πιο μεγάλη ικανοποίηση παίρνω όταν ανακαλύπτω κρυφές πτυχές και όμορφους στοχασμούς του »τελευταίου» και συνάμα την ικανότητά του να τα ξεδιπλώνει κάνοντάς μας κοινωνούς της σκέψης του. Είναι δε αρκετά μεγαλύτερη η χαρά μου όταν διαπιστώνω ότι και άλλοι άνθρωποι έχουν την ίδια άποψη με μένα.
    Με εκτίμηση
    Ο καλοχορτασμένος και περήφανος (!) »προ-τελευταίος»

    • Προ-Τελευταίε,

      Κακώς χρησιμοποιείς αυτό το ψευδώνυμο, διότι, για μένα τουλάχιστον, είσαι πάντα πρώτος. Πρώτος, παράδειγμα και πρότυπο, το οποίο πάντα θαύμαζα και θαυμάζω, άσχετα με το γεγονός ότι δεν μπορούσα πάντα να σε ακολουθήσω ή αν ο δρόμος που τελικά επέλεγα ήταν διαφορετικός.

      Όπως ίσως θα ξέρεις, ο μικρότερος αδερφός πάντα είναι ή πρέπει να είναι ευγνώμονας για τον μεγαλύτερο αδερφό του, διότι πρώτα απ’ όλα το αίσθημα σιγουριάς και ασφάλειας που ακόμα και χωρίς να το συνειδητοποιεί απλόχερα μοιράζει, είναι το μεγαλύτερο καλό που μπορεί να έχει ένας άνθρωπος. Ίσως να μην το συνειδητοποιείς γιατί δεν έχεις μεγαλύτερο αδερφό, αλλά έτσι είναι. Κι όσο ξέρω ότι είσαι δίπλα μου είμαι ήσυχος και σίγουρος, παρά το γεγονός ότι πολλές φορές μπορεί να διαφωνούμε.

      Σ’ ευχαριστώ λοιπόν για όλα όσα έχεις κάνει για μένα και όλα όσα θα κάνεις.
      (Πότε να περάσω για την επιταγή 😉 )

  6. Ω!… η σελίδα για μπαμπάδες και μαμάδες ήρθε για μένα με καμιά δεκαριά χρόνια καθυστέρηση, ή, ελπίζουμε, 5-6 χρόνια νωρίς! Πάντως μου αρέσει γιατί μου θυμίζει λίγο τον, για την Ελλάδα ανήκουστο, τρόπο, με τον οποίον οι γονείς δίνουν την ζωή τους στα παιδικά χρόνια των παιδιών τους στην Αμερική. Για μένα ήταν μια εμπειρία που ερχόμενος από την Ελλάδα ήταν μοναδική και αξέχαστη, και χαίρομαι να βλέπω το πνεύμα να πιάνει κι εδώ!

    Συγχαρητήρια στον συγγραφέα για την συμμετοχή, το κείμενο της οποίας μου είχε αρέσει πολύ και όταν το είχα διαβάσει σε τούτο το χώρο, και τον αναφέρω (ξέρετε ποιόν) σαν «συγγραφέα» όχι για να κάνω ωραία την πρόταση, αλλά, επειδή, όσο και να αυτοσαρκάζεται, είναι. Συγγραφέας.

    Αυτή η ανάρτηση, ο οικοδεσπότης, και τα παιδιά που άνοιξαν την ιστοσελίδα για τα παιδιά τους, είναι πράγματι ένα δροσερό, ηλιόλουστο αεράκι, που ψιθυρίζει πως ότι και να γίνεται γύρω μας, η ζωή συνεχίζεται, και είναι ακατανίκητη. Μπράβο.

    • Δημήτρη, πραγματικά η ομάδα που έχει φτιάξει το Μαμάδες – Μπαμπάδες είναι αξιόλογη και φαίνεται ότι η δουλειά που έχουν κάνει είναι γεμάτη μεράκι και όρεξη. Τέτοιες πρωτοβουλίες είναι αξιόλογες και πρέπει να επικροτούνται και να πολλαπλασιάζονται.

      Όσο για το «συγγραφέας», αν και ακούγεται στα αυτιά μου σαν μελωδία, νομίζω ότι απέχω πάρα πολύ! Άμα καμιά φορά το ψώνιο μου με ωθήσει να γράψω κάτι αξιόλογο, τότε ίσως κρυφά μέσα μου να νιώσω έτσι. Διότι ο συγγραφέας είναι μια έννοια τόσο μεγάλη που ακόμα και πολλοί που έχουν εκδώσει βιβλία ίσως να μην είναι άξιοι να φέρουν αυτόν τον τίτλο. Σε ευχαριστώ όμως από τα βάθη της καρδιάς μου.

      Και που είσαι, έχε το υπόψη σου το ιστολόγιο Μαμάδες Μπαμπάδες, έχω την προαίσθηση ότι σύντομα θα σου φανεί χρήσιμο… 😉

  7. χαχαχαχα! γέλασα πολύ! Μπράβο στα καρβελάκια σας και στο άρθρο!! Και στου Λάρρυ Κινγκ!!!!

    • Ελίζα, καλώς ήρθες στο ιστολόγιο μου και στην υπέροχη παρέα των σχολιαστών φίλων μου που μου δίνουν την απαραίτητη δύναμη για να αραδιάζω που και που από κανένα άρθρο. Άλλωστε αυτοί είναι η ψυχή εδώ μέσα, χωρίς αυτούς θα ήταν ένας μονόλογος χωρίς νόημα.

      Σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια κι ελπίζω να τα λέμε από εδώ και πέρα συχνά. 😉

    • Θωμάς
    • 24 Ιουνίου 2011

    Εγώ πάντως αυτό που βλέπω, κρίνοντας από τον αριθμό και την ποιότητα των σχολίων, είναι ότι το blog σου γίνεται όλο και πιο δημοφιλές,
    Θα το ξαναπώ ότι μου αρέσει ιδιαίτερα η ικανότητά σου να βγάζεις αξιόλογες αναρτήσεις από θέματα που δείχνουν τόσο απλά όπως το ψωμί που βγήκε απ’ το φούρνο ή μια φωτογραφία από ένα εκκλησάκι.
    Σου εύχομαι «και εις ανώτερα» αλλά όχι στον Λάρι Κιγκ γιατί έχω την εντύπωση ότι συνταξιοδοτήθηκε.

    • Θωμά, είναι καλό πράγμα να είναι δημοφιλές το μπλογκ, αλλά δεν είναι αυτοσκοπός, τουλάχιστον όχι για μένα. Το σπουδαιότερο είναι το γεγονός ότι τα σχόλια γίνονται σημαντικότερα από την ανάρτηση και ο διάλογος αποκτά νόημα και πραγματική ουσία. Κι οι σχολιαστές με την ποιότητά τους δίνουν την πραγματική αξία στο ιστολόγιο. Οπότε η δημοφιλία εξαρτάται βέβαια κι από τον γράφοντα το άρθρο αλλά και από τα σχόλια που ακολουθούν. Προσωπική μου άποψη είναι ότι ο σχολιασμός είναι αυτό που πραγματικά κάνει ένα ιστολόγιο να ξεχωρίζει.

      Όσον αφορά στο Λάρυ Κινγκ, τώρα κατάλαβα γιατί μέσα στο φάκελο με το συμφωνητικό ήταν κι ένα ζευγάρι τιράντες… 😉

  8. Η πιο απολαυστική ανάρτηση που διάβασα εδώ και καιρό, πραγματική διαφήμιση του μπλόγκιγκ! Κι όλα τα σχόλια ένα κι ένα, τα ευχαριστήθηκα! Κι άλλα τέτοια ωραία!

    • Newagemama, να είσαι καλά για τα καλά σου λόγια. Τα σχόλια είναι καλύτερα από το άρθρο και το διανθίζουν καταπληκτικά, οπότε το μπράβο αξίζει σε όλους εσάς που με τα λόγια σας συνδράματε στον πολύ όμορφο αυτό διάλογο. 😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: