Παγκοσμιοποίηση.

Image: jscreationzs / FreeDigitalPhotos.net

Τούτη η λέξη που αναφέρεται στον τίτλο της ανάρτησης χρησιμοποιείται ως επί το πλείστον με αρνητικό τρόπο.

Αντιγράφω από τη Wikipedia: “Η παγκοσμιοποίηση είναι η αυξανόμενη αλληλεξάρτηση, ενσωμάτωση και τριβή μεταξύ ανθρώπων και εταιρειών σε διάφορα μέρη του κόσμου. Είναι ένας γενικός όρος που αναφέρεται σε ένα σύμπλεγμα σχέσεων στα πεδία της οικονομίας, του εμπορίου, της κοινωνίας, της τεχνολογίας, της κουλτούρας και της πολιτικής.”. Η αναφορά του κυρίως γίνεται για τα δεινά που έχει φέρει στον κόσμο και για τα όσα οι Κασσάνδρες προβλέπουν ότι θα φέρει.

Μέχρι σήμερα, επηρεασμένος από τις δημοσιογραφικές κυρίως αναφορές, είχα συνδέσει τον όρο αυτό με κάτι σκοτεινό, κάτι που είναι πέρα από τις νοητικές μου δυνάμεις για να το κατανοήσω, κάτι το οποίο είναι μακριά μου και δεν με αφορά ή δε θέλω να με αφορά. Κάτι που μάλλον θέλει το κακό μου. Σήμερα όμως διαπίστωσα ότι δεν είναι τα πράγματα ακριβώς έτσι.

Στον ηλεκτρονικό μου υπολογιστή έχω εγκατεστημένο ένα πολύ γνωστό πρόγραμμα προστασίας από τους ιούς. Κάνοντας ένα λανθασμένο χειρισμό κατάφερα να σβήσω ένα gadget του προγράμματος που εμφανίζεται στην επιφάνεια εργασίας και δείχει την κατάσταση για την προστασία που παρέχει σε πραγματικό χρόνο στον υπολογιστή. Παρά τις αυξημένες γνώσεις μου στο χειρισμό των υπολογιστών δεν κατάφερα να το επαναφέρω. Επισκέφτηκα λοιπόν την ιστοσελίδα του κατασκευαστή και έψαξα για πληροφορίες. Εκ παραδρομής πάτησα το κουμπάκι που οδηγεί στην τεχνική βοήθεια και βρέθηκα να συνομιλώ με έναν άριστα καταρτισμένο Ινδό, ονόματι Sreejith, ο οποίος με περισσή ευγένεια με κατηύθυνε από μερικές χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά για να λύσω το πρόβλημα.

Μπορεί βέβαια να ισχυριστεί κάποιος ότι η παγκοσμιοποίηση μπορεί να μην έχει εφαρμογή για την περίπτωση που συζητάμε, διότι απλώς πρόκειται για μια ευκολία που παρέχει το διαδίκτυο. Θα διαφωνήσω όμως με μια τέτοια οπτική, διότι ναι μεν το διαδίκτυο είναι αυτό που παρείχε το μέσο για την επικοινωνία, από πίσω όμως κρύβεται μια εταιρεία η οποία έχει στήσει την υποδομή για να γίνει αυτή η συνομιλία και έχει επενδύσει σε ανθρώπινο δυναμικό και εκπαίδευση. Ενδεικτικό της ποιότητας της υπηρεσίας είναι το γεγονός ότι μετά το τέλος της συνομιλίας έλαβα ένα email στο οποίο αναφερόταν οι λεπτομέρειες της και μάλιστα υπήρχε το email του προϊσταμένου του Sreejith για την περίπτωση που είχα κάποιο παράπονο ή παρατήρηση για τη συνομιλία μας ή την ποιότητα της παρεχόμενης υπηρεσίας αυτής καθαυτής. Με “ανάγκασαν” με αυτόν τον τρόπο να απαντήσω και στο email αλλά και στον προϊστάμενο του Sreejith για να τον συγχαρώ για τον υφιστάμενό του.

Η παγκοσμιοποίηση μπορεί να έχει φέρει πολλά αρνητικά, μπορεί να έχει ανατρέψει πολλά από τα πράγματα που θεωρούσαμε δεδομένα, ίσως να εκμεταλλεύεται τον άνθρωπο, ίσως, ίσως, ίσως… Αποτελεί όμως κι ένα θαυμάσιο εργαλείο για όποιον έχει κάποιο όνειρο ή μια επιχειρηματική δραστηριότητα, την οποία μπορεί να γιγαντώσει μέσα από την παγκόσμια αγορά και τα τεράστια μεγέθη μέσα στα οποία αυτή κινείται.

Advertisements
  1. Πολύ σωστή η παρατήρησή σου για το τι σημαίνει παγκοσμιοποίηση. Η Παγκοσμιοποίηση δεν διαφέρει σε τίποτα από το να ενωθούν μερικά χωριά να φτιάξουν μια κοινότητα σε μια επαρχία. Είναι φυσικό επόμενο εξέλιξης της ύπαρξης του οτιδήποτε. Ήταν μάλιστα η Ελληνική παρανόηση της λέξης και της έννοιας τόσο καθολική που ήταν ένα από τα θέματα που έλεγα να μη θίξω για να μη πέσει το Ελληνικό παράλληλο σύμπαν να με φάει. Τώρα όμως μου έδωσες κουράγιο! Υπάρχει ελπίδα! Μπράβο Κώστα. Ελπίζω να μην σε κατηγορήσει κανείς για (Θεός φυλάξει) …καπιταλιστή!

    Tech support στην Ινδία και Πακιστάν είχαμε από τα τέλη της δεκαετίας του ’90. Microsoft, Dell, οι πάντες των πάντων. Φτηνά εργατικά 24 ώρες. Αυτό το πρώτο level της tech support βέβαια ήταν του επιπέδου «είναι ο υπολογιστής σας στην πρίζα;» Το κόλπο ήταν να πεις δυό πράγματα που να μην τα καταλαβαίνουν για να κάνουν escalation του θέματός σου και να σε γυρίσουν να μιλήσεις στα αφεντικά τους πίσω στην Αμερική. Ήξερες ότι το πρόβλημα θα λυθεί μόνο όταν, μετά από 2 ώρες σε 3 τηλέφωνα, άκουγες επί τέλους Αμερικάνικο αξάν 🙂

    Πάντως με την αναφορά σου στη Wikipedia έκανες τέλεια εισαγωγή για μια ανάρτηση που ετοιμάζω καιρό και δεν ήξερα πως να την εστιάσω! Περίμενε την επόμενή μου!

    • Πολλές έννοιες έχουν συνδεθεί με αρνητικό φορτίο, τις οποίες μάλιστα στις περισσότερες των περιπτώσεων δεν κάνουμε τον κόπο να τις κοιτάξουμε σε ολόκληρο το βάθος τους. Η συνήθης πρακτική είναι να πιανόμαστε από κάτι, αρνητικό ως επί το πλείστον, και να καταδικάζουμε συλλήβδην το σύνολο.

      Περιμένω ανυπόμονα την επόμενη ανάρτησή σου..

      Υ.Γ. Μακάρι να ήμουνα καπιταλιστής και κάτοχος μεγάλων ποσοτήτων χρήματος… Δε θα είχαν ασπρίσει τα μαλλιά μου από την αγωνία για το αύριο!

      • Θα πρότεινα ανάγνωση μιας ανάρτησης του Locus Publicus, που ζει στη Μασαχουσέτη, πάνω στα άσπρα μαλλιά που αναπτύσσεις, αγαπητέ Κώστα: http://locus-editorium.blogspot.com/2011/04/blog-post_29.html

        Τι καλά που θα ήταν αν η παγκόσμια κρίση δεν ήταν τυχαία αλλά αποσκοπούσε σε «άλλα» με σκοτεινές δυνάμεις να κινούν τα νήματα επί σχεδίου… Γιατί αυτό θα σήμαινε ότι υπάρχουν δυνάμεις που προσφέρουν ασφάλεια, στην ανασφάλεια, κατευθύνοντας τις τύχες μας. Αυτή η ευχή είναι η βάση κάθε θεωρίας συνομωσίας, όπως και κάθε θρησκείας. Αν όμως δεν υπάρχει Θεός να προσφέρει ασφάλεια, στην ανασφάλεια, κατευθύνοντας τις τύχες μας, και αν δεν υπάρχουν σκοτεινά στοιχεία στα παρασκήνια που προσφέρουν ασφάλεια, στην ανασφάλεια, κατευθύνοντας τις τύχες μας, τότε την έχουμε βαμμένη, γιατί τότε θα ήμασταν μόνοι μας σε ένα χαοτικό σύμπαν βασισμένο στην φυσική εξέλιξη, και θα είχαμε όλη την ευθύνη στους ώμους μας! Βόηθα Παναγιά μου!!! Χίλιες φορές καλύτερα να υπάρχουν συνομωσίες και σκοτεινά σχέδια 🙂

        «Η συνήθης πρακτική είναι να πιανόμαστε από κάτι, αρνητικό ως επί το πλείστον, και να καταδικάζουμε συλλήβδην το σύνολο. » Ναι. Αν δεν κάνω λάθος αυτό περιγράφει εντελώς και άριστα την υφή της Ελληνικής ναρκισσιστικής, αλαζονικής, αγράμματης κοινωνίας 🙂

    • vad
    • 30 Απριλίου 2011

    Aκόμα θυμαμαι εκεινον τον ανεκδιήγητο Φουκουγιάμα που πανηγυριζε το τέλος της Ιστορίας,ούτε φανταζόμασταν που θα οδηγούσε η τοσο διαφημισμενη παγκοσμιοποίηση εικοσι χρόνια μετά,πλήρης εξαρτηση όλης της Γης απο το διεθνες κεφάλαιο…

    • Ο Φουκογιάμα, όπως και πολλοί άλλοι διανοητές, είπε ορισμένα πράγματα τα οποία ενδεχομένως να μην ήταν σωστά, αλλά ας αφήσουμε την ιστορία για να κρίνει. Διότι, ο καπιταλισμός και ο νεοφιλελευθερισμός δεν έχουν πει, κατά τη γνώμη μου, την τελευταία τους λέξη. Θέλω να πω ότι ίσως αποδειχτεί ότι τα λεγόμενα του Φουκουγιάμα να αποδειχτούν τελικά λίγα… Αυτή η οικονομική κρίση σε παγκόσμιο επίπεδο, που δείχνει ότι δύσκολα θα ξεπεραστεί, ίσως να μην έγινε τυχαία αλλά να αποσκοπεί σε άλλα, πιο δυσάρεστα πράγματα. Δες παγκόσμια οικονομική κυβέρνηση κλπ…

    • Καρυάτιδα Ακροπολίδου
    • 30 Απριλίου 2011

    Eγώ θα σταθώ στην δύναμη της τεχνολογίας που εκμηδένισε τις αποστάσεις.
    Αυτή με εντυπωσιάζει ιδιαίτερα. Η τεχνολογία και τα επιτεύγματά της!
    Τώρα όσο για το ρόλο που μπορεί να παίξει η παγκοσμιοποίση για έναν φιλόδοδο επιχειρηματία, ναι θα μπορούσε να είναι μέγιστος αλλά πάντα βασισμένος στην τεχνολογία.
    Χωρίς αυτήν δεν μπορεί να βρει εφαρμογές στο επίπεδο που αναφέρεις η παγκοσμιοποίηση.
    Οι μεγάλες αγορές όμως έχουν τις μεγάλες ευκαιρίες αλλά και τους μέγιστους κινδύνους! Απο την κορυφή μπορεί να σε κατεβάσουν στα τάρταρα…και μάλιστα όταν αυτές οι αγορές είναι ελεγχόμενες τα πράγματα γίνονται ακόμα δυσκολώτερα!

    Υ.γ. Ευτυχώς που η επικοινωνία σου με τον Ινδό έγινε γραπτώς γιατί αν θα γινόταν προφορικώς θα ξέχναγες τ’αγγλικά που ήξερες και όλες σου τις γνώσεις πάνω στους υπολογιστές…χαχα!

    • Καρυάτιδα, η τεχνολογία σίγουρα παίζει πολύ μεγάλο ρόλο, αλλά αν βγάλεις από πίσω την επιχειρηματικότητα τι μένει;

      Όσον αφορά τις τεράστιες δυνατότητες που υποκρύπτουν και τεράστιους κινδύνους, σίγουρα έχεις δίκιο. Άλλωστε είναι γνωστό, μεγάλα καράβια μεγάλες φουρτούνες.

      Όσον αφορά στον Ινδό, μη σου πω ότι μπορεί κι αυτός να ξέχναγε τα αγγλικά που ήξερε!!! Πριν μερικά χρόνια εργαζόμουνα στη Διεύθυνση Αλλοδαπών της Περιφέρειας και σε πληροφορώ ότι ήταν χαρά μου να έρχομαι σε επαφή με Ινδούς και Πακιστανούς. Είχαν μια ιδιαίτερη ευγένεια αυτοί οι άνθρωποι, έμφυτη και πραγματική, όχι προσποιητή.

  2. Δημήτρη, απαντώντας στο σχόλιο σου των 1:00 μμ, απλώς θα ήθελα να επισημάνω ότι πέρα από θεωρίες συνωμοσίας, υπάρχει ο παγκόσμιος καπιταλισμός που δε δουλεύει για να συγχωρεθούν τα πεθαμένα του, αλλά για να αποκομίσει όσο το δυνατόν μεγαλύτερη κερδοφορία από τις κάθε λογής οικονομικές συναλλαγές. Δεν ισχυρίζομαι ότι αυτό είναι κάτι κακό, απλώς ότι ενίοτε καταντάει αποπνικτικό για τον εργαζόμενο απλό άνθρωπο αυτό το σύστημα, το οποίο αγγίζει τα όρια της τοκογλυφίας. Εκεί έχω ορισμένες ενστάσεις, κι εκεί εστιάζω τη συλλογιστική μου στα περί της διεθνούς οικονομικής κρίσης. Διότι όποιος έχει τον έλεγχο της οικονομίας νομίζω ότι ελέγχει και την πολιτική στο τέλος!

    Διόρθωση: Διάβασα και το άρθρο του Locus Publicus. Συγκλονιστικό!

  3. Πράγματι έτσι βλέπουμε και οι δύο τα συμπτώματα και τα αποτελέσματα. Εγώ μιλούσα για την ασθένεια που τα φέρνει αυτά, ή, καλύτερα, την κατάσταση που τα φέρνει αυτά. Και αυτό πηγαίνει σ’ αυτό που λες ότι «κάποιος έχει τον έλεγχο της οικονομίας».

    Εκεί ακριβώς εστιάζω και προτείνω ότι κανείς δεν ελέγχει τίποτα. «Καπιταλισμός» είναι μια λέξη που δεν σημαίνει και δεν εννοεί κατά την εκτίμησή μου τίποτα περισσότερο από την ενστικτώδη φύση του ανθρώπου (την οποία δεν μπορούν 100 Μαρξ και Λένιν να αλλάξουνε). Τα παιδιά θα μείνουν στο Λούνα Παρκ όσο έχουν λεφτά να παίζουν συγκρουόμενα αυτοκινητάκια, και θα κοροϊδέψουν τους γονείς τους για να βρουν κι άλλα λεφτά όσο υπάρχουν, αλλά δεν κάνουν τίποτα οικονομικά σχέδια πάνω σ’ αυτό: απλά συνεχίζουν όσο μπορούν όπως μπορούν. Η απόδειξη, για μένα, είναι ότι κανείς που είχε οποιοδήποτε έλεγχο ή σχέδιο δεν θα άφηνε το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα να φτάσει εδώ, γιατί απλά, θα ήταν κόντρα στα συμφέροντά του.

    Θα σου θυμίσω τι είπε ο Χαλ Χώλμπορουκ στον Ρόμπερτ Ρέντφορντ στο Όλοι οι Άνθρωποι του Προέδρου, για τον Λευκό Οίκο του Γουώτεργκέητ: «Μην τους βλέπεις εκεί στα ψηλά τους κάστρα και νομίζεις ότι έχουν ιδιαίτερη γνώση, νοημοσύνη και δύναμη. Είναι άνθρωποι σαν εσένα και εμένα, κάνουν λάθη. Και φοβούνται» (και ξέρω ότι έτσι είναι γιατί έχω παρακολουθήσει αρκετά συμβούλια πολυεθνικών εταιρειών).

    • Εσύ Δημήτρη είχες την τύχη να βρεθείς σε τέτοια διοικητικά συμβούλια, οπότε η γνώμη σου έχει ιδιαίτερη βαρύτητα. Η δική μου άποψη στηρίζεται απλώς σε γενικές παρατηρήσεις και σε ότι έχω διαβάσει. Ίσως τελικά να απαιτείται περισσότερη και πιο ενδελεχής έρευνα από μέρους μου.

      Όμως, σε γενικές γραμμές νομίζω ότι κάποια μεγάλα επενδυτικά κεφάλαια και τράπεζες έχουν ένα μεγάλο κομμάτι ευθύνης για το που κινείται η οικονομία σε παγκόσμιο επίπεδο. Δες πχ. Morgan Stanley, JP Morgan, George Soros, City Group, FED κλπ. Δε νομίζω ότι κάποιες από τις κατηγορίες που έχουν εκτοξευτεί εναντίον τους περί χειραγώγησης της οικονομίας και των αγορών (και των πολιτικών προσώπων), ακόμα και από την Αμερικανική κυβέρνηση, είναι τελείως αβάσιμες. Κάπου αποσκοπούν οι κινήσεις τους κι αυτό το κάπου είναι ο ΈΛΕΓΧΟΣ. Του χρήματος, των κυβερνήσεων κλπ κλπ.

      • Ω, μα φυσικά και γίνονται αυτά, ακριβώς όπως τα περιγράφεις! Η δική μου ερώτηση είναι αν γίνονται ένα-ένα στη στιγμή ανεύθυνα από ανθρώπους-υπαλλήλους που απολύονται την άλλη βδομάδα μόλις πάψουν να είναι της μόδας στην ομάδα, και κάθε μέρα οι άνθρωποι-υπάλληλοι στους ουρανοξύστες κάνουν ότι τους έρθει στο μυαλό για το επόμενο παράσημο από το αφεντικό, ή, αν γίνεται κάποιο σκεπτικό, και πρόγραμμα, κλπ. Ακριβώς όπως λες γίνονται τα πράγματα. Η ερώτηση είναι με ποιο τρόπο και μέθοδο (και πρόγραμμα ή όχι) γίνονται 🙂

      • ΥΓ στο σχόλιο μου των 5:47. Παράδειγμα: Αν δυό τρείς υπάλληλοι σε μια ιδιωτική εταιρεία στο Μανχάταν αποφάσιζαν λόγω του πολύ εύγεστου καφέ από το Starbucks που μόλις ήπιαν, και λόγω της εξαίσιας ύπαρξης πίσω από την φωτοτυπική μηχανή που ήρθε για την πρώτη μέρα στη δουλειά και κάποιος πρέπει να την εντυπωσιάσει… αν λοιπόν αποφάσιζαν να ανεβάσουν για αύριο τον υποκειμενικό δείκτη προγνώσεως της φερεγγυότητας της Ελλάδας, το άλλο πρωί δεν θα υπήρχε οικονομική κρίση στην Ελλάδα. Αν οι ανταγωνιζόμενες ιδιωτικές εταιρείες πίστευαν ότι κάτι ξέρει η πρώτη εταιρεία που δεν το ξέρουν εκείνοι, θα ανέβαζαν αμέσως ακόμα παραπάνω τους δείκτες τους δικούς τους για να πάρουν την δουλειά που αμέσως είχε προσελκύσει η πρώτη εταιρεία. Έτσι το μεθεπόμενο πρωί, η Ελλάδα όχι μόνο δεν έχει κρίση πια, αλλά προβλέπεται και κομπόδεμα. Ο Πάγκαλος κάνει ρεμούλα σε μερικούς να φάνε τα καινούργια μαζί, και μια βδομάδα αργότερα η νέα κοπέλα με το μίνι στην πρώτη εταιρεία κάνει παράπονο για σεξουαλική παρενόχληση εναντίων ενός από τους αναλυτές που είχαν σηκώσει τους δείκτες της Ελλάδας για να την εντυπωσιάσουν. Νομίζω δεν χρειάζεται να σου πω σε τι οικονομική κατάσταση θα βρίσκεται η Ελλάδα την επόμενη μέρα, και τι θα πει η Παπαρήγα (ή οποία δεν μοιάζει ούτε με την κοπέλα του φωτοτυπικού μηχανήματος, ούτε με τη Σάρα Πέηλιν.

    • Καρυάτιδα Ακροπολίδου
    • 30 Απριλίου 2011

    Δεν κατάλαβες Στρατηγέ μου, τι εννοούσα για τους Ινδούς.
    Δεν αναφερόμουν στο «φέρεσθαι» που έχουν αλλά στην προφορά τους!
    Εγώ ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω ούτε μια λέξη αγγλική όταν μου μιλά Ινδός ή Πακιστανός. Δεν καταλαβαίνω καν αν αυτά που μου λένε είναι Αγγλικά…:))
    O Μεγάλος PETER SELLERS παρίστανε τον Ινδό με μεγάλη επιτυχία και απέδιδε ακριβώς την προφορά τους. Tον θυμάσαι στο αλησμόνητο
    party?
    Όσες φορές και να δω αυτό το έργο πεθαίνω στα γέλια…

    • Το κατάλαβα Καρυάτιδά μου, και το παράδειγμά σου με τον Peter Sellers είναι απίθανο. Ειδικά εκείνη η σκηνή που είναι στο ξενοδοχείο μπροστά στην υποδοχή και προσπαθεί να κλείσει δωμάτιο… I would like a room, που ακουγόταν κάπως έτσι: Αι γουντ λαικ ε ΓΟΟΜ…!!!

      Απλώς πρόσθεσα ακόμα μια παράμετρο, χάριν της κουβέντας, αλλά και της δικιάς μου αδεξιότητας να μιλήσω σωστά τα αγγλικά… Δε μ’ λες, χαου ντου γιου φτιάνς;

  4. Δημήτρη, έχω την αίσθηση ότι λίγο πολύ έτσι γίνεται κι ανεβοκατεβαίνουν οι οικονομικοί δείκτες, λαμβάνοντας υπόψη βέβαια όχι την κοπέλα πίσω από το φωτοτυπικό αλλά πιο σοβαρούς παράγοντες οι οποίοι έχουν να κάνουν με τα συμφέροντα της εταιρείας τους. Και καλά κάνουν. Η ένστασή μου είναι ότι οι εν λόγω κύριοι με το καφεδάκι από τα Starbucks ανά χείρας, ενδέχεται να αποφασίσουν για κάτι το οποίο θα επηρεάσει τόσο πολύ τη δικιά μου ζωή στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού που θα χρειαστεί να αλλάξω ακόμα και τον τρόπο με τον οποίο σκέφτομαι και δρω. Κι αυτό θα γίνει για το δικό τους κέρδος (πρόσεξε δεν εκτοξεύω καμία κατηγορία εις βάρος της επιχειρηματικότητας) αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις οπουδήποτε αλλού έξω από τα τείχη της εταιρείας. Η ζωή πλέον σε κάθε γωνιά του πλανήτη είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την απόφαση που θα πάρει ο κάθε αγουροξυπνημένος χρηματιστής στη Wall Street κι αυτό δεν ξέρω κατά πόσο είναι θεμιτό ή όχι. Πλέον μερικές εταιρείες και μερικά στελέχη που μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού κάνουν κουμάντο παντού, γιατί έχουν φροντίσει οι πολιτικοί να είναι φυλακισμένοι μέσα στις υποχρεώσεις που οι ίδιοι έχουν αναλάβει απέναντί τους. Έχω την αίσθηση ότι οι πολιτικοί πρέπει να έχουν μια σαφώς ορισμένη απόσταση ασφαλείας από τους οικονομικούς παράγοντες. Όταν τούτοι οι δύο έχουν σχέση αλληλεξάρτησης -σε επίπεδο υποτακτικού με αφεντικό- τότε λογικό είναι να μην λαμβάνονται αποφάσεις πολιτικές για τη διαφέντευση του κόσμου αλλά οικονομικές. Και τούτο το τελευταίο δε νομίζω ότι είναι το καλύτερο δυνατό!

  5. Συμφωνούμε εφ’ όλης της ύλης (και μη σε πιάνει κρύος ιδρώτας αν τα κίνητρα δεν είναι πιο υψηλά από την νεαρά παρά του φωτοτυπικού -μια που από κει που μέχρι χτες είχες Mustang, από αύριο πρέπει να έχεις Corvette, μια και ο άλλος συνάδελφος που την κοιτάζει έχει ήδη Trans Am.

    Από το ’82-83 έως το ’97-’98, οι υπάλληλοι αυτοί είχαν ένα παρατσούκλι: Αν ήσουν χρηματιστής ή οικονομικός αναλυτής, ήσουν ένας Master of the Universe. Αυτό ήταν το παρατσούκλι. Και όπως πολύ ωραία εξηγείς, το παρατσούκλι είχε πραγματικό αντίκρισμα. Και πράγματι οι αποφάσεις είναι οικονομικές, και οι πολιτικοί είναι τα τσιράκια της επιχειρηματικής οικονομίας.

    Αυτό που λέω εγώ στα σχόλιά μου είναι ότι αυτά όλα γίνονται από στιγμιαία ένστικτα από ανθρώπους σαν εσένα και εμένα. Αν είχαν πιο πολύ μυαλό και διορατικότητα, και πειρατές να ήταν θα μας έδιναν καλύτερο αύριο για να μας πάρουν περισσότερα, αύριο.

    Ένα φτερό στον άνεμο είναι. Ο σώζων εαυτόν σωθείτο, σε κάποιο αυτάρκες χωριό κάπου 🙂

    • Δημήτρη μου φαίνεται θα κάνω μια γερή αναπαλαίωση στο σπίτι στο χωριό, δεν ξέρεις καμιά φορά… 😉

      Αυτούς που έχουν το παρατσούκλι Master of the Universe, εγώ τους αποκαλώ Master of Disaster! Γιατί νομίζω ότι τελικά υποσκάπτουν και το ίδιο τους το σπίτι…

  6. Το Party του Blake Edwards με τον Peter Sellers είναι από τα αγαπημένα μου! το ξέρω απ΄έξω!

    • Πραγματικά είναι πολύ ωραία ταινία. Είναι καταστροφικά απίθανος…;)

    • Καρυάτιδα Ακροπολίδου
    • 30 Απριλίου 2011

    το Ι WOULD LIKE TO HAVE A ROOM(ΓΟΥΜ) ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ! δεν είναι απο το party! Eίναι απο κάποιο άλλο με το ροζ πάνθηρα…χαχα! Μιλά Αγγλικά με γαλλική προφορά… εξ’ου και το γουμ απο ρουμ…χαχα! Καλά ο συγχωρεμένος ήταν απίθανος!
    Ανήκε στην σχολή Μonty python’s απο την οποία προέρχονται και άλλοι Βρεττανοί κωμικοί όπως Ροουαν Ατκικσον-Μr Bean, Βenny Hill κλπ.
    Καλά αλλού για αλλού την πήγα την σύζητηση…sorry!

    • Ναι, Καρυάτιδα, είναι από το Ροζ Πάνθηρα, ξέχασα να το αναφέρω. Άλλες απίθανες ταινίες κι αυτές! Όσον αφορά στη συζήτηση, δεν την έχεις πάει αλλού. Είναι κι αυτό ένα φαινόμενο της παγκοσμιοποίησης. Η Ιαπωνία βάζει τα μηχανήματα και την τεχνογνωσία, η Αμερική τις ταινίες και το μάρκετινγκ και η Ευρώπη τους θεατές!

    • Caesar
    • 30 Απριλίου 2011

    Κι εγώ θαρρώ ότι η παγκοσμιοποίηση είναι ένα αναπόφευκτο γεγονός της τεχνολογικής και όχι μόνο εξέλιξης. Όπως κάθε τι έχει τις θετικές αλλά και τις αρνητικές επιπτώσεις του. Πάντοτε θα υπάρχει μια δυναμική που θα υπερισχύει απέναντι σε κάτι άλλο ανάλογα με τις συγκυρίες και τους παράγοντες της κάθε εποχής.

    ps: αγαπημένος ηθοποιός ο Πήτερ Σέλερς, από τις καλύτερες κωμωδίες «Το πάρτι» αλλά και ως επιθεωρητής Κλουζώ!

    • Καίσαρα, έτσι είναι. Όπως όλα τα πράγματα, έτσι κι η παγκοσμιοποίηση έχει δυο πλευρές, μια θετική και μια αρνητική. Αν είσαι ο κινέζος εργάτης που δουλεύει 20 ώρες τη μέρα βλαστημάς την ώρα που γεννήθηκες, αν είσαι το αφεντικό της πολυεθνικής χαίρεσαι γιατί ζεις καλύτερα κι από βασιλιάς. Κι όλοι εμείς στη μέση, ανάλογα με τις πεποιθήσεις μας, βάζουμε τα πράγματα εκεί που μας συμφέρει… 😉

        • Caesar
        • 30 Απριλίου 2011

        Ίσως όμως κι εκεί (Κίνα) να αλλάζουν κάπως τα πράγματα αυξάνεται ο κατώτερος μισθός από τα 700 γουάν σε 900 (από 84 ευρώ σε 107).

  7. Πράγματι η παγκοσμιοποίηση έχει πολλά θετικά αποτελέσματα. Εγώ αντιλήφθηκα τα θετικά της στις αρχές της δεκαετίας του 2000 όταν -μανιώδης του σινεμά καθώς δεν είχε γεννηθεί ακόμη η κόρη μου- πριν πάω σε οποιαδήποτε ταινία συμβουλευόμουνα την ιστοσελίδα http://www.imdb.com/ κι εκεί μπορούσα να διαβάσω ποια γνώμη είχε για την ταινία που ήθελα να δω όχι μόνο ο Αμερικάνος μα και ο Ινδός, ο Πακιστανός ή ο Κινέζος σινεφίλ.
    Ιστορικά τώρα άμα δούμε το θέμα, παγκοσμιοποίηση υπήρχε και στα ελληνιστικά χρόνια και επί ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και στα βυζαντινά. Δεν είναι δηλαδή κάτι καινούριο. Το καινούριο και ομολογουμένως επικίνδυνο είναι η παγκοσμιοποίηση των χρηματιστηρίων, των τραπεζών, η κατάργηση των δασμών και οι αξιολογήσεις από ιδιωτικές εταιρείες. Πράγματι όπως λέει ο Δημήτρης, αν αύριο δυο τρεις υπάλληλοι ιδιωτικής εταιρείας στο Μανχάταν αλλάξουν την άποψή τους για την οικονομική φερεγγυότητα της Ελλάδας, πολλά θα αλλάξουν για εμάς.
    Να πω όμως και κάτι τελευταίο, επειδή για ένα διάστημα θεωρούσα τον εαυτό μου φιλελεύθερο -τώρα έχω αμφιβολίες-, σε σχέση με το τελευταίο σου σχόλιο για τον κινέζο εργάτη, σύμφωνα με τον Ανδριανόπουλο, οι χώρες που εφαρμόζουν την παγκοσμιοποίηση, π.χ. Κίνα, Ταϊλάνδη, έχουν ανεβάσει το βιωτικό τους επίπεδο σε σχέση με άλλες χώρες που δεν άνοιξαν τα σύνορά τους. Ο Κινέζος εργάτης δηλαδή πριν δουλέψει στο εργοστάσιο ήταν στο χωριό του και λιμοκτονούσε.

    • Δεν ξέρω τι ακριβώς γινόταν με τον Κινέζο εργάτη πριν, αυτό που ξέρω είναι ότι ορισμένοι από αυτούς σήμερα εργάζονται υπό απάνθρωπες συνθήκες και εκθέτοντας τον εαυτό τους ενίοτε σε επικίνδυνα χημικά ή άλλα στοιχεία χωρίς καμία προφύλαξη, για να έχω εγώ το iPad και να το επιδεικνύω καμαρώνοντας στους γνωστούς μου.

      Για όλα τα υπόλοιπα θα συμφωνήσουμε φίλε Θωμά.

      Υ.Γ. Εσύ με το Δημήτρη με βάλατε σε «μπελάδες» με τον Σέργιο και Βάκχο του Καραγάτση… Άμα δε με χωρίσει η γυναίκα μου που έχω παρατήσει τα πάντα και χάνομαι στον υπέροχο κόσμο αυτού του βιβλίου, θαύμα θα είναι… Ας βάλει το χεράκι του ο Άγιος Σέργιος κι ο Άγιος Βάκχος μη γίνει κανά τέτοιο κακό… 😉

      • Τα Θαύματα τα απαγόρεψε το ανώτατο συμβούλιο του παραδείσου και ο Παύλος από καιρό. Ο Σέργιος και ο Βάκχος μόνο στη ζούλα κάνουνε κανένα θαύμα και μετά λογοδοτούν μέσω του Μιχαήλ κατ’ ευθείαν στον Θεό τους ο καθένας, ο οποίος είναι αρκετά καλόβουλος, και μάλιστα το συμβούλιο Τον διασκεδάζει αρκετά!

        Η Κίνα δεν είναι μέρος της Παγκοσμιοποίησης ούτε την επιζητά. Είναι εντελώς εσωστρεφής, εκμεταλλευόμενη εκείνους που έρχονται σ’ αυτή για φτηνά εργατικά, ξέροντας ότι στην πραγματικότητα τους αποδυναμώνει. Η Δύση κινείται με τετραετή σχέδια ενώ η Κίνα με σχέδια αιώνων. Άλλωστε τα 22% των ανθρώπων της γης είναι Κινέζοι (και τα άλλα 17% Ινδοί) Τους Κινέζους δεν τους εκμεταλλευόμαστε. Μας εκμεταλλεύονται καθώς ξεκαρδίζονται στα γέλια με την εφημερία μας στην παγκόσμια ιστορία.

        Ο Πήτερ Σέλλερς (1925-1980) δεν είναι της σχολής των Μόντυ Πάϊθον. Οι Μόντυ είναι μια γενιά μικρότεροι, γεννημένοι γύρω στο 1938-42, και ξεκίνησαν το 1969 από το BBC με το Monty Python Flying Circus. To 1969 η καριέρα του Σέλλερς είχε αρχίσει ήδη να οδεύει προς την δύση, και το Χόλυγουντ που βρίσκεται φυσικά δυτικά της Αγγλίας, και τα τελευταία ζήτω ήταν με τον Blake Edwards και την συνέχεια του Ροζ Πάνθηρα ο οποίος είχε ξεκινήσει το 1964. Οι Πάνθηρες των ’70 έκλεισαν την καριέρα του, της οποίας το κύκνειο άσμα ήταν το Being There του Hal Ashby (1979). Ο θρύλος της κωμωδίας στην Αγγλία ξεκίνησε τη δεκαετία του 50 με την ραδιοφωνική εκπομπή του BBC, The Goon Show (1951-1960). Οι τρεις Goonies ήταν οι Σπάϊκ Μίλλιγκαν, Πητερ Σέλλερς και Χάρυ Σήκομπ. Το Goon Show επηρέασε τα μέγιστα μετέπειτα γενεές κωμικών στην Αγγλία και Αμερική, όπως τους Monty Python, και κατά παραδοχή των ιδίων: τους Beatles.

  8. Καίσαρα, διάβασα το ενδιαφέρον άρθρο από το λινκ που έδωσες στο σχόλιό σου κι εύχομαι να πάνε τα πράγματα όσο το δυνατόν καλύτερα για τους Κινέζους εργάτες.

    Κρατάω όμως ένα σημείο από το άρθρο το οποίο μεταφέρω αυτολεξεί: ««Οι ξένες επιχειρήσεις και οι κινεζικές που κέρδιζαν εδώ και μια 20ετία, σε μια χώρα που διέθετε άφθονα φθηνά εργατικά χέρια και υπάκουα, ξαφνικά, άρχισαν να φοβούνται, βρέθηκαν αντιμέτωπες με τις απαιτήσεις μιας γενιάς εργαζομένων πολύ λιγότερο εύπλαστης» αναφέρει σε σχόλιό της η γαλλική οικονομική εφημερίδα «Les echos». Και συνεχίζει: «Ορισμένοι σκέφτονται να αναπτύξουν την επιχειρηματικότητά τους σε χώρες της νοτιοανατολικής Ασίας όπου η διαχείριση του εργατικού δυναμικού θα είναι προφανώς χωρίς εντάσεις».»
    Έχουμε δηλαδή πάντα την ανάγκη να υπάρχουν κάπου «δούλοι» για να υπηρετούν τους «αφέντες». Θα μου πεις, μα καλά που ζεις; Λες κι έτσι δεν ήταν πάντα; Ή μήπως εσύ δεν καρπώνεσαι τον ιδρώτα των φτηνών εργαζομένων της ανατολής; Σίγουρα ναι. Απλώς διατυπώνω τη δυσαρέσκειά μου σε τέτοιου είδους τακτικές που εκμεταλλεύονται τον άνθρωπο. Από την άλλη, εύλογα θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί το εξής: Χωρίς κάποιοι να θυσιάζονται οι υπόλοιποι απλώς θα μείνουν στάσιμοι. Και σε μια κοινωνία που βασίζεται στην οικονομία και μόνο, για να προχωρήσει πρέπει κάποιοι να υποφέρουν… Δε μπορεί να γίνει αλλιώς; Απλώς διερωτώμαι χωρίς βέβαια να καταφέρνω να δίνω απάντηση…

  9. Δημήτρη, μη μου φανερώνεις τη συνέχεια, με σκοτώνεις……..

    Όσο για τους Κινέζους, είναι ο μοναδικός πολιτισμός που συνεχίσει αυτούσιος κι ανεπηρέαστος εδώ και χιλιάδες χρόνια, όταν οι υπόλοιποι πεθαίνουν και χάνονται. Άρα δικαίως γελάνε μαζί μας!

  10. H παγκοσμιοποίηση όπως και καθε τι έχει τα θετικά και τα αρνητικά του..σε κάθε εξέλιξη και αναζήτηση υπάρχουν τα συν και πλην..και θυσίες βέβαια
    Σε κάθε πόλεμο υπάρχουν θύματα.. σε κάθε ιατρικό επιτευγμα ερευνας…σε κάθε επιστημονική ανακάλυψη.. υπάρχουν και ανθρώπινες απώλειες για να ωφεληθουν μύριοι επόμενοι..και κοινωνικα και πολιτιστικα..υπάρχει η μια και η άλλη όψη του νομίσματος..κάποιοι θα υπερισχυσουν και κάποιοι θα χαθούν,,μήπως και οι αυτοκρατορίες ρωμαϊκη..των Μακεδόνων.. και..και.. δεν ήταν μια μορφή παγκοσμιοποίησης; ηγνώση που μοιράστηκε όμως..τα αγνωρα που γίναν οικεία δεν έφερε αυτη την εξέλιξη στου επόμενους;Με τα καλά και τα κακά της.
    Να μην καταδικάζουμε τα πάντα και να επικεντρωνόμαστε μόνο στα αρνητικά(το διεθνες καφάλαιο..οι αγορές.. θα μας κυβερνανε κ.τ.λ.)
    Μήπως παλιά στις μικρές κοινωνιες δεν υπήρχαν οι τσιφλικάδες -αφέντες και οι κολλυγοι; και πέρα από όσο αντεχε να πάει το γαϊδούρι δεν γνώριζε κανείς τίποτα άλλο.. τουλάχιστον τώρα η γνώση μοιράζεται και οι άνθρωποι σε κάθε επίπεδο έχουν και ευκαιρίες ..να αναδειχθούν ή να συρικνωθούν..
    Εξαίρετη ανάρτηση! Με εξαιρετικούς συνομιλητές!!

    • Δεν καταδικάζουμε τίποτα, τουλάχιστον όχι εγώ. Απλώς παραθέτω την προσωπική μου άποψη για την παγκοσμιοποίηση, η οποία ομολογώ ότι ήταν στρεβλή μέχρι πρότινος. Συζητάμε για τα υπέρ και τα κατά, γιατί νόσμισμα χωρίς δυο όψεις δε γίνεται.

      Τα όσα αναφέρεις για τις αυτοκρατορίες μου φέρνουν στο μυαλό την ενδόμυχη ανάγκη του ανθρώπου να γνωρίζει τους πάντες και τα πάντα. Να κατακτήσει τη γνώση, χωρίς την οποία παραμένει στάσιμος, με ότι βέβαια κι αν αυτό συνεπάγεται.

      Πιστεύω ότι η πορεία του κάθε ανθρώπου στη γη εξαρτάται βέβαια από τις δικές του ενέργειες σε μεγάλο βαθμό, αλλά και συγκυρίες όπως ο τόπος που γεννήθηκε, η παιδεία που έλαβε και η καλλιέργεια που έχει δεχτεί αποτελούν επίσης πολύ σημαντικούς παράγοντες. Κι ένα μερίδιο πρέπει να αποδώσουμε και στην τύχη… (Λέει ο Ορφέας στον ύμνο του για την Θεά Τύχη: …Γιατί από σένα Θεά πηγάζει ο πολυποίκιλος βίος των ανθρώπων… «ἐν σοὶ γὰρ βίοτος θνητῶν παμποίκιλός ἐστιν»).

      Όσον αφορά στο διάλογο, πράγματι οι συνομιλητές είναι εξαίσιοι. Κι αν η ανάρτηση αξίζει 10 τα σχόλια των συνομιλητών μου αξίζουν 100!

  11. ….καταπληκτικο θεμα…

    ΔΙΑΒΑΖΩ ΚΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ…
    ΕΠΑΝΕΡΧΟΜΑΙ!!!…ειναι και ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΤΙΚΟ…ΕΡΓΑΤΙΚΟ!!!!

    ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ

    • Θα σε περιμένω Γιατρέ μου. 😉

  12. Τελευταιε ΧΑΙΡΕ!!!

    Εμεινα με ΑΝΟΙΧΤΟ ΣΤΟΜΑ…απο το ΕΠΙΠΕΔΟ ΤΗΣ ΚΟΥΒΕΝΤΑΣ και ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΝΟΜΙΛΗΤΩΝ!!!…
    Κι επειδη ….ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΥΒΕΝΤΑ ΛΕΙΠΟΥΝ ΟΙ …»ΔΑΙΜΟΝΕΣ»…θα εισαγω …

    ΤΟΝ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ!!!!….
    ΚΑΙ ΘΑ ΤΟΝ ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΩ!!!!ΧΑΧΑΑΑΑΑΑΑ!!!!…

    ΤΟΝ ΕΓΩΙΣΜΟ!!!…
    …….αυτον το δαιμονα ΠΟΥ ΚΙΝΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ!!!….

    μας κανει κι ερωτευομαστε…μας κανει δημιουργους…μας κανει παραγωγικους…δινει το ΟΥΣΙΩΔΕΣ ΝΟΗΜΑ!!!!… ΣΤΗΝ ΕΤΣΙ ΚΙ ΑΛΛΟΙΩΣ ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΚΗ ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ (στο δραμα της ατομικοτητας)!!!!….
    Ετσι …
    Θα μας κανει και ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΟΥΣ…ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΥΣ…ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΚΟΥΣ!!!

    Ακου φιλε μου ΑΠΑΡΑΔΕΧΤΕ…τι λες:

    Και σε μια κοινωνία που βασίζεται στην οικονομία και μόνο, για να προχωρήσει πρέπει κάποιοι να υποφέρουν… Δε μπορεί να γίνει αλλιώς; Απλώς διερωτώμαι χωρίς βέβαια να καταφέρνω να δίνω απάντηση…

    Ερωτηση….. ΠΟΥ ΚΑΙ ΓΩ ΜΕ ΤΡΟΜΟ ΕΚΦΡΑΖΩ!!!…

    OXI ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΑΛΛΟΙΩΣ…ΓΙΑΤΙ ΠΑΝΤΑ ΕΤΣΙ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ!!!!
    Ας μην ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΖΟΜΑΣΤΕ…
    ΑΙΩΝΕς παραμυθιων…περασαν (Χριστιανισμοι…Κομμουνισμοι…)
    ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ:….πρακτικως….ΠΕΝΙΧΡΑ εως ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΤΙΚΑ!!!…αλλα ΚΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΑ!!!.

    Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΤΗΤΑ-ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΕΜΠΟΡΙΟ-ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΑΣΜΩΝ..ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ+ΑΛΛΗΛΟΓΝΩΡΙΜΙΑ (ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ):

    ΕΙΝΑΙ Η ΜΗΧΑΝΗ…
    που θα ΚΑΝΕΙ ΤΟΝ «ΦΥΣΙΚΑ ΕΝΥΠΑΡΧΟΝΤΑ ΣΤΗΝ ΦΥΣΗ ΕΓΩΙΣΜΟ»…

    ΤΟ ΑΛΟΓΟ….ΠΟΥ ΘΑ ΤΡΑΒΗΞΕΙ ΤΗΝ …ΕΙΡΗΝΗ+ΠΡΟΟΔΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΙΟ ΠΟΛΛΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ!!!(με το λιγοτερο ΑΙΜΑ+ΔΥΣΤΥΧΙΑ).

    Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ…δεν ειναι ΕΠΙΛΟΓΗ!!!(κανενος)
    ΕΧΕΙ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΑΠΟ ΜΟΝΗ ΤΗΣ….(ΘΕΛΟΥΜΕ ΔΕ ΘΕΛΟΥΜΕ)…ΗΔΗ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΚΑΙΡΟ…

    ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ

    • Γιατρέ, το επίπεδο των συνομιλητών είναι πολύ υψηλό, γι’ αυτό οι αναρτήσεις μου φροντίζω πια να έχουν τη μορφή του φιτιλιού που ανάβει το μπαρούτι. Περισσότερο ευχαριστιέμαι το διάλογο παρά την ίδια την ανάρτηση τώρα τελευταία. Κι άμα συνεχίσει έτσι αυτό θα είμαι πολύ ευτυχής, ίσως να έχω πετύχει το λόγο της δημιουργίας του παρόντος ιστολογίου.

      (Από τις συζητήσεις λείπει κάποιος, που αν και αναγνώστης, ποτέ δεν έχει σχολιάσει, ούτε καν ανώνυμα… Κι ας μην τον κατονομάζω, ξέρει για ποιόν μιλώ…)

      Επί της ουσίας τώρα. Πράγματι η παγκοσμιοποίηση έχει επιβληθεί από μόνη της από τη στιγμή που έγινε η πρώτη αγοραπωλησία μεταξύ των ανθρώπων κι από τότε που δυο γειτονικές φυλές συμμάχησαν για να αντιμετωπίσουν μια τρίτη. Η ουτοπική μου φαντασίωση, αυτή που προσπαθώ να εκφράσω, είναι να υπήρχε ο τρόπος να απολάμβαναν όλοι τα αγαθά της παγκοσμιοποίησης χωρίς να υπάρχουν β’ διαλογής ψυχές που ως σύγχρονοι σκλάβοι λιώνουν ρίχνοντας το κάρβουνο στην ατμομηχανή της παγκόσμιας οικονομίας. Αλλά είπαμε είναι ουτοπία, κι αυτές υπάρχουν μόνο στα όνειρα!

  13. οι Παπούα ζούσαν μακριά στους πανύψηλους λόφους της Γουινέας, έθαβαν τα χρήματα σε λάκκους και συνδιαλλάσσονται με κοχύλια, τιμώντας ένα εκλεπτυσμένο και ανιδιοτελές ηθος μιας παράδοσης…
    κοχύλια υπήρχαν τριών ειδών:
    α’) τα μπενέπα,
    β’) τα μπούπου (μεγάλης αξίας) και
    γ’) τα κάουντι (λιγότερο δυσεύρετα)
    και όταν οι Παπούα έπρεπε να εξοφλήσουν ένα πολύ υψηλό χρέος, πλήρωναν με:
    α’) πολλά κοχύλια,
    β’) χοίρους και
    γ’) ραπίσματα (που ο οφειλέτης δεχόταν απ’ τον δανειστή)
    κάποτε όμως έπαψαν να σφιχτοδένουν τα μπαμπού με χορτόσκοινα και, χρησιμοποιώντας λάσπη, ύψωναν φράκτες οι οποίοι:
    α’) όριζαν τη θεσμική και περιουσιακή δικαιοδοσία του αρχηγού πάνω στη γη,
    β’) εμπόδιζαν τα γουρούνια να απομακρύνονται,
    γ’) προστάτευαν από εχθρούς και
    δ’) προσήλκυαν περίεργους

    ευλογημένα τα πνεύματα που αναπαύονται στα νερά των πηγών! όποιος ελέγχει τις πηγές, αυτός ελέγχει τον ύπνο…
    εμείς βέβαια δεν είμαστε ζουλού, δεν είμαστε παπούα Τελευταίε, βρίσκουμε τις «συντεταγμένες» μας,τις ψηφιακές όχι τις πραγματικές ακόμα…

    είδες;βγαίνω κι εγώ εκτός θέματος!
    καλό μήνα σε όλο τον κόσμο!

    • Δε νομίζω katabran ότι είσαι εκτός θέματος. Έβαλες στο τραπέζι μιαν άλλη παράμετρο από την οποία διαφαίνεται ξεκάθαρα ότι ο άνθρωπος έχει γραμμένο στο DNA του την τάση για επαφή, συνδιαλλαγή, εμπόριο, πολιτική και παγκοσμιοποίηση τελικά. Προσέθεσες μια πολύ χρήσιμη πληροφορία.

      Καλό μήνα σε ‘σένα και σε όλους.

  14. Αν νομίζεις ότι θα σε αφήσω να ετοιμάσεις με την ησυχία σου την επόμενη ανάρτηση, ή να διαβάσεις Καραγάτση είσαι …γελασμένος.
    Λοιπόν μιλάς για τη «φαντασίωσή σου» να απολαύσουν όλοι οι άνθρωποι του κόσμου τα αγαθά της παγκοσμιοποίησης, όμως αυτή η φαντασίωση δε γίνεται να πραγματοποιηθεί και βέβαια γι’ αυτό φταίει ο δυτικός τρόπος ζωής. Για παράδειγμα, έχουμε από ένα αυτοκίνητο ο καθένας. Αντέχει η γη 7 δισεκατομμύρια αυτοκίνητα κι άλλα τόσα στα σκουπίδια; Έχουμε από δύο κινητά. Αντέχει η γη 14 δισεκατομμύρια κινητά κι άλλα τόσα στις χωματερές; Πετάμε τόσες τροφές στα σκουπίδια. Έχει η γη τόσους φυσικούς πόρους για να το κάνουν αυτό 7 δισεκατομμύρια άνθρωποι; Πίνουμε εμφιαλωμένο νερό. Μπορεί να πιει όλος ο κόσμος εμφιαλωμένο και αν ναι τι θα γίνουν όλα αυτά τα πλαστικά μπουκάλια; Θέλω να πω ότι ο δυτικός τρόπος ζωής είναι φτιαγμένος για λίγους ανθρώπους, για ένα κλειστό κλαμπ. Γι’ αυτό και είναι αδύνατο να μην καταρρεύσει αυτός ο τρόπος ζωής με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο.

    • Φίλε μου Θωμά, η επόμενη ανάρτηση γυροφέρνει μέσα στο μυαλό μου εδώ και μέρες… Όταν παγιωθεί νομίζω θα αξίζει να τη συζητήσουμε. Όσον αφορά στον Καραγάτση, έχω χαθεί στον κόσμο του, ο πρώτος τόμος (δυστυχώς) τελειώνει… Έχω πάρει χίλιες αφορμές για δημοσιεύσεις από το Σέργιο και Βάκχο…

      Λοιπόν, τα επιχειρήματά σου είναι ατράνταχτα, σίγουρα δεν αντέχει ο πλανήτης τόσα πολλά αυτοκίνητα ή κινητά τηλέφωνα ή πεταμένα άδεια πλαστικά μπουκάλια. Οπότε, το όραμά μου δεν μπορεί να γίνει πραγματικότητα εκτός αν μειωθεί ο πληθυσμός με κάποιο τρόπο. Αυτό θα μπορούσε να σκεφτεί κάποιος πολύ εύκολα και χωρίς να βάλει το μυαλό του να το πολυσκεφτεί. Υπάρχει όμως κι η άλλη λύση, εκείνη του εξορθολογισμού. Δηλαδή, να κατηγοριοποιηθούν οι ανάγκες και να ικανοποιηθούν με τέτοιο τρόπο που να μην είναι εις βάρος του περιβάλλοντος. Πχ. Κινητά τηλέφωνα δε χρειάζονται τα παιδιά, αλλά νομίζω και οι περισσότεροι από τους ενήλικες. Το ίδιο και τα αυτοκίνητα. Για να μη μιλήσω για κάποια προϊόντα τα οποία το μόνο που κάνουν είναι να επιβαρύνουν το φυσικό περιβάλλον. Δε θα αναφέρω τύπους και μάρκες για να μη θεωρηθεί ότι κάνω αρνητική διαφήμιση, αλλά πες μου είναι απαραίτητο πχ. να υπάρχουν δέκα διαφορετικά χημικά καθαριστικά για το πάτωμα, άλλα τόσα για τα μαλλιά, άλλα τόσα για το σώμα κι άλλα τόσα για το αυτοκίνητο μέσα στο ίδιο σπίτι. Καταναλώνουμε πόρους για να δημιουργούμε πανομοιότυπα προϊόντα με διαφορετική μάρκα γεμίζοντας τα ράφια των σούπερ μάρκετ, έχοντας ξεχάσει ότι το καλύτερο πλύσιμο πχ. γίνεται με το πράσινο σαπούνι. Ή το καλύτερο ξύρισμα με το πινέλο κι όχι με τον αφρό. Σε καμία περίπτωση δεν ισχυρίζομαι ότι δεν πρέπει να υπάρχει εξέλιξη, αλλά αυτή να γίνεται στα πλαίσια ορθολογικά κι όχι μόνο γιατί το επιτάσσει το μάρκετινγκ και η μόδα. Σίγουρα ο ηλεκτρονικός υπολογιστής είναι πολύ καλύτερος από τον άβακα, αλλά ας μην τον ανοίγουμε για ψύλλου πήδημα απλώς για να κάνουμε μια διαίρεση. Σωστή και ορθολογική διαχείριση των πόρων και των μέσων, αυτό ισχυρίζομαι. Αυτό ίσως να προσεγγίσει στο μέλλον τη φαντασίωσή μου. Ίσως πάλι όχι…

      Πάω να χαθώ στον Καραγάτση πάλι…

  15. Εγώ στέκομαι σε ένα μόνο: στο ανθρώπινο στοιχείο της σύνδεσης με έναν άλλο άνθρωπο (οκ λόγω μιας δουλειάς), που είναι χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά. Αυτό μου φτάνει!

    • newagemama, η επικοινωνία, έστω και εξ’ αποστάσεως είναι μέσα στη φύση του ανθρώπου. Και νομίζω ότι αποτελεί έναν από τους κύριους παράγοντες της εξέλιξης.

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: