Ενόψει της Εθνικής Επετείου…

Η φωτογραφία είναι του ΑΠΕ κι αναδημοσιεύεται στο in.gr

… η επικαιρότητα τρέχει με πολύ γρήγορους ρυθμούς κι άντε τώρα να παρακολουθήσεις τι γίνεται…

 

Η Πορτογαλία αργά αλλά σταθερά μας ακολουθεί στο ΔΝΤ παρά τις προσπάθειες που κατέβαλε η κυβέρνηση. Όχι ότι δεν ήταν αναμενόμενο, αλλά αν συνεχιστεί έτσι η ιστορία σε λίγο δε θα λεγόμαστε Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά Φιλόπτωχο Ταμείο… [εδώ]

 

Η Ισπανία πήρε κι αυτή ένα δωράκι από τη MOODY’s, κι από μακριά μας χαιρετάει χαμογελώντας… [εδώ]

 

Η Εθνική Τράπεζα σημείωσε πτώση κερδών (!) κατά 56% με μόλις 406 εκατομμύρια κέρδος. Πάει το κλάμα σύννεφο και τι θα κάνουμε να τους συνεφέρουμε τους ανθρώπους… [εδώ]

 

Παρόλα αυτά η κυβέρνηση θα επεκτείνει το πρόγραμμα εγγυήσεων προς τις τράπεζες για την παροχή ρευστότητας. Λες και έχουν ανάγκη. Από την άλλη μεριά ό κόσμος πεινάει, αλλά αυτό βέβαια δεν ενδιαφέρει κανένα… [εδώ]

 

Ο ΓΑΠ κοιμάται κι ονειρεύεται ανάπτυξη το 2012. Μάλλον για κάποια άλλη χώρα… [εδώ]

 

Η ανεργία θα χτυπήσει κόκκινο και θα φτάσει το 22%. Κι αυτόείναι το επίσημο νούμερο γιατί το πραγματικό θα είναι πολύ μεγαλύτερο. Σε λίγο η στατιστική θα αλλάξει τρόπο υπολογισμού γιατί οι έχοντες εργασία θα είναι πολύ λιγότεροι από 22%… [εδώ]

 

Εντωμεταξύ τώρα θυμηθήκαμε να ρίξουμε και μια ματιά στις μίζες για τα υποβρύχια. Ίσως επειδή βουλιάζουμε ως χώρα, μήπως μας χρειαστούν στον πάτο που θα πάμε… [εδώ]

 

Οι βόμβες βεβαίως συνεχίζουν να πέφτουν. Μόνο οι τιμές της βενζίνης δε λένε να πέσουν… [εδώ]

 

Η ραδιενέργεια εξαπλώνεται στην Ιαπωνία αλλά ευτυχώς που η καημένη η φώκια τη γλύτωσε και το χαριτωμένο αυτό πλάσμα έδιωξε για λίγο από το μυαλό μας όλες τις σκοτούρες… [εδώ]

 

Χρόνια μας πολλά…

Advertisements
    • Καρυάτιδα Ακροπολίδου
    • 24 Μαρτίου 2011

    Διαβάζοντας σε, αυτόματα μου ήρθε στο νου το εξής σενάριο…
    Αν ποτέ μπορούσα να βρεθώ σε κατάσταση απομόνωσης και ξαφνικά ελευθερωνόμουν και θα ήθελα να προσαρμοστώ στον χρόνο ν’ενημερωθώ και να ρίξω μια ματιά γρήγορη και όσο το δυνατόν ολοκληρωμένη στην επικαιρότητα,στα τρέχοντα του κόσμου μας, θα ερχόμουν σίγουρα στο ιστολόγιό σου!
    Χρόνια μας πολλά καλό τριήμερο νάχεις

    • Υπερβάλλεις…

      Καλό τριήμερο και σε ‘σένα Καρυάτιδά μου.

  1. Κώστα μου, κάποιος είπε κάποτε ότι, «κάποιος (…) δε στέκεται ποτέ στα αρνητικά, αλλά ακόμα και μέσα στα σκουπίδια θα διακρίνει το λουλούδι και το χρώμα.» Αυτή η φράση είναι από τις αγαπημένες μου».

    Καλό τριήμερο και πού ‘σαι Κολοκοτρώνη τώρα που σε χρειαζόμαστε! (Ά! ξέχασα! τον βάλαμε φυλακή. Δυό φορές!)

    • Δημήτρη μου, καλό τριήμερο και σε ‘σένα εκεί στο γραφικό σου χωριουδάκι με τη γλυκύτατη συντροφιά σου.

      Αυτός που είπε την αγαπημένη σου φράση φίλε μου, είτε είναι πολύ σοφός (που δε νομίζω) είτε πολύ ονειροπόλος… Να είσαι καλά…

    • Καρυάτιδα Ακροπολίδου
    • 24 Μαρτίου 2011

    Κολοκοτρώνης? Ετσι σε φωνάζουν?
    Συμπέθερε…!!!χαχαχαχχαχαχαχαχα
    Λασκαρίνα εδώ!

    • Βρε συ Λασκαρίνα, δεν κατάλαβες καλά τι είπε ο Δημήτρης. Αναφέρθηκε κυριολεκτικά στον Κολοκοτρώνη και όχι σε μένα βεβαίως. Άλλωστε εγώ όχι μόνο άξιος δεν είμαι για να έχω ένα τέτοιο προσωνύμιο, αλλά ούτε για να ξεσκονίζω τις φούντες από τα τσαρούχια του…

      Συμπεθερέψαμε Λασκαρίνα; Έχω δυο γιους, φαντάζομαι εσύ έχεις κόρες (;). Άμα τα βρούμε και με την προίκα, είμαστε εντάξει, χα, χα, χα…

  2. Αναφέρθηκες σε πολλά ζητήματα, το ένα πιο δυσάρεστο από το άλλο.
    Σχετικά πάντως με το θέμα της Πορτογαλίας, θα πω την κακία μου -επαναλαμβάνοντας το σχόλιο που είχα κάνει στον mastermeeple- πως είναι μια παρηγοριά να βλέπεις κι άλλους να βρίσκονται στην ίδια τραγική θέση με εσένα.
    ΥΓ: Δημήτρη, και τον Μακρυγιάννη βάλαμε φυλακή, και τον Νικηταρά το ίδιο, και τον Καραϊσκάκη τον καταδικάσαμε και τον Οδυσσέα Ανδρούτσο τον σκοτώσαμε, και τον Καποδίστρια τον σκοτώσαμε, τι να κάνουμε, το έχει η φάρα μας, αλλά τι να πουν κι εκείνοι που οι πρόγονοί τους παραδόθηκαν στον μοτοσυκλετιστή που έστειλε ο Χίτλερ…

    • Δυστυχώς Θωμά, τα δυσάρεστα ζητήματα είναι πολλά και έρχονται το ένα πίσω από το άλλο αδιάκοπα. Πάντως, εγώ που είμαι από τη φύση μου αισιόδοξος, δεν ανησυχώ. Νομίζω ότι είναι να γίνει θα γίνει και με την αξιοπρέπεια θα τα ξεπεράσουμε όλα.

      Πραγματικά, όλους τους άριστους της φυλής μας είτε τους εξορίσαμε είτε τους εξοντώσαμε. Από παλιά μέχρι και σήμερα. Το έχουμε αυτό το καλό…

      Την ίδια απορία με το Δημήτρη παρακάτω διατυπώνω κι εγώ. Ίσως μια ανάρτησή σου να μας διαφώτιζε…

  3. @ Θωμά:

    «οι πρόγονοί τους παραδόθηκαν στον μοτοσυκλετιστή που έστειλε ο Χίτλερ»

    Εννοείς τους απογόνους τους, τους Έλληνες του Μαρτίου/Απριλίου 1941;
    Ποιόν μοτοσυκλετιστή του Χίτλερ;
    Πως παραδόθηκαν;
    Αυτά δεν τα ξέρω; πες μου! πες μου!

    • Αναφέρομαι στους Δανούς. Δεν τους ονομάσα γιατί υπάρχει κίνδυνος η ιστορία αυτή να μην είναι πραγματική και να είναι απλώς ένας «αστικός μύθος». Λέει λοιπόν αυτή η ιστορία πως ο Δανός βασιλιάς παρέδωσε το στέμμα του στον μοτοσυκλετιστή που είχε στείλει ο Χίτλερ να διαβιβάσει το αίτημα για διέλευση των γερμανικών στρατευμάτων. Δεν την έχω διαβάσει ποτέ σε βιβλίο για αυτό διατηρώ τις αμφιβολίες μου. Λεπτομέρειες υπάρχουν στο:
      http://www.apodimos.com/arthra/05/Nov/B_PAGOSMIOS_POLEMOS_TO_EPOS_TOY_40_APOPSEIS_XENON_GIA_TOYS_ELLHNES/index.htm

      Τώρα θα μου πείτε αφού δεν είσαι σίγουρος γιατί το είπες; Αυτό που ήθελα να πω είναι πως αρκετοί λαοί εκεί πέρα στο βορρά έχουν να συμμετάσχουν σε πραγματικό πόλεμο ή να ζήσουν δικτατορίες και άλλες ανώμαλες καταστάσεις πολλά πολλά χρόνια γεγονός που μας δίνει το δικαίωμα να περηφανευόμαστε πως έχουμε όχι βέβαια σπουδαιότερη ιστορία, αλλά σίγουρα περισσότερη.

      • Θωμά καλά έκανες και το ανέφερες. Αλήθεια ή όχι σίγουρα υπήρξαν και τέτοιες περιπτώσεις.

        Ιστορία έχουμε και περισσότερη και σπουδαιότερη. Αλλιώς γιατί διδάσκεται σε όλα τα πανεπιστήμια του κόσμου η Ιλιάδα και η Οδύσσεια, ο Σωκράτης και ο Αριστοτέλης; Γιατί δε διδάσκεται και η ιστορία των λαών του βορρά; Εκτός αν οι Ούνοι έχουν να επιδείξουν κάποια καλή κι ευγενή φιλοσοφία ή κάποιο ανδραγάθημα αντίστοιχο του Λεωνίδα ή του Φειδιππίδη ή του Αλέξανδρου Παναγούλη… Αυτοί δεν παρέδωσαν ούτε ένα δράμι από τη χώρα τους ποτέ, όχι ολόκληρο στέμμα…

      • Το Τρίτο Ράϊχ εισέβαλε στην μικρή και άοπλη Δανία το πρωί της 9 Απριλίου 1940 για να την χρησιμοποιήσει σαν σκαλοπάτι προς την Νορβηγία και σαν προμαχώνα εναντίων της Βρετανίας. Μετά από τις πρώτες εχθροπραξίες η κυβέρνηση παραδόθηκε για να σώσει την ζωή των άοπλων Δανών που είχαν αρχίσει να δολοφονούνται. Το 1943 ο Χίτλερ διέλυσε την κυβέρνηση σαν αντίποινα στα συνεχή σαμποτάζ που οι Δανοί επιχειρούσαν εναντίων των στρατευμάτων κατοχής με μια από τις καλύτερα οργανωμένες αντιστάσεις στην Ευρώπη. Ο Βασιλιάς Κρίστιαν 10ος παρέμεινε στην Δανία καθ’ όλη την διάρκεια της κατοχής, ένα σύμβολο κουράγιου που εκτιμήθηκε από τους Δανούς. Ο Βασιλιάς, λέγεται, είχε υποσχεθεί πως αν οι Δανοί Εβραϊκής καταγωγής αναγκαζόντουσαν να φοράνε κίτρινο άστρο στο στήθος τους, θα φορούσε και εκείνος ένα κίτρινο άστρο στο δικό του στήθος. Η Δανία έμεινε στην Ιστορία του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου σαν την χώρα της οποίας οι πολίτες βοήθησαν τους Εβραϊκής καταγωγής συμπολίτες τους περισσότερο από κάθε άλλη. Στην Θεσσαλονίκη, από την άλλη μεριά, διεπράχθη το αίσχος εκείνης της μελανής σελίδας στην Ιστορία μας όπου τα 50% των Θεσσαλονικιών παρέδωσαν στα Ες-Ες τα άλλα 50% που ήταν Εβραϊκής καταγωγής.

  4. …ΤΕΛΕΥΤΑΙΕ ΧΑΙΡΕ!!!

    Πολλα ρε γαμωτο πεφτουνε ΜΑΖΙ ΚΑΙ ΜΑΣ ΑΦΟΡΟΥΝΕ ΟΛΑ!!!…
    Μονο καλο για μενα:…Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΠΩΣ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΕ ΕΘΝΗ ΑΠΟΚΟΜΕΝΟΙ….ΑΛΛΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΟΥΝΤΑ ΔΟΧΕΙΑ!!!

    Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΤΗΤΑ ΩΣ ΑΤΟΜΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ!!!
    ΟΥΔΕΠΟΤΕ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΔΕΝ ΕΞΑΡΤΑΤΟ ΤΟΣΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΘΕ «ΞΕΝΟ» ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΚΑΗΜΟΥΣ ΤΟΥ!!!!….

    ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ!!!!….ΟΥΤΕ ΟΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ …..ΟΥΤΕ ΤΑ ΤΑΞΕΙΔΙΑ!!!

    ΕΙΝΑΙ Ο «ΕΞΑΘΛΙΩΜΕΝΟΣ ΙΚΕΤΗΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΗΣ»ΠΟΥ ΧΤΥΠΑ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΜΝΗΣΙΑΣ ΜΑΣ!!!!

    ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ

  5. ΤΕΛΕΥΤΑΙΕ…….

    ΜΗΠΩΣ ΕΙΜΑΣΤΕ «ΝΤΕΜΟΝΤΕ» ΩΣ «ΕΘΝΙΚΟΙ»????

    ΜΗΠΩΣ ΤΟ «ΕΘΝΙΚΟΝ» ΠΕΘΑΙΝΕΙ????

    Παντως..
    χθες βραδυ…ΕΚΛΑΙΓΑ:

    ΚΛΕΦΤΙΚΟ ΜΟΙΡΑΣ

    ΜΗΠΩΣ ΝΟΣΤΑΛΓΟΣ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΠΕΘΑΝΩ….ΜΕΤΑ ΤΩΝ ΑΛΛΟΦΙΛΩΝ ????

    ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ

    • Γιατρέ, πράγματι τώρα που το σκέφτομαι ίσως κάπου να έχεις δίκιο περί της παγκοσμιότητας ως ατομικής συνείδησης. Τα κράτη ενδεχομένως να είναι συγκοινωνούντα δοχεία, ΑΛΛΑ… το κεφάλαιο που κινεί τα νήματα σε διεθνές επίπεδο είναι συγκεντρωμένο σε λίγα χέρια αδίστακτων επενδυτών. Κι αυτοί οι τύποι δρουν ψυχρά – και καλά κάνουν – και δεν νοιάζονται για το διπλανό τους. Μόνο για το κέρδος. Θα μου πεις, δε γίνεται αλλιώς. Για να κινηθεί η οικονομική μηχανή απαιτεί κάποιον ψυχρό επαγγελματία να κάνει τη δουλειά, όπως ο χειρούργος στο τραπέζι του νοσοκομείου. Ας πορευτούμε όσο καλύτερα μπορούμε από εδώ και πέρα κι ας ελπίσουμε ότι η ένδεια (αλλά κι ο πόλεμος) δε μας χτυπήσουν την πόρτα.

      Το εθνικό μπορεί να πεθαίνει ή καλύτερα να το πεθαίνουν, αλλά ντεμοντέ δε θα γίνει ποτέ Γιατρέ μου. Μέσα από το εθνικό πορεύονται όλα τα έθνη κι από εκεί αντλούν τη δύναμη να παλέψουν με το χρόνο και την αδυσώπητη μανία του να ισοπεδώνει τα πάντα.

      Υ.Γ. Το τραγούδι είναι υπέροχο. Μπράβο για την επιλογή σου. Το συνιστώ ανεπιφύλακτα για όσους διαβάσουν το σχόλιο.

  6. Oι καιροί αλλάζουν, με γρήγορους ρυθμούς. Κάτι άλλο, καινούργιο ετοιμάζεται να γεννηθεί στη θέση του παλιού.

    • Μακάρι Καίσαρα να γεννηθεί κάτι καινούριο γιατί σίγουρα θα είναι διαφορετικό από το παθογενές παλιό που μας έχει οδηγήσει εδώ. Και η ευχή μου είναι αυτό το καινούριο που θα έρθει να έχει την αξιοκρατία και τον άνθρωπο στην πρώτη θέση.

  7. «Πάντως, εγώ που είμαι από τη φύση μου αισιόδοξος, δεν ανησυχώ. Νομίζω ότι είναι να γίνει θα γίνει και με την αξιοπρέπεια θα τα ξεπεράσουμε όλα.»

    Μακάρι Τελευταίε μου να βγεις αληθινός. Δεν ξέρω γιατι με τρομάζουν όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας.Μα πιο πολύ με τρομάζει το πόσο πολύ εύκολα ξεχνάμε.Θα μπορούσαμε να μάθουμε πολλά από τα λάθη μας.Και πραγματικά απορώ γιατί δεν ακολουθούμε παραδείγματα άλλων πιο ανεπτυγμένων χωρών με τα συστήματά τους και τους νόμους τους.Δεν έχουν εφαρμογή στην Ελληνική πραγματικότητα;Τόσο μεγάλο είναι το τέρας της Ελληνικής κουλτούρας;Απορίες ενός ανίδεου…
    Απ την άλλη η Πορτογαλία τί λάθη έκανε και βρίσκεται και αυτη σε άσχημη μοίρα;

    • Δεν ξέρω γιατί δεν ακολουθούμε το παράδειγμα άλλων λαών. Πιθανόν να μη μας ταιριάζει κιόλας. Το ζήτημα είναι να ορίσουμε μόνοι μας τους στόχους για το μέλλον και μετά να αποφασίσουμε πραγματικά να τους ακολουθήσουμε. Όχι απλώς να λέμε παχιές κουβέντες και μετά να «τα φάμε όλοι μαζί»…

  8. …ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕ ΜΟΥ….

    Και για μενα Το «ΕΘΝΙΚΟΝ» ΕΙΝΑΙ ΑΘΑΝΑΤΟ!!!!!….

    ΣΥΝΕΧΩΣ ΑΝΑΝΕΩΝΕΤΑΙ – ΑΝΑΓΕΝΑΤΑΙ….

    ΜΕ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ ΤΟΝ ΦΟΒΟ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ ΚΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠ ΟΛΑ ΑΠ ΤΟΝ «ΕΓΩΙΣΜΟ» ΤΟΥ ΑΙΜΑΤΟΣ+ΣΠΕΡΜΑΤΟΣ!!!!….ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ η ΚΑΙ ΜΥΘΟΣ!!!

    ΓΙΑ ΤΟ ΧΡΗΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΕΡΔΟΣ (ΕΝΤΙΜΟ+ΑΤΙΜΟ)…
    ΔΕΝ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑΤΙΖΩ….ΔΕΝ ΤΟ ΔΑΙΜΟΝΟΠΟΙΩ!!!…

    ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΝ Η ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ (ΑΤΟΜΟ+ΛΑΟΥΣ) ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ!!!…

    ΕΙΝΑΙ Ο ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ….
    ΚΑΙ ΠΡΟΤΙΜΩ ΑΥΤΟΝ (τον πολεμο-τον οικονομικο-) απο ΤΟΝ ΑΛΛΟΝ ΜΕ ΤΑ ΟΠΛΑ…
    ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΣΥΜΦΟΡΟΣ ,ΧΟΝΔΡΟΕΙΔΗΣ, ΠΡΩΤΟΓΟΝΟΣ ΓΙΑ ΝΙΚΗΤΕΣ + ΗΤΤΗΜΕΝΟΥΣ!!!!…

    ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ

    • » Και για μενα Το “ΕΘΝΙΚΟΝ” ΕΙΝΑΙ ΑΘΑΝΑΤΟ!!!!!….

      ΣΥΝΕΧΩΣ ΑΝΑΝΕΩΝΕΤΑΙ – ΑΝΑΓΕΝΑΤΑΙ….

      ΜΕ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ ΤΟΝ ΦΟΒΟ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ ΚΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠ ΟΛΑ ΑΠ ΤΟΝ “ΕΓΩΙΣΜΟ” ΤΟΥ ΑΙΜΑΤΟΣ+ΣΠΕΡΜΑΤΟΣ!!!!….ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ η ΚΑΙ ΜΥΘΟΣ!!! »

      Εδώ Γιατρέ μου θα συμφωνήσω απόλυτα.

      Αλλά, ακόμα κι ο οικονομικός πόλεμος έχει θύματα και μάλιστα περισσότερα από τον άλλον, τον χονδροειδή, όπως λες, με τα όπλα.

      Ατυχές ίσως το παράδειγμα και ζητώ εκ των προτέρων συγνώμη αλλά σκέψου τούτο: Η Ιαπωνία με τόσο κακό που τη βρήκε (αντίστοιχο ενός μίνι πολέμου) τι ρυθμούς ανάπτυξης θα παρουσιάσει τα επόμενα χρόνια (ραδιενέργειας επιτρεπούσης βεβαίως). Ενώ η Ελλάδα, με τον αναίμακτο (μέχρι τώρα) οικονομικό πόλεμο σιγά μην παρουσιάσει ρυθμούς ανάπτυξης τα επόμενα χρόνια. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι μέσα από την καταστροφή των υποδομών υπάρχει εύφορο έδαφος για ανάπτυξη κι ευημερία. Προς Θεού, δεν είμαι υπέρ του πολέμου, το αντίθετο θα έλεγα.

      Τουλάχιστον όμως Γιατρέ μου, στον κανονικό τον πόλεμο βλέπεις ή τουλάχιστον ξέρεις τον εχθρό, ενώ σε τούτον που βιώνουμε τώρα δεν ξέρουμε κατά που να κοιτάξουμε. Και ο πόλεμος με τα όπλα έχει κι ένα μεγάλο πλεονέκτημα. Φοβίζει τους ανθρώπους και τους αντριεύει, ενώ ετούτος εδώ δεν κάνει τίποτα παρά να τους μαραζώνει…

  9. Μπράβο στους Δανούς και οφείλω να ζητήσω συγνώμη. Γι’ αυτό δεν εμπιστεύομαι το διαδίκτυο. Είχαν λοιπόν αντίσταση οι Δανοί και ένα ανθρωπιστή βασιλιά, σε αντίθεση με αρκετούς δικούς μας. Τώρα αυτό το «μικρή και άοπλη» νομίζω δε χρειαζόταν, Δημήτρη, γιατί θα μπορούσα να γράψω κι εγώ «η μικρή και ρημαγμένη Ελλάδα». Επίσης πουθενά δεν αναφέρεις πόσο κράτησαν «οι πρώτες εχθροπραξίες» αλλά φαντάζομαι κράτησαν αρκετές μέρες με χιλιάδες Δανούς νεκρούς, χιλιάδες σακάτηδες από κρυοπαγήματα, χιλιάδες ανάπηρους κι όσο για την αντίστασή τους είμαι επίσης σίγουρος πως έχουν να καυχηθούν για αμέτρητα ολοκαυτώματα σαν το δικό μας στο Δίστομο, στα Καλάβρυτα, στο Χορτιάτη και αλλού, για εκτελέσεις όπως στο μπλόκο της Κοκκινιάς, όπως οι μαζικές εκτελέσεις σε όλα τα χωριά της Κρήτης μόνο και μόνο γιατί οι Κρητικοί πολέμησαν τους Γερμανούς αλλά σταματάω εδώ γιατί δεν έχουν τέλος τα μαρτύρια που τράβηξε η χώρα μας από τους κατακτητές, χώρια τα επόμενα μαρτύρια του εμφυλίου.
    Τώρα αυτό που είπες για τη Θεσσαλονίκη και τους Εβραίους δε σκοπεύω να απαντήσω όπως δεν απαντάω και σε ανθρώπους που αρνούνται την ύπαρξη του ολοκαυτώματος.
    Έχω κάνει ανάρτηση για αυτό το θέμα, με κείμενα του Γιώργου Ιωάννου (1/7/2010) που έζησε τα γεγονότα και τα έγραψε και σκοπεύω να κάνω και άλλες αναρτήσεις γιατί η μνήμη των Εβραίων υπάρχει ακόμα στην πόλη μέσα από τη μνήμη των μεγαλύτερων. Για παράδειγμα τα γεγονότα τα έζησε και ο πατέρας μου και η μητέρα μου. Και μου τα έχουν διηγηθεί αρκετές φορές. Η μητέρα μου θυμάται ακόμα τους Εβραίους που έφευγαν από τη γειτονιά της για το γκέτο που δημιουργήθηκε. Για τα στρατόπεδα συγκέντρωσης έφυγαν αργότερα.
    ΥΓ1. Το ολοκαύτωμα των Εβραίων της Θεσσαλονίκης δεν είναι μελανή σελίδα της ιστορίας μας, ούτε μελανή σελίδα μόνο της γερμανικής ιστορίας. Είναι μελανή σελίδα της παγκόσμιας ιστορίας.
    ΥΓ2: Κώστα, μήπως η αρχαία ελληνική ιστορία ανήκει πλέον στην παγκόσμια ιστορία και δεν είναι κάτι για οποίο αξίζει να καυχιόμαστε και τόσο πολύ;

    • Η ελληνική ιστορία Θωμά, είναι μέρος της παγκόσμιας ιστορίας όπως κι όλες οι ιστορίες του κόσμου. Αλλά όπως καυχιέται ο κάθε λαός για το δικό του πετραδάκι και τη δική του συμβολή στην παγκόσμια ιστορία, έτσι νομίζω ότι πρέπει κι εμείς να μην ξεχνάμε τους γεννήτορές μας. Δεν είμαι ούτε προγονόπληκτος ούτε αρχαιόπληκτος. Απλώς θέλω να βάζω τα πράγματα στη σωστή τους θέση και να αναγνωρίζω την αξία του κάθε γεγονότος και του κάθε ιστορικού προσώπου. Για παράδειγμα, δεν απαξιώνω πχ. την αξία του Κεμάλ Ατατούρκ επειδή στάθηκε απέναντι από τα ελληνικά συμφέροντα, αλλά αντιθέτως, προσπαθώ να διδαχθώ από τον τρόπο που σκεφτόταν αλλά και έδρασε. Κάθε ένας έχει συμμετάσχει με το δικό του τρόπο στη διαμόρφωση της ιστορίας, αλλά και ο κάθε λαός οφείλει να διατηρεί στη μνήμη του την πορεία των προκατόχων του και να τους τιμά έτσι όπως τους αξίζουν.

      Αναμένω με ενδιαφέρον τη συνέχιση της συζήτησής σου με το Δημήτρη, διότι διαισθάνομαι ότι θα υπάρξει μέλλον…

  10. Ξέχασα να γράψω και για τους χιλιάδες νεκρούς από την πείνα. Ελπίζω, Δημήτρη, να μη θεωρείς πως έφταιγαν οι Θεσσαλονικείς και για αυτό το αίσχος…

  11. Μα είμαστε τόσο πατριώτες…

  12. Αγαπητέ μου Θωμά πράγματι μπράβο στους Δανούς. Ο Βασιλιάς Κρίστιαν 10ος μάλιστα, όχι μόνο έμεινε στην Κοπενχάγη σπίτι του με την κυβέρνηση της Δανίας, (Ενώ οι δικοί μας είχανε πάει στην Αλεξάνδρεια για χουρμάδες με τους Άγγλους), αλλά κάθε βδομάδα έβγαινε, σαν συμβολική ένδειξη «παθητικής Αντίστασης» στους δρόμους στην Κοπενχάγη βόλτα καβάλα στο άλογό του χωρίς υπασπιστές ή σωματοφύλακες. Οι Δανοί έλεγαν «σωματοφύλακες του Βασιλιά μας είναι όλοι οι Δανοί». Όταν στο δρόμο τον χαιρετούσαν Γερμανοί δεν ανταποκρινόταν παρά μόνο όταν τον χαιρετούσαν Δανοί. Το 1942 σε μια περίεργη στιγμή έπεσε από το άλογό του και πέρασε τα υπόλοιπα λίγα χρόνια μέχρι να πεθάνει σε αναπηρία. Η διάλυση της Κυβέρνησης από τον Χίτλερ, λόγω της συνεχώς αυξανόμενης αντίστασης, βρήκε σαν αφορμή την τυπική δικαιολογία ότι το 1943 ο Χίτλερ έστειλε ένα μακρήγορο τηλεγράφημα στον Βασιλιά για τα γενέθλια του, και ο Βασιλιάς του απήντησε με ένα μονολεκτικό «Ευχαριστώ Πολύ», πράγμα που εξόργισε τον Φύρερ για την προσβολή.

    Το κείμενο που διάβασες Θωμά, γράφτηκε από την Ελληνίδα του εξωτερικού, Ηπειρωτικής καταγωγής, Δεσποινίδα Ελευθερία Ματζούκα και στάλθηκε στην σελίδα του Απόδημου (είναι καλά παιδιά εκεί, και προσπαθούνε ειλικρινά και πατριωτικά), όπου δημοσιεύτηκε ατόφια χωρίς στατιστικό ή δημοσιογραφικό, ή ιστορικό έλεγχο. Από εκεί την αντέγραψαν ατόφια καμιά ντουζίνα Ελληνόφωνες ιστοσελίδες και μπλογκ ως γεγονότα. Έτσι η ιστορία της Δανίας ξαναγράφτηκε για να ταιριάζει καλύτερα στο ΕΠΣ (Ελληνικό Παράλληλο Σύμπαν) όπου ζούμε.

    – Η Ελλάδα το ’40 είχε πληθυσμό 7.319.000, ενώ η Δανία 3.832.000 και η Γερμανία 69.838.000
    – Ο Γερμανικός στρατός το ’39 ήταν περίπου 2.500.000 άνδρες και 2.500 τανκς, συν την Λουφτβάφε και το ναυτικό. Στην διάρκεια του πολέμου πάνω από 12.500.000 Γερμανοί υπηρέτησαν εκ των οποίων περίπου 3-3.500.000 σκοτώθηκαν.
    – Ο στρατός της Δανίας αριθμούσε 14.500 άνδρες, με λίγο, τυπικό και ανεπαρκή εξοπλισμό υλικών από προ του πρώτου παγκοσμίου πολέμου.
    – Ο στρατός της Ελλάδας αριθμούσε 430.000 άνδρες, ο πραγματικός όμως αριθμός συμπεριλάμβανε κάθε Έλληνα που μπορούσε να σηκώσει όπλο, τσεκούρι ή πέτρα.
    – Είναι γνωστό ότι σε άνισες αναμετρήσεις ο μικρότερος στρατός δεν επιδιώκει κατά μέτωπο σύγκρουση αλλά μικρές επιθέσεις προστατευόμενος από την διαμόρφωση του εδάφους. Μετά την ανδρεία του και τον ηρωισμό του, το ισχυρότερο όπλο του Ελληνικού στρατού ήταν η οροσειρά της Πίνδου και τα βουνά της Βορείου Ηπείρου, ενώ η Δανία έχει γλυκές και πράσινες πεδιάδες όσο βλέπει το μάτι.
    – Η Δανία είχε έκταση περίπου 43.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα, και η Ελλάδα περίπου 120.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα (προ Δωδεκανήσων κλπ)

    Δηλαδή, η Δανία είχε:
    52% του πληθυσμού της Ελλάδας,
    3,3% του στρατού της Ελλάδας, τυπικό στρατό χωρίς πραγματικό εξοπλισμό
    35% του μεγέθους της Ελλάδας
    πεδιάδες αντί για βουνά
    Τα παραπάνω στοιχεία, σε συνδυασμό με τα αντίστοιχα της Ελλάδας, πιστεύω ότι δικαιολογούν στην Δανία τον χαρακτηρισμό που της απέδωσα, «μικρή και άοπλη».

    Η Κυβέρνηση αμέσως απεφάσισε ότι αντίσταση υπό κατοχή θα είχε και περισσότερο νόημα και περισσότερο αποτέλεσμα από μια άνευ εννοίας αυτοκτονία του τυπικού στρατού, και συνθηκολόγησαν τρείς ώρες μετά την εισβολή, με 27 νεκρούς. Οι ιστορικοί φαίνεται να πιστεύουν ότι το σκεπτικό τους, συνδυαζόμενο με την μετέπειτα συμπεριφορά τους, ήταν σωστό. Οι ίδιοι ιστορικοί παραδέχονται ότι είχε δίκιο ο Τσώρτσιλ που είπε ότι από εδώ και πέρα θα λέμε ότι οι ήρωες πολεμάνε σαν Έλληνες.

    Οι 7.000 Εβραϊκής καταγωγής Δανοί είχαν φυγαδευτεί στην Σουηδία πριν καν οργανωθεί η Γερμανική κατοχή, και όσους είχαν μείνει τους έκρυψαν οικογένειες και τους φυγάδευσαν στη Σουηδία βράδια στην κατοχή.

    Όσον αφορά την παράδοση στα Ες-Ες από τους Θεσσαλονικιούς του 50% του πληθυσμού της πόλης τους, Θωμά, το έγραψα αυτό βάσει των παρακάτω εμπειριών.
    – Επισκέφθηκα το Μουσείο του Ολοκαυτώματος στην Ιερουσαλήμ, και περπάτησα την Λεωφόρο των Δικαίων, ένα δρομάκι δίπλα στο μουσείο, όπου έχει φυτευτεί ένα δέντρο με το όνομα κάθε μη Εβραϊκής καταγωγής ανθρώπου που βοήθησε Εβραϊκής καταγωγής συμπολίτες του εναντίως την Γερμανικής μηχανής.
    – Έχω γνωρίσει Εβραϊκής καταγωγής Θεσσαλονικιούς που κατάφεραν να ξεφύγουν μέσω Ιταλίας.
    – Έχω δει μη-Ελληνικά ντοκιμαντέρ και του BBC και της RAI με αυτόπτες μάρτυρες και ιστορικές αναφορές.
    Η δική μου, προσωπική, κατανόηση της ιστορίας μου προτείνει ότι το Αίσχος ήταν καθαρά Ελληνικό και όχι Διεθνές, στην προκειμένη περίπτωση. Επίσης, καμιά-δυό φορές τον χρόνο ανεβάζω μια ανάρτηση που καυτηριάζει το γεγονός ότι ο αντισημιτισμός και ο ρατσισμός είναι τόσο συνυφασμένος στην Ελληνική φύση που είναι αδύνατο για Έλληνα να τον αντιληφθεί καν.

    Κατά συνέπεια δεν επιμένω, Θωμά, και σου παραχωρώ στο παραπάνω σχόλιό σου την τελευταία λέξη σε αυτό.

  13. Αγαπητέ μου Τελευταίε, η απάντησή σου των 10:24 πμ 25/3 με αντιπροσωπεύει και με καλύπτει πλήρως.

    Με το κουσούρι της Ιστορίας που έχω, μόνο, μια συμπλήρωση σε προγενέστερη απάντησή σου.

    Η Ιστορία των Ελλήνων των πόλεων-κρατών της νότιας χερσονήσου/Αθηνών, Πελοποννήσου/Σπάρτης και νησιών και ακτής της Ιωνίας, πράγματι ξεκινάει για την Ευρώπη όχι μόνο από τον Όμηρο, αλλά και από τους Μυκηναϊκό και Μινωικό πολιτισμούς 700 χρόνια πριν, στα μέσα της δεύτερης χιλιετηρίδας προ της Κοινής Εποχής.

    Οι Ούννοι ήταν φυλή Μογγολική, από την Μογγολία και βόρεια της Κίνα, που είναι γνωστή από περίπου τον πρώτο αιώνα, η οποία έκανε επιδρομές στην Ευρώπη μερικές φορές την πρώτη χιλιετηρίδα. Η πιο γνωστή επιδρομή έγινε υπό την αρχηγία του Αττίλα το 453 μχ.

    Οι «Βάρβαροι» ήταν επί Ρώμης οι λαοί βόρεια των Άλπεων στην σημερινή Γερμανία (στην Αρχαία Ελλάδα, βάρβαροι θεωρούνταν οι λαοί βόρεια της επιρροής της Αθήνας).

    Υπάρχει πάρα πολύ μεγάλη πολιτιστική, φυλετική, και χρονική διαφορά, μεταξύ των «Βαρβάρων» και των Nordic λαών της σημερινής Σκανδιναβίας, τους Βίκινγκ. Ουδεμία δε σχέση υπάρχει μεταξύ των Nordic και των Ούννων.

    Οι Βίκινγκς. των οποίων οι απόγονοι είναι οι σημερινοί Δανοί, Σουηδοί, Νορβηγοί και Ισλανδοί, με τις επιθέσεις τους δια θαλάσσης και μέσω ποταμών της Ευρώπης δημιούργησαν μεγάλα εμπορικά κέντρα tόσο μακριά από τις πατρίδες τους όσο το Κίεβο. Η Νορμανδία, στην σημερινή Γαλλία ονομάζεται Νορμανδία επειδή αποίκισαν εκεί Nordmen (άνθρωποι του βορρά/Norse Vikings) τον ένατο αιώνα. Ο William the Conqueror, ο ιδρυτής της σημερινής Αγγλίας που ενοίκησε τους Σάξονες στην Μάχη του Hastings, στην Νότια Αγγλία, το 1066) ήταν Νορμανδός.

    Οι Βίκινγκς έχουν επίσης κερδίσει θέση στην Ευρωπαϊκή ιστορία με την ανακάλυψη της Ισλανδίας από τον Erik Thorvaldsson, γνωτό ως Erik the Red , όπου η σημερινή Ισλανδική γλώσσα είναι η γλώσσα των Βίκινγκς, και με την ανακάλυψη της Γροιλανδίας και της Βορείου Αμερικής από τον γιό του, τον Λεϊφούρ Έρικσσον το 1002 ή 1003. Γεγονότα ιστορικά και αρχαιολογικά εξακριβωμένα.

    • Μήπως συγχέεις τους βαρβάρους με τους Βανδάλους (που ήταν βόρεια του Βυζαντίου προς κεντρική Ευρώπη-Ρουμανία-Πολωνία); Οι βάρβαροι δεν ήταν ποτέ λαός (πόσο μάλλον να πήραν το όνομά τους από Ρωμαίους). Το βάρβαροι είναι η ελληνική λέξη για το αλλοεθνείς, αλλόγλωσσοι καλύτερα. Ο όρος είναι μεταομηρικής καταγωγής και συνδέεται περισσότερο με τις χώρες της Βόρειας Βαλκανικής και της Ασίας, παρά με την Κεντρική Ευρώπη που δεν τη γνώριζαν ουσιαστικά οι Έλληνες, αλλά την είχαν μόνο ακουστά. Οι Ρωμαίοι θεωρούσαν όλους τους λαούς βάρβαρους (πλην το Ελλήνων) κι έδιναν στον όρο τη σύγχρονη σημασία του απολίτιστου, του σκληρού. Το απηύθυνε ο Ιούλιος και σε Γαλάτες και σε Κέλτες.

      Αυτό που λες μάλλον ήταν οι Germanae (Γερμανοί) που συνδέεται με τη λέξη με το αρχαίο ινδοευρωπαϊκό-λατινικής εξέλιξης «άγριος» («gagr^»).

  14. Δήμο, έχεις απόλυτο δίκιο, παρέλειψα να ξεκαθαρίσω ότι οι «βάρβαροι» που ανέφερα δεν ήταν συγκεκριμένος λαός (για αυτό τους είχα βάλει σε εισαγωγικά αλλά δεν το επεξήγησα) αλλά μια ονομασία που απέδιδαν και οι Αθηναίοι και μετέπειτα οι Ρωμαίοι στους μη του ιδίου πολιτισμού -αν δεν κάνω λάθος. Οι επεξηγήσεις και αναφορές σου σωστές. Οι Βάνδαλοι πράγματι ήταν συγκεκριμένοι -οι βάρβαροι μια γενικοποίηση, όπως λες και εσύ. Βασικά χρησιμοποίησα τον Ρωμαϊκό χαρακτηρισμό των «βαρβάρων» για να φτάσω στους Nordic λαούς της Σκανδιναβίας, λέγοντας πως έχουν σημαντικές πολιτιστικές και ιστορικές διαφορές από τους «βαρβάρους» των Ρωμαίων οι οποίοι πράγματι ήταν οι Germanae.

    • Δημήτρη, έχεις δίκιο σε όσα αναφέρεις παραπάνω, ΑΛΛΑ, ο χαρακτηρισμός «Ούννοι» (τον οποίο ο δαίμονας του τυπογραφείου του έφαγε το δεύτερο `ν`) απευθυνόταν εκ μέρους μου όχι στους Σκανδιναβούς αλλά στους Γερμανούς και τους ομοίους τους, θέλοντας αφενός να τονίσω την μογγολική τους καταγωγή κι αφετέρου τον βίαιο χαρακτήρα τους. Πέρα από τη δυστυχία που έσπειραν στον κόσμο δεν έχουν να επιδείξουν κάτι αξιόλογο, πάντα μιλώντας από ηθικής ή φιλοσοφικής άποψης. Οι λαοί αυτοί, παρά την ωμή βία που τους χαρακτήριζε, κατάφεραν τελικά να ενσωματωθούν στα ευρωπαϊκά φύλα και να διατηρηθούν μέχρι της μέρες μας. Τρανό παράδειγμα αυτής της φυλής είναι η σημερινή καγκελάριος της Γερμανίας. Και πριν διαφωνήσεις ενδεχομένως μαζί μου, θα ήθελα να αναφέρω το γεγονός ότι, όπως και ο πρόγονός της ο Αττίλας έτσι κι αυτή έχει την τάση να επιβληθεί επί δικαίων και αδίκων, χωρίς να λαμβάνει υπόψη της ούτε τις ιδιαιτερότητες του κάθε κράτους μέλους της Ε.Ε. ούτε τις διεθνείς συγκυρίες. Πιστεύω ότι αν είχε σπαθί, ειδικά εκείνον τον ταλαίπωρο τον Σαρκοζί, αλλά και τον ΓΑΠ, θα τους είχε αποκεφαλίσει…

      • Τελευταίε μου, ήμασταν και είμαστε απόλυτα σύμφωνοι, άλλωστε και στο παραπάνω μου σχόλιο δεν είπα ότι θα διόρθωνα, αλλά απλά ότι θα συμπλήρωνα σε αυτά που είχες γράψει, το πνεύμα των οποίων το είχα καταλάβει, όπως βλέπω και τώρα, σωστά. Μιλούσαμε για Δανούς, και οι Δανοί είναι Nordic/Vikings/Σκανδιναβοί, εντελώς ξεχωριστοί από τους γείτονές τους, τους Γερμανούς. Αυτό συμπλήρωσα και συμφωνούμε απόλυτα. Ιδιαίτερα συμφωνούμε με το ότι οι Germanae δεν έχουν το παραμικρό να προσθέσουν στην παγκόσμια Ιστορία εκτός από δύο παγκόσμιους πολέμους, ένα ολοκαύτωμα, και την τελική κατάληψη της Ευρώπης, σε αλά Γαλλικά συνεργασία με τους Γάλλους, από τη Φράου Μέρκελ. Καλά. Ίσως να πρέπει να προσθέσουμε τον Μπετόβεν, Νίτσε, Γκαίτε, και μερικούς άλλους αλλά σταματάμε σίγουρα, ίσως; πριν τον Βάγκνερ.

        Αλλά και πάλι δεν είμαι σίγουρος, γιατί ονομάζεις την Φράου Μέρκελ, μια Βαλκηρία της σύγχρονης εποχής, απόγονο των Ούννων. Εκτός του ότι βιολογικά και πολιτιστικά κλπ., δεν είναι απόγονός τους, γιατί βρίζεις τους Ούννους;

  15. ΥΓ. Οι Ούννοι δεν άφησαν υπολογίσιμους απογόνους στην Ευρώπη. Όμως από την ίδια περιοχή της καταγωγής των Ούννων, λίγο αργότερα από τον Αττίλα, μετανάστευσαν στην Αραβική χερσόνησο κοντινοί συγγενείς που αμέσως ασπάστηκαν το ολόφρεσκο Ισλάμ και μετά από πολλές περιπέτειες, οι σημερινοί τους απόγονοι είναι οι αγαπητοί μας γείτονες, οι Τούρκοι
    🙂
    (Mongoloid race)

    • Θα σημειώσω (έτσι για να παίξω έξυπνος) ότι δεν πρέπει να ταυτίζουμε τους Ούνους με τους Μογγόλους. Οι Ούννοι, οι Τάταροι και οι Μαγιάροι (όπως και άλλες φυλές που δε γνωρίζω) είναι μογγολικά φύλα, όπως οι ινδοευρωπαίοι (γλωσσολογική έννοια).

      • Ότι κι αν είναι Δείμο, τα μογγολικά φύλα μόνο επιδρομές ήξεραν να κάνουν 😉

  16. Δημήτρη μου, μια χαρά τη συμπαθώ τη Φράου Μάρκελ. Απλώς κάθε φορά που τη βλέπω νιώθω στο στομάχι μου λες κι έχω γαστρεντερίτιδα…

    • …γαστρεντερίτιδα, εμετούς, διάρροια, κρύος ιδρώτας, ίλιγγοι… ξέρω… ξέρω…

      • Και λίγα λες… 😉

  17. Ίσως τελικά η ιστορία να δίνει βήμα σε λαούς όχι βάση της ιστορίας τους αλλα βάση των ευκαιριών τους. Αυτή η ευκαιριακή αντιμετώπιση των καταστάσεων κάθε χρονική στιγμή να αρπάζεται από λαούς που είναι έτοιμοι σε κάθε περίσταση.Ανεξαρτήτου καταγωγής οι ευκαιρίες δίνονται σε όλους, ποιοί όμως τις αρπάζουν από τα μαλλιά;

    • Δεν είναι μόνο θέμα της ιστορίας νομίζω φίλε μου Mastermeeple. Έχει να κάνει και με τη γεωγραφία, τους ηγέτες, τις πηγές πλούτου, αλλά και τη φιλοσοφία που έχει ο κάθε λαός.

  18. κάπως έστι φτάσαμε σύμερα 25 του μάρτη να γιορτάζουμε που η ΕΕ θα στηρίξει τις χώρες της ευρωζώνης με κάθε τρόπο και όχι το ’21…

    • …κι εμείς «καμαρώνουμε» για την ηγεσία μας…

  19. σήμερα και όχι σύμερα!
    το ύψιλον, γαλλιστί Υ grec φταίει που η εργονομία του πληκτρολογίου το τοποθετεί πάνω από το ήτα το οποίο παραπέμπει στην «ήττα»…

  20. Το χωριό λέγεται Αλικιανός. Βρίσκεται στο νομό Χανίων και όπως είδα σε φωτογραφίες στο ίντερνετ είναι πανέμορφο. Είναι σίγουρο πως θα το επισκεφτώ στην προσεχή εξόρμησή μου στην Κρήτη, δεν ξέρω σε πόσα χρόνια, θα εξαρτηθεί και από την οικονομική κρίση. Λοιπόν, αυτό το χωριό, επαναλαμβάνω ο Αλικιανός Χανίων, -στην τύχη το επέλεξα- είχε 42 εκτελεσμένους από τους Ναζί ως αντίποινα για τους φονευθέντες Γερμανούς αλεξιπτωτιστές κατά την εισβολή. Τα στοιχεία είναι από το βιβλίο του Μανώλη Καρέλλη «Ιστορικά σημειώματα για την Κρήτη» των Πανεπιστημιακών Εκδόσεων Κρήτης, στο οποίο υπάρχουν αποσπάσματα από την «Έκθεση της Κεντρικής Επιτροπής Διαπιστώσεων Ωμοτήτων εν Κρήτη». Στην Κρήτη έγινε ένα πρωτοφανές έγκλημα. Οι Γερμανοί βρήκαν μια ανατριχιαστική λεπτομέρεια που τους έδωσε μια «δικαιολογία» να ξεκάνουν κόσμο και κοσμάκη. Θεώρησαν λοιπόν ότι οι Κρήτες χωρικοί που πολέμησαν στη μάχη της Κρήτης, επειδή δε φορούσαν στολή, ήταν «εγκληματίες πολέμου» και αποφάσισαν να εκδικηθούν γυρνώντας τα χωριά της Κρήτης και κάνοντας μαζικές εκτελέσεις χωρίς κανέναν άλλο λόγο. Ομολογώ δεν το ήξερα, το διάβασα με έκπληξη σε αυτό το βιβλίο και σκοπεύω βέβαια να κάνω μια σχετική ανάρτηση γιατί πιστεύω πως πολύς κόσμος δε γνωρίζει τα περιστατικά.
    Γιατί τα λέω όμως όλα αυτά; Δεν ξέρω αν το καταλάβατε. Γιατί ο Αλικιανός ήδη με τους 42 του νεκρούς ξεπέρασε τους 27 της Δανίας. Όμως το γνωρίζω πως οι αριθμοί δε λένε πάντα την αλήθεια. Υπάρχουν κι άλλες αιτίες για την ύπαρξη αριθμών. Η Δανία για παράδειγμα είναι μια πεδινή χώρα, δεν έχει βουνά, ο Δημήτρης ανέφερε αρκετές δικαιολογίες για να δικαιολογήσει τους Δανούς, το ίδιο θα κάνω κι εγώ για να δικαιολογήσω τον παππού μου τον Θωμά και τη γιαγιά μου τη Βασιλική που «παρέδωσαν» τους Εβραίους στους Γερμανούς.
    Λοιπόν παππού Θωμά, δε μας τα είπες καλά, εγώ βέβαια δε σε πρόλαβα, αλλά σ τις διηγήσεις της γιαγιάς και της μητέρας μου δεν περιλαμβάνεται αυτή η μελανή σου σελίδα, αυτό το «αίσχος». Γιατί δε βοήθησες τους Εβραίους; Γιατί δεν κούνησες το δαχτυλάκι σου να σώσεις έστω και έναν; Μην ακούσω δικαιολογίες. Οι Δανοί πώς το έκαναν;
    Το όνομά σου δε βρίσκεται σε αυτό το μουσείο κι αυτό δεν πρόκειται να στο συγχωρήσω. Τι λέει; Είχες να φροντίσεις για τα δυο σου κορίτσια και τη γυναίκα σου; Καλά αυτά μας τα είπαν κι άλλοι. Οι δικαιολογίες είναι πάντα εύκολες. Εδώ κοτζάμ βασιλιάς της Δανίας έκανε μούτρα στον Χίτλερ κι εσύ δεν τόλμησες να κάνεις κάτι ανάλογο; Είχες μια ωραία διώροφη κατοικία. Ας βόλευες στον πρώτο όροφο λίγους… Α, ναι το ξέχασα, πούλησες τα δυο δωμάτια του ισογείου στην κατοχή σε κάποιον μαυραγορίτη για ένα σακί αλεύρι και δυο τενεκέδες λάδι. Και βρέθηκες μετά την κατοχή να έχεις ένα ωραίο σπίτι, αλλά να μη σου ανήκει το ισόγειο. Κι η κατοχή σου άφησε και μια φυματίωση που σε πέθανε τελικά αλλά αυτό συνέβη μετά την κατοχή. Κι η γιαγιά πήρε την κουβέρτα ένα χειμώνα, κι έφτιαξε παλτό για τη μητέρα μου, όμως αυτά δεν έχουν σχέση, τώρα τα θυμάμαι σκόρπια και τα γράφω. Όπως και την άλλη ιστορία για την πατάτα που βρήκε η γιαγιά στο δρόμο –κάτι άλλο έκανε η γιαγιά για αυτή την πατάτα αλλά δεν ξέρω τι, αποκλείεται να βρέθηκε επί κατοχής πατάτα στο δρόμο- και τη μαγείρεψε και έφαγαν τα δυο της κορίτσια και χόρτασαν και το θυμάται ακόμα και τώρα η μητέρα μου και μου το λέει. Ε, ας πρόσεχες παππού, αν ζούσες στη Δανία τώρα το όνομά σου θα ήταν στο Μουσείο με τα δέντρα και θα καμάρωνα κι εγώ για σένα. Κι η γιαγιά τι έκανε; Αυτή τουλάχιστον δεν μπορούσε; Τώρα άστην αυτήν να μην την κατηγορώ. Έχασε την κόρη της στην κατοχή. Πονούσε η κοιλιά της κι η γιαγιά νόμιζε πως είναι από την πείνα. Κι ύστερα που ήρθε ο γιατρός –άλλος βλάκας κι αυτός- δυο μέρες αργότερα είπε είναι από τους πόνους της περιόδου. Κι όταν κατάλαβαν πως πρόκειται για σκωληκοειδίτη –μάλλον το έγραψα λάθος αλλά δε με ενδιαφέρει- ήταν πια αργά. Πέθανε το κορίτσι, ευτυχώς έμεινε η μάνα μου παρηγοριά στη γιαγιά. Από δικαιολογίες λοιπόν άλλο τίποτα.
    Σταματάω όμως εδώ το παραλήρημα – τι να κάνω, μου βγήκε ο λογοτεχνικός μου οίστρος- και συνεχίζω με ιστορικά στοιχεία, γιατί καλή είναι η ιστορία των ανθρώπων, αλλά προέχει η ιστορία όπως γράφεται στα βιβλία κι από βιβλία έχω διαβάσει μόνο το βιβλίο του Mark Mazοwer «ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, Η ΠΟΛΗ ΤΩΝ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΩΝ». Ο συγγραφέας που θεωρείται από τους πιο έγκυρους ιστορικούς παγκοσμίως, αφιερώνει πολλές σελίδες στο θέμα των Εβραίων της Θεσσαλονίκης και πουθενά δε γράφει τίποτα για ευθύνες των κατοίκων της Θεσσαλονίκης. Προσοχή άλλο να λες δεν έκαναν τίποτα για να τους σώσουν και άλλο να λες τους παρέδωσαν. Έχει τεράστια διαφορά. Παρ’ όλα αυτά ο Μαζάουερ δε λέει ούτε το πρώτο. Ούτε δηλαδή πως δεν τους βοήθησαν. Υπήρχε ο ραβίνος Στάρετς που με τις καθησυχαστικές του δηλώσεις παρέσυρε τους Εβραίους και πήγαν και καταγράφηκαν στην πλατεία Ελευθερίας –συγκλονιστική περιγραφή του μαρτυρίου των Εβραίων στην πλατεία Ελευθερίας υπάρχει στο βιβλίο του γυμναστή μου στο σχολείο κ. Δούκα «Ένα παιδί της κατοχής θυμάται» -θα αφιερώσω και για αυτό το βιβλίο κάποια ανάρτηση-. Τους είχαν όλη τη μέρα όρθιους μέσα στη ζέστη. Όταν τους κατέγραψαν όλα πια είχαν τελειώσει. Ο Στάρετς πίστευε πως με την καλή διαγωγή και τη συμμόρφωση στις διαταγές των Γερμανών θα γλυτώσει το ποίμνιό του, αλλά φυσικά δεν είχε υπόψη του τη βούληση των Γερμανών.
    Και φτάνω στις σελίδες 513 και 514. Αντιγράφω:
    «Από την άλλη πολλοί χριστιανοί έλεγαν στους Εβραίους να κρυφτούν. Ο παππούς της Ελευθερίας Δροσάκη –το έχω διαβάσει το βιβλίο της- επισκέφτηκε ένα παλιό εβραίο φίλο του και προσφέρθηκε να τον κρύψει. Ο ταχυδρόμος είπε στον πατέρα της Έρικα Κούνιο να του δώσει τα δυο του παιδιά: θα έμεναν με τη μάνα του έξω από τη Βέροια. Οι σιδηροδρομικοί άλλοτε για τα λεφτά, άλλο από σκέτη συμπόνια έκρυβαν Εβραίους σ’ εμπορικά βαγόνια που πήγαιναν νότια. Οι αριστεροί οργάνωσαν ένα δίκτυο που έβγαλε από την πόλη πάνω από 70 ανθρώπους και προσφέρθηκε να βοηθήσει πολύ περισσότερους. (…) Για να φύγω στο βουνό, ανέφερε ο Λεών Περαχιά έπρεπε να βρω ένα σύνδεσμο με τους ανθρώπους του βουνού. Βεβαίως ούτε λόγος για κονκάρδα. Πήγα στην Καλαμαριά που οι περισσότεροι συναδελφοί μου κάθονταν εκεί. Επί τρεις ημέρες πηγαινοερχόμουν έως ότου βρήκα τον κατάλληλο άνθρωπο. Μερικές φορές παρουσιάζονταν ευκαιρίες φυγάδευσης, που όμως συχνά αφήνονταν να περάσουν ανεκμετάλλευτες, από φόβο ή για να μη χωρίσει η οικογένεια. Οι περισσότεροι φυγάδες ήταν νέοι και συνήθως άγαμοι: μιλούσαν καλά ελληνικά (δική μου πρόσθεση: δεν ξέρει ο κόσμος ότι οι Εβραίοι της Θεσσαλονίκης είχαν έρθει από την Ισπανία, μιλούσαν ισπανικά και ήταν πολύ εύκολο να εντοπιστούν από Γερμανούς ή ντόπιους δοσίλογους όπως τώρα εντοπίζουμε από τη προφορά τους Αλβανούς) Οι νέοι απέρριπταν την ευκαιρία να το σκάσουν, όταν οι γονείς τους αποφαίνονταν ότι έπρεπε η οικογένεια να μείνει ενωμένη.(…) Το αφεντικό του Σαμ Προφέτα τον παρότρυνε να δραπετεύσει στην Αθήνα, λέγοντάς του ότι μπορούσε να του βγάλει πλαστή ταυτότητα. (δική μου πρόσθεση: όπως σώθηκε η Μαρία Ρεζάν και όλη της η οικογένεια χάρη στις πλαστές ταυτότητες που έβγαζε ο Έβερτ, πατέρας του πρόσφατα αποθανόντος πολιτικού) Ο Προφέτας απάντησε στο αφεντικό του: Πρέπει να ξέρετε πως εμείς οι Εβραίοι έχουμε δύο θρησκείες: πρώτα την οικογένειά μας και μετά το Θεό. Κι εγώ δεν μπορώ να αφήσω τη μάνα μου που σε όλη της τη ζωή… (…) Κι όμως εκατοντάδες Εβραίοι το έσκασαν με τα πόδια, με το πλοίο και με τρένο προς τα χωριά της Χαλκιδικής, προς τα βουνά της Δυτικής Μακεδονίας, προς τα ελληνικά νησιά, προς την Τουρκία και κυρίως προς την Αθήνα που παρέμενε υπό ιταλικό έλεγχο.»
    Τελειώνω εδώ με το βιβλίο του Μαζάουερ, δε γνωρίζω τι γράφουν άλλα ιστορικά βιβλία, γνωρίζω πως στο βιβλιοπωλείο ΙΑΝΟΣ που επισκέπτομαι συχνά υπάρχουν αρκετά βιβλία με βιογραφίες επιζώντων Εβραίων της Θεσσαλονίκης, βιβλία που έχουν παρουσιαστεί από Θεσσαλονικείς λογοτέχνες, δεν τα έχω διαβάσει αλλά έχω τη γνώμη πως αν έγραφαν οτιδήποτε για οργανωμένη παράδοση των Εβραίων από τους υπόλοιπους κατοίκους της θα το ξέραμε και θα είχε συζητηθεί.
    Σίγουρα θα υπάρχουν και μαρτυρίες που θα διατυπώνουν παράπονα ή ακόμα και καταγγελίες για κάρφωμα. Δεν είναι δυνατό να μην υπάρχουν. Αλλά όμως αυτό και άλλο να λες πως το 50% των κατοίκων παρέδωσε το υπόλοιπο 50%. Και αυτό το νούμερο είναι λάθος, δεν ήταν τόσο πολλοί οι Εβραίοι, δεν έχω χρόνο να ψάξω τα σωστά νούμερα.
    Αποφάσισα να υπερασπιστώ τη μνήμη των προγόνων μου για να μη μείνει η εντύπωση πως είναι άλλη η αλήθεια.
    Δημήτρη, ζητάω συγνώμη για το, σε κάποια σημεία, ειρωνικό μου ύφος, αλλά θέλω να με δικαιολογήσεις γιατί ήμουν φορτισμένος συναισθηματικά.
    Δημήτρη, δεν κατάλαβα την τελευταία παράγραφο από το σχόλιό σου των 3 και 04. Το εξέλαβα ως προσβολή αλλά δεν είμαι σίγουρος τι εννοείς αν και το διάβασα πολλές φορές.
    Δημήτρη, είμαι σχεδόν σίγουρος πως δεν πρόκειται να σου αλλάξω γνώμη, αυτό όμως που μπορώ να σου εγγυηθώ για εμένα, είναι πως σκοπεύω να διαβάσω αρκετά βιβλία με διηγήσεις Εβραίων και να είσαι βέβαιος αν διαπιστώσω κάτι διαφορετικό από όσα υποστηρίζω σκοπεύω να επανορθώσω.
    Κώστα συγνώμη για το «σεντόνι» αλλά πιστεύω πως θα το διάβασες με ενδιαφέρον.

    • Φίλε μου Θωμά, αυτό δεν είναι ένα απλό σχόλιο, θα μπορούσε να είναι μια από τις πολύ όμορφες αναρτήσεις σου. Σε ευχαριστώ που τιμάς και εμένα και το Δημήτρη, ο οποίος νομίζω ότι παρά τη μεγάλη του ιστορική μόρφωση, ίσως να πρόσθεσε κάπου στο μυαλό του και μια ακόμα πληροφορία αλλά και μια άλλη οπτική γωνία για τα γεγονότα. Χαίρομαι που υπήρξα η αφορμή για τη συζήτησή σας και, τουλάχιστον εγώ, βγήκα κερδισμένος από αυτή.

  21. Αγαπητέ μου Θωμά, εγώ πρέπει να σου ζητήσω συγγνώμη. Οι φίλοι των φίλων μου, είναι δύο φορές σεβαστοί.

    • Δημήτρη μου, η ευγένειά σου νομίζω ότι πρέπει να σε χαρακτηρίζει ως άνθρωπο και το τελευταίο σου αυτό σχόλιο προδίδει τον ακέραιο χαρακτήρα σου. Παρά την όποια διαφωνία και γνωρίζοντας ότι η άποψή σου είναι ορθά τεκμηριωμένη, δέχτηκες την απάντηση του Θωμά και είμαι σίγουρος ότι δεν θα την αφήσεις να περάσει ανεπεξέργαστη από το μυαλό σου.

      Μπράβο και στους δυο σας. Αν μπορούσαμε σ’ αυτή τη χώρα να έχουμε τέτοιους διαλόγους με τέτοιο υψηλό επίπεδο συζητητών, θα ήμασταν πολύ πολύ μπροστά. Χωρίς να θέλω να υπερβάλλω ούτε στο ελάχιστο, η ποιότητα των σχολίων σας είναι εξαιρετική. Μπράβο και πάλι και στους δυο σας.

      • Κώστα μου σ’ ευχαριστώ, αλλά δεν έκανα τίποτα το άξιο επαίνου. Από την δική μου πλευρά μάλιστα, δεν υπήρξε οποιαδήποτε διαφωνία με τον Θωμά. Το μόνο που έκανα ήταν ότι σχολίασα μια πηγή πληροφοριών που ο ίδιος πρώτα είχε αναρωτηθεί αν είναι σωστή, παρέθεσα στατιστική και αριθμούς, και ιστορία, στοιχεία τα οποία δεν μετέφρασα με δική μου γνώμη, αλλά απλά παρέθεσα μια που ο καθένας σχηματίζει την δική του γνώμη από τέτοια στοιχεία. Επίσης για ένα δεύτερο και ξεχωριστό θέμα παρέθεσα τι ήξερα, υπογραμμίζοντας ότι αυτές τις εμπειρίες έτυχε να έχω μέχρι σήμερα, ουδέποτε υπονοώντας ότι είναι οι μόνες που μπορούν να υπάρξουν ή οι μόνες σωστές. Και, οπωσδήποτε έμαθα πράγματα που δεν ήξερα για την προσωπική ιστορία της οικογένειας του Θωμά. Από την δική μου μεριά δεν υπήρξε διαφωνία, καμιά. Μόνο η απάντηση σε ιστορικές ερωτήσεις που νόμιζα ότι ετίθεντο, και, πάνω από όλα, σεβασμός για τους φίλους του φίλου μου, και για το «σπίτι» του.

    • Εύχομαι Δημήτρη, να πάψουμε κάποτε να είμαστε φίλοι φίλων και να γίνουμε φίλοι.

      • Θωμά, όσα γράφω είναι ιστορικές στατιστικές και καμία πρόθεση δεν υπάρχει να αντιπαρατεθώ με κανέναν βάσει προσωπικών ιδεών και οικογενειακών ιστοριών τα οποία στο τέλος μπορεί να είναι ένα μέρος της πραγματικότητας, αλλά δεν είναι η πραγματικότητα. Τα νούμερα δεν λένε ψέματα, ούτε αυτός που τα αναφέρει τα αναφέρει για να πάει κόντρα σε κάποιον.

        Είχα ένα δίλλημα. Να σταματήσω να «μιλάω» ως μόνη πρέπουσα απάντηση σε ειρωνεία, ή να πω την γνώμη μου ελεύθερα και πολιτισμένα, και όσο πιο αντικειμενικά γίνεται.

        Και η γνώμη μου είναι αυτή: Για τα παρακάτω νούμερα, και το ακολουθόν γεγονός δεν φταίω ούτε εγώ, ούτε εσύ, ούτε ο παππούς σου. Αλλά, είναι απλή αλήθεια, ότι και να σημαίνει αυτή.

        Πληθυσμός τής Θεσσαλονίκης
        Έτος – Συνολικός Πληθυσμός – Εβραϊκός Πληθυσμός – Ποσοστό Εβραίων
        1842 – 70,000 – 36,000 – 51%
        1870 – 90,000 – 50,000 – 56%
        1882/84 – 85,000 – 48,000 – 56%
        1902 – 126,000 – 62,000 – 49%
        1913 – 157,889 – 61,439 – 39%
        1943 – 53,000 – 0 – 0
        2000 363,987 – 1,000 – 0.3%

        «The return to Thessaloniki was a shock. Returnees were often the sole survivors from their families. They returned to find their homes occupied by Christian families who had purchased them from the Germans.[35] Initially, they were housed in synagogues. A Jewish Committee was formed to identify the number of survivors, and obtained a list from the Bank of Greece of 1,800 houses that had been sold to Christians.[35] The new owners were reluctant to surrender their new dwellings, saying they had legally purchased the houses and that they too had suffered from war.[35] When the war ended, the left wing ELAS, which at the time controlled the city, favored the immediate return of Jewish property to its rightful owners.[36] Four months later, when the new British-supported right wing government in Athens came to power in Thessaloniki instead, restitution was cumulatively halted. Not only was the government faced with a major housing crisis due to the influx of refugees caused by war, but a number of individuals who had been enriched during the war were also influential in the new right wing administration, with the government’s view favouring strengthening all anticommunist ties by adopting a more conciliatory approach to any former collaborators»

        Συγγνώμη για τα Αγγλικά, αλλά αυτήν την λεπτομέρεια δεν την βρήκα πουθενά στα Ελληνικά.

  22. Δημήτρη, θα ανακαλέσω λοιπόν τον όρο διαφωνία που χρησιμοποίησα και θα τον αντικαταστήσω με το ανταλλαγή και παράθεση απόψεων. Πάντως, η αναφορά η δικιά σου στα ιστορικά στοιχεία, όσο και του Θωμά, αποτελούν για μένα πηγή γνώσεων και χρήσιμων πληροφοριών.

  23. Να και κάτι ενδιαφέρον που σε κάνει περήφανο να είσαι Έλληνας:
    «Οι 275 Εβραίοι της Ζακύνθου, ωστόσο, επέζησαν από το Ολοκαύτωμα. Όταν οι γερμανικές αρχές κατοχής διέταξαν γραπτώς τον δήμαρχο να τους παραδώσει κατάλογο με τα ονόματα των Εβραίων του νησιού, ο μητροπολίτης Χρυσόστομος επέστρεψε τη διαταγή στους Γερμανούς με δύο ονόματα: το δικό του και του δημάρχου. Ο πληθυσμός τού νησιού προσέφερε καταφύγιο σε κάθε μέλος της εβραϊκής κοινότητας. Αρκετά χρόνια αργότερα, το 1953, όταν το νησί υπέστη καταστροφές από σεισμό, η πρώτη χορηγία βοήθειας ήλθε από το κράτος τού Ισραήλ συνοδευόμενη από το εξής μήνυμα: «Οι Εβραίοι της Ζακύνθου δεν λησμόνησαν ποτέ τον Δήμαρχο και τον αγαπητό τους Επίσκοπο, καθώς και όσα έκαναν για εμάς»»

    • Το γνώριζα Δημήτρη μου το γεγονός αυτό. Εκείνο που δεν ήξερα είναι τα της χορηγίας μετά το σεισμό. Είδες που παντού και πάντα υπάρχουν Άνθρωποι.

  24. Δημήτρη στο μελανό σημείο στο οποίο αναφέρθηκες να προσθέσω εγώ και άλλα δύο. Είναι η καταστροφή του εβραϊκού νεκροταφείου, από τις ελληνικές -όχι τις γερμανικές- αρχές κατοχής -στο χώρο αυτό χτίστηκε το πανεπιστήμιο- και το πλιάτσικο στα σπίτια των Εβραίων που ακολούθησε τη φυγή τους. Για αυτό το πλιάτσικο έχει γράψει ο Ιωάννου και έχω ήδη δημοσιεύσει το απόσπασμα.
    Τώρα για τους αριθμούς:
    πρώτα πρώτα υπάρχει ένα μικρό λάθος στα στοιχεία σου. Οι 53.000 που γράφεις είναι ο εβραϊκός πληθυσμός της Θεσσαλονίκης το 1943 πριν τη σύλληψή τους και όχι ο συνολικός πληθυσμός. Το βρήκα στη http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%99%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1_%CF%84%CF%89%CE%BD_%CE%95%CE%B2%CF%81%CE%B1%CE%AF%CF%89%CE%BD_%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD_%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1
    Βρήκα όμως στην ιστοσελίδα του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας
    http://www.e-demography.gr/censuses/data_availability.cfm
    τα στοιχεία από την απογραφή του 1940. Για το Δήμο Θεσσαλονίκης δίνει 224.748 κατοίκους, νούμερο λογικό αν το συγκρίνει κάποιος με το 157.889 του 1913, και υπολογίσει βέβαια τους χιλιάδες Έλληνες πρόσφυγες που ήρθαν στη Θεσσαλονίκη μετά τη μικρασιατική καταστροφή. «Θεσσαλονίκη, μητέρα των προσφύγων» ονομάζει το βιβλίο του ο Ιωάννου. (Υπάρχουν και άλλοι 45 χιλιάδες που ήρθαν από την κατεχόμενη από τους Βουλγάρους ανατολική Μακεδονία, αλλά αυτοί ήρθαν μετά το 1941 και δε συμπεριλαμβάνονται στην απογραφή).
    Επομένως στους 224 χιλιάδες, οι 50.000 Εβραίοι μας δίνουν μια αναλογία Ελλήνων προς Εβραίους περίπου 225 προς 50. (χωρίς να υπολογίζουμε τους 45 χιλιάδες της αν. Μακεδονίας)
    Και βέβαια ο διαχωρισμός που κάνω μεταξύ Ελλήνων και Εβραίων είναι τουλάχιστον άκομψος διότι και οι Εβραίοι ήσαν Έλληνες και αρκετοί υπηρέτησαν στον ελληνικό στρατό.
    Κώστα και Δημήτρη είναι πράγματι απίστευτη η διαφορά αναλογίας των διασωθέντων μεταξύ Αθήνας και Θεσσαλονίκης. 5% σώθηκαν στη Θεσσαλονίκη, 50% σώθηκαν στην Αθήνα!
    Ο Μαζάουερ αποδίδει αυτή τη διαφορά στο ότι οι Εβραίοι της Θεσσαλονίκης ξεχώριζαν περισσότερο -όπως έχω ξαναπεί μιλούσαν ισπανικά-, ήταν λιγότερο αφομοιωμένοι από ό,τι στην Αθήνα, η παροχή βοήθειας σε μια μεγαλύτερη πόλη ήταν πιο εύκολη και βέβαια -το κυριότερο- το 1944 ήταν ήδη γνωστά τα γεγονότα που είχαν προηγηθεί με τους Εβραίους της Θεσσαλονίκης. Ο Μαζάουερ ακόμη θεωρεί ότι έπαιξε ρόλο και η προσωπικότητα του αρχιραβίνου της Αθήνας σε σχέση με αυτή του αρχιραβίνου της Θεσσαλονίκης, ενώ γράφει ακόμα πως το 1944 «η αντίσταση πλέον λειτουργούσε στο φουλ».
    Και τελειώνει με μια φράση που με μπερδεύει και δεν την καταλαβαίνω απολύτως: «Καθοριστικό όμως ρόλο έπαιξαν και οι διαφορετικές προτεραιότητες και αισθήματα των ελίτ στις δύο κύριες πόλεις της Ελλάδας». Αυτή η φράση εννοείται πως μπορεί να σημαίνει πολλά πράγματα.

  25. Έκανα ένα λάθος. Η σωστή αναλογία είναι 175 προς 50 και όχι 225 προς 50

  26. Θωμά, τα στοιχεία που παραθέτεις είναι ενδιαφέροντα.

    Ζητώ συγνώμη γιατί το σχόλιό σου στις 28/3 των 10:14 δε δημοσιεύτηκε αμέσως και δεν το πρόσεξα. Το σύστημα το κατέταξε σ’ αυτά που θέλουν έγκριση θεωρώντας ότι ίσως είναι spam. Ζητώ ξανά συγνώμη που δεν το πρόσεξα, αλλά λόγω αυξημένων υποχρεώσεων, δεν ασχολούμαι τόσο εντατικά με το ιστολόγιό μου τις τελευταίες μέρες…

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: