Νικόλαος Δημητρίου, Υπουργός.

Image: dan / FreeDigitalPhotos.net

Ο ήλιος είχε χαθεί στον ορίζοντα. Μια κόκκινη απόχρωση που ξεθώριαζε έπαιζε με τα λιγοστά σύννεφα στην άκρη του ουρανού. Στο βάθος τα φώτα της πόλης άρχισαν δειλά να κάνουν την εμφάνισή τους και να μπλέκονται ανάμεσα στις σκιές των ψηλών κτιρίων. Η ζέστη δεν έλεγε να υποχωρήσει, ακόμα και τώρα ήταν ανυπόφορη.

Μακριά από την τσιμεντένια πολιτεία, στο περιτριγυρισμένο από άφθονη βλάστηση  σπιτικό του, ο Νίκος  χάζευε τον ήχο της σιωπής. Μοναχά κάποια ανήσυχα τζιτζίκια τραγουδούσαν ακόμα, ξεχασμένα από το μεσημέρι και συνεπαρμένα από το ρυθμό της φωνής τους. Εκείνο το απόμερο και ήσυχο σπίτι ήταν το καταφύγιό του. Απόμαχος της πολιτικής, είχε ανακαλύψει εκείνο το ήσυχο σημείο και περνούσε τον καιρό του μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Ενώ είχε αποσυρθεί από το δημόσιο βίο δεν είχε σταματήσει να τον παρακολουθεί.

Υπάρχει συνοδεία μουσικής, αρκεί να πατήσετε το play στην αρχή της ιστορίας…

Η συνέχεια εδώ.

Advertisements
  1. Εξαιρετικό. Μαύρο σαν τις σελίδες τις πολιτικής που αυτές τις μέρες διαβάζουμε. Διακρίνω έναν εκκολαπτόμενο πολιτικό λογοτέχνη…

    • Δείμε, μακάρι κάποτε να γίνω πραγματικά λογοτέχνης. Όλες τούτες άλλωστε οι Μικρές Ιστορίες αποτελούν για μένα μιαν άσκηση. Να μάθω, να διακρίνω τα λάθη μου, να βελτιώσω το λόγο μου κι αν κάποτε νιώσω ότι έχω τη δυνατότητα να γράφω με αξιώσεις τότε ίσως κάνω κι ένα βήμα πιο πέρα. Μέχρι τότε παραμένει ένα όνειρο. Ελπίζω μόνο κάποτε να γίνει πραγματικότητα…

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: