Συνήγορος του Καταναλωτή (3η συνέχεια)

Η πρώτη ανάρτηση εδώ κι η δεύτερη εδώ.

Άλλη ανάρτηση ήθελα να δημοσιεύσω σήμερα κι άλλη ανέβασα τελικά. Ήθελα να είμαι συνεπής ως προς τις προηγούμενες γαρ.

Μετά λοιπόν, από την αποστολή της καταγγελίας μου στον καταγγελλόμενο, είχαμε την απάντησή του, η οποία μου κοινοποιήθηκε στις 7/1/2011. Σε σχέση με την έναρξη της όλης διαδικασίας στην αρχή, η οποία σημειώνω ότι εξελίχθηκε εν μέσω εκλογών, παρατηρώ μια μεγάλη διαφορά στους χρόνους με τους οποίους ο Συνήγορος ενεργεί. Έχουν περάσει πάνω από δύο μήνες από την προηγούμενη ενέργειά του και δυστυχώς αυτό με λυπεί.

Επί της ουσίας, ο καταγγελλόμενος παραδέχτηκε την υπαιτιότητά του και ισχυρίζεται ότι επικοινώνησε με την κατασκευάστρια εταιρεία η οποία δέχτηκε να αντικαταστήσει τα κλειδιά, με επιφύλαξη. Δεν μπορώ να κατανοήσω ποια ακριβώς είναι η επιφύλαξη και στην απάντησή μου προς τον Συνήγορο θέτω τον όρο της πλήρους αποσαφήνισης του όρου αυτού προκειμένου να αποδεχτώ την αντικατάσταση. Περιμένω τις επόμενες ενέργειες του Συνηγόρου του Καταναλωτή.

Θέλω στο σημείο αυτό να θίξω το εξής: Ο καταγγελλόμενος αναφέρει εγγράφως ότι δεν παρέχει εγγύηση στα προϊόντα που πουλάει. Την ίδια πρακτική, όπως αναφέρει ο ίδιος, ακολουθεί και ο προμηθευτής του από την Αθήνα. Στην αρχική απάντησή μου προς το Συνήγορο του Καταναλωτή ερωτούσα αν πρέπει επί του θέματος αυτού να κινηθεί κάποια περαιτέρω διαδικασία, διότι έχουμε παραβίαση των κανόνων δικαίου (Αστικού Κώδικα, Ελληνικής και Ευρωπαϊκής νομοθεσίας κλπ). Στην τελική μου απάντηση την οποία και έστειλα, παράλειψα την επισήμανσή μου αυτή, διότι δεν είναι στο χαρακτήρα μου να δημιουργώ προβλήματα στους συνανθρώπους μου. Όμως, εύλογα τίθεται το ερώτημα αν πρέπει αυτεπάγγελτα ο Συνήγορος να κινηθεί επί του συγκεκριμένου θέματος, καθόσον έχει στην κατοχή του ένα δημόσιο έγγραφο και μια ομολογία παραδοχής μη τήρησης των κανόνων δικαίου. Χωρίς καμία διάθεση να κρίνω τις ενέργειες της ανεξάρτητης αρχής, νομίζω ότι εδώ δεν δρα σωστά. Στα αρνητικά της υπόθεσης έχω να αναφέρω και το γεγονός ότι προσπάθησα να έρθω σε επικοινωνία με τον άνθρωπο που χειρίζεται την υπόθεσή μου κι έπρεπε να καλώ στου έξι διαθέσιμους τηλεφωνικούς αριθμούς περισσότερο από δυόμιση ώρες προκειμένου να μου απαντήσουν.  Και όταν ζήτησα να μιλήσω με το χειριστή της υποθέσεως, η γραμματέας με συνέδεε με το εν λόγω γραφείο αλλά απάντηση δεν έπαιρνα. Σε ερώτησή μου προς τη γραμματέα αν είναι στο γραφείο ή όχι η απάντηση που πήρα ήταν ένα σκέτο «Δεν ξέρω». Λες κι η γραμματέας ήταν σε άλλο κτίριο… Ακριβοθώρητοι οι συνεργάτες του Συνηγόρου…

 

Ελπίζω να μη χρειαστούν άλλοι δυο μήνες προκειμένου να διευθετηθεί το ζήτημα. Δυστυχώς, οι θετικές εντυπώσεις που είχα αποκομίσει από το Συνήγορο του Καταναλωτή άρχισαν να κλονίζονται…

 

Advertisements
  1. Χαρά στο κουράγιο σου. Μερικές φορές θέλει να ταρακουνήσουμε κάποιους. Μέσω της Ένωσης Καταναλωτών κινήθηκα κι εγώ παλαιότερα για έναν υδραυλικό. Μόλις είδε την επιστολή, μιλάμε χέστηκε κανονικά. Μετά με παρακαλούσε, βέβαια. Μερικές φορες πρέπει να κόβεται λίγο ο σχετικός τσαμπουκάς.

    • Έτσι πρέπει διότι έχουμε δικαιώματα ως καταναλωτές.

      • Το πρόβλημα, τελευταίε, είναι στη χώρα μας θεσμικοί λόγοι οδήγησαν σε μία υποτονική και γραφειοκρατική καθαρά παρουσία του καταναλωτικού κινήματος. Η δε άμεση στήριξη των ΜΜΕ στις επιχειρήσεις (λόγω διαφημίσεων κλπ) ακριβώς εξαιτίας του μικρού επιχειρηματικού ανταγωνισμού οδήγησαν στη διάλυση των όποιων προσπαθειών. Καιρός έστω και υποτονικά κάποιοι να κινηθούμε προς τέτοια κατεύθυνση.

  2. Είναι πολύ σημαντικό και έχει μεγάλη σημασία να κυνηγήσει κανείς τις διαδικασίες προστασίας του καταναλωτή στην Ελλάδα ώστε να μην υπάρχουν απλώς σε βιτρίνα αλλά να λειτουργούνε κιόλας, με απώτερο στόχο την εκπαίδευση του παραγωγού και του προμηθευτού των προϊόντων ή υπηρεσιών ως προς το ότι οι καταναλωτές που πληρώνουν από το βιός τους για τα προϊόντα που αγοράζουν ούτε είναι αμνοί, ούτε τρώνε βλίτα.

    Βλέπω ο ίδιος ότι στην Ελλάδα τα καταστήματα και η αγορά γενικά έχει αρχίσει να πιθηκίζει τους «τρόπους» των άλλων κρατών, αλλά, ακόμα ιδέα δεν έχουνε περί τίνος πρόκειται, και τα μεταξωτά βρακιά κάθε άλλο παρά επιδέξια σκέλια έχουνε.

    Στις ΗΠΑ, επιστρέφεις ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ στο μαγαζί, και χωρίς ερωτήσεις σου το αντικαταστούν ΑΜΕΣΩΣ με καινούργιο στο κουτί.
    Εδώ στην Ιταλία αγοράσαμε ένα καλό ψυγείο 1000 Ευρώ, δυό μέρες αφού παραδόθηκε στείλαμε στο κατάστημα με email μια φωτογραφία ενός μικρού ραγίσματος 7 εκατοστών μέσα στο ψυγείο, που είχε κολληθεί καλά με βιομηχανική κόλλα πριν μας παραδοθεί, και το μαγαζί αμέσως μας τηλεφώνησε και μας είπε ότι παρήγγειλαν ήδη άλλο από την κατασκευάστρια (μεγάλη και καλή διεθνής) και θα το αντικαταστήσουν με δωρεάν μεταφορικά στο βουνό μας.

    • Εδώ στο Ελλάντα, ισχύει αυτό που πολύ εύστοχα παρατηρεί ο Δείμος στο σχόλιο – απάντησή του στη δική μου απάντηση. Επειδή όλοι οι περισσότεροι Έλληνες θέλουν να είναι αρχηγοί, προϊστάμενοι, πρόεδροι κλπ, το καταναλωτικό κίνημα έχει διασπαστεί σε πολλά μικρά και δυστυχώς αδύναμα κομμάτια. Δεν υπάρχει μια ισχυρή καταναλωτική οργάνωση που να είναι ικανή να θέτει όρους. Και με λύπη μου διαπίστωσα ότι και στο Συνήγορο του Καταναλωτή επικρατεί η κακώς νοούμενη γραφειοκρατία. Είναι δυνατόν η γραμματέας να μην ξέρει αν ο προϊστάμενός της είναι στο διπλανό γραφείο; Είναι υπεκφυγές που δεν τις χάφτουν ούτε τα μικρά παιδιά. Και να πρέπει επί 2 και μισή ώρες να παίρνω τηλέφωνο και να μην το σηκώνει κανείς; Ας ελπίσουμε ότι ήταν μια απλή σύμπτωση και ότι τα πράγματα είναι ή θα γίνουν διαφορετικά.

  3. Πάντως είναι και ο αέρας με τον οποίον μιλάς και η κατεύθυνση από την οποία έρχεσαι.

    -Το 2007 στο ΙΚΕΑ είχα ένα τεράστιο καρότσι φορτωμένο με 625 Ευρώ πράγματα. Πήγαν να μου ζητήσουν λεφτά για σακούλες και τους λέω, μάλιστα, παρακαλώ φωνάζετε τον υπεύθυνο της βάρδιας; Έρχεται, του λέω Χρόνια Πολλά! Επίσης! Ευχαριστώ! Λοιπόν έχουμε δύο εκλογές εδώ και θα κάνω ότι πείτε εσείς. Η μια εκλογή είναι να φέρετε κανένα δύο υπαλλήλους να τα επιστρέψουν όλα αυτά στα ράφια τους. Η άλλη εκλογή είναι να μου δώσετε δωρεάν σακούλες. Τι λέτε να κάνουμε; (Περιττό να σου πω ότι μείνανε αρκετές σακούλες στο πακέτο από σακούλες που μου έδωσε, που τις χρησιμοποιούσα ένα χρόνο).

    -Το 2008 το wind μου λέει ότι είχα 320 Ευρώ βαθμούς στον λογαριασμό μου να πάρω καινούργιο τηλέφωνο. Λέω θαύμα! θα πάρω αυτό εδώ. Μου λέει ότι οι βαθμοί μου θα είναι διαθέσιμοι σε 15 μέρες, του λέω το θέλω τώρα, όχι σε 15 μέρες, μου λέει όχι. Πάω δίπλα στο ΟΤΕnet τους λέω, παιδιά, έτσι κι έτσι. Σε 20 λεπτά επιστρέφω στο Wind: Το τηλέφωνο που δεν μου δίνατε σήμερα για τα 320 Ευρώ μου το έδωσε ο ΟΤΕ τζάμπα, νάτο, με φτηνότερο συμβόλαιο. Παρακαλώ ακυρώστε το συμβόλαιό μου μαζί σας. Ο Πωλητής έγινε λίγο αγενής εκείνη τη στιγμή αλλά ακύρωσα το wind και έφυγα.

    Κι έχω κι άλλες ιστορίες… είμαι εγώ ένας πονοκέφαλος…

    • Καλά κάνεις. Έτσι κάνω κι εγώ. Έτσι πρέπει να κάνουμε όλοι μας. Το ζητούμενο είναι το τι γίνεται μετά από την απομάκρυνση από το ταμείο αν υπάρξει πρόβλημα. Δε σε είδα δε σε ξέρω είναι η συνηθέστερη τακτική. Γι’ αυτό χρειάζονται οι καταναλωτικές οργανώσεις και αρχές όπως ο Συνήγορος του Καταναλωτή.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: