Το πειρατικό καράβι.

 

Image: Salvatore Vuono / FreeDigitalPhotos.net

Τις τελευταίες Κυριακές, μιας και ο καιρός αποδεικνύεται καλός1, παίρνω τα πιτσιρίκια μου και τον μεγάλο μου ανιψιό, τον Ηλία, και τα πηγαίνω σε μια ωραία και μεγάλη παιδική χαρά. Ανάμεσα στα άλλα παιχνίδια, βρίσκεται και κι ένα μεγάλο ξύλινο καράβι, στο οποίο ανεβαίνουν τα παιδιά με μια σκάλα που βρίσκεται στο κάτω μέρος και γύρω γύρω έχει τσουλήθρες και σκάλες από σκοινί. Δεν του λείπει τίποτα. Έχει το αμπάρι του, τα κατάρτια του, την τιμονιέρα του.

Εκεί πάνω λοιπόν, οι μικροί πειρατές μου, έπλαθαν ιστορίες με τις ώρες. Ανέβαιναν, κατέβαιναν, οδηγούσαν το πλοίο τους σε μέρη μακρινά και οι ναυμαχίες έδιναν κι έπαιρναν. Εκείνο το ξύλινο παιδικό καράβι θαρρείς ζωντάνεψε. Κι εγώ, οφείλω να ομολογήσω, ότι κάποια στιγμή χάθηκα. Κάπου στην Καραϊβική μάλλον, μαζί με τον Μαυρογένη ή κάποιον άλλο δεινό κι αιμοδιψή πειρατή. Άκουγα τους διαλόγους των μικρών και το πάθος τους έφτανε μέχρι τα ρουθούνια μου, με γέμισε μυρωδιές κι αισθήσεις μαγικές. Πόσο ωραία είναι τα παιδικά χρόνια, πόσο ξέγνοιαστα κι ανέμελα. Πόσο τους ζήλευα. Τον ‘καπετάνιο’ και τους ‘ναυτικούς’. Πόσο ήθελε η ψυχή μου να μπορούσα να ανέβω κι εγώ στο μαγικό πλοίο τους και να ταξιδέψω στις εφτά θάλασσες…

Παίξανε με την ψυχή τους. Ίδρωσαν και κουράστηκαν. Δε μου έκανε καρδιά να τους πάρω για να γυρίσουμε στο σπίτι. Το μόνο που μου ζητούσαν ήταν λίγο νερό και λίγο χρόνο ακόμα. Πως θα μπορούσα να το αρνηθώ…

 

1 Για τον καιρό έχω αναφερθεί σε προηγούμενη ανάρτησή μου. Θεωρώ ότι τα παιδιά μας όταν θα λένε ότι έχει καλό καιρό θα εννοούν ότι βρέχει και κάνει κρύο.

Advertisements
  1. τα καλυτερα χρονια.ποσο θα θελα ναλεγα και γω ιστοριες.Παλιοτερα που δεν ειχαμε και τετοιες «ευκολιες»παλι δημιουργουσαμε

  2. Έτσι είναι πράγματι.

  3. Σε νοιώθω όσο μπορώ.

    Μακάρι να μέναμε όλοι μας σε αυτές τις ηλικίες, έστω και νοητά. Να παίζαμε, να διασκεδάζαμε και να χαιρόμαστε όπως κάνει ένα μικρό παιδί.

    Καλή συνέχεια.

    • Μακάρι…

  4. Είναι από τις πιο ευτυχισμένες στιγμές… Όταν παίζω με τη δική μου νεράιδα χάνομαι από τον κόσμο, ξεχνά τα πάντα, γίνομαι ένας άλλος πειρατής που κλέβει στιγμές ευτυχίας και ξενοιασιάς…

    • Μακάρι αυτή η διάσταση να ήταν παντοτινή…

  5. Τι ωραια! νοσταλγω τοτε που τα παιδια ηταν μικρα.. νοσταλγω και τοτε που επαιζα και’γω στα χωραφια.. Στιγμες που ειναι οι λιγες απο τις κερδισμενες στη ζωη μας…

    • Αχ, τι μου θύμισες με τα χωράφια… Τί παιχνίδια έχω κάνει στο χωράφι του παππού με τις καλαμιές…

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: