Κλιματολογικές αλλαγές.


Χιονισμένο δέντρο. Δική μου φωτογραφία.

Είμαστε ένα μήνα πριν τα Χριστούγεννα και ο καιρός είναι λες και τώρα μπήκε το φθινόπωρο. Μερικές φορές αναρωτιέμαι αν όλη αυτή η κλιματολογική αλλαγή είναι κάτι το οποίο προκάλεσε ο άνθρωπος πηγαίνοντας κόντρα στη φύση ή αν η ίδια η φύση είναι αυτή που επιδιώκει αυτή την αλλαγή δίνοντας στον άνθρωπο την ικανότητα να το κάνει.

Αν η φύση δεν είχε δώσει στον άνθρωπο τη λογική και τη δυνατότητα να σκέφτεται με τον τρόπο που σκέφτεται, να πιάνει τα υλικά και να τα μεταμορφώνει σε εργαλεία κι εφευρέσεις, να μπορεί να αλλάζει το τοπίο και να παρεμβαίνει στη φυσική ροή των πραγμάτων αλλάζοντας ακόμα και το ανάγλυφο της γης με μεγάλης κλίμακας έργα, τότε σίγουρα δε θα ήμασταν εδώ που ήμαστε σήμερα. Κι επειδή πιστεύω ότι τίποτα απολύτως δεν είναι τυχαίο και πως η δημιουργία του όντος που λέγεται άνθρωπος με το καταπληκτικό μυαλό που διαθέτει δεν έγινε έτσι απλά για να γίνει, προσπαθώ να κατανοήσω γιατί η φύση δημιούργησε κάτι που με μαθηματική ακρίβεια θα την καταστρέψει. Ή μήπως δεν είναι έτσι. Μήπως, για κάποιο λόγο που δεν έχουμε κατανοήσει ακόμα, πρέπει να οδηγηθούμε προς την αλλαγή του κλίματος μέσα από όλες αυτές ανθρωπογενείς παρεμβάσεις στο περιβάλλον; Μ’ άλλα λόγια, αυτό που με βασανίζει είναι το εξής: Αφού είμαστε παράγωγα της φύσης, γιατί τα δικά μας παράγωγα να μην είναι κι αυτά παράγωγα της φύσης; Κι όντως καταστρέφουμε τη φύση κι αλλοιώνουμε το κλίμα ή μήπως έτσι πρέπει να γίνει ούτως ή άλλως; Κι αν ισχυριστεί κάποιος ότι με τους ρυθμούς που πάμε θα καταντήσει ο πλανήτης μια απέραντη έρημος, πράγμα με το οποίο δε θα διαφωνήσω, πως είμαστε σίγουροι ότι αυτός δεν είναι έτσι κι αλλιώς ο σκοπός της φυσικής εξέλιξης και διαδικασίας; Πάλι μπορεί εύλογα κάποιος να αντιπαραθέσει το επιχείρημα ότι εμείς με τις ενέργειές μας επιταχύνουμε την όλη διαδικασία. Κι αν έτσι πρέπει να γίνει; Κι αν, κι αν, κι αν… Μπορώ να συνεχίσω να γράφω πολλές αράδες ακόμα. Θα σταματήσω όμως γιατί ήδη μακρηγόρησα. Ελπίζω μόνο τα παιδιά μου κάποια στιγμή να νιώσουν κι αυτά όπως κι εγώ τι σημαίνει άνοιξη και τι φθινόπωρο…

 

Advertisements
  1. Καλησπέρα.

    Υποτίθεται ότι έχουμε βούληση, μυαλό, νου κι όμως αδυνατούμε να καταλάβουμε ότι δεν είμαστε κυρίαρχοι αυτού του κόσμου, αλλά απλώς ένα κομμάτι του. Είμαστε περαστικοί. Εμείς όμως συμπεριφερόμαστε λες και μας ανήκουν τα πάντα. Δεν είναι έτσι. Τίποτα δεν μας ανήκει. Απλά τα δανειζόμαστε από τις μελλοντικές γενιές.

    Όσο για το αν είναι όλη αυτή η κατάσταση είναι πεπρωμένο δεν το νομίζω. Το πεπρωμένο το φτιάχνουμε εμείς οι ίδιοι και το βαφτίζουμε όπως θέλουμε. Αν με ρωτήσεις τι σημαίνει πεπρωμένο θα σου έλεγα ότι είναι η συλλογή άσχημων καταστάσεων που τις βαφτίζουμε έτσι, διότι είμαστε δειλοί να αναλάβουμε τις ευθύνες μας.

    Και κάτι τελευταίο πριν κλείσω: η φύση, η γη δεν θα εξαφανιστεί, εμείς θα εξαφανιστούμε.

    • Δεν ξέρω αν είναι ή όχι πεπρωμένο, πάντως κι εμείς είμαστε μέρος της φύσης άρα δεν είναι δυνατόν να δρούμε και να ενεργούμε έξω από τους κανόνες που αυτή θέτει.
      Σίγουρα δε, η φύση δε θα εξαφανιστεί. Και φύση δεν είναι μόνο η γη, είναι ολόκληρο το σύμπαν.

  2. Νομιζω οτι καπου υπερτιμούμε τις ανθρώπινες δυναμεις… Τι να πουμε για το Ην. Βασιλειο, τη Γερμανια και τη Γαλλία, οπου η κακοκαιρια επεσε πολυ νωρις φετος;
    Πολυ όμορφη φωτο! τέ-λει-α!!! :))

    • Δεν έχεις άδικο. Αλλά αν το δεις σε επίπεδο πλανήτη που οι θερμοκρασίες διαρκώς ανεβαίνουν; Τέλος πάντων, σηκώνει πολύ συζήτηση το θέμα και ξεπερνάει ίσως τα όρια ενός μπλογκ.
      Τη φωτογραφία μπορείς να την κατεβάσεις και να τη χρησιμοποιήσεις αν θες. Έχει και τα καλά του το να μπορείς να γυρίζεις μέσα στα δάση χειμώνα καλοκαίρι…

      • Παλιοτερα, σε μια σχετικη συζητηση, ενας φιλος γεωλόγος μου ειχε εξηγησει τη μεθοδο πανω στην οποια βασιστηκε το «φαινομενο του θερμοκηπιου» (καποιες αμελητεες παρατηρησεις, που μπορει να ειναι και λαθος) και καταλαβα οτι προκειται για ενα ειδος τρομου που εξυπηρετει τις εξουσιες, να μας εχουν στη πριζα -μαζι με ολα τα υπολοιπα… τρομολαγνικα φαινομενα!
        Στη χωρα μας, εχω συναντησει ταξιδευοντας ολοκληρα χωρια που εγκαταλείφθηκαν μετα απο μεγαλες περιοδους ξηρασιας, πριν απο αρκετα χρονια -ενα χωριο στη Σκυρο π.χ. ξεμεινε απο κατοικους το 1880 περιπου, γιατι στα ξαφνικα στερεψαν τα πηγαδια…
        Κατά καιρους, οι Αλπεις π.χ. χαμηλωνουν και.. ξαναψηλωνουν! Οι παγοι, επισης, εχουν ξαναλιωσει απειρες φορες στη διαρκεια χιλιετηριδων… Υπαρχουν ενα σωρο «ανεξηγητα» φαινομενα στον πλανητη μας, που λειτουργουν εδω και χιλιαδες χρονια.. Εμεις, που κραταμε συστηματικα στοιχεια μερικες δεκαετιες μοναχα, πώς ειναι δυνατο να προβλεπουμε και να πανικοβαλλομαστε;
        ..και.. γιατι αραγε ακουγονται περισσοτερο οι φωνες που σπέρνουν τον πανικο;..
        Με πολύ καλή διαθεση, προβληματιζομαι… 🙂

      • Ευχαριστω πολυ για τη φωτο!:))) Θα την προβαλω μολις δοθει ευκαιρια (με αναφορα, εννοειται)

  1. 30 Νοεμβρίου 2010

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: