Προσδοκίες.

Κάθε Παρασκευή σκέφτομαι ότι το Σαββατοκύριακο θα κάτσω στο σπίτι με την οικογένεια και θα ξεκουραστώ. Είναι μια προσδοκία που πηγάζει ίσως από τις υποχρεώσεις της καθημερινότητας, οι οποίες δεν αφήνουν χρόνο για ενασχόληση με τον εαυτό μας ή μ’ αυτά που αγαπάμε πραγματικά.

Πάντα όμως συμβαίνει κάτι και το Σαββατοκύριακο όχι μόνο δεν ξεκουράζομαι αλλά αντίθετα λέω πότε να περάσει. Και συμβαίνει διαρκώς. Δε θυμάμαι, εδώ και πολλά χρόνια, σε κάποιο από αυτά τα μικρά διαλλείματα να έχω διαθέσει την ενέργειά μου και το χρόνο μου κατά πως θα ήθελα. Αλλά φταίω κι εγώ. Έχω κάνει τη ζωή μου πολύπλοκη, γεμάτη πρέπει, γεμάτη υποχρεώσεις, γεμάτη σχέδια κι άδεια από εμένα τον ίδιο.

Το πήρα απόφαση. Τούτο το Σαββατοκύριακο θα το διαθέσω αποκλειστικά και μόνο την οικογένειά μου κι εμένα τον ίδιο. Θα ξεχάσω τα πάντα. Θα κλείσω τα τηλέφωνα, τα μάτια και τα αυτιά μου. Δεν είμαι εδώ για κανένα, που λέει και το άσμα.

Καλή ξεκούραση, τα λέμε από Δευτέρα…

Advertisements
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: