Δάσκαλος ενταντίον Εκπαιδευτικού

Amfitheatro

Ο Δάσκαλος είναι εκείνος που πλάθει το μυαλό και τον κάνει νου, τούτες οι κουβέντες δεν είναι δικές μου, τις έκλεψα από ένα μεγάλο Δάσκαλο, το Δημήτρη Λιαντίνη. Ο εκπαιδευτικός από την άλλη είναι εκείνος που διδάσκει σε κάποια βαθμίδα της εκπαίδευσης, που μαθαίνει και καλλιεργεί μια επιστήμη ή μια τέχνη στο μαθητή, δεν έχει να κάνει με την καλλιέργεια του νου. Οι δυο έννοιες αυτές όμως έχουν αναμιχθεί, σκοπίμως ή όχι δε θα το εξετάσουμε εδώ, και είναι δύσκολο να διαχωριστούν στο υποσυνείδητο του σύγχρονου ανθρώπου καθιστώντας έτσι ομοούσιο το Δάσκαλο με τον εκπαιδευτικό παρά την τεράστια διαφορά που τους χωρίζει.

Ο εκπαιδευτικός λίγο ή πολύ γνωρίζουμε τι κάνει, οι περισσότεροι από εμάς έχουμε τη σχετική εμπειρία. Ο Δάσκαλος όμως κάνει πράγματα που είναι πολύ μεγαλύτερα και πολύ ανώτερα από την εκπαίδευση κι όσοι συναντήσαμε τέτοιους ανθρώπους στη ζωή είμαστε τυχεροί. Δεν είναι μόνο η μετάδοση της γνώσης που τον χαρακτηρίζει αλλά πρωτίστως η διάπλαση μιας φιλοσοφίας, φιλοσοφίας ζωής στις περισσότερες των περιπτώσεων, η οποία παίζει καθοριστικό και πρωταγωνιστικό ρόλο στη ζωή του μαθητή του. Ο Δάσκαλος έχει ως πρωταρχικό του μέλημα να δημιουργήσει Ανθρώπους και όχι ανθρωπάκια, Ελεύθερα πλάσματα και όχι υπηρέτες, δείχνει το ωραίο, το μεγάλο και το αληθινό στα μάτια που δεν έχουν αντικρύσει ποτέ αυτές τις αξίες. Και πάνω απ’ όλα αγαπάει το μαθητή του, αλλιώς δε γίνεται, δε γίνεται η ψυχή του Δάσκαλου να μην έχει μέσα της την αγάπη. Γι’ αυτό άλλωστε και η μεγαλύτερη τιμητική προσφώνηση είναι αυτή: «Δάσκαλε».

Τις τελευταίες ημέρες έχουμε γίνει μάρτυρες ενός ακόμα παραλογισμού, που πιθανόν να συμβαίνει μόνο στη χώρα μας. Κάποιοι από αυτούς που αποκαλούνται «Δάσκαλοι» θέλουν να δημιουργήσουν πρόβλημα σε ένα θεσμό που κρίνει το μέλλον των μαθητών τους. Ασχέτως αν ο θεσμός αυτός των εξετάσεων για την εισαγωγή στο Πανεπιστήμιο είναι καλός ή όχι, οι λειτουργοί της εκπαίδευσης αν ήθελαν πραγματικά να φερθούν και να συμπεριφερθούν ως Δάσκαλοι θα έπρεπε να συνδράμουν και όχι να παρακωλύουν τη διεξαγωγή τους. Στρέφονται κατά των μαθητών διεκδικώντας τις δικές τους εργασιακές επιδιώξεις, κάτι που προδίδει άμεσα το γεγονός ότι ως εκπαιδευτικοί μπορεί να είναι άριστοι αλλά ως Δάσκαλοι έχουν αποτύχει.

Η απεργία βεβαίως είναι δικαίωμα και είναι γνωστό πως συνήθως αυτή έχει επιπτώσεις και σε άλλα στρώματα της κοινωνίας, άλλωστε, θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς, αυτός είναι και ο σκοπός για να γίνει μέσο πίεσης στους ασκούντες την εξουσία. Αν υποθέσουμε κι αν δεχτούμε πως όλα τα αιτήματα των καθηγητών είναι δίκαια και πως μάχονται για το καλό της εκπαίδευσης και των μαθητών σε μακροπρόθεσμη βάση, τότε εύλογα μπορεί να γεννηθεί το ερώτημα: «Και αυτοί οι μαθητές που τώρα καρδιοχτυπούν και δεν ξέρουν αν αύριο δώσουν ή όχι εξετάσεις; Που δεν ξέρουν αν το μέλλον τους θα ξεκινήσει ομαλά ή όχι; Αν ξεκινήσει καν…». Ο Δάσκαλος πρέπει να τους σκέφτεται όλους και τους αυριανούς αλλά και τους σημερινούς μαθητές. Είχα γράψει παλιότερα πως όλοι μας αποτελούμε τα κομμάτια του ψηφιδωτού της κοινωνίας, μονάχα ο Δάσκαλος ξεχωρίζει, μονάχα εκείνος βρίσκεται έξω από το ψηφιδωτό για τον απλούστατο λόγο πως είναι ο ποιητής του. Έτσι, κατά τη γνώμη μου, θα πρέπει οι εκπαιδευτικοί να βλέπουν τα πράγματα κι ας είναι τα αιτήματά τους δίκαια.

Κλείνοντας, θα χρησιμοποιήσω ξανά τα λόγια του Λιαντίνη: “Τα ζώα και τα φυτά δε γελούν ούτε δακρύζουν. Γιατί τους λείπει ο Δάσκαλος. Έτσι δεν έμαθαν ποτές ότι στον ενόργανο κόσμο πέρα από τη σφαίρα του βιολογικού ανοίγεται ο φωτεινός ορίζοντας του πνεύματος. Ο θυμός, δηλαδή, οι επιθυμίες, τα πάθη, η φαντασία, ο λόγος.”

(Από τα Ελληνικά, εκδόσεις Θεογονία)

About these ads
  1. Reblogged this on Oxtapus *beta.

    • ria
    • Μαΐου 14th, 2013

    μια χαρά τα είπε ο αείμνηστος διδάσκαλος λιαντίνης. το θέμα είναι όμως, πως σήμερα πόσοι δάσκαλοι τιμούν το λειτούργημά τους; πόσοι διαπλάθουν χαρακτήρες, διδάσκουν ήθος και αρχές; διδάσκουν γράμματα;

    • Ria, είμαι σίγουρος πως υπάρχουν πολλοί Δάσκαλοι, πως είναι οι περισσότεροι άξιοι του λειτουργήματος που επιτελούν. Όπως παντού όμως, υπάρχουν και κάποιοι λιγότερο άξιοι. Πρέπει όμως εμείς οι υπόλοιποι να τους αφήσουμε να κάνουν σωστά τη δουλειά τους και όχι να τους κατακρίνουμε μόνο, σωρηδόν και αβίαστα, χωρίς καν να τους δώσουμε το δικαίωμα να εκθέσουν τις απόψεις τους.

      Την καλημέρα μου.

    • Ρεβέκα Θεοδωροπούλου – M.Sc. Μαθηματικός
    • Μαΐου 14th, 2013

    Μακάρι να υπήρχαν περισσότεροι δάσκαλοι στην εποχή μας, έχει γεμίσει ο τόπος εκπαιδευτικούς, κρίμα ….

    • Ρεβέκα καλημέρα και καλώς ήρθες στο ιστολόγιό μου.

      Η ευχή σου είναι και ευχή μου! Χωρίς όμως να αδικούμε και τους πραγματικά άξιους…

        • Ρεβέκα Θεοδωροπούλου – M.Sc. Μαθηματικός
        • Μαΐου 14th, 2013

        Ευχαριστώ και καλώς σε βρήκα … φυσικά και υπάρχουν άξιοι δάσκαλοι, εγώ γνώρισα τέτοιους, τους θαύμασα και ακόμη με εμπνέουν και προσπαθώ να τους μοιάσω, όσο αυτό είναι εφικτό.
        Αυτό που με λυπεί μερικές φορές είναι ότι δεν υπάρχουν αρκετοί για να κάνουν τη διαφορά.

        • Ρεβέκα, δεν έχεις άδικο, αλλά τουλάχιστον ας θυμόμαστε τους καλούς και άξιους δασκάλους μας.

  2. Καλησπέρα Κώστα,
    Όσους εκπαιδευτικούς και αν γνώρισα, ακόμα σκέφτομαι τους Δασκάλους μου. Ήταν λίγοι, μα έκαναν την διαφορά για εμένα με τις πράξεις τους και πάντα θα τους ευγνωμονώ.
    Μακάρι Δάσκαλοι να υπήρχαν πολλοί, αλλά για να γίνεις Δάσκαλος πρέπει να έχεις θέληση, αγάπη και πάθος γι αυτό που κάνεις και ειδικά στην Ελλάδα πολλοί δεν κάνουν αυτό που πραγματικά θέλουν.

    • Έχεις δίκιο Μαρίνα, οι αναμνήσεις όλων μας είναι στα καλές και όχι άσχημες πτυχές της ζωής μας. Το ίδιο λοιπόν εύχομαι κι εγώ, μακάρι οι Δάσκαλοι να γεμίσουν τον τόπο γύρω μας :)

      Καλό σου βράδυ.

  3. Εγώ πάντως δεν θυμάμαι κανέναν απ τους εκπαιδευτικούς της ζωής μου σαν δάσκαλο.

    • Μαίρη μου είσαι άτυχη. Είναι κρίμα να μην έχεις συναντήσει κανέναν Δάσκαλο στη ζωή σου… Αλλά από την άλλη, έχεις γίνει η ίδια μια καλή Δασκάλα για όλους εμάς που σε παρακολουθούμε ;)

      Την καλησπέρα μου σου στέλνω.

  4. “Ο μέτριος δάσκαλος μιλάει. Ο καλός δάσκαλος εξηγεί. Ο εξαιρετικός δάσκαλος δείχνει. Ο μεγάλος δάσκαλος εμπνέει”.
    Δεν το λέω εγώ αλλά ο William Arthur Ward, Αμερικανός συγγραφέας ο οποίος μοιάζει να κατανόησε σε βάθος τι σημαίνει δάσκαλος.
    Κάπως έτσι τον θέλουμε και εμείς τον δάσκαλο των παιδιών μας.

    • Καλημέρα xristin.

      Πράγματι ο μεγάλος Δάσκαλος εμπνέει και τέτοιους Δασκάλους δε θέλουν μόνο τα παιδιά μας, τους θέλουμε και τους χρειαζόμαστε όλοι μας…
      :)

  5. Ο δάσκαλος γεννιέται με αυτό το χάρισμα γι΄αυτό και σε όλη μου την ζωή είναι ζήτημα αν συνάντησα 2 ή 3 πραγματικούς δασκάλους.
    Αυτό λοιπόν που χρειαζόμαστε είναι να έχουμε καλούς εκπαιδευτικούς, και εκεί είναι το πρόβλημα που έχουμε σαν χώρα, όταν υπάρχουν άνθρωποι σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης που οι ίδιοι δεν την αγαπάνε και βρεθήκανε σε αυτήν καθαρά για βιοποριστικούς λόγους.

    • Αθεόφοβε, αν και το σκεπτικό σου είναι σωστό και πράγματι χρειαζόμαστε καλούς εκπαιδευτικούς, αν και νομίζω πως η μεγάλη τους πλειοψηφία είναι πράγματι όχι μόνο καλοί αλλά εξαιρετικοί, νομίζω πως πρέπει να καλλιεργήσουμε μια διαφορετική κουλτούρα ως λαός μέσα από την οποία να ευνοείται και η ‘παραγωγή’ Δασκάλων. Για να μπορούν οι μελλοντικές γενιές να συναντούν στη ζωή τους όχι μόνο 2 ή 3 πραγματικούς Δασκάλους αλλά πολύ περισσότερους!

      Καλό σου απόγευμα.

  6. ένα όμορφο κείμενο διανθισμένο με τα λόγια ενός Δασκάλου.

    Τελικά είναι θέμα κεφαλαίων…
    για να γίνεις Δάσκαλος, πρέπει να είσαι Άνθρωπος με Έμπνευση, Υπομονή και πολλή Αγάπη .

    Κι ίσως απ’ όλα τα επαγγέλματα με την υποσημείωση -Λειτούργημα- , αυτό του Δασκάλου να είναι το πιό σημαντικό, μαγικό κι αναγκαίο.

    Γιατί τα λόγια του κι οι συμπεριφορές του, πλάθουν το μέλλον.

    καλό σου βράδυ φίλε μου.

    • Πράγματι ο Λιαντίνης ήταν ένας μεγάλος Δάσκαλος. Θα συμφωνήσουμε με το σκεπτικό σου, ειδικά με το σημείο που λες πως τα λόγια και οι συμπεριφορά του Δασκάλου πλάθει το μέλλον…

      Την καλημέρα μου.

  7. Έχω υπάρξει τυχερή γιατί με σημάδεψε η διδασκαλία τριών εκπαιδευτικών στο σχολείο (φιλόλογος, θρησκευτικών και ζωγραφικής), στη συνέχεια μου άλλαξε τη ζωή η διδασκαλία του Κρισναμούρτι που γνώρισα και προσωπικά… Ο Τελευταίος είπε: “Πως είμαστε δάσκαλοι και μαθητές του εαυτού μας”…
    Εξαιρετική η ανάρτηση σου Κώστα μου, όπως και τα σχόλια όλων των φίλων σου!
    ΑΦιλιά και καλό μας βραδάκι! :)

    • Καλή μου μαμ-μάγισσα, είσαι πράγματι τυχερή, η συνάντηση με Δασκάλους όχι μόνο σημαδεύει τη ζωή μας αλλά την κάνει και πολύ καλύτερη συνήθως!

      Την καλημέρα μου σου στέλνω και πολλά πολλά ΑΦιλιά :)

    • GiP
    • Μαΐου 19th, 2013

    Συμφωνώ Κώστα. Αλλά με τη λογική, όχι με την καρδιά. Γιατί κάθε κλάδος αν θέλει η κινητοποίηση του να έχει αποτέλεσμα πρέπει να γίνει έτσι ώστε να “πονέσει”. Δυστυχώς. Πικρή αλήθεια αλλά αλήθεια. Και ναι, αν είχα παιδιά που έδιναν θα ήμουν απέναντι τους. Χαίρομαι που τελικά δεν έφτασαν στην απεργία. Αλλά είπαμε… σαε όιτι κι αν λέω… κάτω από αυτές τις συνθηκες, στο 51-49 είμαι.

    • Γιώργο μου καλημέρα. Θα συμφωνήσω σε αυτό που λες πως η απεργία πρέπει να γίνει έτσι ώστε να “πονέσει” η κοινωνία, αλλά με τους Δασκάλους δεν πρέπει να γίνεται έτσι, πρέπει να υπάρχει μια εξαίρεση εδώ…

      Την καλημέρα μου σου στέλνω ξανά.

  8. ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΆ… όμορφα, χαρούμενα, δημιουργικά, τυχερά και πάνω απ’ όλα με υγεία!
    Φιλιά από την μαμ-μάγισσα! :)))))))))))))))))))))

    • Σε ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου καλή μου μαμ-μάγισσα :)

      Να χαίρεσαι κι εσύ το ‘νινί’ σου :)

  9. Καλώς σε βρήκα :) Έπεσα πάνω σε ένα θέμα που “πονάει”. Ο Δάσκαλος, όπως πολύ σωστά το θέτεις, διαφέρει από τον εκπαιδευτικό επειδή δεν κάνει την δουλειά του μηχανικά και δεν αποσκοπεί στο να έχει μετρήσιμα αποτελέσματα. Πώς μετρά κανείς τον ζήλο, την αφοσίωση και την λάμψη στα μάτια των μαθητών; Είτε αυτά βρίσκονται στο δημοτικό, είτε στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Συμπερασματικά, ο Δάσκαλος θα έβαζε τα παιδιά πάνω από τα συμφέροντά του και δεν θα προχωρούσε σε απεργίες. Θα διάλεγε μια άλλη, πιο κατάλληλη στιγμή για να εκδηλώσει την αγανάκτησή του.

    “Τα Ελληνικά” του Λιαντίνη είναι το βιβλίο που εδώ και χρόνια κάνω δώρο σε συναδέλφους και φίλους – πιστεύω ότι εάν το διαβάσεις με την κατάλληλη προσοχή, σου ανοίγει τα μάθια της ψυχής.

    Θα τα λέμε συχνά. Χαιρετισμούς από την μακρινή Αυστραλία

    • Αγριμιώ σε καλημερίζω και σε υποδέχομαι θερμά στο ιστολόγιό μου.

      Χαίρομαι που οι απόψεις μας ταυτίζονται, περισσότερο όμως γιατί βλέπω πως τα ενδιαφέροντά μας είναι κοινά! ‘Τα Ελληνικά’ του Λιαντίνη είναι πράγματι ένα εξαιρετικό βιβλίο, που μαζί με την Ασκητική του Καζαντζάκη και τον Επίκουρο του Χαράλαμπου Θεοδωρίδη ξεχωρίζουν στη βιβλιοθήκη μου.

      Ελπίζω κι αισιοδοξώ να τα λέμε συχνά, αν και τούτο το ιστολόγιο στην παρούσα φάση δεν λειτουργεί σε καθημερινή βάση όπως παλιά. Αυτό βέβαια σε καμία περίπτωση δεν θα εμποδίσει την επικοινωνία μας.

      Χάρηκα που σε γνώρισα,
      Κώστας.

  10. Κώστα, σε ευχαριστώ πολύ για την απάντησή σου. Χαίρομαι που τα γούστα μας στους συγγραφείς ταυτίζονται. Είναι τα τρία βιβλία που πήρα μαζί μου μέσα στην βαλίτσα ερχόμενη στο εξωτερικό – τα υπόλοιπα τα έστειλα με την μεταφορική. Σπάνιο να πετυχαίνω κάποιον ο οποίος τα εκτιμά όσο εγώ.

    Χαίρομαι, επίσης, επειδή υπάρχουν, έστω και λίγοι, οι οποίοι βάζουν τα πράγματα στην θέση τους και ξεχωρίζουν τον Δάσκαλο από τον εκπαιδευτικό. Πιστεύω ότι το βιβλίο του Λιαντίνη θα έπρεπε να διδάσκεται στα τμήματα Φιλολογίας και Παιδαγωγικών. Λυπάμαι επειδή όταν πέρασα από τα τμήματα αυτά δεν το διδάχτηκα ή δεν μου το σύστησε κάποιος ακαδημαϊκός. Καλό Σαββατοκύριακο.

    • Αγριμιώ, πράγματι είναι σπάνιο… κι εγώ δεν συναντώ ανθρώπους με τα ίδια γούστα και για να σου πω την αλήθεια μου κίνησες το ενδιαφέρον! Πολύ θα ήθελα κάποια στιγμή να τα πούμε κι από κοντά!

      Είναι πράγματι κρίμα να μην διδάσκονται αυτά τα βιβλία κι αυτά τα νοήματα στη χώρα μας, στη χώρα που γέννησε τη διανόηση, και να παραμένουμε προσηλωμένοι μόνο στη γραμματική και το συντακτικό!!! Αλλά, θα μου πεις, εδώ δεν διδάσκεται το ευαγγέλιο της φιλοσοφίας, η Οδύσσεια και η Ιλιάδα… ο Λιαντίνης περιμένουμε να μπει στις ακαδημαϊκές αίθουσες…

      Δεν μου αρέσει να κάνω διαφήμιση, αλλά μιας και βρεθήκαμε να έχουμε τα ίδια γούστα, πέρνα μια βόλτα από εδώ (τοβιβλίο.net) είναι το τελευταίο μου δημιούργημα και είμαι πολύ περήφανος γι’ αυτό. Είμαι σίγουρος πως θα σου αρέσει αλλά και πως ίσως να σε φιλοξενήσουμε στις σελίδες του :)

      Καλό σου απόγευμα.

      • Αποσπάσματα του Λιαντίνη έχω εντάξει στο αναλυτικό πρόγραμμα του ελληνικού σχολείου στο οποίο διδάσκω. Θα ήθελα κάποια στιγμή να ασχοληθώ σοβαρά με το να αναδείξω το έργο του (ειδικά το Homo Educandus) στην αγγλική, μέσω των εργασιών μου στα εδώ πανεπιστήμια. Είναι στην λίστα προτεραιοτήτων μου…

        Υπέροχα! Δεν ήξερα ότι είναι δικό σου δημιούργημα, όμως η συντέκνισσα μου, η Σμαραγδάκη, έχει ένα δικός της δημιούργημα στην σελίδα σου και το είχα διαβάσει από εκεί. Τι σύμπτωση! Επίσης, βλέπω ότι όλοι οι φίλοι μου – με δυο ίσως εξαιρέσεις – έχουν γράψει πιο πάνω στα σχόλιά σου.

        Σίγουρα θα τα πούμε όταν έρθω Ελλάδα :) αν και δεν νομίζω ότι όσα γράφω χρίζουν αναδημοσίευσης. Στο ιστολόγιο μου θα βρεις περισσότερο χιουμοριστικά κειμενάκια για την ζωή εδώ, παρά φιλοσοφικά πονήματα ή εργασίες που εκπονώ στην σχολή.

        Καλή Πατρίδα!

        • Μπράβο σου Αγριμιώ, μπράβο. Άνθρωποι όπως εσύ με κάνουν και γελώ. Γελώ γιατί σκέφτομαι πως όσο κι αν ορισμένοι προσπαθούν να ‘εξαφανίσουν’ κάθε τι μεγάλο που έχει παραχθεί σ’ αυτό τον τόπο, υπάρχουν περιπτώσεις όπως η δική σου που είναι σαν φάρος μέσα στη νύχτα που δεν αφήνει τα καράβια να χαθούν…

          Σίγουρα θα τα πούμε μόλις έρθεις στην Ελλάδα.

          Καλή Πατρίδα!

    • Ειρήνη Παππά
    • Ιουνίου 26th, 2013

    καλημέρα Κώστα!! Τώρα το ανακάλυψα αυτό το διαμάντι! Τα συγχαρητήριά μου! Εξαιρετικό…σε όλα! Καλή συνέχεια εύχομαι!

    • Να είσαι καλά Ειρήνη, σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια.

      Την καλημέρα μου :)

  11. Κώστα
    Εγώ φίλε μου θεωρώ τον εαυτό μου ευλογημένο γιατί εκεί που μεγάλωσα μακριά από τα πάτρια εδάφη είχα την τύχη να μεγαλώσω με ΔΑΣΚΑΛΟΥΣ. Η χώρα δε στην οποία γεννήθηκα και μεγάλωσα ήταν μια χώρα με απολυταρχικό καθεστώς και στην κυριολεξία την λέξη “απεργία” την έμαθα όταν ήρθα εδώ.
    Εκείνοι οι ΔΑΣΚΑΛΟΙ εκεί στην Αφρική των οποίων η ανάμνηση δεν ξεθωριάζει με τον χρόνο είναι εκείνοι που με τα δάκρυά τους όποτε μίλαγαν για τούτη εδώ την χώρα, με δίδαξαν πόσο σπουδαία πράγματα – ιδεες- σκέψεις, φύτρωσαν για όλη την ανθρωπότητα σε τούτα εδώ τα χώματα. Δεν μπορώ να κρίνω τους σημερινούς καθηγητές για τις στάσεις τους σχετικά με την απεργία γιατί βλέπεις δεν έχω εγώ κουλτούρα απεργίας. Εχω άραγε το δικαίωμα να κρίνω ανθρώπους για κάτι για το οποίο δεν διαθέτω καν την αίσθηση της πράξης; Δεν ξέρω.
    Πάντως πράγματι είναι εντελώς διαφορετικό το : “Κύριε καθηγητά!” (Τίτλος ωραίος από Πανεπιστημια κερδισμένος) και άλλος το “Δάσκαλε!” (Τίτλος αληθινός από καρδιάς βγαλμένος)!
    Δεν έχω ιδέαν σε τι συνέβαλε η τοποθέτηση μου. Εμένα με χαροποίησε που βρέθηκα στον χώρο σου πάντως!

    • Χριστόφορε είσαι τυχερός άνθρωπος! Θα συμφωνήσω μαζί σου για τον τίτλο “Δάσκαλε” που είναι βγαλμένος από την καρδιά και είναι τίτλος αληθινός και γεμάτος τιμή.

      Εκεί στη χώρα που μεγάλωσες έτυχε να έρθει ο πατέρας μου, δάσκαλος στο Ελληνικό σχολείο, όπως ήδη ξέρεις. Κάποτε τον παρακολούθησα μέσα στην τάξη του. Τα παιδιά καθ’ όλη τη διάρκεια του μαθήματος ήταν προσηλωμένα και κολλημένα στα χείλη του, αυτό νομίζω είναι η πεμπτουσία του αληθινού Δασκάλου που τιμά τον τίτλο του.

      Να έχεις ένα όμορφο απόγευμα καλέ μου φίλε… Ύψιστε ήθελα να πω… :)

  12. Ευτυχώς που στο τέλος της απάντησης σου..βρήκες την οδό της σωτηρίας! Αλλιώς…

    • :)

  1. No trackbacks yet.

Υποβολή απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

WordPress.com Logo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Log Out / Αλλαγή )

Google+ photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Log Out / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 597 other followers

%d bloggers like this: