50 + 27 = 51;

Οι τελευταίες πολιτικές εξελίξεις τόσο στον ευρωπαϊκό όσο και στο διεθνή χώρο δείχνουν τώρα πια σαφέστατα τον επιδιωκόμενο σκοπό όλων εκείνων οι οποίοι τεχνηέντως έχουν οδηγήσει την παγκόσμια οικονομική κατάσταση στο σημείο που έχει φτάσει τα τελευταία χρόνια. Δε κάνω λόγο βεβαίως για την κρίση που βιώνουμε σήμερα αλλά για ολόκληρη την πορεία του οικονομικού, πολιτικού και καπιταλιστικού συστήματος που κυριαρχεί στο δυτικό κόσμο.

Ο σκοπός λοιπόν ήταν και είναι ο έλεγχος, ο απόλυτος έλεγχος των πάντων και κυρίως βεβαίως του πλούτου. Προσέξτε, πλούτος δεν είναι μόνο το χρήμα ή ότι παράγει χρήμα. Πλούτος είναι και η παιδεία, την οποία στο σημείο αυτό θα ήθελα να τη διαχωρίσω από την εκπαίδευση που παρέχεται στα σχολεία, πλούτος είναι η προσπάθεια του συγγραφέα να οραματιστεί το καινούριο του βιβλίο, πλούτος είναι η επιμονή του επιστήμονα, είναι το όραμα του πολιτικού που νοιάζεται για τον τόπο του αλλά και τα όνειρα των απλών ανθρώπων, τα δικά σου αγαπητέ αναγνώστη και τα δικά μου. Αυτή βεβαίως η διαπίστωση περί του απόλυτου ελέγχου δεν είναι κάτι καινούριο που μόλις ανακάλυψα και αραδιάζω σ’ αυτές τις γραμμές, δεν κομίζω γλαύκας εις Αθήνας, είναι κάτι παλιό το οποίο όλοι μας λίγο πολύ είχαμε ακούσει, νιώσει, διαβάσει ή συζητήσει αλλά που δεν μπορούσαμε να το συγκεκριμενοποιήσουμε και να το προσωποποιήσουμε. Αλλά να, ιδού το προσωπείο του αποκαλύφθηκε σε όλο του το μεγαλείο. Η κόντρα Γερμανίας – ΔΝΤ (ή αλλιώς Η.Π.Α.) στο τελευταίο Eurogroup άφησε να διαφανεί πως ότι γίνεται αυτή τη στιγμή σε παγκόσμιο επίπεδο για την αντιμετώπιση των οξυμένων οικονομικών προβλημάτων μιας πλειάδας χωρών αποσκοπεί στην πραγματικότητα όχι στη διάσωση και την άμβλυνση των δημοσιονομικών προβλημάτων των χωρών που βρίσκονται σε δεινή θέση αλλά αντίθετα στην επικράτηση του ισχυρότερου! Γίνεται ένα μπρα-ντε-φερ ανάμεσα στις δυο αυτές δυνάμεις από το οποίο αμφότεροι ελπίζουν να βγουν νικητές για να έχουν το πάνω χέρι στις εξελίξεις, στη λήψη αποφάσεων αλλά και στην χάραξη πολιτικής σε παγκόσμιο επίπεδο. Από τη μια η Γερμανία επιθυμεί να διαδραματίσει αλλά και να εμφανιστεί με τον τρόπο τον οποίο ενδόμυχα ανέκαθεν επιθυμούσε, αυτό της απόλυτης ηγέτιδας δυνάμεως στον ευρωπαϊκό χώρο, ρόλος ο οποίος τώρα πια υπό την ένωση των 27 είναι υπολογίσιμος καθόσον διαχειρίζεται τη δύναμη όλων ξεχωριστά αλλά και του συνασπισμού των χωρών μελών. Υπολογίζει δε στην πανίσχυρη οικονομία της από τη μια αλλά και στην ευάλωτη οικονομία των Η.Π.Α. της οποίας το χρέος ούτε να φανταστούμε μπορούμε! Από την άλλη μεριά, ο μέχρι εχθές απόλυτος κυρίαρχος του παιχνιδιού, οι Η.Π.Α. έχοντας να αντιμετωπίσει την ανερχόμενη οικονομική δύναμη της Κίνας αλλά και της Ινδίας, προσπαθεί να αποκτήσει όσο το δυνατόν μεγαλύτερη σφαίρα επιρροής και ταυτόχρονα να ρίξει στις ατμομηχανές του ότι μπορεί να εκμεταλλευτεί από την επιρροή που θα αποκτήσει στις χώρες εκτός της γεωγραφικής της επικράτειας. Η Ευρώπη των 27 θα ήταν ότι έπρεπε σε αυτή τη χρονική συγκυρία για να γίνει, έστω και άτυπα, η 51η πολιτεία των Η.Π.Α. Το μπρα-ντε-φερ θα αναδείξει τον επόμενο καπετάνιο του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος κι αυτός ο αγώνας διεξάγεται το χρονικό διάστημα αυτό στις πλάτες του Ελληνικού λαού. Δε θα ήταν υπερβολή να ισχυριστούμε πως η κατάρρευση της Lehman Brothers στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής αποτέλεσε την πρώτη εχθροπραξία στον τρίτο παγκόσμιο πόλεμο που διεξάγεται μπροστά στα μάτια μας και ο οποίος είναι τόσο οφθαλμοφανής που δεν μπορούμε καν να τον δούμε. Και δυστυχώς, για να μπορέσουμε να εντοπίσουμε προκείμενου να αντιδράσουμε, που είναι οι Θερμοπύλες ή η γέφυρα του Γοργοποτάμου τούτη τη φορά δεν αρκούν ούτε κιάλια ούτε ανιχνευτές με στολές παραλλαγής. Οι στόχοι είναι αδιόρατοι, κρυμμένοι κι άριστα προστατευμένοι. Κι αν ακόμα δεν έχουμε δει αίμα να κυλάει στους δρόμους, βλέπουμε κάτι χειρότερο αλλά δεν το αντιλαμβανόμαστε. Βλέπουμε σε κάθε γωνία νεκρά όνειρα να αναδίδουν άσχημες οσμές αλλά η όσφρησή μας έχει πάθει ανοσία. Ακουμπάμε την απόγνωση και την ψηλαφίζουμε ολόγυρά μας αλλά η αφή μας έχει νεκρωθεί. Στους δρόμους δεν κυκλοφορούν πια άνθρωποι αλλά αποστεωμένα μυαλά παραφουσκωμένα με ληξιπρόθεσμες οφειλές και υποθηκευμένο μέλλον αλλά τα προσπερνάμε αδιάφορα κοιτώντας τα ρολόγια μας που δείχνουν πάντα προς το μέλλον δίνοντάς μας την εντύπωση πως κάποια μέρα όλα θα φτιάξουν. Βιώνουμε ένα πόλεμο τον οποίο μας έχουν πείσει πως είναι μια τηλεοπτική εκπομπή, πως είναι ένα reality και ξεχνάμε πως κάθε λίγο όλο και περισσότεροι παίρνουν εξιτήριο από το σόου…!

Πότε άραγε θα ξυπνήσουμε για να αντικρίσουμε την πραγματικότητα γύρω μας; Και πότε θα ανοίξουμε τα μάτια για να ονειρευτούμε το μέλλον έτσι όπως πραγματικά το θέλουμε; Πότε;

About these ads
    • ο δείμος του πολίτη
    • 23 Νοεμβρίου 2012

    Εξαιρετικό κείμενο. Βέβαια βλέπεις την ΕΕ ενωμένη και κάπου εκεί έχεις ένα κενό. Αν η ΕΕ ήταν ενωμένη θα ξεπερνούσε και τις ΗΠΑ και την Κίνα και σε παραγόμενο εμπόρευμα και σε οικονομική/τραπεζική δύναμη. Κι εκεί εντάσσεται και η πίεση του ΔΝΤ-ΗΠΑ προς τη Γερμανία.
    Μπορεί τούτη τη στιγμή ο ελληνικός λαός να έχει το ίδιο συμφέρον με τις ΗΠΑ, αλλά γνωρίζουμε ότι πρόκειται για μία διελκυστίνδα με σκοινί τους λαούς. Η αποδυνάμωση της ΕΕ είναι κακή, αλλά και η λιτότητα είναι κακή (άσε που αμφιβάλω κατά πόσο η λιτότητα θα ενίσχυε την οικονομική και πολιτική δύναμη της ΕΕ).
    Ζούμε σε μία χρονική στιγμή μέσα στον ανταγωνισμό που από τη μια συμφωνούμε με τμήματα της προωθούμενης πολιτικής των ΗΠΑ (σσ κι αυτή νεοφιλελεύθερη είναι γιατί δεν ξεχνάμε το ρόλο του ΔΝΤ για την «ανταγωνιστικότητα» του ιδιωτικού τομέα ή τι έκανε τόσες δεκαετίες στην υπόλοιπη Ευρώπη ή τη Λατινική Αμερική) και από την άλλη θέλουμε μία ισχυρή Γερμανία-Ευρωπαϊκό Βορρά σε μία ισχυρή ΕΕ.
    Και αυτά τα διαφορετικά τα θέλουμε όχι σε κινητικό επίπεδο (βλ συνεργασία λαών ενάντια στις νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις του), αλλά να τα κάνουν άλλοι για εμάς…

    • Δήμο, πράγματι βλέπω την Ε.Ε. ενωμένη και ως μια οντότητα διότι μπορεί μεν να αποτελείται από ξεχωριστά κράτη αλλά σε ρωτώ: Είναι δυνατόν να κινηθεί προς μια κατεύθυνση και κάποιο μέλος να μην ακολουθήσει τώρα πια; Η αδράνεια είναι τόσο μεγάλη, οι αλληλεξαρτήσεις και οι δεσμοί τόσο πολύπλοκοι που είναι σχεδόν αδύνατο για κάποια από τις χώρες να χαράξει δικιά της πορεία. Υπό αυτή λοιπόν την οπτική βλέπω το 27 ως 1!

      Εκεί που νομίζω πως διαφοροποιούνται οι απόψεις μας είναι στο γεγονός πως, σε αντίθεση μ’ εσένα, πιστεύω πως το συμφέρον των Ελλήνων δεν είναι ίδιο με το συμφέρον των Αμερικανών. Ο κάθε λαός έχει δικές του προτεραιότητες και θεωρώ πως, όπως και στη φύση, τα μέλη κάθε οικοσυστήματος, παρόλο που ο ένας μπορεί να ζει εις βάρος του άλλου, φροντίζουν και πρέπει να ενδιαφέρονται για το δικό τους περιβάλλον και όχι για κάποιο μακρινό και ξένο από αυτούς.

      Η αποδυνάμωση της Ε.Ε. είναι πράγματι κάτι απευκταίο και κακό για όλους και προς αυτή την κατεύθυνση μοιάζει να ποντάρει η Γερμανία για τους δικούς της λόγους. Είτε μπλοφάρει στο πόκερ με τις Η.Π.Α. είτε απλώς θέλει να πράγματι να αποδυναμώσει τους λαούς της Ευρώπης για να επιβληθεί ευκολότερα. Όπως και να έχει πάντως, όταν τσακώνονται οι ελέφαντες την πληρώνει το χορτάρι, όπως λέει και Γιώργος ακριβώς από κάτω.

      Κλείνοντας, θα ήθελα να κάνω μια επισήμανση Δήμο και θα ήθελα τη γνώμη σου. Κάνουμε λόγο για ισχυρό Βορρά, αλλά είναι πράγματι έτσι; Είναι ο Βορράς ισχυρός, εξαιρουμένης από την κουβέντα όμως της Γερμανίας. Είμαστε σίγουροι πως οι, εκτός της Γερμανίας, βόρειες χώρες είναι πράγματι ισχυρές. Διότι έχω την πεποίθηση πως αυτό δεν αληθεύει 100% κι έλεγα μάλιστα να αφιερώσω και μια ανάρτηση για το ζήτημα. Νομίζω πως σε εύλογο χρονικό διάστημα θα αρχίσουμε να βλέπουμε πράγματα να συμβαίνουν σ’ αυτές τις χώρες που ούτε καν τα είχαμε διανοηθεί. Συνεπικουρεί το σκεπτικό μου νομίζω προς αυτή την κατεύθυνση και το γεγονός ότι το Ηνωμένο Βασίλειο κρατάει μεγάλες αποστάσεις τώρα πια από την Ε.Ε. και δεν κάνω λόγο βεβαίως για το γεγονός ότι δεν έχει μπει στην Ευρωζώνη, κάτι το οποίο δεν είναι καθόλου τυχαίο. Θα περιμένω την άποψή σου.

      Την καλημέρα μου.

        • ο δείμος του πολίτη
        • 23 Νοεμβρίου 2012

        Κοίτα, κατά βάση δε διαφωνούμε. Και ίσως πρέπει να ξεκαθαρίσουμε -σε επίπεδο εννοιολογίας- ότι μιλώντας για ΕΕ ή κράτη δε μιλάμε για τους λαούς… Έτσι, ο ευρωπαϊκός βορράς σαφώς είναι ισχυρότερος οικονομικά λόγω των μεταξύ τους κρατικών ισχυρών εμπορικών δεσμών (ακόμα και χωρίς ευρώ) κάτι που δεν είχαμε με την Ελλάδα. Η έξοδος από την ΕΕ ή ένα νομισματικό πλήγμα στη Γερμανία και τη Γαλλία αμέσως θα έχει και σε εκείνους ισχυρό αντίτυπο. Σε εκείνους; Στην αστική τάξη και το τραπεζικό ή βιομηχνιακό κεφάλαιο. Πχ η ολλανδική οικονομία ήταν πάντα έρμαιο του παγκόσμιου χρηματηστηριακού ανταγωνισμού (ύφεσης, σύγκρουσης, ανόδου)…

        • Γνωρίζεις ότι το περίφημο κοινωνικό κράτος των χωρών του βορρά έχει αρχίσει και καταρρέει; Πως οι πολίτες είναι υπερχρεωμένοι; Και πως έχουν αρχίσει να κλονίζονται ως κοινωνίες; Σταματώ εδώ γιατί καλό θα ήταν να το συζητήσουμε εκτενέστερα σε κάποια άλλη ανάρτηση.

          Καλό σου βράδυ Δήμο.

  1. Όταν τσακώνονται οι ελέφαντες Κώστα μου, την πληρώνει το χορτάρι…

    Παίζονται πολλά παιχνίδια. Μη νομίσεις ότι στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ υπάρχει μόνο μία παράταξη (σε κάθε πλευρά) που σχεδιάζει. Υπάρχουν φορείς δύναμης αρκετοί και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού. Ομονοούντες την μία μέρα και αλληλοσπαρασσόμενοι την άλλη. Βιώνουμε ένα Οικονομικό πόλεμο όπως σωστά το λες και είμαστε θύματα αλλά και πειραματόζωα.
    Πόλεμο με ΠΟΛΛΟΥΣ παίκτες. Οικονομικά μεγαθήρια, μυστικές υπηρεσίες, αντίθετα συμφέροντα, φιλοδοξίες πολιτικών.. Σύγχρονα τανκς και αεροπλάνα σε αυτό τον πόλεμο τα ΜΜΕ.
    Και έχει μέλλον το παιχνίδι…

    • Γιώργο θα συμφωνήσω μαζί σου απολύτως. Και θα επισημάνω το γεγονός πως ο παραλληλισμός που κάνεις ότι τανκς και αεροπλάνα είναι τα ΜΜΕ είναι όχι μόνο εύστοχος αλλά και πραγματικός.

      Την καλημέρα μου.

  2. Αυτό για τον 3ο Παγκόσμιο Πόλεμο το συζητούσα εχθές. Έχω πια σοβαρές υποψίες πως παρακολουθείς τις σκέψεις μου. Όχι τις Κρυφές, τις άλλες :P
    Κώστα πιστεύω πως όταν ο κόσμος βγάλει απ’ το μυαλό του την ιδέα ότι ο πόλεμος διεξάγεται μόνο με σφαίρες και λοιπά πυρομαχικά θα καταλάβει ότι είναι μάρτυρας – θύμα, του πιο σοβαρού πολέμου. Ίσως εδώ να μην μπαίνει ένας στρατιώτης στο σπίτι σου για να σε σκοτώσει. Γιατί να το κάνει άλλωστε εκσυγχρονιστήκαμε. Πλέον δεν χρειάζεται κάποιος να σε απειλήσει για την σωματική σου ακεραιότητα, αφού μπορούν να σε πνίξουν στην απελπισία και να σε ωθήσουν να αφαιρέσεις την ίδια σου την ζωή; Δεν είναι τυχαίο που τον τελευταίο χρόνο έχουν αυξηθεί παγκοσμίως τα φαινόμενα αυτοκτονιών. Θα μου πεις – και καλά θα κάνεις- πως αυτό χωρά και άλλες παραμέτρους. Και φυσικά θα έχεις δίκιο αλλά δεν σημαίνει πως απ’ το φαινόμενο αυτό προκύπτουν και κάποια συμπεράσματα για την παρούσα κατάσταση.
    Όταν άκουσα για πρώτη φορά για την διένεξη μεταξύ ΔΝΤ και Γερμανίας στην αρχή αισθάνθηκα άσχημα. Γι αυτούς δηλαδή, εγώ σαν άνθρωπος, σαν Έλληνας πολίτης, δεν είμαι κάτι παραπάνω από ένα ψηφίο στο χρέος. Σε ένα χρέος που δεν γνώριζα ότι υπάρχει και ούτε προκάλεσα εις γνώσιν μου. Έπειτα κατάλαβα πως ήταν λάθος μου να αισθανθώ άσχημα. Εδώ ήμουν παιχνίδι στα χέρια των δικών μου πολιτικών αρχηγών, δεν θα ήμουν στων ξένων; Το γεγονός όμως ότι συνειδητοποιώ ότι η τύχη μου, το μέλλον μου, είναι παιχνίδι στα χέρια άλλων δεν σημαίνει πως το αποδέχομαι. Πως θα αλλάξει όμως αυτό; Πια διαμαρτυρία θα τους πείσει πως δεν γεννήθηκα για να παίξουν μαζί μου, με τους φίλους μου, με τα παιδιά μου. Στους πόσους θανάτους και στα πόσα δάκρυα παιδιών που βλέπουν τους γονείς τους να παραληρούν θα μπει ένα τέλος;
    Νομίζω πως θα γίνει την στιγμή που ο λαός θα συνειδητοποιήσει την δύναμη του. Την στιγμή που θα καταλάβει τα λάθη της κοινωνίας και θα βρει τρόπο να τα αλλάξει. Την στιγμή που τα λαμπρά μυαλά θα πάψουν να χειραγωγούνται από λάθος χέρια. Την στιγμή που η κάθε εξουσία μαζί και η τέταρτη, θα χρησιμοποιήσουν την δύναμη τους για να φτιάξουν το μέλλον που έχουν υποσχεθεί εδώ και γενιές.
    Και όσο υπάρχουν άνθρωποι με την κρίση σου και γράφουν κείμενα σαν αυτό που έγραψες εσύ νομίζω ότι υπάρχει και ελπίδα ότι το μέλλον θα αλλάξει ακόμα και αν η Γερμανία λυσσάξει.
    Καλό πρωινό Κώστα.

  3. Μαρίνα, πρώτα απ’ όλα επιβεβαιώνω πως διαβάζω τις σκέψεις σου, όχι τις άλλες, τις Κρυφές, χα, χα, χα… ;)

    Το σχόλιο σου είναι εξαιρετικό και μου δίνει την αφορμή να δώσω κάποιες απαντήσεις τις οποίες όλοι μας δε θέλουμε να δούμε. Λες «εγώ σαν άνθρωπος, σαν Έλληνας πολίτης, δεν είμαι κάτι παραπάνω από ένα ψηφίο στο χρέος» και σου απαντώ ευθέως και χωρίς περικοκλάδες: Ναι. Μαρίνα, κι εσύ κι εγώ είμαστε απλά νούμερα, απρόσωπα κι άγνωστα, χωρίς καμία σημασία. Ρίξε μια ματιά στο χώμα στην πλατεία έξω από το σπίτι σου και δες τα μυρμήγκια που μπαινοβγαίνουν στη φωλιά τους. Αν λιώσεις ένα με το παπούτσι σου θα συμβεί κάτι; Όχι. Έτσι ακριβώς συμβαίνει και με τους ανθρώπους κι αυτό συμβαίνει Μαρίνα μου όχι μόνο τώρα, πάντα συνέβαινε. Οι άνθρωποι που βρίσκονται στην εξουσία δεν υπολογίζουν τους υπόλοιπους ανθρώπους, αν το έκαναν δε θα έστελναν νεαρά παιδιά να σακατεύονται στα πεδία των μαχών ούτε θα αδιαφορούσαν βλέποντας ολόγυρά τους τη φτώχεια και την ανέχεια.

    Συνεχίζεις και λες: «Σε ένα χρέος που δεν γνώριζα ότι υπάρχει και ούτε προκάλεσα εις γνώσιν μου.» Έχεις εν μέρει δίκιο, αλλά σκέψου πως όλοι μας, όχι βεβαίως εσύ προσωπικά γιατί είσαι ακόμα νεαρή, στηρίξαμε ένα σύστημα τόσο παθογενές το οποίο βούλιαζε ολοένα και περισσότερο μέσα στην αναξιοκρατία, στις μίζες, στον ωχαδερφισμό και στο ‘δε βαριέσαι’. Αν οι πολιτικοί είχαν από κάτω τους ένα λαό που δε σήκωνε τέτοιες συμπεριφορές και τέτοιες τακτικές, νομίζεις πως δε θα είχαν αλλάξει ρότα; Κλεψιές και παγαποντιές θα υπήρχαν, αυτά πάντοτε υπάρχουν, αλλά θα ήταν η εξαίρεση και όχι ο κανόνας. Αλλά μην πας μακριά, ακόμα και το χαρτί που πετάμε στο δρόμο χωρίς να σκεφτούμε, ακόμα κι αυτό συνδράμει στο να φτάσουμε εδώ που είμαστε, οπότε ίσως το να αισθανθούμε κάποιες φορές και συνυπεύθυνοι δεν είναι κακό. Θα μας βοηθήσει να αναλογιστούμε και τις δικές μας υποχρεώσεις…

    «…συνειδητοποιώ ότι η τύχη μου, το μέλλον μου, είναι παιχνίδι στα χέρια άλλων…» Εδώ καλή μου Μαρίνα κάνεις λάθος. Την τύχη την φτιάχνει ο καθένας μόνος του. Μπορεί οι συγκυρίες να είναι άσχημες και να αποτελούν τροχοπέδη για την εκπλήρωση των σχεδίων μας αλλά μην ξεχνάς πως το μοναδικό όριο για τα ανθρώπινα όνειρα είναι… τα ίδια του τα όνειρα!

    Ξέρεις ποια, κατά τη γνώμη μου, είναι η ιδανικότερη επιλογή του ανθρώπου για να αλλάξει το ρου της ιστορίας του; Κάτι πολύ απλό. Να γυρίσει την πλάτη του στο σύστημα που τον έχει φτάσει εδώ. Σε ρωτώ, δε θα ήταν καλύτερη η ζωή σου στην επαρχία από ότι στην Αθήνα; Δε θα ήταν καλύτερη η ζωή σου αν είχες ένα σαμπουάν στο μπάνιο σου από ότι τα δέκα σαμπουάν – μαλακτικά – conditioner – περιποιητικά ή όπως αλλιώς τα λένε, τα οποία δήθεν περιποιούνται και δίνουν ζωή στα μαλλιά που είναι ένας ιστός χωρίς ζωή; Ή αν αντί για δέκα παντελόνια είχες πέντε; Ή αν τον συγκάτοικό σου στο από κάτω διαμέρισμα ήξερες πως τον λένε κι πίνατε μαζί καμιά φορά καφέ στο σπίτι του ή στο σπίτι σου; Έχουμε γίνει σαν τα ρομπότ που δουλεύουν στις γραμμές παραγωγής στα εργοστάσια, άγνωστοι μεταξύ αγνώστων, απρόσωποι, χωρίς κοινωνικούς δεσμούς, εγκλωβισμένοι στο μικρόκοσμο του σπιτιού μας. Προσπαθούμε να καλύψουμε αυτά τα κενά αγοράζοντας iPhone για να επικοινωνούμε, αλλά πάντα από μακριά! Μόνο όταν ο άνθρωπος κατανοήσει πως η ψυχή του για να γεμίσει δε θέλει πλαστικές ή εικονικές απομιμήσεις αισθημάτων και συναισθημάτων, like κι άλλα παρόμοια, όταν καταλάβει πως το χρήμα είναι μέσο και όχι σκοπός, τότε θα αποδυναμώσει όλους αυτούς που τεχνηέντως έχουν φέρει ολόκληρο το δυτικό κόσμο εδώ που είναι σήμερα και η ζωή του θα καλυτερέψει. Μέχρι τότε θα ζούμε στον εικονικό κόσμο της πλαστικής ευτυχίας…

    Μπορεί να σε αποπήρα λίγο σήμερα, αλλά νομίζω πως κατά βάθος θα συμφωνήσεις, έτσι δεν είναι;

    Σε ευχαριστώ για το σχόλιο και την ευκαιρία που μου έδωσες να εκφράσω τη γνώμη μου για όλα τα παραπάνω.

    Την καλημέρα μου και μην ξεχνάς πως ακόμα διαβάζω τις σκέψεις σου ;)

    • Καλέ δεν με αποπήρες (εκτός και αν δεν το κατάλαβα :O) εξέφρασες απλά την άποψη σου. Και δεν με βρίσκεις να διαφωνώ πουθενά αλλού πλην του σαμπουάν. Χάλια τα μαλλιά μου αν δεν βάλω conditioner. Επίσης δεν μένω σε πολυκατοικία αλλά και πάλι μην νομίζεις έχει χαθεί η παλιά μου γειτονιά, κάποιοι πέθαναν, κάποιοι μετακόμισαν και την θέση τους έχουν πάρει αλλοδαποί στοιβαγμένοι σαν τις σαρδέλες σε ένα δωμάτιο. Πλέον δεν έχω που να πω «καλημέρα» μιας και δεν μιλώ και τόσες ξένες γλώσσες.
      Όσο για το χωριό πόσο καλύτερα θα ήταν τα πράγματα και πόσο πιο ήρεμοι εμείς αν μέναμε σε χωριό; Εκεί οι ρυθμοί ζωής είναι διαφορετικοί, πιο χαλαροί και πιο ουσιαστικοί και οι αξίες είναι ακόμα ζωντανές.
      Καλό σαββατοκύριακο :)

      • Μαρίνα, πρέπει να μάθεις να ζεις χωρίς conditioner αλλιώς ο κόσμος θα καταστραφεί στις 21/12/2012, το είχαν προβλέψει και οι ιθαγενείς αμερικάνοι ;)

        Καλό Σαββατοκύριακο επίσης :)

        • Το ήξερα πως κάποια στιγμή θα με κατηγορήσουν για την καταστροφή του κόσμου απλά δεν ήξερα πως θα γίνει τόσο νωρίς στην ζωή μου. χαχα
          Καλά να περάσεις ότι και αν κάνεις. Καλό ξημέρωμα!

  4. «Πόλεμος», Κώστα, πολύ σωστά το τοποθετείς.

    Θα πρέπει να μπορέσουμε να διακρίνουμε όμως ποιος είναι πραγματικά ο εχθρός κι ο αντίπαλος, γιατί σε διαφορετική περίπτωση κινδυνεύουμε ΄να «φαγωθούμε» μεταξύ μας.

    Θα πρόσεξες, ότι ο ίδιος προβληματισμός διατυπώνεται και σε σχετικό σχόλιό μου.

    Οι περιστάσεις είναι δύσκολες κι οι πληροφορίες τόσο συγκεχυμένες κι αντιφατικές, που χρειάζεται μεγάλη προσοχή και νηφαλιότητα στις επιλογές. Με τα κείμενά σου συμβάλεις ουσιαστικά.
    Καλό σου Σαββατοκύριακο!

    • Ευάγγελε είναι πράγματι σημαντικό να διακρίνουμε τον αντίπαλο και νομίζω πως το ψάξιμο πρέπει να ξεκινήσει από μέσα μας. Από τη μια η έλλειψη παιδείας, από την άλλη τα ΜΜΕ που σερβίρουν σκουπίδια και μας έχουν μάθει όχι μόνο να τα ανεχόμαστε αλλά να τα αποδεχόμαστε κιόλας ως κάτι δεδομένο, για να μην μιλήσω και για την κατευθυνόμενη παραπληροφόρηση, μας έχουν κάνει να είμαστε άβουλα όντα έρμαια και χωρίς κρίση μπροστά στις βουλές των μεγάλων συμφερόντων.

      Το σχόλιό σου ομολογώ πως δεν το είχα διαβάσει. Προσυπογράφω τα λεγόμενά σου στο μακροσκελές σχόλιο, το οποίο σημειώνω πως μόνο φλυαρία δεν είναι, και αντιγράφω θέλοντας να τονίσω το πόσο σημαντικό είναι αυτό που είπες: «Δεν έχουμε την πολυτέλεια, ούτε την άνεση άλλων εποχών. Η γνώμη μου είναι ότι θα πρέπει να ξεκινήσουμε από απλές παραδοχές και συμφωνίες, ώστε να φτάσουμε βήμα-βήμα σε κάποιο αποτέλεσμα.» Δε νομίζω πως αυτή τη στιγμή υπάρχει πιο μεγάλη αλήθεια από αυτή. Έπιασες νομίζω την καρδιά της λύσης του προβλήματος που ταλανίζει ολόκληρο το δυτικό κόσμο.

      Καλό Σαββατοκύριακο επίσης.

  5. Mπρα-ντε- φερ Κώσστα μεταξύ ΗΠΑ και Γερμανίας, όπως λες πολύ σωστά. Όχι μεταξύ ΕΕ και ΗΠΑ….Όποιος και να νικήσει αν υπάρξει νικητής Κώστα, εμείς είμαστε ήδη οι χαμένοι. Βλέπεις, οι στόχοι τους είναι ίδιοι… μόνη διαφορά η οικειοποίηση του τίτλου »ηγεμόνας»!!!!!
    Ναι έχει αρχίσει ήδη ο Γ’ Παγκόσμιος και τον βλέπουμε. Πολλοί λίγοι είναι αυτοί που προσπερνούν και είτε κάνουν πως δεν βλέπουν είτε κωφεύουν. Πολλοί λίγοι γιατί πολλοί λίγοι δεν έχουν δεχθεί τα πυρά αυτού του πολέμου. Απλά σε έναν πόλεμο παίρνεις τα όπλα εναντίον εχθρών. Τώρα…………….και οι δικοί σου έγιναν εχθροί. Μάλλον είμαστε ακόμη μουδιασμένοι, αγχωμένοι και προσπαθούμε να βγάλουμε άκρη.Έχουμε μέλλον ακόμη,…..γιατί υπάρχουν και άλλες χώρες που καραδοκούν για τη λήξη του μπρα ντε φερ………..που σπρώχνουν ή τραβούν ανάλογα με τα συμφέροντά τους…………Πολλοί θα πέσουν πάνω από το πτώμα της ΕΕ ή των ΗΠΑ…..και φυσικά άλλοι θα εκμεταλλευτούν τα άλλα πτώματα χωρών όπως η δική μας χώρα, μικρότερης σημασίας!
    Πολύ ωραίο κείμενο για μεγάλη συζήτηση και πολλή σκέψη.
    Καλό Σ/Κο Κώστα!!!!!!!!!!!!!!Να περάσεις όμορφα

    • Άννα, δεν έχω να προσθέσω κάτι στο σχόλιό σου παρά μόνο πως το πρώτο θύμα αυτού του πολέμου είναι η αξιοπρέπειά μας αλλά και η αφαίρεση του δικαιώματος να ονειρευόμαστε…

      Καλό σου βράδυ και καλό Σαββατοκύριακο.

  6. Σε διαβάζω και σε ξαναδιαβάζω και την τωρινή ανάρτηση και την προηγούμενη… και δεν σχολιάζω γιατί απλούστατα ότι και να πω έξω θα είμαι… είναι τόσο φανερός ο εμπαιγμός που με αφήνει άναυδη!

    Πάντως ας μη μας παίρνει από κάτω, γιατί αυτό μόνο «άλλους» θα βόλευε, έτσι δεν είναι!

    ΑΦιλιά με βαθιές (ενδιάμεσες) ανάσες! :)

    • Είναι δυνατόν μια μάγισσα να πέφτει έξω; ;)

      Πέρασα κι από τον Παραμυθά, είχες δίκιο… έμαθα κι άλλα πράγματα. Σε ευχαριστώ πολύ για την υπόδειξη. Να τον χαίρεσαι τον παραμυθοσύντροφό σου και να του στείλεις την ΑΑγάπη μου :)

      Πολλά ΑΦιλιά και καλό σαββατοκύριακο :)

      Υ.Γ. Το email που μου έστειλες είναι εξαιρετικό!

  7. Μπορεί να σου φανεί περίεργο μα τον «πόλεμο», όπως πολύ σωστά έγραψες, δεν τον αισθάνομαι μόνο τώρα, μα εδώ και τουλάχιστον 5 χρόνια. Σίγουρα πλέον η ζωή αλλάζει ριζικά και απότομα, χρειάζεται δύναμη και ανθρωπιά. Ο καθένας μας να βρει τις αντιστάσεις του, δυστυχώς τα «θύματα» καθημερινά θα πολλαπλασιάζονται. Κ ακόμη δεν έχουμε δει τίποτα. Να κρατήσουμε τη λογική μας μέσα σε αυτό τον παραλογισμό.

    • Μαίρη, ο ‘πόλεμος’ έχει ξεκινήσει εδώ και πολλά χρόνια απλώς δεν τον αντιληφθήκαμε γιατί είχαμε τα μάτια μας καρφωμένα αλλού, κυρίως στην καλοπέρασή μας… Μακάρι να κρατήσουμε τη λογική μας, γιατί τέτοιες καταστάσεις δεν μας αφήνουν να σκεφτούμε σωστά…

      Καλό σου βράδυ και καλό Σαββατοκύριακο.

  8. Κώστα το πρωί από το γραφείο έγραψα ένα σχόλιο στο και πάλι πολύ ενδιαφέρον σου άρθρο αλλά δεν ξέρω γιατί δεν κατάφερα να το καταχωρίσω. Εν πάσι περιπτώσει θα ξαναγράψω γιατί τώρα τα παιδιά εδώ από σήμερα μέχρι και την Κυριακή.
    Πάντως με δυο λόγια θα ήθελα να πω ότι τα πάντζερς και τα στούκας από την μια ή τα φάντομς και ότι άλλο υπάρχει από την άλλη ίσως τα δούμε μετά που θα διαλυθεί η ομίχλη μέσα στην οποία μας έχουν ρίξει.
    Πολύ χαίρομαι όταν διαβάζω απόψεις που έχουν πληρότητα και είναι βασισμένα στην πραγματικότητα.
    Θα τα είπωμεν

    • Χριστόφορε, θα τιμωρήσω τη WordPress που σε ταλαιπωρεί με τα σχόλια και μάλιστα παραδειγματικά :)

      Η ομίχλη δε βλέπω να διαλύεται γιατί είναι αυτή που τρέφει και συντηρεί την άσχημα κατάσταση, στο άπλετο φως δεν μπορούν να γίνουν σκοτεινά πράγματα! Βέβαια, ο καθένας από εμάς μπορεί και πρέπει να αναζητήσει τρόπους για να τη διαλύσει αυτή την ομίχλη.

      Καλό Σαββατοκύριακο με τα εγγόνια σου να έχεις.

      Υ.Γ. Είδα το γαμπρό σου στην τηλεόραση το προηγούμενο Σαββατοκύριακο. Να του πεις πως είναι απίθανος και πως έχει άδικο που λέει πως όλες οι Μονές του Αγίου Όρους έχουν την ίδια φιλοσοφία, χα, χα, χα… ;) Θα καταλάβει εκείνος!

  9. έχουμε ξυπνήσει !!!
    απλά είμαστε στη φάση καφές-τσιγαράκι-κουβεντούλα κι αυτά εν Ελλάδι κρατάνε χρόνια

    • Δεν έχεις άδικο… δυστυχώς…

      Την καλημέρα μου.

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

WordPress.com Logo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Log Out / Αλλαγή )

Google+ photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Log Out / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 597 other followers

%d bloggers like this: