Στρεβλώσεις.

Έλληνας είναι αυτός που κατάγεται από την Ελλάδα ή αυτός που έχει την ελληνική ιθαγένεια. Έτσι λένε τα λεξικά, αλλά υπάρχουν κι ορισμένες εξαιρέσεις, υπάρχουν άνθρωποι που γεννήθηκαν στην Ελλάδα ή που έχουν την ελληνική ιθαγένεια αλλά δεν είναι Έλληνες. Διότι Έλληνας, κατά τη γνώμη μου, είναι εκείνος που με τις πράξεις του συνεισφέρει για το καλό της Ελλάδας, τιμά την Ελλάδα και ζει σύμφωνα με τους νόμους, γραπτούς αλλά κυρίως άγραφους, της Ελλάδας. Κατ’ αντιστοιχία, Γάλλος είναι εκείνος που συνεισφέρει για το καλό της Γαλλίας, τιμά τη Γαλλία και ζει σύμφωνα με τους νόμους, γραπτούς αλλά κυρίως άγραφους, της Γαλλίας, Καναδός είναι εκείνος που συνεισφέρει για το καλό του Καναδά, τιμά τον Καναδά και ζει σύμφωνα με τους νόμους, γραπτούς αλλά κυρίως άγραφους, του Καναδά και πάει λέγοντας. Τούτος ο ορισμός δεν έχει μέσα του τίποτα εθνικιστικό, ρατσιστικό, προπαγανδιστικό ούτε υποβιβάζει κανέναν λαό ή χώρα εις βάρος κάποιας άλλης. Είναι καθαρός σαν το γάργαρο νερό.

Υπάρχουν όμως φωνές, οι οποίες κατά τη γνώμη μου είναι κατευθυνόμενες, καθοδηγούμενες και ύποπτες, οι οποίες κατά καιρούς προσπαθούν με διάφορες σοφιστείες ή ανυπόστατους ισχυρισμούς να αποδείξουν πως τα πράγματα δεν είναι έτσι όπως στην πραγματικότητα είναι και πως οι πρόσφατοι ιστορικά, νέοι αν μου επιτρέπεται ο όρος, ημεδαποί κάτοικοι μιας χώρας είναι το κατακάθι της ιστορίας και πως ευθύνονται για όλα τα δεινά του κόσμου! Και στα πλαίσια της ρητορικής τους για να σπιλώσουν εθνικότητες ολόκληρες  χρησιμοποιούν το πιο βλακώδες εργαλείο, εκείνο της σύγκρισης του ενός λαού με κάποιον άλλο λες και οι λαοί είναι ομοειδή πράγματα που συγκρίνονται, κάτι όμως που κατά παράδοξο τρόπο φαίνεται να έχει απήχηση τόσο σε μάζες ανθρώπων που δε φημίζονται για την παιδεία ή τον τρόπο σκέψης τους όσο και σε ορισμένες μερίδες των κοινωνών αυτών, εκείνων συνήθως που αποκαλούμε ελίτ.

Ο άνθρωπος, από την κατασκευή του μάλλον, αρέσκεται να βλέπει και να ακούει άσχημα πράγματα και μάλιστα να μην κάνει τον κόπο να διασταυρώνει τις πληροφορίες που δέχεται, ενίοτε δε τις διασπείρει κιόλας ανέλεγκτες. Έτσι, έχουμε φτάσει στο σημείο να έχουμε δημιουργήσει ορισμένα πρότυπα τα οποία απέχουν παρασάγγης από την πραγματικότητα, ειδικά για τις περιπτώσεις του δυτικού κόσμου. Ο Αμερικάνος πιστεύει στο γνωστό ‘Αμερικανικό όνειρο’, στην επιτυχία κυρίως την οικονομική, γι’ αυτό και έχει θεοποιήσει το χρήμα, το δολάριο. Ο Γερμανός θέλει έναν ηγεμονικό ρόλο και μπορεί να υποφέρει προκειμένου να φτάσει στην πραγματοποίηση του στόχου του και δεν ενδιαφέρεται καθόλου για τον άνθρωπο. Ο Ιταλός θέλει να μοιάσει στον Μπερλουσκόνι γι’ αυτό και τον ψηφίζει άλλωστε, χρήμα και γυναίκες είναι ο σκοπός του. Ο Γιαπωνέζος δεν ενδιαφέρεται για τον εαυτό του αλλά για το κοινό καλό, έστω κι αν αυτό προσδιορίζεται από τα οικονομικά συμφέροντα της εταιρίας που εργάζεται. Κι ο Έλληνας είναι ο κατ’ εξοχήν ατομιστής που το μοναδικό πράγμα για το οποίο νοιάζεται είναι η ‘πάρτη’ του, είναι τεμπέλης, χορεύει νύχτα μέρα το Ζορμπά, πίνει ούζο και τρώει μουσακά! Τώρα τελευταία δε, έχει γίνει ρατσιστής, βίαιος και ή ανιστόρητος ή παθιασμένος σε σημείο εθνικισμού με την ιστορία του!

Όλα τα παραπάνω είναι κατά βάση ψευδή και δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Δε νομίζω ότι θα συναντούσαμε πολλούς Γιαπωνέζους να γίνονται καμικάζι ούτε πολλούς Ιταλούς που ανήκουν στη Μαφία αλλά ούτε επίσης πολλούς Γερμανούς πολίτες που να έβλεπαν έναν αβοήθητο άνθρωπο και να μην του έδιναν ένα ποτήρι νερό. Αυτοί οι μύθοι καλλιεργούνται έντεχνα είτε από κάποια οργανωμένα συμφέροντα τα οποία αποσκοπούν στο να προλειάνουν κάποιες καταστάσεις ανάλογα με το τι έχουν σκοπό να επιδιώξουν στο μέλλον είτε από μεμονωμένους ανθρώπους οι οποίοι φορώντας παρωπίδες και μη έχοντας πραγματική γνώση της ιστορίας προσπαθούν να καλλιεργήσουν ανυπόστατους μύθους, στην καλύτερη περίπτωση γιατί δεν έχουν κάτι άλλο να κάνουν!

Οι Νέο-Έλληνες είναι ως επί το πλείστον ίδιοι με τους Παλαιούς-Έλληνες και θα είναι ίδιοι κατά πάσα πιθανότητα με τους Μελλοντικούς-Έλληνες, όπως ίδιοι είναι οι σύγχρονοι Γιαπωνέζοι με τους παλαιότερους Γιαπωνέζους αλλά και τους μελλοντικούς Γιαπωνέζους. Ότι άσχημο πράττουν οι σύγχρονοι έπρατταν και οι παλαιότεροι κατά κανόνα, το στοίχημα είναι στους επόμενους που θα παραλάβουν τη σκυτάλη να παράσχουμε την κατάλληλη παιδεία για να αναγνωρίσουν τα δικά μας ατομικά λάθη ή τις δικές μας ατομικές παραλείψεις, όχι όμως γι’ αυτά που κακώς μας καταλογίζουν. Δεν ξέρω πολλούς Έλληνες τεμπέληδες, φαντάζομαι ούτε πολλοί Αμερικάνοι είναι αφελείς, γνωστή είναι η φράση ‘αμερικανάκια’ στη χώρα μας. Όταν εκλείψουν αυτές οι προερχόμενες από κακία κυρίως αλλά και από σκοπιμότητες κρίσεις και χαρακτηρισμοί, τότε οι επόμενες γενιές κάθε λαού ίσως έχουν μια ελπίδα και πάρα πολλές πιθανότητες για να κατανοήσουν πως όλοι μας είμαστε μέρος της ίδιας Φύσης, του ίδιου συστήματος και πως ο πλανήτης αλλά και ο κόσμος ολόκληρος μπορεί να κινηθεί πραγματικά προς τα εμπρός και να βγει από την ύφεση. Κι όταν λέω ύφεση δεν εννοώ αποκλειστικά και μόνο οικονομική, αλλά κυρίως πολιτιστική και ηθική.

About these ads
  1. Δυστυχώς επειδή μάλλον είναι δύσκολο κάποιος ν” ασχοληθεί να επαληθεύσει αν καποιος με τις πράξεις του συνεισφέρει για το καλό της Ελλάδας, τιμά την Ελλάδα και ζει σύμφωνα με τους νόμους, γραπτούς αλλά κυρίως άγραφους, της Ελλάδας, διαλέγουν το εύκολο κριτήριο. Απλά αν γεννήθηκε κανείς στην Ελλάδα, τον θεωρούν Έλληνα εξ ου και στις άλλες χώρες. Μήπως δεν υπάρχουν «Ελληνες» πολλών γενεών που δεν τιμούν καθόλου την πατρίδα μας και δεν τηρούν τους νόμους γραπτούς και μη και όχι μόνο δεν τους αποχαρακτηρίζουμε αλλά τους κάνουμε και κυβερνήτες μας?!

    • Μαίρη μου, με απασχόλησε αυτό το κομμάτι των Ελλήνων στο οποίο αναφέρεσαι και νομίζω ότι όλοι μας πρέπει να κάνουμε την αυτοκριτική μας και να ανοίξουμε τα μάτια μας μήπως τυχόν ανήκουμε σε αυτή την κατηγορία. Το ίδιο βεβαίως πρέπει να κάνει ο κάθε άνθρωπος στον πλανήτη και να αναρωτηθεί αν ο βίος του τιμά τη χώρα και το έθνος που τον έχει στην αγκαλιά του.

      Γνωρίζω πως στη δική σου περίπτωση κάποιοι τέτοιοι «Έλληνες» στάθηκαν η αφορμή για να βρίσκεσαι τώρα εκεί που είσαι, αλλά δεδομένων των συγκυριών ίσως τελικά και να σου έκαναν καλό. Όπως και να έχει πάντως, αυτοί οι άνθρωποι που δεν τιμούν τη χώρα και το έθνος απ” όπου προέρχονται, μόνο ζημιά κάνουν κατά τη γνώμη μου.

      Την καλημέρα μου.

      • Ναι μπορώ να πω με σιγουριά πως τιμώ και εκπροσωπώ (στον μικρό μου κύκλο) άξια την πατρίδα απ’την οποία προέρχομαι αλλά (χωρίς να θεωρώ πατρίδα μου μιά χώρα που με φιλοξενεί γιά ορισμένα χρόνια) επίσης τιμώ και σέβομαι τη χώρα που με δέχθηκε.

        Απ’την Ελλάδα (δεν είναι κρυφό) με έδιωξαν το 2004 όλοι αυτοί ή μαλλον μερικοί από αυτούς, που την έχουν φέρει σήμερα σ αυτη την κατάσταση. Μερικοί οικτρά βολεμένοι που έβλεπαν όλους τους συνανθρώπους τους σαν χαρτονομίσματα. Εμένα εμμέσως, χάρη μου έκαναν όπως λες, τουλάχιστον σε ορισμένους τομείς. Τι άλλο να πω, δεν ξέρω πως και πότε θα εξοστρακίσουμε αυτή την κάστα.

        • Μαίρη, αν και δε γνωριζόμαστε, νομίζω πως ανήκεις πραγματικά στους Έλληνες του εξωτερικού που τιμούν την Ελλάδα και τη σέβονται, παρά το γεγονός ότι η χώρα αυτή δεν φέρθηκε στην οικογένειά σου έτσι όπως έπρεπε. Μπράβο σου γι” αυτό, να ξέρεις πως δεν είναι πολλοί σαν εσένα.

          Την καλησπέρα μου.

  2. Διάβασα το κείμενο σου την στιγμή που το έβαλες. Σκέφτηκα πολύ όμως τι θα απαντήσω.
    Είμαι υπέρ του να υπάρχει μέτρο στην κρίση των ανθρώπων. Μέτρο και αντικειμενικότητα.
    Ξέρεις είναι σαν την φράση, «όλοι οι άντρες είναι ίδιοι». Προφανώς καμιά γυναίκα δεν έχει γνωρίσει όλους τους άντρες. Και όμως γενικεύει με μεγάλη ευκολία και εξομοιώνει όλους τους άντρες καλούς και «κακούς» (το βάζω σε παρένθεση γιατί ο χαρακτηρισμός απαιτεί μεγάλη μα εκτός θέματος συζήτηση). Δεν είναι λάθος; Δεν είναι προσβλητικό;
    Με την ίδια λογική, δεν μπορώ να βάλω ταμπέλα εγώ, σε ένα έθνος, όποιο έθνος και αν είναι αυτό και ότι και αν έχει συμβεί σε σχέση με την χώρα μου. Είναι σαν να στερώ στον εκάστοτε άνθρωπο το δικαίωμα στην ατομικότητα του και σαν να τον χρεώνω για λάθη άλλων.
    Καλό είναι ειδικά, εμείς οι νέες γενιές, να μην υιοθετούμε τέτοιες προκαταλήψεις. Δεν είναι ωραίο να διαιωνιστεί η ανάγκη του ανθρώπου να υποβιβάσει κάποιον άλλο για να νιώσει ανώτερος. Είτε σε ατομικό, είτε σε εθνικό επίπεδο. Αν όντως οι νέοι αποτελούμε το μέλλον του πλανήτη και ολόκληρου του ανθρώπινου γένους πρέπει να αναρωτηθούμε : Τα θέλουμε τελικά όλα αυτά για κληρονομιά μας; Χωρούν άραγε αυτά στο μέλλον μας;
    Και φυσικά την απάντηση θα την δώσει ο καθένας στον εαυτό του.
    Μου άρεσε η ανάρτηση σου Κώστα, ήταν απ” τις αναρτήσεις σου που με έκανε να σκεφτώ πολύ πριν απαντήσω. Να έχεις μια όμορφη ημέρα, και μια υπέροχη εβδομάδα.

    • Μαρίνα, εσείς που είστε ακόμα νεότεροι από εμένα (όχι ότι είμαι μεγάλος… ;) ) θα πρέπει να βάλετε ένα τέλος στις διαχωριστικές γραμμές που καλλιεργούνται απλώς και μόνο στο όνομα του «διαίρει και βασίλευε». Υπάρχουν άνθρωποι που από το πρωί μέχρι το βράδυ κατηγορούν τους άλλους, αδιάκριτα, απλώς να είναι κάποιοι άλλοι, με μοναδικό σκοπό να αποπροσανατολίσουν τη σωστή σκέψη. Λένε για παράδειγμα, ο Έλληνας έκανε αυτό, έκανε εκείνο, ο Γάλλος έτσι, ο Γερμανός αλλιώς. Εκείνο που δε λένε είναι τι έκαναν οι ίδιοι αλλά και το τι θα μπορούσε να γίνει για να αποφευχθούν κάποια άσχημα πράγματα. Δεν έχουν προτάσεις, δεν έχουν λύσεις. Κι έτσι εξαπολύουν κατηγορίες προκειμένου να διχάσουν… ή να φανούν πως είναι ανώτεροι! Στην πραγματικότητα όμως είναι αμόρφωτοι και τσαρλατάνοι, το ζήτημα όμως είναι πως τελικά κάνουν ζημιά. Τέτοια φαινόμενα πρέπει να απομονωθούν και για να γίνει αυτό οφείλουμε πρώτα να κάνουμε την παιδεία μας καλύτερη και μετά να κοιτάξει ο καθένας το συνάνθρωπό του στα μάτια και να του πει: “Ο συ μισείς ετέρω μη ποιήσεις”

      Την καλημέρα μου.

  3. Διαχρονικοί προβληματισμοί, Κώστα, σύμφυτοι με την ανθρώπινη φύση, που δημιουργούνται, εξελισσονται και μεταβάλονται ανάλογα με τον τόπο, το χρόνο και τις συνθήκες.

    Οι παραδόσεις, οι κοινωνικές αξίες, το πολιτιστικό επίπεδο, η παιδεία διαδραματίζουν αποφασιστικό ρόλο για τη διαμόρφωσή τους από λαό σε λαό κι από χώρα σε χώρα.

    Οι γενικεύσεις, όπως εύστοχα επισημαίνει κι η αναγνώστρια Μαρίνα πιο πάνω, δεν βοηθούν στην εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων. “Ομως κι ο κάθε λαός έχει ευθύνη για την εικόνα που «εκπέμπει» στην πορεία του χρόνου ή στη συγκυρία προς τους τρίτους.

    Κάθε εποχή και κάθε γενιά έχει τα δικά της χαρακτηριστικά, που ανάλογα και με τις περιστάσεις επιδρούν στη σχηματοποίηση και την αποκρυστάλλωση ποικίλων διαφοροποιήσεων.

    Σημασία έχει, αντιλαμβανόμενοι, όπως καλή ώρα εσύ, αυτές τις αλληλεπιδράσεις να προσεγγίζουμε το διαφορετικό όχι με προκατάληψη και δογματισμό, ούτε με αποκλεισμούς και προαπαιτούμενα, αλλά με πνεύμα κατανόησης και διάθεση συνεργασίας.

    • Ευάγγελε, τονίζεις πως οι παραδόσεις, οι κοινωνικές αξίες, το πολιτιστικό επίπεδο αλλά και η παιδεία είναι κάποιοι από τους σημαντικότερους παράγοντες που διαμορφώνουν τους προβληματισμούς που ανέφερα στην ανάρτησή μου κι έχεις νομίζω απόλυτο δίκιο. Άνθρωποι με παιδεία δεν κάνουν γενικεύσεις, δεν κατηγορούν ούτε φοράνε το μανδύα του παντογνώστη και του ειδήμονα, αλλά αντίθετα προτείνουν λύσεις και προσπαθούν να αμβλύνουν τις όποιες άσχημες καταστάσεις. Πίστεψέ με, γνωρίζω ανθρώπους που διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους στο όνομα της ισότητας αλλά μέσα τους είναι οι μεγαλύτεροι ρατσιστές, κατακεραυνώνουν τους πάντες και τα πάντα αλλά είναι ανάξιοι κι ανεπρόκοποι, διάττοντες αστέρες που δεν κατάφεραν τίποτα ουσιαστικό στη ζωή τους. Κι όμως αυτοί οι άνθρωποι κάνουν κριτική και μάλιστα τολμούν να κοιτούν τους άλλους αφ” υψηλού. Τέτοια υποκείμενα είναι αυτοί που κάνουν τη μεγαλύτερη ζημιά και βάζουν συρματοπλέγματα γύρω από τους ανθρώπους κι από τους λαούς.

      Ξέρεις κάτι Ευάγγελε, έχει δίκιο ο λαός μας όταν λέει πως η ημιμάθεια είναι χειρότερη της αμάθειας. Πάνω εκεί εδράζεται η ικανότητα ορισμένων να παραπλανούν και να «κατασκευάζουν» αλήθειες. Αλλά συνήθως είναι και οι ίδιοι ημιμαθείς για να μη χρησιμοποιήσω κάποιον χειρότερο όρο.

      Προσωπικά, για μένα διαφορετικό δεν υπάρχει όσον αφορά στους ανθρώπους και τις ανθρώπινες σχέσεις, πολύ δε περισσότερο τις πανανθρώπινες αρχές και αξίες όπως αυτή του ουμανισμού, του σεβασμού αλλά και της αγάπης. Δεν μπορώ να δω ως κάτι διαφορετικό τον Ιταλό από τον Γάλλο ή τον Έλληνα ή ή ή. Ούτε τα μάτια μου βλέπουν διαφορετικό χρώμα στο δέρμα των ανθρώπων, για μένα όλοι είναι ίδιοι, όλοι έχουν αισθήματα και όλοι πονάνε. Διαφέρουν μόνο ως προς ένα πράγμα, αν σέβονται ο ένας τον άλλο ή όχι. Μόνο εκεί μπορώ να βάλω μια διαχωριστική γραμμή κι αυτή έχει να κάνει με την ελευθερία και το σεβασμό των άλλων.

      Καλό σου απόγευμα κι ευχαριστώ για το εύστοχο σχόλιο.

  4. H αλήθεια είναι ότι στους λαούς έβαλαν ετικέτες όλοι αυτοί που δεν τους θέλουν ενωμένους. Σκέψου τώρα….να αποκτήσουν όλοι την αντίληψη που εσύ περνάς με το κείμενο σου…Σκέψου τώρα να δεχθούν όλοι ότι όλοι οι άνθρωποι είμαστε το ίδιο, πονάμε, αγαπάμε, ονειρευόμαστε, αγωνιζόμαστε και αγωνιούμε. Όσο για τις διαφορές μας, σκέψου να μπορούσαμε να τις δούμε ότι προσφέρουν εποικοδομητικά στην συνύπαρξη των λαών. Τι θα μας χώριζε;; Πώς θα μπορούσαν οι ισχυροί να επιβάλλουν τα σχέδιά τους;;; Οπότε αποκλείεται να συμβεί ποτέ………….
    Και δε φτάνει η παιδεία για να δει κανείς αυτές τις ομοιότητες μεταξύ των ανθρώπων……..Δεν αρκεί……….Υπάρχουν τόσα άλλα ζητήματα που υπεισέρχονται………..
    Μπορεί οι περισσότεροι Έλληνες να μη θέλουν να »χαρίσουν» την Ελληνική Ιθαγένεια εύκολα και χωρίς κριτήρια επειδή δεν είναι εύκολο να προσδιορίσεις ποιος αξίζει να λέγεται Έλληνας και ποιος όχι. Ειδικά όταν αισθάνονται ότι απειλείται η ταυτότητά τους ως λαός ……………και ίσως δεν έχουν άδικο σήμερα!!!!!!!!!
    Γιατί απέχουμε πολύ από το να δούμε τον εαυτό μας ως πολίτη της γης ίσο με τους υπόλοιπους………Και δεν είμαστε ως λαός οι μόνοι!!!!!!!
    Καλησπέρα Κώστα

    • Τι μας χωρίζει άραγε από τους άλλους λαούς; Και τι χωρίζει εκείνους από εμάς; Επί της ουσίας τίποτα, αλλά στην πραγματικότητα μας χωρίζουν πολλά. Και πρώτο και καλύτερο το χρήμα!

      Έχεις δίκιο σε όλα όσα επισημαίνεις, με κυριότερο απ” όλα το τελευταίο που με προβλημάτισε πολύ καθώς το διάβαζα. Γιατί απέχουμε πολύ από το να δούμε τον εαυτό μας ως πολίτη της γης; Το έχουμε άραγε αναρωτηθεί ποτέ αυτό με ειλικρίνεια και χωρίς παρωπίδες;…

      Καλό σου βράδυ κι ευχαριστώ για το μεστό σου σχόλιο.

  5. Ούτε οξεία δεν έχω να προσθέσω. Εξαιρετικό κείμενο. Προσυπογράφω…
    Ο Άλλος είναι ο εύκολος στόχος. Είτε ως Άλλος είναι ο ομοφυλόφιλος, είτε ο αλλόφυλος είτε ο αλλόγλωσσος (έστω και με διαλέκτους). Είναι εκείνος που επειδή διαφέρει από την εικόνα που εμείς σχηματίσαμε για τον κόσμο, φταίει για τα δεινά μας.

    • Δήμο, ξέρεις ο μεγαλύτερος φόβος μου είναι οι άνθρωποι εκείνοι που ξορκίζουν τις διαχωριστικές γραμμές. Συνήθως αυτοί είναι εκείνοι οι οποίοι κρύβουν μέσα τους τη μισαλλοδοξία.

      Αν, υποθετικά μιλώντας, αφαιρέσουμε από το αξιακό μας σύστημα την ανθρωπιά και το σεβασμό, δε θα πρέπει να ξεχνάμε πως δεν είναι διόλου απίθανο κάποια στιγμή να γίνουμε εμείς οι “άλλοι” και να αντιμετωπιστούμε ως κάτι διαφορετικό! Επειδή λοιπόν κάτι τέτοιο ακόμα και ως σκέψη είναι δυσάρεστη και ανυπόφορη, θεωρώ πως δεν πρέπει να γίνεται πράξη από εμάς τους ίδιους.

      Την καλημέρα μου.

      • Ήδη για τον έναν ή άλλο λόγο κρινόμαστε ως οι Άλλοι. Σήμερα είναι οι δημοτικοί υπάλληλοι (υπεράριθμοι κλπ), προχτές οι ελεύθεροι επαγγελματίες (κλέφτες και φοροφυγάδες), την προηγούμενη βδομάδα οι δημόσιοι υπάλληλοι (τεμπέληδες και χαραμοφάηδες) και πιο πριν οι συνταξιούχοι κι οι ανάπηροι (τρώνε λεφτά επειδή συνταξιοδοτούνται ή επειδή επιδοτούνται ή κι επειδή ζουν ακόμη)…

  6. Κώστα φίλε μου
    Σπάνια, βρίσκομαι στην δυσάρεστη εκείνη θέση να μην μπορώ να καταθέσω σχόλιό μου επί ενός κειμένου το οποίο καταθέτει απόψεις σαν τις παραπάνω. Και λέγω «δυσάρεστη θέση» γιατί όσο διάβαζα το άρτιο άρθρο σου σταματούσα σε σημεία όπου με «αιμοβόρα» διάθεση έλεγα :«Εδώ θα του τα ψάλλω». Όμως προχωρώντας το διάβασμα το ίδιο το ανάγνωσμα μου αφαιρούσε»αναιδέστατα» τούτη μου την πρόθεση ή ανάγκη.
    Τούτο βέβαια δεν σημαίνει ότι έχεις αποφύγει οριστικά τις «στρεβλώσεις» στις οποίες θα σε υποβάλλω με τον άγριο Αφρικάνικό μου τρόπο την επόμενη φορά που θα τολμήσεις να μου αφαιρείς τα προαιώνια δικαιώματα να σχολιάζω θετικά ή αρνητικά. Εδώ όμως μοιάζω σαν να πέρασε ένα τραίνο και με πήρε μαζί του χωρίς καν να καταλάβω ότι ταξιδεύω.
    Αλλά που θα μου πας κακομοίρη μου δεν θα σε πετύχω κάπου αλλού; Το τι Στρεβλώσεις έχεις να υποστείς από μένα ούτε Γιαπωνέζοι, ούτε Αμερικάνοι, ούτε Γερμανοί ούτε Έλληνες, να προστρέξουν να σε σώσουν δεν θα τα καταφέρουν!
    Καλή σου μέρα Κώστα!

    • Λυπάμαι που βρέθηκες σε δύσκολη θέση φίλε Χριστόφορε, αλλά ο άγριος Αφρικάνικος τρόπος σου με φοβίζει… Γι” αυτό και προτίμησα να σου “αφαιρέσω” τη διάθεση να μου τα ψάλλεις, χα, χα, χα…

      Την καλημέρα μου επίσης.

      Υ.Γ. Το Γιώργο (GiP) τι τον έκανες κι έχει εξαφανιστεί; Μήπως το μάλωσες το παιδί; ;)

  7. Σηκώνει κουβέντα. Υπάρχουν κοινά χαρακτηριστικά σε ένα λαό, και καλά και κακά. Ναι οι Αμερικανοί ΕΙΝΑΙ ευκολόπιστοι (μέτρα πόσοι πιστεύουν ότι ο Ελβις ζει,, ότι οι εξωγήινοι κάνουν παρτούζες και πειράματα μαζί τους. Εκατομύρια). Δεν είναι βλάκες, υπάρχουν πανέξυπνοι Αμερικανοί αλλά ευκολόπιστοι είναι, όχι ΄λολοι, οι περισσότεροι.
    Όπως ο Γερμανός είναι μεθοδικός, ο Ιάπωνας εργατικός (ρομποτάκι), ο Έλληνας ατομιστής κ.ο.κ. Πολλά κοινά και καλά και κακά σε κάθε λαό
    .
    Βέβαια το ανακάτεμα των λαών έβαλε νερό στο κραί. Αλλά διαφορές υπάρχουν. Χωρίς να σημαίνει ότι όλοι οι κάτοικοι μιας χώρας έχουν το κοινό χαρακτηριστικό. Δεν είναι όλοι οι Έλληνες ατομιστές, σίγουρα θα υπάρχουν και Ιάπωνες τεμπέληδες και Γερμανο καθόλου μεθοδικο΄λι. Αλλά είναι μειοψηφία.

    Εγώ θα σου πω μάλλον το αντίθετο. Βλέπω ΠΟΛΥ επιφυλακτικά όσους πάνε νμα μας πείσουν ότι όλοι ίδιοι είμαστε. Αυτό οδηγεί στο να δεχτούμε τον ξένο σαν να είναι δικός μας. Ε δε είναι ! Αυτές τις προσπάθειες τεχνητής ομοιογενειοποίησης τις θεωρώ πιό ύποπτες και κατευθυνόμενες.

    Γνώμη μου πάντα καλέ μου φίλε.

    • Φίλε μου Γιώργο, πρώτα απ” όλα θέλω να κάνω σαφές πως η γνώμη σου είναι σεβαστή και πως η διαφορετικότητα στις απόψεις είναι κάτι θεμιτό και ουσιώδες τόσο σε ένα διάλογο όσο και στην εξέλιξη των πραγμάτων και της ιστορίας.

      Έρχομαι τώρα στο δια ταύτα και θέλω να ξεκαθαρίσω πως πράγματι κάθε λαός έχει ορισμένα χαρακτηριστικά, κανείς για παράδειγμα δεν αμφισβητεί την εργατικότητα των Ιαπώνων ή την επιμονή των Γερμανών. Όμως άλλο πράγμα είναι αυτό κι άλλο πράγμα είναι οι πολιτικοί να το κάνουν ταμπέλα σε πρώτη φάση και δεδομένο σε επόμενη και με βάση αυτό να λαμβάνουν αποφάσεις. Αλλά κι εμείς, οι απλοί άνθρωποι να θεωρούμε άλλους ανθρώπους ως υποδεέστερους απλώς και μόνο λόγω της εθνικότητάς ή της καταγωγής τους. Οι ταμπέλες και οι διαχωριστικές γραμμές ουδέποτε, νομίζω, εξυπηρέτησαν τον απλό άνθρωπο. Εξυπηρέτησαν μόνο τους έχοντες και κατέχοντες να αυξήσουν το μερίδιο του πλούτου και της επιρροής του. Δες ας πούμε τη δήλωση του Φούχτελ, ο οποίος ούτε λίγο ούτε πολύ είπε ότι οι Έλληνες είναι τεμπέληδες και ως εκ τούτου η πολιτική που θα ακολουθηθεί είναι να μαστιγώσουμε τους τεμπέληδες για να δουλέψουν περισσότερο. Ρώτησε ο κύριος αυτός εσένα κι εμένα με ποιους ρυθμούς δουλεύουμε; Και πόσο ποιοτικό ή όχι είναι το αποτέλεσμα της εργασίας μας; Πως λοιπόν βγάζει ένα τέτοιο αυθαίρετο συμπέρασμα, το οποίο όμως κοστίζει σε απώλειες θέσεων εργασίας και απώλεια πάνω απ” όλα αξιοπιστίας της Ελλάδας στα μάτια των ξένων επενδυτών; Και κάτι ακόμα: Το γεγονός ότι μεγάλες πολυεθνικές έρχονται σωρηδόν τον τελευταίο καιρό στην Ελλάδα παίρνοντας τα εργοστάσιά τους από Γερμανία, Γαλλία και αλλού, ενώ ταυτόχρονα γίνονται τέτοιες δηλώσεις το θεωρείς τυχαίο; Άκουσες, για παράδειγμα, ότι η Unilever φέρνει τα εργοστάσιά της στην Ελλάδα δημιουργώντας χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας, όπως έκανε και η Hewlett Packard; Αυτοί γιατί δε φοβούνται τους “τεμπέληδες” εργαζόμενους κατοίκους αυτής της χώρας;

      Βεβαίως όμως, ως προς την παρατήρησή σου περί τεχνητής ομογενοποίησης θα συμφωνήσουμε. Το να ανακατέψουμε Άγγλους, Γάλλους, Πορτογάλους και να πούμε πως είναι ίδιοι αφενός είναι σφάλμα κι αφετέρου εξυπηρετεί κάποιους σκοπούς. Άλλο πράγμα είναι η διαφορετικότητα, η οποία κατά τη γνώμη μου είναι θεμιτή, μου αρέσει ο ρομαντικός Γάλλος ή ο λατίνος εραστής κλπ. ως ιδέα, αλλά μέχρι εκεί. Δεν μπορούμε όλοι να γίνουμε ίδιοι, αυτό είναι ακόμα χειρότερο από τις φυλετικές ή όποιες άλλες διακρίσεις και κρύβει μέσα του σκοπιμότητες κυρίως οικονομικές νομίζω.

      Όπως και να έχει, ο perseus ακριβώς από κάτω έχει γράψει ένα καταπληκτικό κατά τη γνώμη μου σχόλιο. Μεταξύ των άλλων γράφει:

      Δεν υπάρχουν τεμπέληδες Έλληνες, υπάρχουν τεμπέληδες άνθρωποι.
      Δεν υπάρχουν κουτοί Αμερικάνοι, υπάρχουν κουτοί άνθρωποι
      Δεν υπάρχουν εργατικοί Γερμανοί, αλλά εργατικοί άνθρωποι.

      Αυτό νομίζω τα λέει όλα.

      Καλό σου απόγευμα φίλε Γιώργο κι ελπίζω οι διαφορετικές μας απόψεις να οδηγήσουν σε έναν καλό διάλογο. Αλλιώς θα σου στείλω δώρο στο σπίτι ένα Διάδρομο και μια εικόνα για τον τοίχο… ;)

  8. όλοι μας, ανεξαρτήτως φυλής και γένους, βαστάμε γύρω στα έξι λίτρα αίμα μέσα μας.
    όλοι μας, γέρνουμε το κεφάλι το βράδυ ψιθυρίζοντας παρόμοιες προσευχές για εμάς κι αυτούς που αγαπάμε
    όλοι μας, καθημερινά μοιραζόμαστε τους ίδιους φόβους και τα ίδια όνειρα
    όλοι μας ζούμε σε ένα πλανήτη που από ψηλά δεν έχει σύνορα, συρματοπλέγματα, τείχη και όρια.

    Η ομαδοποίηση ενός συνόλου είναι αρχέγονο στοιχείο απολύτως σεβαστό. Είναι αναγκαία για την διατήρηση μιας συνέχειας και προσβλέπει στην εξέλιξη της ομάδας.

    Κάποιοι Αμερικάνοι πιστεύουν οτι ο Έλβις ζει, κάποιοι Γιαπωνέζοι αναμένουν την ώρα που η Αυτοκρατορία τους θα επεκταθεί σε όλη την Ασία, κάποιοι Γερμανοί οτι σε λίγο ένα νέο Ράϊχ θα αναγεννηθεί από τις τέφρες του παλαιού και κάποιοι Έλληνες οτι οι Ανδρομέδιοι ΕΛ θα επανεγκατασταθούν στον Όλυμπο.

    Δεν υπάρχουν ταμπέλες λαών…αυτά είναι αστειότητες επιπέδου καφενείου.

    Δεν υπάρχουν τεμπέληδες Έλληνες, υπάρχουν τεμπέληδες άνθρωποι.
    Δεν υπάρχουν κουτοί Αμερικάνοι, υπάρχουν κουτοί άνθρωποι
    Δεν υπάρχουν εργατικοί Γερμανοί, αλλά εργατικοί άνθρωποι.

    Λατρεύω τον τόπο που γεννήθηκα, μεγάλωσα, γέννησα τα παιδιά μου
    Λατρεύω την ιστορία του και τις διδαχές των προγόνων μου

    και για να μην παρεξηγηθώ από καχύποπτους «συμπατριώτες» με παραφουσκωμένα «εγώ»
    Κάθε μέρα προσωπικά, ρισκάρω τη ζωή μου έχοντας δώσει όρκο ιερό για τη σημαία τούτου εδώ του τόπου.

    Ξέρεις κάτι Κώστα;

    Δεν φοβάμαι τον Ξένο
    γιατί τον Ξένο τον αναγνωρίζω, τον στοχεύω, τον ερμηνεύω, τον παρακολουθώ ,κι όταν κι άμα χρειαστεί θα ξεχυθώ καταπάνω του με οποιοδήποτε κόστος.
    Φοβάμαι εκείνον που δεν μπορώ να ξεχωρίσω
    και όπως φαίνεται εκείνος κάνει τη μεγαλύτερη ζημιά.

    Συγχαρητήρια για το εξαίσιο άρθρο.

    Συγνώμη για το μακροσκελές του σχολίου μου.
    Απλά βαρέθηκα να ακούω γύρω μου εθνικιστικές κορώνες από ανορθόγραφα ξυρισμένα μυαλά…βαρέθηκα να αντικρίζω κεφάλια ,χωρίς ίχνος παιδείας, που κουνιούνται με συγκατάβαση ρυθμικά σε σοβινιστικές άριες άκαπνων κουραμπιέδων.

    Καλό σου βράδυ φίλε μου.

    • Persea, νομίζω πως το σχόλιό σου δε χωράει καμίας συμπληρώσεως. Θα συμφωνήσω μαζί σου πλήρως. Σε ευχαριστώ πολύ για το ουσιώδες σχόλιο, το οποίο στολίζει το ιστολόγιό μου και συμπληρώνει την ανάρτησή μου.

      Καλό σου απόγευμα.

  9. Πολύ ωραίο κείμενο, περιέργως σήμερα δεν έχω να προσθέσω απολύτως τίποτε. Διαβάζω όμως με πολύ ενδιαφέρον τα εξαιρετικά σχόλια και τις εύστοχες απαντήσεις που δίνεις. Είναι σκέτη απόλαυση η ανάγνωση του μπλοκ σου.
    Επειδή όμως ανέφερες τις δηλώσεις του Φούχτελ, να σου κάνω μια ερώτηση: Αν αντικαταστάσεις στις δηλώσεις του Φούχτελ τη φράση «Γερμανοί υπάλληλοι» με τη φράση «Έλληνες ιδιωτικοί υπάλληλοι» δε βγαίνει το συμπέρασμα πως ο Φούχτελ είπε περίπου αυτό που λένε οι μισοί Έλληνες; (Το αν έχουν δίκιο ή όχι είναι άλλο θέμα).

    • Θωμά, με τιμάει το γεγονός ότι οι άνθρωποι που σχολιάζουν στο ιστολόγιό μου εκφράζουν απόψεις οι οποίες, θα συμφωνήσω κι εγώ, είναι εξαιρετικές. Αυτό σημαίνει πως πρόκειται πραγματικά για αξιόλογους ανθρώπους.

      Όσον αφορά στο ερώτημά σου, θα έλεγα πως ενδεχομένως σε ορισμένες περιπτώσεις να μην απέχει πολύ από την πραγματικότητα. Είμαι σίγουρος πως υπάρχουν και υπάλληλοι πολύ πιο αποδοτικοί και σκληρά εργαζόμενοι από Γερμανούς συναδέρφους τους, αλλά ως σκεπτικό είναι λάθος και που το αναφέρω, διότι δεν είναι δυνατό να συγκριθεί ο ένας εργαζόμενος με τον άλλο. Σκέψου μόνο τι επίπεδο οργάνωσης έχει η Γερμανία και τι η Ελλάδα και με τι μέσα δουλεύει ο Έλληνας υπάλληλος και με ποια ο Γερμανός. Πέρα από όλα αυτά, ο ιδιωτικός υπάλληλος κανείς δεν αμφισβητεί ότι εργάζεται σκληρά και πως πρέπει το έργο που παράγει να είναι άριστο. Γιατί όμως πρέπει συλλήβδην όλοι ανεξαιρέτως οι δημόσιοι υπάλληλοι να είναι άχρηστοι; Προσωπικά τέτοιες γενικεύσεις και χαρακτηρισμοί δε με βρίσκουν σύμφωνο.

      Την καλησπέρα μου φίλε Θωμά.

  10. Πραγματικά πρέπει να είναι πολύ στενόμυαλος κάποιος άνθρωπος και γεμάτος κακία μέσα του για να διαχωρίζει λαούς με βάση την εθνικότητα του. Προσυπογράφω ειδικά την τελευταία σου παράγραφο, έχεις απόλυτο δίκιο, κάνω παρόμοιες σκέψεις τελευταία.

    • Συμφωνούμε Μαίρη και χαίρομαι γι” αυτό.

      Καλό σου βράδυ και καλό Σαββατοκύριακο κι από εδώ :)

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

WordPress.com Logo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Log Out / Αλλαγή )

Google+ photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Log Out / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 595 other followers

%d bloggers like this: